Textus Receptus - User contributions [en]

Book:Ιωάννειο Κόμμα by Νικόλαος Σωτηρόπουλος

2020-09-21T18:42:00Z

Stephanus1550:

Α' Ίωάν. 5:7-8

«ΟΤΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ...
ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΗ ΓΗ»

«"Οτι τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τω ούρανω, 6 Πατήρ, 6 Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, κ α ί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν ττ\ γή, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί ούτοι οί τρεις εις τό εν είσιν».

Εις τό χωρίον τούτο περιέχεται τό πολυθρύλητον «Κόμμα Τωάννου». Ούτως ώνομάσθη και εινε γνωστόν εις την Ιστορίαν της κριτικής τού κειμένου τής Καινής Διαθήκης τό τμήμα τού χωρίου
«εν τ φ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Λγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, καί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τή γή».
Τό «κόμμα Τωάννου» κατέστη πολυθρύλητον λόγιρ τής διχογνωμίας
και τού μεγάλου θορύβου περί τό ζήτημα τής γνησιότητος αύτού.
Πολλά έγράφησαν υπέρ, και πολλά κατά τής γνησιότητος αύτού. Σήμερον δε γενικώς ή κριτική άρνέΐται τήν γνησιότητα αύτού, διότι
έλλείπει έκ των γνωστών αρχαίων ελληνικών χειρογράφων, πολ¬
λών λατινικών χειρογράφων, πασών τών άρχαίων μεταφράσεων πλήν τής Βουλγάτας, τών συγγραμμάτων τών Ελλήνων Πατέρων και έκκλησιαστικών συγγραφέων προ τού 12ου αιώνος καί πολλών Λατίνων Πατέρων καί εκκλησιαστικών συγγραφέων.

Ώς προς τήν προέλευσιν τού «Κόμματος Τωάννου» διάφοροι διετυπώθησαν είκασίαι. Κατά μίαν δ’ εξ αυτών, ή όποια σήμερον
θεωρείται πιθανωτέρα, περιέχει δέ πλήθος έπί μέρους είκασιών(Ι),
χριστιανός έν Τσπανίμ κατά τον 3ον ή 4ον αιώνα κατεσκεύασε λατινιστί τήν φράσιν «τρεις είσιν οί μαρτυρούντες έν τ φ ούρανφ.

528

ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι τρεις εν είσι»,
και πιθανώς άνέγραψεν αύτήν εις την φαν τού εις την κατοχήν του
λατινικού χειρογράφου τής Α' Ίωάννου παρά τον στίχ. 8. Μεταγενέστερον δε άντιγραφεύς, έπειδή ένόμισεν, δτι ή φράσις αυτή
άνήκεν εις τό κείμενον, εκ τής φας παρενέβαλεν αύτήν εις αύτό,
προσθέσας άμα την φράσιν ΐη ΐειτ» (εν τή γή) χάριν αντιστοιχίας
προς τήν φράσιν ΐηοοείο (εν τφ ούρανφ). Ούτω τό «κόμμα Ίωάν¬
νου» εμφανίζεται τό πρώτον εις τήν Ισπανίαν ώς μέρος τής Λα¬
τινικής Βίβλου από τού 380, και ταχέως διαδοθέν έγένετο απο¬
δεκτόν παρ’ όλου τού λατινοφώνου χριστιανικού κόσμου ώς γνή¬
σιον Γραφικόν χωρίον. Έκεΐθεν δέ τούτο παρελήφθη εις τήν Ανα¬
τολήν μετά τον 11 ον αιώνα, μετεφράσθη εις τήν Ελληνικήν και είσήχθη εις τό κείμενον όλιγίστων χειρογράφων τού 15ου αίώνος,
οθεν παρελήφθη και περιελήφθη εις τήν Κομπλουτιανήν έκδοσι τής Καινής Διαθήκης, τήν τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου (1522) και
τάς άλλας ξενογλώσσους μεταφράσεις. ’Αλλ’ εξ όλων τών νεωτέρων κριτικών εκδόσεων τού ελληνικού κειμένου και τών ξένων με¬
ταφράσεων τό χωρίον άπηλείφθη ώς νόθον.

Ή κριτική συνήθως ρέπει προς τήν άρνησιν παρά προς τήν θέσιν. Αλλά τά επιχειρήματα τής αρνητικής κριτικής κατά τής γνη-
σιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» δεν εινε αναντίρρητα καί απο¬
φασιστικά. Ή απουσία τούτου έκ τών γνωστών αρχαίων έλληνικών χειρογράφων δεν σημαίνει άναγκαίως, δτι τούτο δεν περι-
είχετο εις τό αρχικόν κείμενον. Θά ήδυνάμεθα νά συμφωνήσωμεν μετά τών θεωρούντων τό χωρίον νόθον, εάν προ ημών εΐχομεν άρχαιότατα χειρόγραφα, τουλάχιστον τού 2ου αίώνος, καί έβλέπο-
μεν, δτι δεν περιέχουν τό χωρίον. Αλλά τά διασωθέντα χειρόγρα¬
φα δεν εινε αρχαιότερα τού 4ου αίώνος. Τό αύτό ισχύει καί διά
τήν απουσίαν τού χωρίου εκ τών συγγραμμάτων τών άρχαίων Ελλήνων Πατέρων καί έκκλησιαστικών συγγραφέων. Πλείστα έκ τών συγγραμμάτων τούτων άπωλέσθησαν. Πρέπει δέ νά ληφθή ύπ’ όψιν καί τούτο, δτι κατά τήν άντιγραφήν τών άγιογραφικών κειμέ¬
νων έγίνοντο καί λάθη, παραλείψεις λέξεων καί φράσεων καί όλο-
κλήρων ένίοτε χωρίων, «διορθώσεις» κατά τό δοκούν, προσθαφαι¬
ρέσεις καί παραποιήσεις, δπως καί ό Ωριγένης μαρτυρεί: «Νυνί πολλή γέγονεν ή τών άντιγράφων διαφθορά, είτε άπό Ραθυμίας τινων γραφέων, είτε άπό τόλμης τινών μοχθηρός τής διορθώσεως τών γραφομένων, είτε καί άπό τών τά έαυτοΐς δοκούντα έν τή διορ-

529

Όώσει προστιθέντων ή άφαιρούντων» (ΡΟ 13, 1293Α). Έρωτώμεν:
Δεν ήτο δυνατόν τό έπίμαχον χωρίον νά ήτο γνήσιον, και διά τι-
να εκ των λόγων τούτων κατά την αντιγραφήν νά έξέπεσεν έκ του
κειμένου των εις την Ελληνικήν διασωθέντων χειρογράφων εις χρόνον εγγύτατα προς τον χρόνον τής συγγραφής τής Α' Ίωάννου,
και οΰτω νά παρουσιάζεται άγνωστον εν τή Ανατολή;

Τό έν Έβρ. 1:6 παρατιθέμενον χωρίον, «καί προσκννησάτωσαν αύτφ πάντες άγγελοι Θεού», δεν περιέχεται είς τό Εβραϊκόν
κείμενον, ούτε εις τήν Χαλδαϊκήν παράφρασιν, άλλ’ εις τήν Με-
τάφρασιν των Ο' (Δευτ. 32:43). Επειδή δε τό χωρίον τούτο δεν περιέχεται εις τό Εβραϊκόν κείμενον και τήν Χαλδαϊκήν παρά-
φρασιν, αλλά μόνον εις τήν Μετάφρασιν των Ο', δυνάμεθα νά ειπωμεν, ότι δεν εινε γνήσιον; Τήν γνησιότητά του έγγυάται ό θε¬
όπνευστος συγγραφεύς τής προς Εβραίους Επιστολής, δστις παραθέτει τούτο έν αύτή. Σημειωτέον δέ, δτι έπϊ των ημερών ήμών
εύρέθη τούτο εις τά χειρόγραφα τής Νέκρας Θαλάσσης.

Επίσης, τό έν Ίακ. 4:5 παρατιθέμενον χωρίον, «Προς φθόνον έπιποθει τό Πνεύμα δ κατφκησεν έν ήμΐν», ούδαμού τού κειμένου
ή μεταφράσεως ή παραφράσεως τής Παλαιάς Διαθήκης εύρίσκεται. Αλλά θά ήδυνάμεθα διά τούτο νά θεωρήσωμεν αύτό νόθον; Ή θε¬
οπνευστία τού Αποστόλου, δστις παραθέτει αύτό ώς λόγον τής
Γραφής, έγγυάται τήν γνησιότητά του.

Τό «Κόμμα Ίωάννου» δεν εινε άμάρτυρον έν τή έκκλησιαστική γραμματείς, άλλ’ άρκούντως μεμαρτυρημένον. Ό Τερτυλλιανός (155-240), γράφων κατά τού αιρετικού Πραξέα περϊ τού Πατρός, τού Υιού και τού Παρακλήτου, χρησιμοποιεί τήν φράσιν ςυϊ ΐτε$
υηυηι δΐιηΐ (ΡΓ 2, 21 1 ( 2 ). Ή φράσις αϋτη δεν άποδεικνύει, δτι ό Τερ-
τυλλιανός έγνώριζε τό περίφημον «Κόμμα Ίωάννου», ένθα περί των τριών προσώπων τής Θεότητος γράφεται, «οντοι οί τρεις έν εισιν»\

Ό Κυπριανός, έπίσκοπος Καρχηδόνος (248-258), γράφει: Ε§o εί ΡυΙετ υηιιιη χυπιυϋ. Εΐ ίΐεπιπι άε Ραΐτε εί ΡΠϊο εΐ δρΐπΐυ διιηείο χειϊρΐυηι ε$ΐ:
Εΐ ΗίίΓε$ υηυηι χυηΐ (ϋε υηΐΐίΐΐε Εοείεκΐαε, VI. ΡΓ4,519Β). Δέν εινε ένταύθα
σαφέστατον, δτι ό Κυπριανός άναφέρεται είς τά δύο δμοια χωρία,
«Έγώ και ό Πατήρ έν έσμεν» (Ίωάν. 10:30), «ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, καί οντοι οί τρεις έν είσιν» (Α' Ίωάν. 5:7);
Ό ισχυρισμός, δτι ό Κυπριανός δέν άναφέρεται είς τό «Κόμμα Ίω¬
άννου», άλλ’ άγνοει αύτό, διότι ούτος περί τού δευτέρου προσώ-

530

που τής Αγίας Τριάδος χρησιμοποιεί τό δνομα Υ'ιός (Ρϊΐίιΐδ), ένώ
εις τό «Κόμμα Ίωάννου» χρησιμοποιείται τό δνομα Λόγος, εινε άστειος καί γελοίος, καί φανερώνει άρνητικήν διάθεσιν καί κλίσιν
της καρδίας απέναντι τής αλήθειας. Ό Κυπριανός άναφέρεται είς
τό χωρίον έλευθέρως, δχι κατά λέξιν, δπως πολλάκις συμβαίνει κατά τάς άναφοράς εις Γραφικά χωρία καί άλλας ρήσεις.

Τό περιμάχητον χωρίον γνωρίζουν καί μεταγενέστεροι Λατίνοι συγγράφεις, δπως ό Πρισκιλλιανός, επίσκοπος Άβήδης (380 ή 384)
(Οοιριίδ δοήρι. Εδδίεδΐαε Ιαίΐηαε, τ. 18, σ. 6), καί ό Βιγίλιος Ταδρεπδίδ
(1-389) (ΡΓ 62,359ΑΒ).

Τό χωρίον γνωρίζει επίσης ή Εκκλησία τής Αφρικής. Τό 484 τεσσαράκοντα επίσκοποι τής Εκκλησίας ταύτης είς ομολογίαν πί-
στεως έπιδοθεισαν εις τον βασιλέα των Βανδάλων Ούνέρικον περιέλαβον αύτό αυτολεξεί ώς χωρίον του Ίωάννου: Ττεδ δΐιηΐ ςιιΐ
ΙεδΙΐπιοηΐιίΓη ρειΐιΐύεηΐ ΐη οοείο, Ραΐ &τ, νεΛυπα εΐ δρίήΐιΐδ δαηεΐιΐδ. Εΐ Κι ΐΓεδ
ιιηιιπι δυηΐ. (Παρ’ Εύγ. Βουλγάρει έν Έρμην. είς Έπιστ. Παύλου ύπό
Εύθ. Ζιγαβηνοϋ, έκδ. Ν. Καλογερά, Β', ύποσημ. είς Α' Ίωάν. ε'
8, σελ. 632). γ Ητο δυνατόν ή Εκκλησία τής Αφρικής διά τεσσα¬
ράκοντα έπισκόπων νά χρησιμοποίηση τό χωρίον είς ομολογίαν πί-
στεως, εάν αύτό δεν ήτο γνήσιον, ή, έστω, εάν ύπήρχεν αμφιβο¬
λία καί άμφισβήτησις ώς προς την γνησιότητα αύτοϋ;

"Ετι μεταγενέστερον γνωρίζουν καί παραθέτουν τό χωρίον ό Φουλγέντιος Κιΐδρεηδΐδ (533) (ΡΓ 65,224Α,224Β, 500(3), ό Κασσιόδω-
ρος (475-570) (ΡΓ70, 1373Α)καί ό Ισίδωρος ό Σεβίλλης (560-639)
(ΡΓ 83,1203).

Άνεφέραμεν τούς άρχαιοτέρους εκ των Λατίνων συγγραφέων, οί όποιοι έγνώριζον τό χωρίον.

Τέλος δ’ άναφέρομεν, δτι τό χωρίον άπαντφ καί είς πάπυρον, ό όποιος χρονολογείται περί τό τέλος τού 7ου αίώνος καί προφανώς
άντιπροσωπεύει παλαιότερον κείμενον (Παρά Λ. Γειτιοηηγει·, Οοιυιηα
■ΙοΗαηηίςιιε, έν Γουΐδ ΡϊγοΙ, ΟίοΐίοημαίΓε δε 1η Βΐδίε, 1934, II, σ. 69 έξ.). 1

Τό χωρίον έχρησιμοποιήθη κατά τών αιρετικών. Ούτως ό Τερ-
τυλλιανός έχρησιμοποίησεν αύτό έναντίον τού Πραξέα, καί ό Βι-

::1. Αί μαρτυρίαι περί τού «Κόμματος Ίωάννου» μετά τών σχετικών πα¬
ραπομπών καί ώρισμένα έπιχειρήματα περί τής γνησιότητος αύτού έλήφθη-
σαν έκ τού σπουδαίου άρθρου «Κόμμα Ίωάννου» έν τή θρησκευτική καί
Ηθική Έγκυκλοπαιδείμ, τ. 7, σελ. 760-764 τού καθηγητού Παν. X. Δημη-
τροπούλου.

531

γίλιος και ό Φουλγέντιος εναντίον των Άρειανών και Σαβελλιανών. Έάν τό χωρίον ήτο νόθον ή αμφίβολον, θά έχρησιμοποιεΐτο έναντίον των αιρετικών, άφοϋ μάλιστα υπάρχουν πλήθος άλλα χω¬
ρία εναντίον αυτών; Και αν έχρησιμοποιεΐτο, δεν θά άντέκρουον
οί αιρετικοί τούς πολεμίους των καταγγέλλοντες αύτούς, δτι χρη¬
σιμοποιούν νόθον ή αμφίβολον χωρίον; Ούδεμία μαρτυρία ύπάρχει,
δτι οί αιρετικοί ήρνήθησαν ή ήμφεσβήτησαν την αυθεντικότητα τού χωρίου.

Επίσης, αν τό χωρίον δεν ητο αύθεντικόν, πώς θά περιελαμβάνετοείς την Βουλγάταν;

Δεδομένου δέ καί τούτου, δτι τό χωρίον άπαντςί καί εις "Ελλη¬
νας Πατέρας καί εκκλησιαστικούς συγγραφείς μετά τον 11 ον αιώνα, καθώς καί εις τέσσαρα ελληνικά χειρόγραφα χρονολο¬
γούμενα μεταξύ τού 15ου καί τού 16ου αίώνος, περιελήφθη δέ εις
την Κομπλουτιανήν έκδοσιν, την τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου καί
τό Τβχΐυδ Κ,βοβρίυδ, διατί νά δεχθώμεν, δτι τό χωρίον ήλθεν εις τήν
Ελληνικήν γραμματείαν εκ τής Λατινικής μεταφρασθέν; Διατί ν’
άποκλείσωμεν, δτι τούτο άνεκαλύφθη εις τήν Ελληνικήν γλώσσαν,
δθεν ύστερον έχρησιμοποιήθη ύπό Ελλήνων Πατέρων καί περιε-
λήφθη εις τό ελληνικόν κείμενον; Σήμερον οί κριτικοί απορρίπτουν
τό χωρίον. Άλλ’ οί Λατίνοι καί οί "Ελληνες, οί όποιοι προ αύτών
έδέχθησαν τό χωρίον, δεν ειχον άράγε επιχειρήματα υπέρ αύτοΰ,
τά όποια ήμεΐς σήμερον άγνοούμεν;

'Υπέρ τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» συνηγορούν
καί φιλολογικοί καί θεολογικοί λόγοι.

Εις τάς παραθέσεις τού χωρίου ύπό Λατίνων συγγραφέων υπάρ¬
χουν ψραστικαί διαφοραί εν συγκρίσει προς άλλήλας καί προς τό
κείμενον τής Βουλγάτας, αί όποΐαι έχουν σπουδαιοτάτην σημασίαν
διά τό ζήτημα ημών. Ή φράσις «οί μαρτυρούντες» εις μέν τήν
Βουλγάταν αποδίδεται ςιιϊ ΐβδίΐπιοηϊυιτι <3&ηΐ, εις δέ τάς παραθέσεις
άλλοτε μέν ςυαείεδίΐιυοηΐυηιάΐουηΐ, άλλοτε δέ ςυίωδίίπιοηΐυπιρβΓΗΐΙκϊηΐ,
καί εις τον μνημονευθέντα πάπυρον φαί ωδίίΠοαηΐιΐΓ. Αί φραστικοί
αύταί διαφοραί έξηγούνται άπολύτως έάν δεχθώμεν, δτι εινε διά¬
φοροι αποδόσεις τού έλληνικοΰ κειμένου ή δΓ άπ’ εύθείας μετα-
φράσεως, ή, τό πιθανώτερον, λόγφ χρήσεως παλαιοτέρων μετα¬
φράσεων. Κατά τήν μετάφρασιν άλλος μετέφρασεν ούτως καί άλλος
άλλως, χρησιμοποιών έκαστος τάς κατά τήν γνώμην του καταλ¬
ληλοτέρας λατινικάς λέξεις προς καλλιτέραν άπόδοσιν τού έλλη-

532

νικοϋ κειμένου. Κατά ταϋτα δέον νά δεχθώμεν δτι, ένφ εις την
Ανατολήν τό «Κόμμα Ίωάννου» ενωρίς ειχεν έκπέσει εκ του κειμέ¬
νου και χαθή, εις την Δύσιν ήτο γνωστόν εκ χειρογράφων, τα όποια
ειχον κομισθή εκ τής Ανατολής.

’Άνευ του «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8, ώς ήδη
παρετήρησεν ό Ευγένιος Βούλγαρις, παρουσιάζει άσυνήθη συντα¬
κτικήν άνωμαλίαν. Άφοΰ «τό Πνεύμα», «τό ύδωρ» και «τό αιμα»
εινε γένους ούδετέρου, όπως εν στίχ. 6 έλέχθη «τό Πνεΰμά έστι
τό μαρτυρούν» (δχι «τό Πνεΰμά έστιν ό μαρτύρων»), οϋτω
και ενταύθα κανονικώς έπρεπε νά λεχθή «τρία έστι τα μαρ¬
τυρούν τα, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί τα τρία
εις τό εν έστι». Αλλά τώρα λέγεται, «τρεις εισιν οί μαρ-
τνρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις
εις τό εν εισιν». Αντί δηλαδή νά χρησιμοποιηθή γένος ούδέτερον,
χρησιμοποιείται γένος αρσενικόν. Έρωτώμεν: Τό αρσενικόν γένος
άντι τοΰ ούδετέρου δεν έχρησιμοποιήθη κατ’ έπίδρασιν του αρσε¬
νικού του «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7, «τρεις εισιν οί μαρ-
τυρούντες..., ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό Αγιον Πνεύμα »; Και άρα
δεν πρέπει νά γίνη δεκτόν, δτι είς τό αρχικόν κείμενον υπήρχε τό
«Κόμμα Ίωάννου»;

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» οί στίχ. 7-8 γίνονται έπανά-
ληψις τού στίχ. 6 και ταυτολογία. Διότι κατά τον στίχ. 6, άφού
«καί τό Πνεύμά έστϊ τό μαρτυρούν», προϋποτίθεται, δτι μαρ¬
τυρούν επίσης «τό ύδωρ» και «τό αιμα», συνολικώς δηλαδή τά μαρ-
τυροΰντα εινε τρία, δπερ δμως λέγεται και είς τούς στίχ. 7-8, «"Οτι
τρεις εισιν οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα».

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό «δτι», διά τού όποιου άρχε-
ται ό στίχ. 7, ποιαν έννοιαν έχει; ’Άνευ τοΰ «Κόμματος Ίωάννου»
προκύπτει τό νόημα, δτι εκτός τοΰ ϋδατος και τού αίματος μαρ¬
τυρεί καί τό Πνεύμα, διότι οί μαρτυρούντες εινε τρεις, τό
Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα. Άλλ’ αύτό τό νόημα προφανώς
δεν εινε έπιτυχές. Επιτυχές θά ήτο άλλο νόημα, δτι έκτος τού ϋδα¬
τος καί τού αίματος μαρτυρεί καί τό Πνεύμα, διότι κατά τον
νόμον οί μάρτυρες πρέπει νά εινε δύο ή τρεις (Δευτ. 19:15).

Πολλά χειρόγραφα περιέχουν μίαν φράσιν τού «Κόμματος Ίω¬
άννου», τήν φράσιν «έν τή γή». Αύτή δέ ή φράσις έχει νόημα, έάν
δι’ αύτής «οί μαρτυρούντες έν τή γ ή» διαστέλλωνται άπό μαρ-
τυρούντων άλλαχού, «τών μαρτυρούντων έν τφ ούρανφ».

533

Συνεπώς ή έν λόγω ψράσις συνηγορεί ύπέρ του «Κόμματος Ίωάν-
νου». Νομίζομεν δε, ότι ή ΰπαρξις αύτής τής φράσεως εις πολλά
χειρόγραφα και ή άπουσία εξ αύτών του υπολοίπου μέρους τοΰ
«Κόμματος Ίωάννου» εξηγείται εξ οπτικού άλματος, το όποιον
εινε σύνηθες εις τάς άντιγραφάς. Ό άντιγραφεύς τής Α' Ίωάννου
άντέγραψε τήν λέξιν «μαρτυρονντες» του στίχ. *7. "Επειτα δε τό
βλέμμα του έπεσεν έπι τής αύτής λέξεως «μαρτυρονντες» τοΰ στίχ.
8 και συνεχίζων τήν αντιγραφήν έγραψεν ώς συνέχειαν τήν ακο¬
λουθούσαν εις τό δεύτερον τούτο «μαρτυρονντες» ψράσιν «έν τρ
γρ», παραλείψας ούτω τήν συνέχειαν τού πρώτου «μαρτυρονντες»,
ήτοι τό τμήμα, «έν τφ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον
Πνεύμα, καί ουτοι οι τρεις έν είσι' καί τρεις είσιν οι μαρ¬
τυρούν τες»' . Επειδή δε ή ψράσις «έν τρ γρ» μετά τήν παράλειψιν
τοΰ τμήματος περί των τριών μαρτύρων «έν τφ ούρανφ» δεν κα-
τενοεΐτο, διά τούτο εις τά πλείστα χειρόγραφα παρελείφθη ώς αδι¬
καιολόγητος και περιττή.

Ή περί τού Πνεύματος, τοΰ υδατος και τού αίματος ψράσις
τού στίχ. 8 «καί οί τρεις εις τό έν είσιν», και οί τρεις δηλαδή εινε
διά τό έν, συγκλίνουν είς τό έν, μαρτυρούν διά τό έν, ότι ό Ιη¬
σούς εινε ό Υιός τού Θεού, καθ’ ήμάς εινε ψράσις περιττή άνευ

τού «Κόμματος Ίωάννου». Διότι οί στίχ. 5-6 περιέχουν τήν έννοι¬
αν, ότι τό ύδωρ, τό αιμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν, ότι ό Ιησούς
εινε ό Υιός τοΰ Θεού. 'Η έν λόγιρ ψράσις τού στίχ. 8 «καί οί τρεις
είς τό έν είσιν» καθ’ ήμάς δικαιολογείται, εάν άντιστοιχή προς τήν
όμοίαν ψράσιν τού «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7 «καί ουτοι οί
τρεις έν είσι», εάν δηλαδή τό «Κόμμα Ίωάννου» εινε γνήσιον.

Έπι πολύ βασανίσαντες τό έπίμαχον καί περιλάλητον χωρίον
εΰρομεν καί προσφέρομεν νέον έπιχείρημα ύπέρ τής γνησιότητος
αύτού, τό όποιον θεωρούμεν άποφασιστικής σημασίας. Είς τούς
στίχ. 7-8 άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» ό Απόστολος τονίζει,
ότι εινε τρεις οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό
αιμα. Άλλ’ εις τον στίχ. 11 γράφει, «Καί αυτή έστίν ή μαρτυρία,
δτι ζωήν αιώνιον έδωκεν ήμίν ό Θεός». Οί έρμηνευταί νομίζουν.

1. "Οπως παρατηρούμεν κατά τήν διόρθωσιν τυπογραφικών δοκιμίων,
αύτοΰ τού είδους τό λάθος διαπράττουν πολλάκις οί τυπογράφοι, όταν ή αυτή
λέξις ή ψράσις άπαντά είς δύο σημεία τού κειμένου ευρισκόμενα τό έν πλη¬
σίον τού άλλου καί τό βλέμμα τού τυπογράφου άπό τού πρώτου σημείου με¬
ταπηδά εις τό δεύτερον.

534

δτι διά του τελευταίου τούτου λόγου ό Απόστολος καθορίζει εις
τί συνίσταται ή τριπλή μαρτυρία του Πνεύματος, του υδατος καί
τού αίματος, δτι δηλαδή συνίσταται εις τούτο, δτι ό Θεός εδωσεν
εις τούς πιστούς ζωήν αιώνιον. Άλλ’ αύτή ή ερμηνεία εΐνε εσφαλ¬
μένη.

Κατά την έρμηνείαν τού Α' Ίωάν. 5:6 εν σελ. 522-527 έξη-
γήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία τού υδατος, τού αίματος καί
τού Πνεύματος περί τού Ιησού. Επίσης κατά τήν έρμηνείαν τού
Α' Ίωάν. 5:10-11 εν τώ β' τόμιρ των ερμηνειών, σελ. 258-260,
έξηγήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία, «δτι ζωήν αιώνιον εδωκεν
ήμΐν ό Θεός». Αλλως τό ύδωρ, τό αίμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν
καί άποδεικνύουν, δτι ό Ιησούς είνε ό Υιός τού Θεού, καί άλλως
τήν αυτήν άλήθειαν μαρτυρεί καί άποδεικνύει ή αιώνιος ζωή, τήν
όποιαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού. ’Άλλη είνε ή μαρτυρία τού
Πνεύματος, τού υδατος καί τού αίματος, καί άλλη ή μαρτυρία τής
αιωνίου ζωής. Εις τήν ψράσιν τού στίχ. 11, «Και αυτή έστιν ή
μαρτυρία», τό «καί» έχει προσθετικήν σημασίαν. Ή φράσις ση¬
μαίνει: «Είνε καί αύτή ή μαρτυρία, υπάρχει καί αύτή ή μαρ¬
τυρία».

Ή αιώνιος ζωή, τήν οποίαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού, είνε
τετάρτη μαρτυρία μετά τήν τριπλήν μαρτυρίαν τού Πνεύματος, τού
υδατος καί τού αίματος, εινε τετάρτη άπόδειξις, δτι ό Ιησούς εινε
ό Υιός τού Θεού. Αύτή δε ή μαρτυρία έχει σημασίαν μόνον διά
τούς πιστούς. Διότι αύτοί αισθάνονται εντός των νά σκιρτμ ή νέα
ζωή, ή αιώνιος ζωή, καί έχουν οΰτω τήν εσωτερικήν πληροφορίαν
καί πεποίθησιν, δτι ό Ιησούς εινε όντως ό Υιός τού Θεού. Εις
τούς Ιουδαίους ώς επιχείρημα υπέρ τής μεσσιακής ίδιότητος καί
τής θείας υίότητος τού Ιησού δεν δυνάμεθα νά προσαγάγωμεν τήν
έσωτερικήν πείραν τών πιστών, δυνάμεθα δμως νά προσαγάγωμεν
τό γεγονός, δτι μόνον ό Ιησούς «ήλθε δι’ υδατος και αίματος»,
μόνον τού Ιησού ή αποστολή συνεδέθη προς τό ύδωρ καί τό αίμα,
δπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε, καί τό Πνεύμα διά τών ένερ- '
γειών του έδικαίωσε καί έδόξασε τον Ίησούν.

Αλλ άφού έκείνα, τά οποία μαρτυρούν περί τού Ιησού, εινε
τ έ σ σ α ρ α , τό Πνεύμα, τό ύδωρ, τό αίμα καί έπί τή βάσει τού
στίχ. 11 ή αιώνιος ζωή, διατί ό Απόστολος λέγει, δτι τρεις
είνε οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα; Σκο¬
πίμως ό Απόστολος έκ τών τεσσάρων, τά όποια μαρτυρούν περί

535

του Ίησοΰ, εκλέγει, δημωδώς «ξεχωρίζει», τά τρία, διά ν’
άντιστοιχίση ταϋτα προς τά τρία πρόσωπα τής Θε¬
ότητος, τά όποια εινε μάρτυρες εν ούρανφ. Τοιαϋτα φαινόμε¬
να άπαντώνται εν τή Γραφή και άλλα. Ούτως εν Β' Κορ. 13:1 ό
Παύλος τάς τρεις έπισκέψεις του εις την Κόρινθον (δύο παρελ-
θούσας και μίαν μελλοντικήν) σχετίζει προς τούς τρεις μάρτυρας
τού Δευτ. 19:15. Επίσης εν τή Άποκαλύψει ό Ιωάννης άναφέ-
ρεται εις επτά εκκλησίας τής Ασίας (1:4), ένφ εις τήν Ασίαν,
τήν άνθυπατικήν Ασίαν, ύπήρχον περισσότεραι έκκλησίαι. Άλλ’
έξελέγησαν σκοπίμως επτά, διά νά σχετισθοΰν προς τον συμβο¬
λικόν άριθμόν επτά, ό όποιος σημαίνει πληρότητα και τελειότη¬
τα. Εις τήν άρχιερατικήν προσευχήν του ό Ιησούς τήν ενότητα,
τήν όποιαν ζητεί διά τούς πιστούς, σχετίζει προς τήν ενότητα των
προσώπων τής Θεότητος («Γνα ώσιν εν καθώς ήμεΐς εν έσμεν»,
Ίωάν. 17:22. Ίδέ και στίχ. 11,21). Πρβλ. «Τούς τρεις μεγί¬
στους φωστήρας τής τρισηλίου Θεότητος» έκ τού απολυτίκι¬
ου τής έορτής των Τριών Τεραρχών, και «Εύλογειτε, παιδες, τής
Τριάδος ισάριθμοι» έκ τής η' φδής των καταβασιών τής έορ¬
τής τής Ύψώσεως τού Τιμίου Σταυρού.

Τό «ότι», διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 7, δεν συνδέεται προς
τά προηγούμενα, όπως οί έρμηνευταί νομίζουν, άλλά προς τά
επόμενα. Πλέον συγκεκριμένως, τούτο άντιστοιχει προς τό «καί»,
διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 8 κατά τό παραδεδεγμένον ελλη¬
νικόν κείμενον, τό όποιον περιέχει τό «Κόμμα Ίωάννου». Και τό
μεν « δ τ ι» σημαίνει «διότι, έ π ε ι δ ή » , τό δε «και» ση¬
μαίνει «διά τούτο» ή «διά τούτο καί». ’Έχομεν δηλαδή
ένταΰθα τήν άντιστοιχίαν, «"Οτι τρεις εισιν οί μαρτνρούντες έν
τφ ούρανφ... καί τρεις εισιν οί μαρτνρονντες έν τη γη», τουτέ-
στι: «Διότι τρεις είνε οί μαρτυρούντες εις τον ούρανόν... διά
τούτο και τρεις εινε οί μαρτυρούντες εις τήν γήν». Μεταφρά-
ζομεν καί άλλως: «Επειδή οί μαρτυρούντες είς τον ούρανόν
εινε τρεις... διά τούτο καί οί μαρτυρούντες εις τήν γήν εινε
τρεις».

Ή έν λόγφ άντιστοιχία «ότι... καί», τουτέστι, «διότι... διά
τούτο», ή, «διότι... διά τούτο καί», εινε έβραϊσμός, καί άποτελει
έπιχείρημα, ότι τό «Κόμμα Ίωάννου» προέρχεται έκ τής γραφίδος
Εβραίου. Άναφέρομεν καί μεταφράζομεν χωρία, είς τά όποια
άπαντμ ό έν λόγψ εβραϊσμός:

536

«"Οτι ταΰτα πάντα έποίησαν, και έβδελυξάμην αυτούς»
(Λευϊτ. 20:23).

Διότι επραξαν όλα αύτά, διά τούτο έβδελύχθην αύτούς.

«'Ότι δρυμός έστι, και έκκαθαριεις αύτόν» (Ίησ. Ναυή
17:18).

Διότι εινε δρυμός, διά τούτο θά κατακόψης αύτόν.

«"Οτι επ’ εμέ ήλπισε, και ρύσομαι αύτόν» (Ψαλμ. 90
[91]: 14).

Διότι ήλπισεν εις εμέ, διά τούτο θά λυτρώσω αύτόν.

«"Οτι εϋφρανάς με, Κύριε, εν τοις ποιήμασί σου, και εν
τοις έργοις των χειρών σου άγαλλιάσομαι 1 » (Ψαλμ. 91:5[92:4]).

Διότι με ηύφρανες, Κύριε, διά των ποιημάτων σου, διά
τούτο δια τα έργα των χειρών σου θά ψάλλω 1 .

«"Οτι παρεπίκραναν τα λόγια τού Θεού και την βουλήν τού
Ύψίστου παρώξυναν, και έταπεινώθη εν κόποις ή καρδία αύτών,
ήσθένησαν και ούκ ήν ό βοηθών» (Ψαλμ. 106[ 107]: 11-12).

Διότι ήπείθησαν εις τα λόγια τού Κυρίου και τήν βουλήν
τού Ύψίστου κατεφρόνησαν, διά τούτο έταπεινώθη εκ τών
ταλαιπωριών ή ψυχή των, περιήλθον είς κατάστασιν αδυναμίας και
δεν ύπήρχε κανείς, ό όποιος θά έβοήθει.

«"Οτι σύ έπίγνωσιν άπώσω, κάγώ ( = καί εγώ) άπώσομαί
σε τού μή ίερατεύειν μοι» (Ώσ. 4:6).

Διότι σύ άπέρριψες τήν γνώσιν, διά τούτο και εγώ θά
άπορρίψω σε, διά να μή Ιερατεύης εις εμέ.

«"Οτι έτήρησας τον λόγον τής ύπομονής μου, κάγώ (= κ α ί
εγώ) σε τηρήσω έκ τής ώρας τού πειρασμού» (Άποκ. 3:10).

Διότι έφύλαξες τον λόγον τής ύπομονής μου, διά τούτο
και έγώ θά σε φυλάξω έκ τής ώρας τής δοκιμασίας».

"Ανευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8 παρουσιά¬
ζει άνωμαλίαν καί δυσκολίαν καί δεν δίδει εύστοχον καί ικανο¬

ί. "Οτι τό «άγαλλιώμαι» σημαίνει καί «ψάλλω» ή «υμνώ», τούτο άπε-
δείξαμεν κατά τήν έρμηνείαν τού Λουκ. 1:46-50 έν τψ β' τόμψ τών έρμη-
νειών, σελ. 50-52.

537

ποιητικήν έννοιαν. Άντιθέτως μετά του «Κόμματος Ίωάννου» και
λαμβανομένης ύπ’ δψιν τής ειρημένης άντιστοιχίας «δτι ... καί», ή
όποια εινε έβραϊσμός, τό χωρίον εινε όμαλώτατον και εύκολονόη-
τον και δίδει ύψηλήν και τελείαν θεολογικήν έννοιαν.

Οϋτω τό «δτι», διά του όποιου άρχεται ό στίχ. 7, αφού απο¬
συνδέεται από του στίχ. 6 και άντιστοιχίζεται προς τό «καί», διά
του όποιου άρχεται ό στίχ. .8, δεν δημιουργεί πλέον ταυτολογίαν
διά τής έπαναλήψεως εν τοΐς στίχ. 7-8 τής έννοιας τοΰ στίχ. 6 περί
των τριών μαρτυρούντων, ήτοι του Πνεύματος, τού ϋδατος και τοΰ
αίματος.

Ή φράσις «έν τη γη», ή όποια περιέχεται εις πολλά χειρόγρα¬
φα μή περιέχοντα τό ύπόλοιπον τοΰ «Κόμματος Ίωάννου», δικαι¬
ολογείται πλέον ώς άντίστοιχος τής ψράσεως «έν τφ ούρανφ», ή
όποια περιέχεται εις τό «Κόμμα Ίωάννου».

Τό άρσενικόν «οί μαρτυροϋντες» διά «τό Πνεύμα καί τό ύδωρ
καί τό αίμα» άντί τοΰ κανονικώς αναμενομένου ούδετέρου «τά μαρ-
τυροΰντα» έξηγεΐται πλέον έκ τής έπιδράσεως τοΰ άρσενικοΰ «οί
μαρτυροϋντες» περί των τριών προσώπων τής Θεότητος, «τον Πα-
τρός, τον Λόγον καί τον Άγιον Πνεύματος».

ΟΙ τρεις μάρτυρες, οί όποιοι μαρτυροΰν επί. τής γής, άντι-
στοιχίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας, οί όποιοι μαρτυροΰν έν
ούρανφ, όπως έν Β' Κορ. 13:1 αί τρεις παρουσίαι τοΰ Αποστόλου
συσχετίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας τοΰ νόμου. Ό Ίώβ λέγει,
«έν ονρανοϊς ό μάρτνς μον» (16:19). Καί ό Ψαλμφδός λέγει, «ό
μάρτνς έν ούρανφ πιστός» (Ψαλμ. 88:38[89:37]). Ή Παλαιά Δια¬
θήκη όμιλε! δι’ ένα μάρτυρα έν ούρανφ. Τό «Κόμμα Ίωάννου»
όμιλε! διά τρε!ς μάρτυρας έν ούρανφ. Εινε δυνατόν νά μή εινε θε¬
όπνευστος, αλλά νά έχη έπινοηθή ή έννοια τών τριών έν ούρανφ
μαρτύρων, μάλιστα άφοΰ ό εις έξ αύτών, τό Πνεύμα, εινε μάρτυς
έπί τής γής;

Τό «οί τρεις εις τό έν είσιν» περί τών μαρτυρούντων έπί τής
γής άντιστοιχίζεται προς τό «οντοι οί τρεις έν είσι» περί τών μαρ¬
τυρούντων έν τφ ούρανφ. ΔΓ άλλων λέξεων, ή ένότης τής μαρ¬
τυρίας τών τριών έπί γής μαρτύρων άντιστοιχίζεται προς τήν ούσια-
στικήν ένότητα τών τριών προσώπων τής Θεότητος. Όμοίως εις
τήν άρχιερατικήν προσευχήν τοΰ Κυρίου ή ήθική ένότης τών πι¬
στών άντιστοιχίζεται προς τήν ούσιαστικήν ένότητα τών προσώ¬
πων τής Θεότητος (Ίωάν. 17:11, 21-23).

538

Διά τής άντιστοιχίσεως των τριών επί γης μαρτύρων προς τούς
τρεις εν ούρανφ μάρτυρας, επίσης τής άντιστοιχίσεως τής ένότη-
τος τής μαρτυρίας των πρώτων προς τήν ένότητα τής ούσίας των
προσώπων τής ' Αγίας Τριάδος, καθώς και τής χρησιμοποιήσεως
τού ονόματος «Λόγος» άναγόμεθα εις θεολογικά ύψη, εις τά όποια
άναβιβάζει ή θεολογία του Ίωάννου. Τό «Κόμμα Ίωάννου» άντα-
ποκρίνεται άριστα προς τήν θεολογίαν και τό ύφος τού ύψιπετε-
στέρου συγγραφέως τής Καινής Διαθήκης.

Μεταφράζομεν τό πολυθρύλητον χωρίον:

«Διότι τρεις εΐνε οί μαρτυροϋντες εις τον ουρανόν, ό Πα¬
τήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, καί αύτοί οί τρεις είνε εν,
διά τούτο καί τρεις εΐνε οί μαρτυρονντες εις τήν γην, τό Πνεύ¬
μα καί τό ϋδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις μαρτυρούν διά τό εν
1 ».

ΟΙ τρεις εν ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και "Αγιον Πνεύμα,
εννοούνται ώς μάρτυρες εν γενική έννοίμ, όχι εν ειδική· ώς μάρ¬
τυρες δηλαδή περί παντός πράγματος, όχι είδικώς περί τής μεσ-
σιακής ίδιότητος και τής θείας υίότητος τού Ιησού. Εις τήν φρά-
σιν τού στίχ. 9, «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρη-
κε περί τού Υιού αυτού», έρμηνευταί δεχόμενοι τό «Κόμμα Ίω¬
άννου» νομίζουν, ότι «ή μαρτυρία τού Θεού» εινε μαρτυρία τών
τριών εν ούρανφ μαρτύρων, «τού Πατρός, τού Λόγου καί τού Αγί¬
ου Πνεύματος». Τήν λέξιν δηλαδή «Θεός» εν τή είρημένη ψράσει

*ι

εκλαμβάνουν εν τή έννοίςι τού Τριαδικού Θεού, οπότε ή φράσις
λαμβάνει τήν εξής έννοιαν: «αύτή είνε ή μαρτυρία τού Τριαδικού
Θεού περί τού Υιού αύτοΰ». ’Αλλ’ αύτή ή έννοια εινε εσφαλμένη,
διότι ό Χριστός δεν είνε Υιός τού Τριαδικού Θεού, άλλά τού Θε¬
ού Πατρός. Τό «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε
περί τού Υιού αυτού» άναφέρεται εις τήν μαρτυρίαν τού Θεού Πα¬
τρός περί τού Υιού αυτού διά «τού ϋδατος», «τού αίματος» καί
«τού Πνεύματος» (στίχ. 6, 8).·Ό Θεός Πατήρ φκονόμησε τά πρά¬
γματα ούτως, ώστε διά τού Πνεύματος, τού ϋδατος καί τού αίμα¬
τος νά δοθή μαρτυρία, τριπλή μαρτυρία, περί τού Υιού αύτού, δι*
άλλων λέξεων ν’ άποδειχθή, ότι ό Ιησούς εινε ό Υιός τού Θεού
σεσαρκωμένος, ό Μεσσίας, όπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε καί
ό ίδιος ό Ιησούς διεκήρυττεν.

1. "Η, καί οί τρεις άναφέρονται εις τό έν

Book:Ιωάννειο Κόμμα by Νικόλαος Σωτηρόπουλος

2020-09-21T18:16:18Z

Stephanus1550:

Α' Ίωάν. 5:7-8

«ΟΤΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ...
ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΗ ΓΗ»

«"Οτι τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τω ούρανω, 6 Πατήρ, 6 Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, κ α ί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν ττ\ γή, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί ούτοι οί τρεις εις τό εν είσιν».

Εις τό χωρίον τούτο περιέχεται τό πολυθρύλητον «Κόμμα Τωάννου». Ούτως ώνομάσθη και εινε γνωστόν εις την Ιστορίαν της κριτικής τού κειμένου τής Καινής Διαθήκης τό τμήμα τού χωρίου
«εν τ φ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Λγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, καί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τή γή».
Τό «κόμμα Τωάννου» κατέστη πολυθρύλητον λόγιρ τής διχογνωμίας
και τού μεγάλου θορύβου περί τό ζήτημα τής γνησιότητος αύτού.
Πολλά έγράφησαν υπέρ, και πολλά κατά τής γνησιότητος αύτού. Σήμερον δε γενικώς ή κριτική άρνέΐται τήν γνησιότητα αύτού, διότι
έλλείπει έκ των γνωστών αρχαίων ελληνικών χειρογράφων, πολ¬
λών λατινικών χειρογράφων, πασών τών άρχαίων μεταφράσεων πλήν τής Βουλγάτας, τών συγγραμμάτων τών Ελλήνων Πατέρων και έκκλησιαστικών συγγραφέων προ τού 12ου αιώνος καί πολλών Λατίνων Πατέρων καί εκκλησιαστικών συγγραφέων.

Ώς προς τήν προέλευσιν τού «Κόμματος Τωάννου» διάφοροι διετυπώθησαν είκασίαι. Κατά μίαν δ’ εξ αυτών, ή όποια σήμερον
θεωρείται πιθανωτέρα, περιέχει δέ πλήθος έπί μέρους είκασιών(Ι),
χριστιανός έν Τσπανίμ κατά τον 3ον ή 4ον αιώνα κατεσκεύασε λατινιστί τήν φράσιν «τρεις είσιν οί μαρτυρούντες έν τ φ ούρανφ.

528

ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι τρεις εν είσι»,
και πιθανώς άνέγραψεν αύτήν εις την φαν τού εις την κατοχήν του
λατινικού χειρογράφου τής Α' Ίωάννου παρά τον στίχ. 8. Μεταγενέστερον δε άντιγραφεύς, έπειδή ένόμισεν, δτι ή φράσις αυτή
άνήκεν εις τό κείμενον, εκ τής φας παρενέβαλεν αύτήν εις αύτό,
προσθέσας άμα την φράσιν ΐη ΐειτ» (εν τή γή) χάριν αντιστοιχίας
προς τήν φράσιν ΐηοοείο (εν τφ ούρανφ). Ούτω τό «κόμμα Ίωάν¬
νου» εμφανίζεται τό πρώτον εις τήν Ισπανίαν ώς μέρος τής Λα¬
τινικής Βίβλου από τού 380, και ταχέως διαδοθέν έγένετο απο¬
δεκτόν παρ’ όλου τού λατινοφώνου χριστιανικού κόσμου ώς γνή¬
σιον Γραφικόν χωρίον. Έκεΐθεν δέ τούτο παρελήφθη εις τήν Ανα¬
τολήν μετά τον 11 ον αιώνα, μετεφράσθη εις τήν Ελληνικήν και είσήχθη εις τό κείμενον όλιγίστων χειρογράφων τού 15ου αίώνος,
οθεν παρελήφθη και περιελήφθη εις τήν Κομπλουτιανήν έκδοσι τής Καινής Διαθήκης, τήν τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου (1522) και
τάς άλλας ξενογλώσσους μεταφράσεις. ’Αλλ’ εξ όλων τών νεωτέρων κριτικών εκδόσεων τού ελληνικού κειμένου και τών ξένων με¬
ταφράσεων τό χωρίον άπηλείφθη ώς νόθον.

Ή κριτική συνήθως ρέπει προς τήν άρνησιν παρά προς τήν θέσιν. Αλλά τά επιχειρήματα τής αρνητικής κριτικής κατά τής γνη-
σιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» δεν εινε αναντίρρητα καί απο¬
φασιστικά. Ή απουσία τούτου έκ τών γνωστών αρχαίων έλληνικών χειρογράφων δεν σημαίνει άναγκαίως, δτι τούτο δεν περι-
είχετο εις τό αρχικόν κείμενον. Θά ήδυνάμεθα νά συμφωνήσωμεν μετά τών θεωρούντων τό χωρίον νόθον, εάν προ ημών εΐχομεν άρχαιότατα χειρόγραφα, τουλάχιστον τού 2ου αίώνος, καί έβλέπο-
μεν, δτι δεν περιέχουν τό χωρίον. Αλλά τά διασωθέντα χειρόγρα¬
φα δεν εινε αρχαιότερα τού 4ου αίώνος. Τό αύτό ισχύει καί διά
τήν απουσίαν τού χωρίου εκ τών συγγραμμάτων τών άρχαίων Ελλήνων Πατέρων καί έκκλησιαστικών συγγραφέων. Πλείστα έκ τών συγγραμμάτων τούτων άπωλέσθησαν. Πρέπει δέ νά ληφθή ύπ’ όψιν καί τούτο, δτι κατά τήν άντιγραφήν τών άγιογραφικών κειμέ¬
νων έγίνοντο καί λάθη, παραλείψεις λέξεων καί φράσεων καί όλο-
κλήρων ένίοτε χωρίων, «διορθώσεις» κατά τό δοκούν, προσθαφαι¬
ρέσεις καί παραποιήσεις, δπως καί ό Ωριγένης μαρτυρεί: «Νυνί πολλή γέγονεν ή τών άντιγράφων διαφθορά, είτε άπό Ραθυμίας τινων γραφέων, είτε άπό τόλμης τινών μοχθηρός τής διορθώσεως τών γραφομένων, είτε καί άπό τών τά έαυτοΐς δοκούντα έν τή διορ-

529

Όώσει προστιθέντων ή άφαιρούντων» (ΡΟ 13, 1293Α). Έρωτώμεν:
Δεν ήτο δυνατόν τό έπίμαχον χωρίον νά ήτο γνήσιον, και διά τι-
να εκ των λόγων τούτων κατά την αντιγραφήν νά έξέπεσεν έκ του
κειμένου των εις την Ελληνικήν διασωθέντων χειρογράφων εις χρόνον εγγύτατα προς τον χρόνον τής συγγραφής τής Α' Ίωάννου,
και οΰτω νά παρουσιάζεται άγνωστον εν τή Ανατολή;

Τό έν Έβρ. 1:6 παρατιθέμενον χωρίον, «καί προσκννησάτωσαν αύτφ πάντες άγγελοι Θεού», δεν περιέχεται είς τό Εβραϊκόν
κείμενον, ούτε εις τήν Χαλδαϊκήν παράφρασιν, άλλ’ εις τήν Με-
τάφρασιν των Ο' (Δευτ. 32:43). Επειδή δε τό χωρίον τούτο δεν περιέχεται εις τό Εβραϊκόν κείμενον και τήν Χαλδαϊκήν παρά-
φρασιν, αλλά μόνον εις τήν Μετάφρασιν των Ο', δυνάμεθα νά ειπωμεν, ότι δεν εινε γνήσιον; Τήν γνησιότητά του έγγυάται ό θε¬
όπνευστος συγγραφεύς τής προς Εβραίους Επιστολής, δστις παραθέτει τούτο έν αύτή. Σημειωτέον δέ, δτι έπϊ των ημερών ήμών
εύρέθη τούτο εις τά χειρόγραφα τής Νέκρας Θαλάσσης.

Επίσης, τό έν Ίακ. 4:5 παρατιθέμενον χωρίον, «Προς φθόνον έπιποθει τό Πνεύμα δ κατφκησεν έν ήμΐν», ούδαμού τού κειμένου
ή μεταφράσεως ή παραφράσεως τής Παλαιάς Διαθήκης εύρίσκεται. Αλλά θά ήδυνάμεθα διά τούτο νά θεωρήσωμεν αύτό νόθον; Ή θε¬
οπνευστία τού Αποστόλου, δστις παραθέτει αύτό ώς λόγον τής
Γραφής, έγγυάται τήν γνησιότητά του.

Τό «Κόμμα Ίωάννου» δεν εινε άμάρτυρον έν τή έκκλησιαστική γραμματείς, άλλ’ άρκούντως μεμαρτυρημένον. Ό Τερτυλλιανός (155-240), γράφων κατά τού αιρετικού Πραξέα περϊ τού Πατρός, τού Υιού και τού Παρακλήτου, χρησιμοποιεί τήν φράσιν ςυϊ ΐτε$
υηυηι δΐιηΐ (ΡΓ 2, 21 1 ( 2 ). Ή φράσις αϋτη δεν άποδεικνύει, δτι ό Τερ-
τυλλιανός έγνώριζε τό περίφημον «Κόμμα Ίωάννου», ένθα περί των τριών προσώπων τής Θεότητος γράφεται, «οντοι οί τρεις έν εισιν»\

Ό Κυπριανός, έπίσκοπος Καρχηδόνος (248-258), γράφει: Ε§o εί ΡυΙετ υηιιιη χυπιυϋ. Εΐ ίΐεπιπι άε Ραΐτε εί ΡΠϊο εΐ δρΐπΐυ διιηείο χειϊρΐυηι ε$ΐ:
Εΐ ΗίίΓε$ υηυηι χυηΐ (ϋε υηΐΐίΐΐε Εοείεκΐαε, VI. ΡΓ4,519Β). Δέν εινε ένταύθα
σαφέστατον, δτι ό Κυπριανός άναφέρεται είς τά δύο δμοια χωρία,
«Έγώ και ό Πατήρ έν έσμεν» (Ίωάν. 10:30), «ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, καί οντοι οί τρεις έν είσιν» (Α' Ίωάν. 5:7);
Ό ισχυρισμός, δτι ό Κυπριανός δέν άναφέρεται είς τό «Κόμμα Ίω¬
άννου», άλλ’ άγνοει αύτό, διότι ούτος περί τού δευτέρου προσώ-

530

που τής Αγίας Τριάδος χρησιμοποιεί τό δνομα Υ'ιός (Ρϊΐίιΐδ), ένώ
εις τό «Κόμμα Ίωάννου» χρησιμοποιείται τό δνομα Λόγος, εινε άστειος καί γελοίος, καί φανερώνει άρνητικήν διάθεσιν καί κλίσιν
της καρδίας απέναντι τής αλήθειας. Ό Κυπριανός άναφέρεται είς
τό χωρίον έλευθέρως, δχι κατά λέξιν, δπως πολλάκις συμβαίνει κατά τάς άναφοράς εις Γραφικά χωρία καί άλλας ρήσεις.

Τό περιμάχητον χωρίον γνωρίζουν καί μεταγενέστεροι Λατίνοι συγγράφεις, δπως ό Πρισκιλλιανός, επίσκοπος Άβήδης (380 ή 384)
(Οοιριίδ δοήρι. Εδδίεδΐαε Ιαίΐηαε, τ. 18, σ. 6), καί ό Βιγίλιος Ταδρεπδίδ
(1-389) (ΡΓ 62,359ΑΒ).

Τό χωρίον γνωρίζει επίσης ή Εκκλησία τής Αφρικής. Τό 484 τεσσαράκοντα επίσκοποι τής Εκκλησίας ταύτης είς ομολογίαν πί-
στεως έπιδοθεισαν εις τον βασιλέα των Βανδάλων Ούνέρικον περιέλαβον αύτό αυτολεξεί ώς χωρίον του Ίωάννου: Ττεδ δΐιηΐ ςιιΐ
ΙεδΙΐπιοηΐιίΓη ρειΐιΐύεηΐ ΐη οοείο, Ραΐ &τ, νεΛυπα εΐ δρίήΐιΐδ δαηεΐιΐδ. Εΐ Κι ΐΓεδ
ιιηιιπι δυηΐ. (Παρ’ Εύγ. Βουλγάρει έν Έρμην. είς Έπιστ. Παύλου ύπό
Εύθ. Ζιγαβηνοϋ, έκδ. Ν. Καλογερά, Β', ύποσημ. είς Α' Ίωάν. ε'
8, σελ. 632). γ Ητο δυνατόν ή Εκκλησία τής Αφρικής διά τεσσα¬
ράκοντα έπισκόπων νά χρησιμοποίηση τό χωρίον είς ομολογίαν πί-
στεως, εάν αύτό δεν ήτο γνήσιον, ή, έστω, εάν ύπήρχεν αμφιβο¬
λία καί άμφισβήτησις ώς προς την γνησιότητα αύτοϋ;

"Ετι μεταγενέστερον γνωρίζουν καί παραθέτουν τό χωρίον ό Φουλγέντιος Κιΐδρεηδΐδ (533) (ΡΓ 65,224Α,224Β, 500(3), ό Κασσιόδω-
ρος (475-570) (ΡΓ70, 1373Α)καί ό Ισίδωρος ό Σεβίλλης (560-639)
(ΡΓ 83,1203).

Άνεφέραμεν τούς άρχαιοτέρους εκ των Λατίνων συγγραφέων, οί όποιοι έγνώριζον τό χωρίον.

Τέλος δ’ άναφέρομεν, δτι τό χωρίον άπαντφ καί είς πάπυρον, ό όποιος χρονολογείται περί τό τέλος τού 7ου αίώνος καί προφανώς
άντιπροσωπεύει παλαιότερον κείμενον (Παρά Λ. Γειτιοηηγει·, Οοιυιηα
■ΙοΗαηηίςιιε, έν Γουΐδ ΡϊγοΙ, ΟίοΐίοημαίΓε δε 1η Βΐδίε, 1934, II, σ. 69 έξ.). 1

Τό χωρίον έχρησιμοποιήθη κατά τών αιρετικών. Ούτως ό Τερ-
τυλλιανός έχρησιμοποίησεν αύτό έναντίον τού Πραξέα, καί ό Βι-

::1. Αί μαρτυρίαι περί τού «Κόμματος Ίωάννου» μετά τών σχετικών πα¬
ραπομπών καί ώρισμένα έπιχειρήματα περί τής γνησιότητος αύτού έλήφθη-
σαν έκ τού σπουδαίου άρθρου «Κόμμα Ίωάννου» έν τή θρησκευτική καί
Ηθική Έγκυκλοπαιδείμ, τ. 7, σελ. 760-764 τού καθηγητού Παν. X. Δημη-
τροπούλου.

531

γίλιος και ό Φουλγέντιος εναντίον των Άρειανών και Σαβελλιανών. Έάν τό χωρίον ήτο νόθον ή αμφίβολον, θά έχρησιμοποιεΐτο έναντίον των αιρετικών, άφοϋ μάλιστα υπάρχουν πλήθος άλλα χω¬
ρία εναντίον αυτών; Και αν έχρησιμοποιεΐτο, δεν θά άντέκρουον
οί αιρετικοί τούς πολεμίους των καταγγέλλοντες αύτούς, δτι χρη¬
σιμοποιούν νόθον ή αμφίβολον χωρίον; Ούδεμία μαρτυρία ύπάρχει,
δτι οί αιρετικοί ήρνήθησαν ή ήμφεσβήτησαν την αυθεντικότητα τού χωρίου.

Επίσης, αν τό χωρίον δεν ητο αύθεντικόν, πώς θά περιελαμβάνετοείς την Βουλγάταν;

Δεδομένου δέ καί τούτου, δτι τό χωρίον άπαντςί καί εις "Ελλη¬
νας Πατέρας καί εκκλησιαστικούς συγγραφείς μετά τον 11 ον αιώνα, καθώς καί εις τέσσαρα ελληνικά χειρόγραφα χρονολο¬
γούμενα μεταξύ τού 15ου καί τού 16ου αίώνος, περιελήφθη δέ εις
την Κομπλουτιανήν έκδοσιν, την τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου καί
τό Τβχΐυδ Κ,βοβρίυδ, διατί νά δεχθώμεν, δτι τό χωρίον ήλθεν εις τήν
Ελληνικήν γραμματείαν εκ τής Λατινικής μεταφρασθέν; Διατί ν’
άποκλείσωμεν, δτι τούτο άνεκαλύφθη εις τήν Ελληνικήν γλώσσαν,
δθεν ύστερον έχρησιμοποιήθη ύπό Ελλήνων Πατέρων καί περιε-
λήφθη εις τό ελληνικόν κείμενον; Σήμερον οί κριτικοί απορρίπτουν
τό χωρίον. Άλλ’ οί Λατίνοι καί οί "Ελληνες, οί όποιοι προ αύτών
έδέχθησαν τό χωρίον, δεν ειχον άράγε επιχειρήματα υπέρ αύτοΰ,
τά όποια ήμεΐς σήμερον άγνοούμεν;

'Υπέρ τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» συνηγορούν
καί φιλολογικοί καί θεολογικοί λόγοι.

Εις τάς παραθέσεις τού χωρίου ύπό Λατίνων συγγραφέων υπάρ¬
χουν ψραστικαί διαφοραί εν συγκρίσει προς άλλήλας καί προς τό
κείμενον τής Βουλγάτας, αί όποΐαι έχουν σπουδαιοτάτην σημασίαν
διά τό ζήτημα ημών. Ή φράσις «οί μαρτυρούντες» εις μέν τήν
Βουλγάταν αποδίδεται ςιιϊ ΐβδίΐπιοηϊυιτι <3&ηΐ, εις δέ τάς παραθέσεις
άλλοτε μέν ςυαείεδίΐιυοηΐυηιάΐουηΐ, άλλοτε δέ ςυίωδίίπιοηΐυπιρβΓΗΐΙκϊηΐ,
καί εις τον μνημονευθέντα πάπυρον φαί ωδίίΠοαηΐιΐΓ. Αί φραστικοί
αύταί διαφοραί έξηγούνται άπολύτως έάν δεχθώμεν, δτι εινε διά¬
φοροι αποδόσεις τού έλληνικοΰ κειμένου ή δΓ άπ’ εύθείας μετα-
φράσεως, ή, τό πιθανώτερον, λόγφ χρήσεως παλαιοτέρων μετα¬
φράσεων. Κατά τήν μετάφρασιν άλλος μετέφρασεν ούτως καί άλλος
άλλως, χρησιμοποιών έκαστος τάς κατά τήν γνώμην του καταλ¬
ληλοτέρας λατινικάς λέξεις προς καλλιτέραν άπόδοσιν τού έλλη-

532

νικοϋ κειμένου. Κατά ταϋτα δέον νά δεχθώμεν δτι, ένφ εις την
Ανατολήν τό «Κόμμα Ίωάννου» ενωρίς ειχεν έκπέσει εκ του κειμέ¬
νου και χαθή, εις την Δύσιν ήτο γνωστόν εκ χειρογράφων, τα όποια
ειχον κομισθή εκ τής Ανατολής.

’Άνευ του «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8, ώς ήδη
παρετήρησεν ό Ευγένιος Βούλγαρις, παρουσιάζει άσυνήθη συντα¬
κτικήν άνωμαλίαν. Άφοΰ «τό Πνεύμα», «τό ύδωρ» και «τό αιμα»
εινε γένους ούδετέρου, όπως εν στίχ. 6 έλέχθη «τό Πνεΰμά έστι
τό μαρτυρούν» (δχι «τό Πνεΰμά έστιν ό μαρτύρων»), οϋτω
και ενταύθα κανονικώς έπρεπε νά λεχθή «τρία έστι τα μαρ¬
τυρούν τα, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί τα τρία
εις τό εν έστι». Αλλά τώρα λέγεται, «τρεις εισιν οί μαρ-
τνρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις
εις τό εν εισιν». Αντί δηλαδή νά χρησιμοποιηθή γένος ούδέτερον,
χρησιμοποιείται γένος αρσενικόν. Έρωτώμεν: Τό αρσενικόν γένος
άντι τοΰ ούδετέρου δεν έχρησιμοποιήθη κατ’ έπίδρασιν του αρσε¬
νικού του «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7, «τρεις εισιν οί μαρ-
τυρούντες..., ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό Αγιον Πνεύμα »; Και άρα
δεν πρέπει νά γίνη δεκτόν, δτι είς τό αρχικόν κείμενον υπήρχε τό
«Κόμμα Ίωάννου»;

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» οί στίχ. 7-8 γίνονται έπανά-
ληψις τού στίχ. 6 και ταυτολογία. Διότι κατά τον στίχ. 6, άφού
«καί τό Πνεύμά έστϊ τό μαρτυρούν», προϋποτίθεται, δτι μαρ¬
τυρούν επίσης «τό ύδωρ» και «τό αιμα», συνολικώς δηλαδή τά μαρ-
τυροΰντα εινε τρία, δπερ δμως λέγεται και είς τούς στίχ. 7-8, «"Οτι
τρεις εισιν οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα».

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό «δτι», διά τού όποιου άρχε-
ται ό στίχ. 7, ποιαν έννοιαν έχει; ’Άνευ τοΰ «Κόμματος Ίωάννου»
προκύπτει τό νόημα, δτι εκτός τοΰ ϋδατος και τού αίματος μαρ¬
τυρεί καί τό Πνεύμα, διότι οί μαρτυρούντες εινε τρεις, τό
Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα. Άλλ’ αύτό τό νόημα προφανώς
δεν εινε έπιτυχές. Επιτυχές θά ήτο άλλο νόημα, δτι έκτος τού ϋδα¬
τος καί τού αίματος μαρτυρεί καί τό Πνεύμα, διότι κατά τον
νόμον οί μάρτυρες πρέπει νά εινε δύο ή τρεις (Δευτ. 19:15).

Πολλά χειρόγραφα περιέχουν μίαν φράσιν τού «Κόμματος Ίω¬
άννου», τήν φράσιν «έν τή γή». Αύτή δέ ή φράσις έχει νόημα, έάν
δι’ αύτής «οί μαρτυρούντες έν τή γ ή» διαστέλλωνται άπό μαρ-
τυρούντων άλλαχού, «τών μαρτυρούντων έν τφ ούρανφ».

533

Συνεπώς ή έν λόγω ψράσις συνηγορεί ύπέρ του «Κόμματος Ίωάν-
νου». Νομίζομεν δε, ότι ή ΰπαρξις αύτής τής φράσεως εις πολλά
χειρόγραφα και ή άπουσία εξ αύτών του υπολοίπου μέρους τοΰ
«Κόμματος Ίωάννου» εξηγείται εξ οπτικού άλματος, το όποιον
εινε σύνηθες εις τάς άντιγραφάς. Ό άντιγραφεύς τής Α' Ίωάννου
άντέγραψε τήν λέξιν «μαρτυρονντες» του στίχ. *7. "Επειτα δε τό
βλέμμα του έπεσεν έπι τής αύτής λέξεως «μαρτυρονντες» τοΰ στίχ.
8 και συνεχίζων τήν αντιγραφήν έγραψεν ώς συνέχειαν τήν ακο¬
λουθούσαν εις τό δεύτερον τούτο «μαρτυρονντες» ψράσιν «έν τρ
γρ», παραλείψας ούτω τήν συνέχειαν τού πρώτου «μαρτυρονντες»,
ήτοι τό τμήμα, «έν τφ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον
Πνεύμα, καί ουτοι οι τρεις έν είσι' καί τρεις είσιν οι μαρ¬
τυρούν τες»' . Επειδή δε ή ψράσις «έν τρ γρ» μετά τήν παράλειψιν
τοΰ τμήματος περί των τριών μαρτύρων «έν τφ ούρανφ» δεν κα-
τενοεΐτο, διά τούτο εις τά πλείστα χειρόγραφα παρελείφθη ώς αδι¬
καιολόγητος και περιττή.

Ή περί τού Πνεύματος, τοΰ υδατος και τού αίματος ψράσις
τού στίχ. 8 «καί οί τρεις εις τό έν είσιν», και οί τρεις δηλαδή εινε
διά τό έν, συγκλίνουν είς τό έν, μαρτυρούν διά τό έν, ότι ό Ιη¬
σούς εινε ό Υιός τού Θεού, καθ’ ήμάς εινε ψράσις περιττή άνευ

τού «Κόμματος Ίωάννου». Διότι οί στίχ. 5-6 περιέχουν τήν έννοι¬
αν, ότι τό ύδωρ, τό αιμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν, ότι ό Ιησούς
εινε ό Υιός τοΰ Θεού. 'Η έν λόγιρ ψράσις τού στίχ. 8 «καί οί τρεις
είς τό έν είσιν» καθ’ ήμάς δικαιολογείται, εάν άντιστοιχή προς τήν
όμοίαν ψράσιν τού «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7 «καί ουτοι οί
τρεις έν είσι», εάν δηλαδή τό «Κόμμα Ίωάννου» εινε γνήσιον.

Έπι πολύ βασανίσαντες τό έπίμαχον καί περιλάλητον χωρίον
εΰρομεν καί προσφέρομεν νέον έπιχείρημα ύπέρ τής γνησιότητος
αύτού, τό όποιον θεωρούμεν άποφασιστικής σημασίας. Είς τούς
στίχ. 7-8 άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» ό Απόστολος τονίζει,
ότι εινε τρεις οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό
αιμα. Άλλ’ εις τον στίχ. 11 γράφει, «Καί αυτή έστίν ή μαρτυρία,
δτι ζωήν αιώνιον έδωκεν ήμίν ό Θεός». Οί έρμηνευταί νομίζουν.

1. "Οπως παρατηρούμεν κατά τήν διόρθωσιν τυπογραφικών δοκιμίων,
αύτοΰ τού είδους τό λάθος διαπράττουν πολλάκις οί τυπογράφοι, όταν ή αυτή
λέξις ή ψράσις άπαντά είς δύο σημεία τού κειμένου ευρισκόμενα τό έν πλη¬
σίον τού άλλου καί τό βλέμμα τού τυπογράφου άπό τού πρώτου σημείου με¬
ταπηδά εις τό δεύτερον.

534

δτι διά του τελευταίου τούτου λόγου ό Απόστολος καθορίζει εις
τί συνίσταται ή τριπλή μαρτυρία του Πνεύματος, του υδατος καί
τού αίματος, δτι δηλαδή συνίσταται εις τούτο, δτι ό Θεός εδωσεν
εις τούς πιστούς ζωήν αιώνιον. Άλλ’ αύτή ή ερμηνεία εΐνε εσφαλ¬
μένη.

Κατά την έρμηνείαν τού Α' Ίωάν. 5:6 εν σελ. 522-527 έξη-
γήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία τού υδατος, τού αίματος καί
τού Πνεύματος περί τού Ιησού. Επίσης κατά τήν έρμηνείαν τού
Α' Ίωάν. 5:10-11 εν τώ β' τόμιρ των ερμηνειών, σελ. 258-260,
έξηγήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία, «δτι ζωήν αιώνιον εδωκεν
ήμΐν ό Θεός». Αλλως τό ύδωρ, τό αίμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν
καί άποδεικνύουν, δτι ό Ιησούς είνε ό Υιός τού Θεού, καί άλλως
τήν αυτήν άλήθειαν μαρτυρεί καί άποδεικνύει ή αιώνιος ζωή, τήν
όποιαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού. ’Άλλη είνε ή μαρτυρία τού
Πνεύματος, τού υδατος καί τού αίματος, καί άλλη ή μαρτυρία τής
αιωνίου ζωής. Εις τήν ψράσιν τού στίχ. 11, «Και αυτή έστιν ή
μαρτυρία», τό «καί» έχει προσθετικήν σημασίαν. Ή φράσις ση¬
μαίνει: «Είνε καί αύτή ή μαρτυρία, υπάρχει καί αύτή ή μαρ¬
τυρία».

Ή αιώνιος ζωή, τήν οποίαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού, είνε
τετάρτη μαρτυρία μετά τήν τριπλήν μαρτυρίαν τού Πνεύματος, τού
υδατος καί τού αίματος, εινε τετάρτη άπόδειξις, δτι ό Ιησούς εινε
ό Υιός τού Θεού. Αύτή δε ή μαρτυρία έχει σημασίαν μόνον διά
τούς πιστούς. Διότι αύτοί αισθάνονται εντός των νά σκιρτμ ή νέα
ζωή, ή αιώνιος ζωή, καί έχουν οΰτω τήν εσωτερικήν πληροφορίαν
καί πεποίθησιν, δτι ό Ιησούς εινε όντως ό Υιός τού Θεού. Εις
τούς Ιουδαίους ώς επιχείρημα υπέρ τής μεσσιακής ίδιότητος καί
τής θείας υίότητος τού Ιησού δεν δυνάμεθα νά προσαγάγωμεν τήν
έσωτερικήν πείραν τών πιστών, δυνάμεθα δμως νά προσαγάγωμεν
τό γεγονός, δτι μόνον ό Ιησούς «ήλθε δι’ υδατος και αίματος»,
μόνον τού Ιησού ή αποστολή συνεδέθη προς τό ύδωρ καί τό αίμα,
δπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε, καί τό Πνεύμα διά τών ένερ- '
γειών του έδικαίωσε καί έδόξασε τον Ίησούν.

Αλλ άφού έκείνα, τά οποία μαρτυρούν περί τού Ιησού, εινε
τ έ σ σ α ρ α , τό Πνεύμα, τό ύδωρ, τό αίμα καί έπί τή βάσει τού
στίχ. 11 ή αιώνιος ζωή, διατί ό Απόστολος λέγει, δτι τρεις
είνε οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα; Σκο¬
πίμως ό Απόστολος έκ τών τεσσάρων, τά όποια μαρτυρούν περί

535

του Ίησοΰ, εκλέγει, δημωδώς «ξεχωρίζει», τά τρία, διά ν’
άντιστοιχίση ταϋτα προς τά τρία πρόσωπα τής Θε¬
ότητος, τά όποια εινε μάρτυρες εν ούρανφ. Τοιαϋτα φαινόμε¬
να άπαντώνται εν τή Γραφή και άλλα. Ούτως εν Β' Κορ. 13:1 ό
Παύλος τάς τρεις έπισκέψεις του εις την Κόρινθον (δύο παρελ-
θούσας και μίαν μελλοντικήν) σχετίζει προς τούς τρεις μάρτυρας
τού Δευτ. 19:15. Επίσης εν τή Άποκαλύψει ό Ιωάννης άναφέ-
ρεται εις επτά εκκλησίας τής Ασίας (1:4), ένφ εις τήν Ασίαν,
τήν άνθυπατικήν Ασίαν, ύπήρχον περισσότεραι έκκλησίαι. Άλλ’
έξελέγησαν σκοπίμως επτά, διά νά σχετισθοΰν προς τον συμβο¬
λικόν άριθμόν επτά, ό όποιος σημαίνει πληρότητα και τελειότη¬
τα. Εις τήν άρχιερατικήν προσευχήν του ό Ιησούς τήν ενότητα,
τήν όποιαν ζητεί διά τούς πιστούς, σχετίζει προς τήν ενότητα των
προσώπων τής Θεότητος («Γνα ώσιν εν καθώς ήμεΐς εν έσμεν»,
Ίωάν. 17:22. Ίδέ και στίχ. 11,21). Πρβλ. «Τούς τρεις μεγί¬
στους φωστήρας τής τρισηλίου Θεότητος» έκ τού απολυτίκι¬
ου τής έορτής των Τριών Τεραρχών, και «Εύλογειτε, παιδες, τής
Τριάδος ισάριθμοι» έκ τής η' φδής των καταβασιών τής έορ¬
τής τής Ύψώσεως τού Τιμίου Σταυρού.

Τό «ότι», διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 7, δεν συνδέεται προς
τά προηγούμενα, όπως οί έρμηνευταί νομίζουν, άλλά προς τά
επόμενα. Πλέον συγκεκριμένως, τούτο άντιστοιχει προς τό «καί»,
διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 8 κατά τό παραδεδεγμένον ελλη¬
νικόν κείμενον, τό όποιον περιέχει τό «Κόμμα Ίωάννου». Και τό
μεν « δ τ ι» σημαίνει «διότι, έ π ε ι δ ή » , τό δε «και» ση¬
μαίνει «διά τούτο» ή «διά τούτο καί». ’Έχομεν δηλαδή
ένταΰθα τήν άντιστοιχίαν, «"Οτι τρεις εισιν οί μαρτνρούντες έν
τφ ούρανφ... καί τρεις εισιν οί μαρτνρονντες έν τη γη», τουτέ-
στι: «Διότι τρεις είνε οί μαρτυρούντες εις τον ούρανόν... διά
τούτο και τρεις εινε οί μαρτυρούντες εις τήν γήν». Μεταφρά-
ζομεν καί άλλως: «Επειδή οί μαρτυρούντες είς τον ούρανόν
εινε τρεις... διά τούτο καί οί μαρτυρούντες εις τήν γήν εινε
τρεις».

Ή έν λόγφ άντιστοιχία «ότι... καί», τουτέστι, «διότι... διά
τούτο», ή, «διότι... διά τούτο καί», εινε έβραϊσμός, καί άποτελει
έπιχείρημα, ότι τό «Κόμμα Ίωάννου» προέρχεται έκ τής γραφίδος
Εβραίου. Άναφέρομεν καί μεταφράζομεν χωρία, είς τά όποια
άπαντμ ό έν λόγψ εβραϊσμός:

536

«"Οτι ταΰτα πάντα έποίησαν, και έβδελυξάμην αυτούς»
(Λευϊτ. 20:23).

Διότι επραξαν όλα αύτά, διά τούτο έβδελύχθην αύτούς.

«'Ότι δρυμός έστι, και έκκαθαριεις αύτόν» (Ίησ. Ναυή
17:18).

Διότι εινε δρυμός, διά τούτο θά κατακόψης αύτόν.

«"Οτι επ’ εμέ ήλπισε, και ρύσομαι αύτόν» (Ψαλμ. 90
[91]: 14).

Διότι ήλπισεν εις εμέ, διά τούτο θά λυτρώσω αύτόν.

«"Οτι εϋφρανάς με, Κύριε, εν τοις ποιήμασί σου, και εν
τοις έργοις των χειρών σου άγαλλιάσομαι 1 » (Ψαλμ. 91:5[92:4]).

Διότι με ηύφρανες, Κύριε, διά των ποιημάτων σου, διά
τούτο δια τα έργα των χειρών σου θά ψάλλω 1 .

«"Οτι παρεπίκραναν τα λόγια τού Θεού και την βουλήν τού
Ύψίστου παρώξυναν, και έταπεινώθη εν κόποις ή καρδία αύτών,
ήσθένησαν και ούκ ήν ό βοηθών» (Ψαλμ. 106[ 107]: 11-12).

Διότι ήπείθησαν εις τα λόγια τού Κυρίου και τήν βουλήν
τού Ύψίστου κατεφρόνησαν, διά τούτο έταπεινώθη εκ τών
ταλαιπωριών ή ψυχή των, περιήλθον είς κατάστασιν αδυναμίας και
δεν ύπήρχε κανείς, ό όποιος θά έβοήθει.

«"Οτι σύ έπίγνωσιν άπώσω, κάγώ ( = καί εγώ) άπώσομαί
σε τού μή ίερατεύειν μοι» (Ώσ. 4:6).

Διότι σύ άπέρριψες τήν γνώσιν, διά τούτο και εγώ θά
άπορρίψω σε, διά να μή Ιερατεύης εις εμέ.

«"Οτι έτήρησας τον λόγον τής ύπομονής μου, κάγώ (= κ α ί
εγώ) σε τηρήσω έκ τής ώρας τού πειρασμού» (Άποκ. 3:10).

Διότι έφύλαξες τον λόγον τής ύπομονής μου, διά τούτο
και έγώ θά σε φυλάξω έκ τής ώρας τής δοκιμασίας».

"Ανευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8 παρουσιά¬
ζει άνωμαλίαν καί δυσκολίαν καί δεν δίδει εύστοχον καί ικανο¬

ί. "Οτι τό «άγαλλιώμαι» σημαίνει καί «ψάλλω» ή «υμνώ», τούτο άπε-
δείξαμεν κατά τήν έρμηνείαν τού Λουκ. 1:46-50 έν τψ β' τόμψ τών έρμη-
νειών, σελ. 50-52.

537

ποιητικήν έννοιαν. Άντιθέτως μετά του «Κόμματος Ίωάννου» και
λαμβανομένης ύπ’ δψιν τής ειρημένης άντιστοιχίας «δτι ... καί», ή
όποια εινε έβραϊσμός, τό χωρίον εινε όμαλώτατον και εύκολονόη-
τον και δίδει ύψηλήν και τελείαν θεολογικήν έννοιαν.

Οϋτω τό «δτι», διά του όποιου άρχεται ό στίχ. 7, αφού απο¬
συνδέεται από του στίχ. 6 και άντιστοιχίζεται προς τό «καί», διά
του όποιου άρχεται ό στίχ. .8, δεν δημιουργεί πλέον ταυτολογίαν
διά τής έπαναλήψεως εν τοΐς στίχ. 7-8 τής έννοιας τοΰ στίχ. 6 περί
των τριών μαρτυρούντων, ήτοι του Πνεύματος, τού ϋδατος και τοΰ
αίματος.

Ή φράσις «έν τη γη», ή όποια περιέχεται εις πολλά χειρόγρα¬
φα μή περιέχοντα τό ύπόλοιπον τοΰ «Κόμματος Ίωάννου», δικαι¬
ολογείται πλέον ώς άντίστοιχος τής ψράσεως «έν τφ ούρανφ», ή
όποια περιέχεται εις τό «Κόμμα Ίωάννου».

Τό άρσενικόν «οί μαρτυροϋντες» διά «τό Πνεύμα καί τό ύδωρ
καί τό αίμα» άντί τοΰ κανονικώς αναμενομένου ούδετέρου «τά μαρ-
τυροΰντα» έξηγεΐται πλέον έκ τής έπιδράσεως τοΰ άρσενικοΰ «οί
μαρτυροϋντες» περί των τριών προσώπων τής Θεότητος, «τον Πα-
τρός, τον Λόγον καί τον Άγιον Πνεύματος».

ΟΙ τρεις μάρτυρες, οί όποιοι μαρτυροΰν επί. τής γής, άντι-
στοιχίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας, οί όποιοι μαρτυροΰν έν
ούρανφ, όπως έν Β' Κορ. 13:1 αί τρεις παρουσίαι τοΰ Αποστόλου
συσχετίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας τοΰ νόμου. Ό Ίώβ λέγει,
«έν ονρανοϊς ό μάρτνς μον» (16:19). Καί ό Ψαλμφδός λέγει, «ό
μάρτνς έν ούρανφ πιστός» (Ψαλμ. 88:38[89:37]). Ή Παλαιά Δια¬
θήκη όμιλε! δι’ ένα μάρτυρα έν ούρανφ. Τό «Κόμμα Ίωάννου»
όμιλε! διά τρε!ς μάρτυρας έν ούρανφ. Εινε δυνατόν νά μή εινε θε¬
όπνευστος, αλλά νά έχη έπινοηθή ή έννοια τών τριών έν ούρανφ
μαρτύρων, μάλιστα άφοΰ ό εις έξ αύτών, τό Πνεύμα, εινε μάρτυς
έπί τής γής;

Τό «οί τρεις εις τό έν είσιν» περί τών μαρτυρούντων έπί τής
γής άντιστοιχίζεται προς τό «οντοι οί τρεις έν είσι» περί τών μαρ¬
τυρούντων έν τφ ούρανφ. ΔΓ άλλων λέξεων, ή ένότης τής μαρ¬
τυρίας τών τριών έπί γής μαρτύρων άντιστοιχίζεται προς τήν ούσια-
στικήν ένότητα τών τριών προσώπων τής Θεότητος. Όμοίως εις
τήν άρχιερατικήν προσευχήν τοΰ Κυρίου ή ήθική ένότης τών πι¬
στών άντιστοιχίζεται προς τήν ούσιαστικήν ένότητα τών προσώ¬
πων τής Θεότητος (Ίωάν. 17:11, 21-23).

538

Διά τής άντιστοιχίσεως των τριών επί γης μαρτύρων προς τούς τρεις εν ούρανφ μάρτυρας, επίσης τής άντιστοιχίσεως τής ένότητος τής μαρτυρίας των πρώτων προς τήν ένότητα τής ούσίας των προσώπων τής ' Αγίας Τριάδος, καθώς και τής χρησιμοποιήσεως τού ονόματος «Λόγος» άναγόμεθα εις θεολογικά ύψη, εις τά όποια άναβιβάζει ή θεολογία του Ίωάννου. Τό «Κόμμα Ίωάννου» άνταποκρίνεται άριστα προς τήν θεολογίαν και τό ύφος τού ύψιπετεστέρου συγγραφέως τής Καινής Διαθήκης.

Μεταφράζομεν τό πολυθρύλητον χωρίον:

«Διότι τρεις εΐνε οί μαρτυροϋντες εις τον ουρανόν, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, καί αύτοί οί τρεις είνε εν, διά τούτο καί τρεις εΐνε οί μαρτυρονντες εις τήν γην, τό Πνεύμα καί τό ϋδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις μαρτυρούν διά τό εν 1 ».

ΟΙ τρεις εν ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και "Αγιον Πνεύμα, εννοούνται ώς μάρτυρες εν γενική έννοίμ, όχι εν ειδική· ώς μάρτυρες δηλαδή περί παντός πράγματος, όχι είδικώς περί τής μεσσιακής ίδιότητος και τής θείας υίότητος τού Ιησού. Εις τήν φράσιν τού στίχ. 9, «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού», έρμηνευταί δεχόμενοι τό «Κόμμα Ίωάννου» νομίζουν, ότι «ή μαρτυρία τού Θεού» εινε μαρτυρία τών τριών εν ούρανφ μαρτύρων, «τού Πατρός, τού Λόγου καί τού Αγίου Πνεύματος». Τήν λέξιν δηλαδή «Θεός» εν τή είρημένη ψράσει

*ι

εκλαμβάνουν εν τή έννοίςι τού Τριαδικού Θεού, οπότε ή φράσις λαμβάνει τήν εξής έννοιαν: «αύτή είνε ή μαρτυρία τού Τριαδικού Θεού περί τού Υιού αύτοΰ». ’Αλλ’ αύτή ή έννοια εινε εσφαλμένη, διότι ό Χριστός δεν είνε Υιός τού Τριαδικού Θεού, άλλά τού Θεού Πατρός. Τό «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού» άναφέρεται εις τήν μαρτυρίαν τού Θεού Πατρός περί τού Υιού αυτού διά «τού ϋδατος», «τού αίματος» καί «τού Πνεύματος» (στίχ. 6, 8).·Ό Θεός Πατήρ φκονόμησε τά πράγματα ούτως, ώστε διά τού Πνεύματος, τού ϋδατος καί τού αίματος νά δοθή μαρτυρία, τριπλή μαρτυρία, περί τού Υιού αύτού, δι* άλλων λέξεων ν’ άποδειχθή, ότι ό Ιησούς εινε ό Υιός τού Θεού σεσαρκωμένος, ό Μεσσίας, όπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε καί ό ίδιος ό Ιησούς διεκήρυττεν.

1. "Η, καί οί τρεις άναφέρονται εις τό έν

Book:Ιωάννειο Κόμμα by Νικόλαος Σωτηρόπουλος

2020-09-21T18:00:10Z

Stephanus1550:

Α' Ίωάν. 5:7-8

«ΟΤΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ...
ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΗ ΓΗ»

«"Οτι τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τω ούρανω, 6 Πατήρ, 6 Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, κ α ί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν ττ\ γή, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί ούτοι οί τρεις εις τό εν είσιν».

Εις τό χωρίον τούτο περιέχεται τό πολυθρύλητον «Κόμμα Τωάννου». Ούτως ώνομάσθη και εινε γνωστόν εις την Ιστορίαν της κριτικής τού κειμένου τής Καινής Διαθήκης τό τμήμα τού χωρίου
«εν τ φ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Λγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, καί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τή γή».
Τό «κόμμα Τωάννου» κατέστη πολυθρύλητον λόγιρ τής διχογνωμίας
και τού μεγάλου θορύβου περί τό ζήτημα τής γνησιότητος αύτού.
Πολλά έγράφησαν υπέρ, και πολλά κατά τής γνησιότητος αύτού. Σήμερον δε γενικώς ή κριτική άρνέΐται τήν γνησιότητα αύτού, διότι
έλλείπει έκ των γνωστών αρχαίων ελληνικών χειρογράφων, πολ¬
λών λατινικών χειρογράφων, πασών τών άρχαίων μεταφράσεων πλήν τής Βουλγάτας, τών συγγραμμάτων τών Ελλήνων Πατέρων και έκκλησιαστικών συγγραφέων προ τού 12ου αιώνος καί πολλών Λατίνων Πατέρων καί εκκλησιαστικών συγγραφέων.

Ώς προς τήν προέλευσιν τού «Κόμματος Τωάννου» διάφοροι διετυπώθησαν είκασίαι. Κατά μίαν δ’ εξ αυτών, ή όποια σήμερον
θεωρείται πιθανωτέρα, περιέχει δέ πλήθος έπί μέρους είκασιών(Ι),
χριστιανός έν Τσπανίμ κατά τον 3ον ή 4ον αιώνα κατεσκεύασε λατινιστί τήν φράσιν «τρεις είσιν οί μαρτυρούντες έν τ φ ούρανφ.

528

ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι τρεις εν είσι»,
και πιθανώς άνέγραψεν αύτήν εις την φαν τού εις την κατοχήν του
λατινικού χειρογράφου τής Α' Ίωάννου παρά τον στίχ. 8. Μεταγενέστερον δε άντιγραφεύς, έπειδή ένόμισεν, δτι ή φράσις αυτή
άνήκεν εις τό κείμενον, εκ τής φας παρενέβαλεν αύτήν εις αύτό,
προσθέσας άμα την φράσιν ΐη ΐειτ» (εν τή γή) χάριν αντιστοιχίας
προς τήν φράσιν ΐηοοείο (εν τφ ούρανφ). Ούτω τό «κόμμα Ίωάν¬
νου» εμφανίζεται τό πρώτον εις τήν Ισπανίαν ώς μέρος τής Λα¬
τινικής Βίβλου από τού 380, και ταχέως διαδοθέν έγένετο απο¬
δεκτόν παρ’ όλου τού λατινοφώνου χριστιανικού κόσμου ώς γνή¬
σιον Γραφικόν χωρίον. Έκεΐθεν δέ τούτο παρελήφθη εις τήν Ανα¬
τολήν μετά τον 11 ον αιώνα, μετεφράσθη εις τήν Ελληνικήν και είσήχθη εις τό κείμενον όλιγίστων χειρογράφων τού 15ου αίώνος,
οθεν παρελήφθη και περιελήφθη εις τήν Κομπλουτιανήν έκδοσι τής Καινής Διαθήκης, τήν τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου (1522) και
τάς άλλας ξενογλώσσους μεταφράσεις. ’Αλλ’ εξ όλων τών νεωτέρων κριτικών εκδόσεων τού ελληνικού κειμένου και τών ξένων με¬
ταφράσεων τό χωρίον άπηλείφθη ώς νόθον.

Ή κριτική συνήθως ρέπει προς τήν άρνησιν παρά προς τήν θέσιν. Αλλά τά επιχειρήματα τής αρνητικής κριτικής κατά τής γνη-
σιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» δεν εινε αναντίρρητα καί απο¬
φασιστικά. Ή απουσία τούτου έκ τών γνωστών αρχαίων έλληνικών χειρογράφων δεν σημαίνει άναγκαίως, δτι τούτο δεν περι-
είχετο εις τό αρχικόν κείμενον. Θά ήδυνάμεθα νά συμφωνήσωμεν μετά τών θεωρούντων τό χωρίον νόθον, εάν προ ημών εΐχομεν άρχαιότατα χειρόγραφα, τουλάχιστον τού 2ου αίώνος, καί έβλέπο-
μεν, δτι δεν περιέχουν τό χωρίον. Αλλά τά διασωθέντα χειρόγρα¬
φα δεν εινε αρχαιότερα τού 4ου αίώνος. Τό αύτό ισχύει καί διά
τήν απουσίαν τού χωρίου εκ τών συγγραμμάτων τών άρχαίων Ελλήνων Πατέρων καί έκκλησιαστικών συγγραφέων. Πλείστα έκ τών συγγραμμάτων τούτων άπωλέσθησαν. Πρέπει δέ νά ληφθή ύπ’ όψιν καί τούτο, δτι κατά τήν άντιγραφήν τών άγιογραφικών κειμέ¬
νων έγίνοντο καί λάθη, παραλείψεις λέξεων καί φράσεων καί όλο-
κλήρων ένίοτε χωρίων, «διορθώσεις» κατά τό δοκούν, προσθαφαι¬
ρέσεις καί παραποιήσεις, δπως καί ό Ωριγένης μαρτυρεί: «Νυνί πολλή γέγονεν ή τών άντιγράφων διαφθορά, είτε άπό Ραθυμίας τινων γραφέων, είτε άπό τόλμης τινών μοχθηρός τής διορθώσεως τών γραφομένων, είτε καί άπό τών τά έαυτοΐς δοκούντα έν τή διορ-

529

Όώσει προστιθέντων ή άφαιρούντων» (ΡΟ 13, 1293Α). Έρωτώμεν:
Δεν ήτο δυνατόν τό έπίμαχον χωρίον νά ήτο γνήσιον, και διά τι-
να εκ των λόγων τούτων κατά την αντιγραφήν νά έξέπεσεν έκ του
κειμένου των εις την Ελληνικήν διασωθέντων χειρογράφων εις χρόνον εγγύτατα προς τον χρόνον τής συγγραφής τής Α' Ίωάννου,
και οΰτω νά παρουσιάζεται άγνωστον εν τή Ανατολή;

Τό έν Έβρ. 1:6 παρατιθέμενον χωρίον, «καί προσκννησάτωσαν αύτφ πάντες άγγελοι Θεού», δεν περιέχεται είς τό Εβραϊκόν
κείμενον, ούτε εις τήν Χαλδαϊκήν παράφρασιν, άλλ’ εις τήν Με-
τάφρασιν των Ο' (Δευτ. 32:43). Επειδή δε τό χωρίον τούτο δεν περιέχεται εις τό Εβραϊκόν κείμενον και τήν Χαλδαϊκήν παρά-
φρασιν, αλλά μόνον εις τήν Μετάφρασιν των Ο', δυνάμεθα νά ειπωμεν, ότι δεν εινε γνήσιον; Τήν γνησιότητά του έγγυάται ό θε¬
όπνευστος συγγραφεύς τής προς Εβραίους Επιστολής, δστις παραθέτει τούτο έν αύτή. Σημειωτέον δέ, δτι έπϊ των ημερών ήμών
εύρέθη τούτο εις τά χειρόγραφα τής Νέκρας Θαλάσσης.

Επίσης, τό έν Ίακ. 4:5 παρατιθέμενον χωρίον, «Προς φθόνον έπιποθει τό Πνεύμα δ κατφκησεν έν ήμΐν», ούδαμού τού κειμένου
ή μεταφράσεως ή παραφράσεως τής Παλαιάς Διαθήκης εύρίσκεται. Αλλά θά ήδυνάμεθα διά τούτο νά θεωρήσωμεν αύτό νόθον; Ή θε¬
οπνευστία τού Αποστόλου, δστις παραθέτει αύτό ώς λόγον τής
Γραφής, έγγυάται τήν γνησιότητά του.

Τό «Κόμμα Ίωάννου» δεν εινε άμάρτυρον έν τή έκκλησιαστική γραμματείς, άλλ’ άρκούντως μεμαρτυρημένον. Ό Τερτυλλιανός (155-240), γράφων κατά τού αιρετικού Πραξέα περϊ τού Πατρός, τού Υιού και τού Παρακλήτου, χρησιμοποιεί τήν φράσιν ςυϊ ΐτε$
υηυηι δΐιηΐ (ΡΓ 2, 21 1 ( 2 ). Ή φράσις αϋτη δεν άποδεικνύει, δτι ό Τερ-
τυλλιανός έγνώριζε τό περίφημον «Κόμμα Ίωάννου», ένθα περί των τριών προσώπων τής Θεότητος γράφεται, «οντοι οί τρεις έν εισιν»\

Ό Κυπριανός, έπίσκοπος Καρχηδόνος (248-258), γράφει: Ε§o εί ΡυΙετ υηιιιη χυπιυϋ. Εΐ ίΐεπιπι άε Ραΐτε εί ΡΠϊο εΐ δρΐπΐυ διιηείο χειϊρΐυηι ε$ΐ:
Εΐ ΗίίΓε$ υηυηι χυηΐ (ϋε υηΐΐίΐΐε Εοείεκΐαε, VI. ΡΓ4,519Β). Δέν εινε ένταύθα
σαφέστατον, δτι ό Κυπριανός άναφέρεται είς τά δύο δμοια χωρία,
«Έγώ και ό Πατήρ έν έσμεν» (Ίωάν. 10:30), «ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, καί οντοι οί τρεις έν είσιν» (Α' Ίωάν. 5:7);
Ό ισχυρισμός, δτι ό Κυπριανός δέν άναφέρεται είς τό «Κόμμα Ίω¬
άννου», άλλ’ άγνοει αύτό, διότι ούτος περί τού δευτέρου προσώ-

530

που τής Αγίας Τριάδος χρησιμοποιεί τό δνομα Υ'ιός (Ρϊΐίιΐδ), ένώ εις τό «Κόμμα Ίωάννου» χρησιμοποιείται τό δνομα Λόγος, εινε άστειος καί γελοίος, καί φανερώνει άρνητικήν διάθεσιν καί κλίσιν της καρδίας απέναντι τής αλήθειας. Ό Κυπριανός άναφέρεται είς τό χωρίον έλευθέρως, δχι κατά λέξιν, δπως πολλάκις συμβαίνει κατά τάς άναφοράς εις Γραφικά χωρία καί άλλας ρήσεις.

Τό περιμάχητον χωρίον γνωρίζουν καί μεταγενέστεροι Λατίνοι συγγράφεις, δπως ό Πρισκιλλιανός, επίσκοπος Άβήδης (380 ή 384) (Οοιριίδ δοήρι. Εδδίεδΐαε Ιαίΐηαε, τ. 18, σ. 6), καί ό Βιγίλιος Ταδρεπδίδ (1-389) (ΡΓ 62,359ΑΒ).

Τό χωρίον γνωρίζει επίσης ή Εκκλησία τής Αφρικής. Τό 484 τεσσαράκοντα επίσκοποι τής Εκκλησίας ταύτης είς ομολογίαν πίστεως έπιδοθεισαν εις τον βασιλέα των Βανδάλων Ούνέρικον περιέλαβον αύτό αυτολεξεί ώς χωρίον του Ίωάννου: Ττεδ δΐιηΐ ςιιΐ ΙεδΙΐπιοηΐιίΓη ρειΐιΐύεηΐ ΐη οοείο, Ραΐ &τ, νεΛυπα εΐ δρίήΐιΐδ δαηεΐιΐδ. Εΐ Κι ΐΓεδ ιιηιιπι δυηΐ. (Παρ’ Εύγ. Βουλγάρει έν Έρμην. είς Έπιστ. Παύλου ύπό Εύθ. Ζιγαβηνοϋ, έκδ. Ν. Καλογερά, Β', ύποσημ. είς Α' Ίωάν. ε' 8, σελ. 632). γ Ητο δυνατόν ή Εκκλησία τής Αφρικής διά τεσσαράκοντα έπισκόπων νά χρησιμοποίηση τό χωρίον είς ομολογίαν πίστεως, εάν αύτό δεν ήτο γνήσιον, ή, έστω, εάν ύπήρχεν αμφιβολία καί άμφισβήτησις ώς προς την γνησιότητα αύτοϋ;

"Ετι μεταγενέστερον γνωρίζουν καί παραθέτουν τό χωρίον ό Φουλγέντιος Κιΐδρεηδΐδ (533) (ΡΓ 65,224Α,224Β, 500(3), ό Κασσιόδωρος (475-570) (ΡΓ70, 1373Α)καί ό Ισίδωρος ό Σεβίλλης (560-639) (ΡΓ 83,1203).

Άνεφέραμεν τούς άρχαιοτέρους εκ των Λατίνων συγγραφέων, οί όποιοι έγνώριζον τό χωρίον.

Τέλος δ’ άναφέρομεν, δτι τό χωρίον άπαντφ καί είς πάπυρον, ό όποιος χρονολογείται περί τό τέλος τού 7ου αίώνος καί προφανώς άντιπροσωπεύει παλαιότερον κείμενον (Παρά Λ. Γειτιοηηγει·, Οοιυιηα ■ΙοΗαηηίςιιε, έν Γουΐδ ΡϊγοΙ, ΟίοΐίοημαίΓε δε 1η Βΐδίε, 1934, II, σ. 69 έξ.). 1

Τό χωρίον έχρησιμοποιήθη κατά τών αιρετικών. Ούτως ό Τερτυλλιανός έχρησιμοποίησεν αύτό έναντίον τού Πραξέα, καί ό Βι-

::1. Αί μαρτυρίαι περί τού «Κόμματος Ίωάννου» μετά τών σχετικών παραπομπών καί ώρισμένα έπιχειρήματα περί τής γνησιότητος αύτού έλήφθησαν έκ τού σπουδαίου άρθρου «Κόμμα Ίωάννου» έν τή θρησκευτική καί Ηθική Έγκυκλοπαιδείμ, τ. 7, σελ. 760-764 τού καθηγητού Παν. X. Δημητροπούλου.

γίλιος και ό Φουλγέντιος εναντίον των Άρειανών και Σαβελλιανών. Έάν τό χωρίον ήτο νόθον ή αμφίβολον, θά έχρησιμοποιεΐτο έναντίον των αιρετικών, άφοϋ μάλιστα υπάρχουν πλήθος άλλα χωρία εναντίον αυτών; Και αν έχρησιμοποιεΐτο, δεν θά άντέκρουον οί αιρετικοί τούς πολεμίους των καταγγέλλοντες αύτούς, δτι χρησιμοποιούν νόθον ή αμφίβολον χωρίον; Ούδεμία μαρτυρία ύπάρχει, δτι οί αιρετικοί ήρνήθησαν ή ήμφεσβήτησαν την αυθεντικότητα τού χωρίου.

Επίσης, αν τό χωρίον δεν ητο αύθεντικόν, πώς θά περιελαμβάνετοείς την Βουλγάταν;

Δεδομένου δέ καί τούτου, δτι τό χωρίον άπαντςί καί εις "Ελληνας Πατέρας καί εκκλησιαστικούς συγγραφείς μετά τον 11 ον αιώνα, καθώς καί εις τέσσαρα ελληνικά χειρόγραφα χρονολογούμενα μεταξύ τού 15ου καί τού 16ου αίώνος, περιελήφθη δέ εις
την Κομπλουτιανήν έκδοσιν, την τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου καί
τό Τβχΐυδ Κ,βοβρίυδ, διατί νά δεχθώμεν, δτι τό χωρίον ήλθεν εις τήν
Ελληνικήν γραμματείαν εκ τής Λατινικής μεταφρασθέν; Διατί ν’
άποκλείσωμεν, δτι τούτο άνεκαλύφθη εις τήν Ελληνικήν γλώσσαν,
δθεν ύστερον έχρησιμοποιήθη ύπό Ελλήνων Πατέρων καί περιε-
λήφθη εις τό ελληνικόν κείμενον; Σήμερον οί κριτικοί απορρίπτουν
τό χωρίον. Άλλ’ οί Λατίνοι καί οί "Ελληνες, οί όποιοι προ αύτών
έδέχθησαν τό χωρίον, δεν ειχον άράγε επιχειρήματα υπέρ αύτοΰ,
τά όποια ήμεΐς σήμερον άγνοούμεν;

'Υπέρ τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» συνηγορούν
καί φιλολογικοί καί θεολογικοί λόγοι.

Εις τάς παραθέσεις τού χωρίου ύπό Λατίνων συγγραφέων υπάρ¬
χουν ψραστικαί διαφοραί εν συγκρίσει προς άλλήλας καί προς τό
κείμενον τής Βουλγάτας, αί όποΐαι έχουν σπουδαιοτάτην σημασίαν
διά τό ζήτημα ημών. Ή φράσις «οί μαρτυρούντες» εις μέν τήν
Βουλγάταν αποδίδεται ςιιϊ ΐβδίΐπιοηϊυιτι <3&ηΐ, εις δέ τάς παραθέσεις
άλλοτε μέν ςυαείεδίΐιυοηΐυηιάΐουηΐ, άλλοτε δέ ςυίωδίίπιοηΐυπιρβΓΗΐΙκϊηΐ,
καί εις τον μνημονευθέντα πάπυρον φαί ωδίίΠοαηΐιΐΓ. Αί φραστικοί
αύταί διαφοραί έξηγούνται άπολύτως έάν δεχθώμεν, δτι εινε διά¬
φοροι αποδόσεις τού έλληνικοΰ κειμένου ή δΓ άπ’ εύθείας μετα-
φράσεως, ή, τό πιθανώτερον, λόγφ χρήσεως παλαιοτέρων μετα¬
φράσεων. Κατά τήν μετάφρασιν άλλος μετέφρασεν ούτως καί άλλος
άλλως, χρησιμοποιών έκαστος τάς κατά τήν γνώμην του καταλ¬
ληλοτέρας λατινικάς λέξεις προς καλλιτέραν άπόδοσιν τού έλλη-

532

νικοϋ κειμένου. Κατά ταϋτα δέον νά δεχθώμεν δτι, ένφ εις την
Ανατολήν τό «Κόμμα Ίωάννου» ενωρίς ειχεν έκπέσει εκ του κειμέ¬
νου και χαθή, εις την Δύσιν ήτο γνωστόν εκ χειρογράφων, τα όποια
ειχον κομισθή εκ τής Ανατολής.

’Άνευ του «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8, ώς ήδη
παρετήρησεν ό Ευγένιος Βούλγαρις, παρουσιάζει άσυνήθη συντα¬
κτικήν άνωμαλίαν. Άφοΰ «τό Πνεύμα», «τό ύδωρ» και «τό αιμα»
εινε γένους ούδετέρου, όπως εν στίχ. 6 έλέχθη «τό Πνεΰμά έστι
τό μαρτυρούν» (δχι «τό Πνεΰμά έστιν ό μαρτύρων»), οϋτω
και ενταύθα κανονικώς έπρεπε νά λεχθή «τρία έστι τα μαρ¬
τυρούν τα, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί τα τρία
εις τό εν έστι». Αλλά τώρα λέγεται, «τρεις εισιν οί μαρ-
τνρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις
εις τό εν εισιν». Αντί δηλαδή νά χρησιμοποιηθή γένος ούδέτερον,
χρησιμοποιείται γένος αρσενικόν. Έρωτώμεν: Τό αρσενικόν γένος
άντι τοΰ ούδετέρου δεν έχρησιμοποιήθη κατ’ έπίδρασιν του αρσε¬
νικού του «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7, «τρεις εισιν οί μαρ-
τυρούντες..., ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό Αγιον Πνεύμα »; Και άρα
δεν πρέπει νά γίνη δεκτόν, δτι είς τό αρχικόν κείμενον υπήρχε τό
«Κόμμα Ίωάννου»;

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» οί στίχ. 7-8 γίνονται έπανά-
ληψις τού στίχ. 6 και ταυτολογία. Διότι κατά τον στίχ. 6, άφού
«καί τό Πνεύμά έστϊ τό μαρτυρούν», προϋποτίθεται, δτι μαρ¬
τυρούν επίσης «τό ύδωρ» και «τό αιμα», συνολικώς δηλαδή τά μαρ-
τυροΰντα εινε τρία, δπερ δμως λέγεται και είς τούς στίχ. 7-8, «"Οτι
τρεις εισιν οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα».

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό «δτι», διά τού όποιου άρχε-
ται ό στίχ. 7, ποιαν έννοιαν έχει; ’Άνευ τοΰ «Κόμματος Ίωάννου»
προκύπτει τό νόημα, δτι εκτός τοΰ ϋδατος και τού αίματος μαρ¬
τυρεί καί τό Πνεύμα, διότι οί μαρτυρούντες εινε τρεις, τό
Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα. Άλλ’ αύτό τό νόημα προφανώς
δεν εινε έπιτυχές. Επιτυχές θά ήτο άλλο νόημα, δτι έκτος τού ϋδα¬
τος καί τού αίματος μαρτυρεί καί τό Πνεύμα, διότι κατά τον
νόμον οί μάρτυρες πρέπει νά εινε δύο ή τρεις (Δευτ. 19:15).

Πολλά χειρόγραφα περιέχουν μίαν φράσιν τού «Κόμματος Ίω¬
άννου», τήν φράσιν «έν τή γή». Αύτή δέ ή φράσις έχει νόημα, έάν
δι’ αύτής «οί μαρτυρούντες έν τή γ ή» διαστέλλωνται άπό μαρ-
τυρούντων άλλαχού, «τών μαρτυρούντων έν τφ ούρανφ».

533

Συνεπώς ή έν λόγω ψράσις συνηγορεί ύπέρ του «Κόμματος Ίωάν-
νου». Νομίζομεν δε, ότι ή ΰπαρξις αύτής τής φράσεως εις πολλά
χειρόγραφα και ή άπουσία εξ αύτών του υπολοίπου μέρους τοΰ
«Κόμματος Ίωάννου» εξηγείται εξ οπτικού άλματος, το όποιον
εινε σύνηθες εις τάς άντιγραφάς. Ό άντιγραφεύς τής Α' Ίωάννου
άντέγραψε τήν λέξιν «μαρτυρονντες» του στίχ. *7. "Επειτα δε τό
βλέμμα του έπεσεν έπι τής αύτής λέξεως «μαρτυρονντες» τοΰ στίχ.
8 και συνεχίζων τήν αντιγραφήν έγραψεν ώς συνέχειαν τήν ακο¬
λουθούσαν εις τό δεύτερον τούτο «μαρτυρονντες» ψράσιν «έν τρ
γρ», παραλείψας ούτω τήν συνέχειαν τού πρώτου «μαρτυρονντες»,
ήτοι τό τμήμα, «έν τφ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον
Πνεύμα, καί ουτοι οι τρεις έν είσι' καί τρεις είσιν οι μαρ¬
τυρούν τες»' . Επειδή δε ή ψράσις «έν τρ γρ» μετά τήν παράλειψιν
τοΰ τμήματος περί των τριών μαρτύρων «έν τφ ούρανφ» δεν κα-
τενοεΐτο, διά τούτο εις τά πλείστα χειρόγραφα παρελείφθη ώς αδι¬
καιολόγητος και περιττή.

Ή περί τού Πνεύματος, τοΰ υδατος και τού αίματος ψράσις
τού στίχ. 8 «καί οί τρεις εις τό έν είσιν», και οί τρεις δηλαδή εινε
διά τό έν, συγκλίνουν είς τό έν, μαρτυρούν διά τό έν, ότι ό Ιη¬
σούς εινε ό Υιός τού Θεού, καθ’ ήμάς εινε ψράσις περιττή άνευ

τού «Κόμματος Ίωάννου». Διότι οί στίχ. 5-6 περιέχουν τήν έννοι¬
αν, ότι τό ύδωρ, τό αιμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν, ότι ό Ιησούς
εινε ό Υιός τοΰ Θεού. 'Η έν λόγιρ ψράσις τού στίχ. 8 «καί οί τρεις
είς τό έν είσιν» καθ’ ήμάς δικαιολογείται, εάν άντιστοιχή προς τήν
όμοίαν ψράσιν τού «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7 «καί ουτοι οί
τρεις έν είσι», εάν δηλαδή τό «Κόμμα Ίωάννου» εινε γνήσιον.

Έπι πολύ βασανίσαντες τό έπίμαχον καί περιλάλητον χωρίον
εΰρομεν καί προσφέρομεν νέον έπιχείρημα ύπέρ τής γνησιότητος
αύτού, τό όποιον θεωρούμεν άποφασιστικής σημασίας. Είς τούς
στίχ. 7-8 άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» ό Απόστολος τονίζει,
ότι εινε τρεις οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό
αιμα. Άλλ’ εις τον στίχ. 11 γράφει, «Καί αυτή έστίν ή μαρτυρία,
δτι ζωήν αιώνιον έδωκεν ήμίν ό Θεός». Οί έρμηνευταί νομίζουν.

1. "Οπως παρατηρούμεν κατά τήν διόρθωσιν τυπογραφικών δοκιμίων,
αύτοΰ τού είδους τό λάθος διαπράττουν πολλάκις οί τυπογράφοι, όταν ή αυτή
λέξις ή ψράσις άπαντά είς δύο σημεία τού κειμένου ευρισκόμενα τό έν πλη¬
σίον τού άλλου καί τό βλέμμα τού τυπογράφου άπό τού πρώτου σημείου με¬
ταπηδά εις τό δεύτερον.

534

δτι διά του τελευταίου τούτου λόγου ό Απόστολος καθορίζει εις
τί συνίσταται ή τριπλή μαρτυρία του Πνεύματος, του υδατος καί
τού αίματος, δτι δηλαδή συνίσταται εις τούτο, δτι ό Θεός εδωσεν
εις τούς πιστούς ζωήν αιώνιον. Άλλ’ αύτή ή ερμηνεία εΐνε εσφαλ¬
μένη.

Κατά την έρμηνείαν τού Α' Ίωάν. 5:6 εν σελ. 522-527 έξη-
γήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία τού υδατος, τού αίματος καί
τού Πνεύματος περί τού Ιησού. Επίσης κατά τήν έρμηνείαν τού
Α' Ίωάν. 5:10-11 εν τώ β' τόμιρ των ερμηνειών, σελ. 258-260,
έξηγήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία, «δτι ζωήν αιώνιον εδωκεν
ήμΐν ό Θεός». Αλλως τό ύδωρ, τό αίμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν
καί άποδεικνύουν, δτι ό Ιησούς είνε ό Υιός τού Θεού, καί άλλως
τήν αυτήν άλήθειαν μαρτυρεί καί άποδεικνύει ή αιώνιος ζωή, τήν
όποιαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού. ’Άλλη είνε ή μαρτυρία τού
Πνεύματος, τού υδατος καί τού αίματος, καί άλλη ή μαρτυρία τής
αιωνίου ζωής. Εις τήν ψράσιν τού στίχ. 11, «Και αυτή έστιν ή
μαρτυρία», τό «καί» έχει προσθετικήν σημασίαν. Ή φράσις ση¬
μαίνει: «Είνε καί αύτή ή μαρτυρία, υπάρχει καί αύτή ή μαρ¬
τυρία».

Ή αιώνιος ζωή, τήν οποίαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού, είνε
τετάρτη μαρτυρία μετά τήν τριπλήν μαρτυρίαν τού Πνεύματος, τού
υδατος καί τού αίματος, εινε τετάρτη άπόδειξις, δτι ό Ιησούς εινε
ό Υιός τού Θεού. Αύτή δε ή μαρτυρία έχει σημασίαν μόνον διά
τούς πιστούς. Διότι αύτοί αισθάνονται εντός των νά σκιρτμ ή νέα
ζωή, ή αιώνιος ζωή, καί έχουν οΰτω τήν εσωτερικήν πληροφορίαν
καί πεποίθησιν, δτι ό Ιησούς εινε όντως ό Υιός τού Θεού. Εις
τούς Ιουδαίους ώς επιχείρημα υπέρ τής μεσσιακής ίδιότητος καί
τής θείας υίότητος τού Ιησού δεν δυνάμεθα νά προσαγάγωμεν τήν
έσωτερικήν πείραν τών πιστών, δυνάμεθα δμως νά προσαγάγωμεν
τό γεγονός, δτι μόνον ό Ιησούς «ήλθε δι’ υδατος και αίματος»,
μόνον τού Ιησού ή αποστολή συνεδέθη προς τό ύδωρ καί τό αίμα,
δπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε, καί τό Πνεύμα διά τών ένερ- '
γειών του έδικαίωσε καί έδόξασε τον Ίησούν.

Αλλ άφού έκείνα, τά οποία μαρτυρούν περί τού Ιησού, εινε
τ έ σ σ α ρ α , τό Πνεύμα, τό ύδωρ, τό αίμα καί έπί τή βάσει τού
στίχ. 11 ή αιώνιος ζωή, διατί ό Απόστολος λέγει, δτι τρεις
είνε οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα; Σκο¬
πίμως ό Απόστολος έκ τών τεσσάρων, τά όποια μαρτυρούν περί

535

του Ίησοΰ, εκλέγει, δημωδώς «ξεχωρίζει», τά τρία, διά ν’
άντιστοιχίση ταϋτα προς τά τρία πρόσωπα τής Θε¬
ότητος, τά όποια εινε μάρτυρες εν ούρανφ. Τοιαϋτα φαινόμε¬
να άπαντώνται εν τή Γραφή και άλλα. Ούτως εν Β' Κορ. 13:1 ό
Παύλος τάς τρεις έπισκέψεις του εις την Κόρινθον (δύο παρελ-
θούσας και μίαν μελλοντικήν) σχετίζει προς τούς τρεις μάρτυρας
τού Δευτ. 19:15. Επίσης εν τή Άποκαλύψει ό Ιωάννης άναφέ-
ρεται εις επτά εκκλησίας τής Ασίας (1:4), ένφ εις τήν Ασίαν,
τήν άνθυπατικήν Ασίαν, ύπήρχον περισσότεραι έκκλησίαι. Άλλ’
έξελέγησαν σκοπίμως επτά, διά νά σχετισθοΰν προς τον συμβο¬
λικόν άριθμόν επτά, ό όποιος σημαίνει πληρότητα και τελειότη¬
τα. Εις τήν άρχιερατικήν προσευχήν του ό Ιησούς τήν ενότητα,
τήν όποιαν ζητεί διά τούς πιστούς, σχετίζει προς τήν ενότητα των
προσώπων τής Θεότητος («Γνα ώσιν εν καθώς ήμεΐς εν έσμεν»,
Ίωάν. 17:22. Ίδέ και στίχ. 11,21). Πρβλ. «Τούς τρεις μεγί¬
στους φωστήρας τής τρισηλίου Θεότητος» έκ τού απολυτίκι¬
ου τής έορτής των Τριών Τεραρχών, και «Εύλογειτε, παιδες, τής
Τριάδος ισάριθμοι» έκ τής η' φδής των καταβασιών τής έορ¬
τής τής Ύψώσεως τού Τιμίου Σταυρού.

Τό «ότι», διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 7, δεν συνδέεται προς
τά προηγούμενα, όπως οί έρμηνευταί νομίζουν, άλλά προς τά
επόμενα. Πλέον συγκεκριμένως, τούτο άντιστοιχει προς τό «καί»,
διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 8 κατά τό παραδεδεγμένον ελλη¬
νικόν κείμενον, τό όποιον περιέχει τό «Κόμμα Ίωάννου». Και τό
μεν « δ τ ι» σημαίνει «διότι, έ π ε ι δ ή » , τό δε «και» ση¬
μαίνει «διά τούτο» ή «διά τούτο καί». ’Έχομεν δηλαδή
ένταΰθα τήν άντιστοιχίαν, «"Οτι τρεις εισιν οί μαρτνρούντες έν
τφ ούρανφ... καί τρεις εισιν οί μαρτνρονντες έν τη γη», τουτέ-
στι: «Διότι τρεις είνε οί μαρτυρούντες εις τον ούρανόν... διά
τούτο και τρεις εινε οί μαρτυρούντες εις τήν γήν». Μεταφρά-
ζομεν καί άλλως: «Επειδή οί μαρτυρούντες είς τον ούρανόν
εινε τρεις... διά τούτο καί οί μαρτυρούντες εις τήν γήν εινε
τρεις».

Ή έν λόγφ άντιστοιχία «ότι... καί», τουτέστι, «διότι... διά
τούτο», ή, «διότι... διά τούτο καί», εινε έβραϊσμός, καί άποτελει
έπιχείρημα, ότι τό «Κόμμα Ίωάννου» προέρχεται έκ τής γραφίδος
Εβραίου. Άναφέρομεν καί μεταφράζομεν χωρία, είς τά όποια
άπαντμ ό έν λόγψ εβραϊσμός:

536

«"Οτι ταΰτα πάντα έποίησαν, και έβδελυξάμην αυτούς»
(Λευϊτ. 20:23).

Διότι επραξαν όλα αύτά, διά τούτο έβδελύχθην αύτούς.

«'Ότι δρυμός έστι, και έκκαθαριεις αύτόν» (Ίησ. Ναυή
17:18).

Διότι εινε δρυμός, διά τούτο θά κατακόψης αύτόν.

«"Οτι επ’ εμέ ήλπισε, και ρύσομαι αύτόν» (Ψαλμ. 90
[91]: 14).

Διότι ήλπισεν εις εμέ, διά τούτο θά λυτρώσω αύτόν.

«"Οτι εϋφρανάς με, Κύριε, εν τοις ποιήμασί σου, και εν
τοις έργοις των χειρών σου άγαλλιάσομαι 1 » (Ψαλμ. 91:5[92:4]).

Διότι με ηύφρανες, Κύριε, διά των ποιημάτων σου, διά
τούτο δια τα έργα των χειρών σου θά ψάλλω 1 .

«"Οτι παρεπίκραναν τα λόγια τού Θεού και την βουλήν τού
Ύψίστου παρώξυναν, και έταπεινώθη εν κόποις ή καρδία αύτών,
ήσθένησαν και ούκ ήν ό βοηθών» (Ψαλμ. 106[ 107]: 11-12).

Διότι ήπείθησαν εις τα λόγια τού Κυρίου και τήν βουλήν
τού Ύψίστου κατεφρόνησαν, διά τούτο έταπεινώθη εκ τών
ταλαιπωριών ή ψυχή των, περιήλθον είς κατάστασιν αδυναμίας και
δεν ύπήρχε κανείς, ό όποιος θά έβοήθει.

«"Οτι σύ έπίγνωσιν άπώσω, κάγώ ( = καί εγώ) άπώσομαί
σε τού μή ίερατεύειν μοι» (Ώσ. 4:6).

Διότι σύ άπέρριψες τήν γνώσιν, διά τούτο και εγώ θά
άπορρίψω σε, διά να μή Ιερατεύης εις εμέ.

«"Οτι έτήρησας τον λόγον τής ύπομονής μου, κάγώ (= κ α ί
εγώ) σε τηρήσω έκ τής ώρας τού πειρασμού» (Άποκ. 3:10).

Διότι έφύλαξες τον λόγον τής ύπομονής μου, διά τούτο
και έγώ θά σε φυλάξω έκ τής ώρας τής δοκιμασίας».

"Ανευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8 παρουσιά¬
ζει άνωμαλίαν καί δυσκολίαν καί δεν δίδει εύστοχον καί ικανο¬

ί. "Οτι τό «άγαλλιώμαι» σημαίνει καί «ψάλλω» ή «υμνώ», τούτο άπε-
δείξαμεν κατά τήν έρμηνείαν τού Λουκ. 1:46-50 έν τψ β' τόμψ τών έρμη-
νειών, σελ. 50-52.

537

ποιητικήν έννοιαν. Άντιθέτως μετά του «Κόμματος Ίωάννου» και
λαμβανομένης ύπ’ δψιν τής ειρημένης άντιστοιχίας «δτι ... καί», ή
όποια εινε έβραϊσμός, τό χωρίον εινε όμαλώτατον και εύκολονόη-
τον και δίδει ύψηλήν και τελείαν θεολογικήν έννοιαν.

Οϋτω τό «δτι», διά του όποιου άρχεται ό στίχ. 7, αφού απο¬
συνδέεται από του στίχ. 6 και άντιστοιχίζεται προς τό «καί», διά
του όποιου άρχεται ό στίχ. .8, δεν δημιουργεί πλέον ταυτολογίαν
διά τής έπαναλήψεως εν τοΐς στίχ. 7-8 τής έννοιας τοΰ στίχ. 6 περί
των τριών μαρτυρούντων, ήτοι του Πνεύματος, τού ϋδατος και τοΰ
αίματος.

Ή φράσις «έν τη γη», ή όποια περιέχεται εις πολλά χειρόγρα¬
φα μή περιέχοντα τό ύπόλοιπον τοΰ «Κόμματος Ίωάννου», δικαι¬
ολογείται πλέον ώς άντίστοιχος τής ψράσεως «έν τφ ούρανφ», ή
όποια περιέχεται εις τό «Κόμμα Ίωάννου».

Τό άρσενικόν «οί μαρτυροϋντες» διά «τό Πνεύμα καί τό ύδωρ
καί τό αίμα» άντί τοΰ κανονικώς αναμενομένου ούδετέρου «τά μαρ-
τυροΰντα» έξηγεΐται πλέον έκ τής έπιδράσεως τοΰ άρσενικοΰ «οί
μαρτυροϋντες» περί των τριών προσώπων τής Θεότητος, «τον Πα-
τρός, τον Λόγον καί τον Άγιον Πνεύματος».

ΟΙ τρεις μάρτυρες, οί όποιοι μαρτυροΰν επί. τής γής, άντι-
στοιχίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας, οί όποιοι μαρτυροΰν έν
ούρανφ, όπως έν Β' Κορ. 13:1 αί τρεις παρουσίαι τοΰ Αποστόλου
συσχετίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας τοΰ νόμου. Ό Ίώβ λέγει,
«έν ονρανοϊς ό μάρτνς μον» (16:19). Καί ό Ψαλμφδός λέγει, «ό
μάρτνς έν ούρανφ πιστός» (Ψαλμ. 88:38[89:37]). Ή Παλαιά Δια¬
θήκη όμιλε! δι’ ένα μάρτυρα έν ούρανφ. Τό «Κόμμα Ίωάννου»
όμιλε! διά τρε!ς μάρτυρας έν ούρανφ. Εινε δυνατόν νά μή εινε θε¬
όπνευστος, αλλά νά έχη έπινοηθή ή έννοια τών τριών έν ούρανφ
μαρτύρων, μάλιστα άφοΰ ό εις έξ αύτών, τό Πνεύμα, εινε μάρτυς
έπί τής γής;

Τό «οί τρεις εις τό έν είσιν» περί τών μαρτυρούντων έπί τής
γής άντιστοιχίζεται προς τό «οντοι οί τρεις έν είσι» περί τών μαρ¬
τυρούντων έν τφ ούρανφ. ΔΓ άλλων λέξεων, ή ένότης τής μαρ¬
τυρίας τών τριών έπί γής μαρτύρων άντιστοιχίζεται προς τήν ούσια-
στικήν ένότητα τών τριών προσώπων τής Θεότητος. Όμοίως εις
τήν άρχιερατικήν προσευχήν τοΰ Κυρίου ή ήθική ένότης τών πι¬
στών άντιστοιχίζεται προς τήν ούσιαστικήν ένότητα τών προσώ¬
πων τής Θεότητος (Ίωάν. 17:11, 21-23).

538

Διά τής άντιστοιχίσεως των τριών επί γης μαρτύρων προς τούς τρεις εν ούρανφ μάρτυρας, επίσης τής άντιστοιχίσεως τής ένότητος τής μαρτυρίας των πρώτων προς τήν ένότητα τής ούσίας των προσώπων τής ' Αγίας Τριάδος, καθώς και τής χρησιμοποιήσεως τού ονόματος «Λόγος» άναγόμεθα εις θεολογικά ύψη, εις τά όποια άναβιβάζει ή θεολογία του Ίωάννου. Τό «Κόμμα Ίωάννου» άνταποκρίνεται άριστα προς τήν θεολογίαν και τό ύφος τού ύψιπετεστέρου συγγραφέως τής Καινής Διαθήκης.

Μεταφράζομεν τό πολυθρύλητον χωρίον:

«Διότι τρεις εΐνε οί μαρτυροϋντες εις τον ουρανόν, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, καί αύτοί οί τρεις είνε εν, διά τούτο καί τρεις εΐνε οί μαρτυρονντες εις τήν γην, τό Πνεύμα καί τό ϋδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις μαρτυρούν διά τό εν 1 ».

ΟΙ τρεις εν ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και "Αγιον Πνεύμα, εννοούνται ώς μάρτυρες εν γενική έννοίμ, όχι εν ειδική· ώς μάρτυρες δηλαδή περί παντός πράγματος, όχι είδικώς περί τής μεσσιακής ίδιότητος και τής θείας υίότητος τού Ιησού. Εις τήν φράσιν τού στίχ. 9, «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού», έρμηνευταί δεχόμενοι τό «Κόμμα Ίωάννου» νομίζουν, ότι «ή μαρτυρία τού Θεού» εινε μαρτυρία τών τριών εν ούρανφ μαρτύρων, «τού Πατρός, τού Λόγου καί τού Αγίου Πνεύματος». Τήν λέξιν δηλαδή «Θεός» εν τή είρημένη ψράσει

*ι

εκλαμβάνουν εν τή έννοίςι τού Τριαδικού Θεού, οπότε ή φράσις λαμβάνει τήν εξής έννοιαν: «αύτή είνε ή μαρτυρία τού Τριαδικού Θεού περί τού Υιού αύτοΰ». ’Αλλ’ αύτή ή έννοια εινε εσφαλμένη, διότι ό Χριστός δεν είνε Υιός τού Τριαδικού Θεού, άλλά τού Θεού Πατρός. Τό «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού» άναφέρεται εις τήν μαρτυρίαν τού Θεού Πατρός περί τού Υιού αυτού διά «τού ϋδατος», «τού αίματος» καί «τού Πνεύματος» (στίχ. 6, 8).·Ό Θεός Πατήρ φκονόμησε τά πράγματα ούτως, ώστε διά τού Πνεύματος, τού ϋδατος καί τού αίματος νά δοθή μαρτυρία, τριπλή μαρτυρία, περί τού Υιού αύτού, δι* άλλων λέξεων ν’ άποδειχθή, ότι ό Ιησούς εινε ό Υιός τού Θεού σεσαρκωμένος, ό Μεσσίας, όπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε καί ό ίδιος ό Ιησούς διεκήρυττεν.

1. "Η, καί οί τρεις άναφέρονται εις τό έν

Book:Ιωάννειο Κόμμα by Νικόλαος Σωτηρόπουλος

2020-07-29T17:28:29Z

Stephanus1550:

Α' Ίωάν. 5:7-8

«ΟΤΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ...
ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΗ ΓΗ»

«"Οτι τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τω ούρανω, 6 Πατήρ, 6 Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, κ α ί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν ττ\ γή, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί ούτοι οί τρεις εις τό εν είσιν».

Εις τό χωρίον τούτο περιέχεται τό πολυθρύλητον «Κόμμα Τωάννου». Ούτως ώνομάσθη και εινε γνωστόν εις την Ιστορίαν της κριτικής τού κειμένου τής Καινής Διαθήκης τό τμήμα τού χωρίου «εν τ φ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Λγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, καί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τή γή». Τό «κόμμα Τωάννου» κατέστη πολυθρύλητον λόγιρ τής διχογνωμίας και τού μεγάλου θορύβου περί τό ζήτημα τής γνησιότητος αύτού. Πολλά έγράφησαν υπέρ, και πολλά κατά τής γνησιότητος αύτού. Σήμερον δε γενικώς ή κριτική άρνέΐται τήν γνησιότητα αύτού, διότι έλλείπει έκ των γνωστών αρχαίων ελληνικών χειρογράφων, πολλών λατινικών χειρογράφων, πασών τών άρχαίων μεταφράσεων πλήν τής Βουλγάτας, τών συγγραμμάτων τών Ελλήνων Πατέρων και έκκλησιαστικών συγγραφέων προ τού 12ου αιώνος καί πολλών Λατίνων Πατέρων καί εκκλησιαστικών συγγραφέων.

Ώς προς τήν προέλευσιν τού «Κόμματος Τωάννου» διάφοροι διετυπώθησαν είκασίαι. Κατά μίαν δ’ εξ αυτών, ή όποια σήμερον θεωρείται πιθανωτέρα, περιέχει δέ πλήθος έπί μέρους είκασιών(Ι), χριστιανός έν Τσπανίμ κατά τον 3ον ή 4ον αιώνα κατεσκεύασε λατινιστί τήν φράσιν «τρεις είσιν οί μαρτυρούντες έν τ φ ούρανφ.

528

ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι τρεις εν είσι», και πιθανώς άνέγραψεν αύτήν εις την φαν τού εις την κατοχήν του λατινικού χειρογράφου τής Α' Ίωάννου παρά τον στίχ. 8. Μεταγενέστερον δε άντιγραφεύς, έπειδή ένόμισεν, δτι ή φράσις αυτή άνήκεν εις τό κείμενον, εκ τής φας παρενέβαλεν αύτήν εις αύτό, προσθέσας άμα την φράσιν ΐη ΐειτ» (εν τή γή) χάριν αντιστοιχίας προς τήν φράσιν ΐηοοείο (εν τφ ούρανφ). Ούτω τό «κόμμα Ίωάννου» εμφανίζεται τό πρώτον εις τήν Ισπανίαν ώς μέρος τής Λατινικής Βίβλου από τού 380, και ταχέως διαδοθέν έγένετο αποδεκτόν παρ’ όλου τού λατινοφώνου χριστιανικού κόσμου ώς γνήσιον Γραφικόν χωρίον. Έκεΐθεν δέ τούτο παρελήφθη εις τήν Ανατολήν μετά τον 11 ον αιώνα, μετεφράσθη εις τήν Ελληνικήν και είσήχθη εις τό κείμενον όλιγίστων χειρογράφων τού 15ου αίώνος, οθεν παρελήφθη και περιελήφθη εις τήν Κομπλουτιανήν έκδοσι τής Καινής Διαθήκης, τήν τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου (1522) και τάς άλλας ξενογλώσσους μεταφράσεις. ’Αλλ’ εξ όλων τών νεωτέρων κριτικών εκδόσεων τού ελληνικού κειμένου και τών ξένων μεταφράσεων τό χωρίον άπηλείφθη ώς νόθον.

Ή κριτική συνήθως ρέπει προς τήν άρνησιν παρά προς τήν θέσιν. Αλλά τά επιχειρήματα τής αρνητικής κριτικής κατά τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» δεν εινε αναντίρρητα καί αποφασιστικά. Ή απουσία τούτου έκ τών γνωστών αρχαίων έλληνικών χειρογράφων δεν σημαίνει άναγκαίως, δτι τούτο δεν περιείχετο εις τό αρχικόν κείμενον. Θά ήδυνάμεθα νά συμφωνήσωμεν μετά τών θεωρούντων τό χωρίον νόθον, εάν προ ημών εΐχομεν άρχαιότατα χειρόγραφα, τουλάχιστον τού 2ου αίώνος, καί έβλέπομεν, δτι δεν περιέχουν τό χωρίον. Αλλά τά διασωθέντα χειρόγραφα δεν εινε αρχαιότερα τού 4ου αίώνος. Τό αύτό ισχύει καί διά τήν απουσίαν τού χωρίου εκ τών συγγραμμάτων τών άρχαίων Ελλήνων Πατέρων καί έκκλησιαστικών συγγραφέων. Πλείστα έκ τών συγγραμμάτων τούτων άπωλέσθησαν. Πρέπει δέ νά ληφθή ύπ’ όψιν καί τούτο, δτι κατά τήν άντιγραφήν τών άγιογραφικών κειμένων έγίνοντο καί λάθη, παραλείψεις λέξεων καί φράσεων καί όλοκλήρων ένίοτε χωρίων, «διορθώσεις» κατά τό δοκούν, προσθαφαιρέσεις καί παραποιήσεις, δπως καί ό Ωριγένης μαρτυρεί: «Νυνί πολλή γέγονεν ή τών άντιγράφων διαφθορά, είτε άπό Ραθυμίας τινων γραφέων, είτε άπό τόλμης τινών μοχθηρός τής διορθώσεως τών γραφομένων, είτε καί άπό τών τά έαυτοΐς δοκούντα έν τή διορΌώσει προστιθέντων ή άφαιρούντων» (ΡΟ 13, 1293Α). Έρωτώμεν:
Δεν ήτο δυνατόν τό έπίμαχον χωρίον νά ήτο γνήσιον, και διά τινα εκ των λόγων τούτων κατά την αντιγραφήν νά έξέπεσεν έκ του κειμένου των εις την Ελληνικήν διασωθέντων χειρογράφων εις χρόνον εγγύτατα προς τον χρόνον τής συγγραφής τής Α' Ίωάννου, και οΰτω νά παρουσιάζεται άγνωστον εν τή Ανατολή;

Τό έν Έβρ. 1:6 παρατιθέμενον χωρίον, «καί προσκννησάτωσαν αύτφ πάντες άγγελοι Θεού», δεν περιέχεται είς τό Εβραϊκόν κείμενον, ούτε εις τήν Χαλδαϊκήν παράφρασιν, άλλ’ εις τήν Μετάφρασιν των Ο' (Δευτ. 32:43). Επειδή δε τό χωρίον τούτο δεν περιέχεται εις τό Εβραϊκόν κείμενον και τήν Χαλδαϊκήν παρά-
φρασιν, αλλά μόνον εις τήν Μετάφρασιν των Ο', δυνάμεθα νά ειπωμεν, ότι δεν εινε γνήσιον; Τήν γνησιότητά του έγγυάται ό θεόπνευστος συγγραφεύς τής προς Εβραίους Επιστολής, δστις παραθέτει τούτο έν αύτή. Σημειωτέον δέ, δτι έπϊ των ημερών ήμών εύρέθη τούτο εις τά χειρόγραφα τής Νέκρας Θαλάσσης.

Επίσης, τό έν Ίακ. 4:5 παρατιθέμενον χωρίον, «Προς φθόνον έπιποθει τό Πνεύμα δ κατφκησεν έν ήμΐν», ούδαμού τού κειμένου ή μεταφράσεως ή παραφράσεως τής Παλαιάς Διαθήκης εύρίσκεται. Αλλά θά ήδυνάμεθα διά τούτο νά θεωρήσωμεν αύτό νόθον; Ή θεοπνευστία τού Αποστόλου, δστις παραθέτει αύτό ώς λόγον τής
Γραφής, έγγυάται τήν γνησιότητά του.

Τό «Κόμμα Ίωάννου» δεν εινε άμάρτυρον έν τή έκκλησιαστική γραμματείς, άλλ’ άρκούντως μεμαρτυρημένον. Ό Τερτυλλιανός (155-240), γράφων κατά τού αιρετικού Πραξέα περϊ τού Πατρός, τού Υιού και τού Παρακλήτου, χρησιμοποιεί τήν φράσιν qui tres unum sunt (ΡΓ 2, 21 1 ( 2 ). Ή φράσις αϋτη δεν άποδεικνύει, δτι ό Τερ-
τυλλιανός έγνώριζε τό περίφημον «Κόμμα Ίωάννου», ένθα περί των τριών προσώπων τής Θεότητος γράφεται, «οντοι οί τρεις έν εισιν»\

Ό Κυπριανός, έπίσκοπος Καρχηδόνος (248-258), γράφει: Ε§o εί ΡυΙετ υηιιιη χυπιυϋ. Εΐ ίΐεπιπι άε Ραΐτε εί ΡΠϊο εΐ δρΐπΐυ διιηείο χειϊρΐυηι ε$ΐ:
Εΐ ΗίίΓε$ υηυηι χυηΐ (ϋε υηΐΐίΐΐε Εοείεκΐαε, VI. ΡΓ4,519Β). Δέν εινε ένταύθα σαφέστατον, δτι ό Κυπριανός άναφέρεται είς τά δύο δμοια χωρία, «Έγώ και ό Πατήρ έν έσμεν» (Ίωάν. 10:30), «ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, καί οντοι οί τρεις έν είσιν» (Α' Ίωάν. 5:7); Ό ισχυρισμός, δτι ό Κυπριανός δέν άναφέρεται είς τό «Κόμμα Ίωάννου», άλλ’ άγνοει αύτό, διότι ούτος περί τού δευτέρου προσώ

530

που τής Αγίας Τριάδος χρησιμοποιεί τό δνομα Υ'ιός (Ρϊΐίιΐδ), ένώ εις τό «Κόμμα Ίωάννου» χρησιμοποιείται τό δνομα Λόγος, εινε άστειος καί γελοίος, καί φανερώνει άρνητικήν διάθεσιν καί κλίσιν της καρδίας απέναντι τής αλήθειας. Ό Κυπριανός άναφέρεται είς τό χωρίον έλευθέρως, δχι κατά λέξιν, δπως πολλάκις συμβαίνει κατά τάς άναφοράς εις Γραφικά χωρία καί άλλας ρήσεις.

Τό περιμάχητον χωρίον γνωρίζουν καί μεταγενέστεροι Λατίνοι συγγράφεις, δπως ό Πρισκιλλιανός, επίσκοπος Άβήδης (380 ή 384) (Οοιριίδ δοήρι. Εδδίεδΐαε Ιαίΐηαε, τ. 18, σ. 6), καί ό Βιγίλιος Ταδρεπδίδ (1-389) (ΡΓ 62,359ΑΒ).

Τό χωρίον γνωρίζει επίσης ή Εκκλησία τής Αφρικής. Τό 484 τεσσαράκοντα επίσκοποι τής Εκκλησίας ταύτης είς ομολογίαν πίστεως έπιδοθεισαν εις τον βασιλέα των Βανδάλων Ούνέρικον περιέλαβον αύτό αυτολεξεί ώς χωρίον του Ίωάννου: Ττεδ δΐιηΐ ςιιΐ ΙεδΙΐπιοηΐιίΓη ρειΐιΐύεηΐ ΐη οοείο, Ραΐ &τ, νεΛυπα εΐ δρίήΐιΐδ δαηεΐιΐδ. Εΐ Κι ΐΓεδ ιιηιιπι δυηΐ. (Παρ’ Εύγ. Βουλγάρει έν Έρμην. είς Έπιστ. Παύλου ύπό Εύθ. Ζιγαβηνοϋ, έκδ. Ν. Καλογερά, Β', ύποσημ. είς Α' Ίωάν. ε' 8, σελ. 632). γ Ητο δυνατόν ή Εκκλησία τής Αφρικής διά τεσσαράκοντα έπισκόπων νά χρησιμοποίηση τό χωρίον είς ομολογίαν πίστεως, εάν αύτό δεν ήτο γνήσιον, ή, έστω, εάν ύπήρχεν αμφιβολία καί άμφισβήτησις ώς προς την γνησιότητα αύτοϋ;

"Ετι μεταγενέστερον γνωρίζουν καί παραθέτουν τό χωρίον ό Φουλγέντιος Κιΐδρεηδΐδ (533) (ΡΓ 65,224Α,224Β, 500(3), ό Κασσιόδωρος (475-570) (ΡΓ70, 1373Α)καί ό Ισίδωρος ό Σεβίλλης (560-639) (ΡΓ 83,1203).

Άνεφέραμεν τούς άρχαιοτέρους εκ των Λατίνων συγγραφέων, οί όποιοι έγνώριζον τό χωρίον.

Τέλος δ’ άναφέρομεν, δτι τό χωρίον άπαντφ καί είς πάπυρον, ό όποιος χρονολογείται περί τό τέλος τού 7ου αίώνος καί προφανώς άντιπροσωπεύει παλαιότερον κείμενον (Παρά Λ. Γειτιοηηγει·, Οοιυιηα ■ΙοΗαηηίςιιε, έν Γουΐδ ΡϊγοΙ, ΟίοΐίοημαίΓε δε 1η Βΐδίε, 1934, II, σ. 69 έξ.). 1

Τό χωρίον έχρησιμοποιήθη κατά τών αιρετικών. Ούτως ό Τερτυλλιανός έχρησιμοποίησεν αύτό έναντίον τού Πραξέα, καί ό Βι-

::1. Αί μαρτυρίαι περί τού «Κόμματος Ίωάννου» μετά τών σχετικών παραπομπών καί ώρισμένα έπιχειρήματα περί τής γνησιότητος αύτού έλήφθησαν έκ τού σπουδαίου άρθρου «Κόμμα Ίωάννου» έν τή θρησκευτική καί Ηθική Έγκυκλοπαιδείμ, τ. 7, σελ. 760-764 τού καθηγητού Παν. X. Δημητροπούλου.

γίλιος και ό Φουλγέντιος εναντίον των Άρειανών και Σαβελλιανών. Έάν τό χωρίον ήτο νόθον ή αμφίβολον, θά έχρησιμοποιεΐτο έναντίον των αιρετικών, άφοϋ μάλιστα υπάρχουν πλήθος άλλα χωρία εναντίον αυτών; Και αν έχρησιμοποιεΐτο, δεν θά άντέκρουον οί αιρετικοί τούς πολεμίους των καταγγέλλοντες αύτούς, δτι χρησιμοποιούν νόθον ή αμφίβολον χωρίον; Ούδεμία μαρτυρία ύπάρχει, δτι οί αιρετικοί ήρνήθησαν ή ήμφεσβήτησαν την αυθεντικότητα τού χωρίου.

Επίσης, αν τό χωρίον δεν ητο αύθεντικόν, πώς θά περιελαμβάνετοείς την Βουλγάταν;

Δεδομένου δέ καί τούτου, δτι τό χωρίον άπαντςί καί εις "Ελληνας Πατέρας καί εκκλησιαστικούς συγγραφείς μετά τον 11 ον αιώνα, καθώς καί εις τέσσαρα ελληνικά χειρόγραφα χρονολογούμενα μεταξύ τού 15ου καί τού 16ου αίώνος, περιελήφθη δέ εις
την Κομπλουτιανήν έκδοσιν, την τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου καί
τό Τβχΐυδ Κ,βοβρίυδ, διατί νά δεχθώμεν, δτι τό χωρίον ήλθεν εις τήν
Ελληνικήν γραμματείαν εκ τής Λατινικής μεταφρασθέν; Διατί ν’
άποκλείσωμεν, δτι τούτο άνεκαλύφθη εις τήν Ελληνικήν γλώσσαν,
δθεν ύστερον έχρησιμοποιήθη ύπό Ελλήνων Πατέρων καί περιε-
λήφθη εις τό ελληνικόν κείμενον; Σήμερον οί κριτικοί απορρίπτουν
τό χωρίον. Άλλ’ οί Λατίνοι καί οί "Ελληνες, οί όποιοι προ αύτών
έδέχθησαν τό χωρίον, δεν ειχον άράγε επιχειρήματα υπέρ αύτοΰ,
τά όποια ήμεΐς σήμερον άγνοούμεν;

'Υπέρ τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» συνηγορούν
καί φιλολογικοί καί θεολογικοί λόγοι.

Εις τάς παραθέσεις τού χωρίου ύπό Λατίνων συγγραφέων υπάρ¬
χουν ψραστικαί διαφοραί εν συγκρίσει προς άλλήλας καί προς τό
κείμενον τής Βουλγάτας, αί όποΐαι έχουν σπουδαιοτάτην σημασίαν
διά τό ζήτημα ημών. Ή φράσις «οί μαρτυρούντες» εις μέν τήν
Βουλγάταν αποδίδεται ςιιϊ ΐβδίΐπιοηϊυιτι <3&ηΐ, εις δέ τάς παραθέσεις
άλλοτε μέν ςυαείεδίΐιυοηΐυηιάΐουηΐ, άλλοτε δέ ςυίωδίίπιοηΐυπιρβΓΗΐΙκϊηΐ,
καί εις τον μνημονευθέντα πάπυρον φαί ωδίίΠοαηΐιΐΓ. Αί φραστικοί
αύταί διαφοραί έξηγούνται άπολύτως έάν δεχθώμεν, δτι εινε διά¬
φοροι αποδόσεις τού έλληνικοΰ κειμένου ή δΓ άπ’ εύθείας μετα-
φράσεως, ή, τό πιθανώτερον, λόγφ χρήσεως παλαιοτέρων μετα¬
φράσεων. Κατά τήν μετάφρασιν άλλος μετέφρασεν ούτως καί άλλος
άλλως, χρησιμοποιών έκαστος τάς κατά τήν γνώμην του καταλ¬
ληλοτέρας λατινικάς λέξεις προς καλλιτέραν άπόδοσιν τού έλλη-

532

νικοϋ κειμένου. Κατά ταϋτα δέον νά δεχθώμεν δτι, ένφ εις την
Ανατολήν τό «Κόμμα Ίωάννου» ενωρίς ειχεν έκπέσει εκ του κειμέ¬
νου και χαθή, εις την Δύσιν ήτο γνωστόν εκ χειρογράφων, τα όποια
ειχον κομισθή εκ τής Ανατολής.

’Άνευ του «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8, ώς ήδη
παρετήρησεν ό Ευγένιος Βούλγαρις, παρουσιάζει άσυνήθη συντα¬
κτικήν άνωμαλίαν. Άφοΰ «τό Πνεύμα», «τό ύδωρ» και «τό αιμα»
εινε γένους ούδετέρου, όπως εν στίχ. 6 έλέχθη «τό Πνεΰμά έστι
τό μαρτυρούν» (δχι «τό Πνεΰμά έστιν ό μαρτύρων»), οϋτω
και ενταύθα κανονικώς έπρεπε νά λεχθή «τρία έστι τα μαρ¬
τυρούν τα, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί τα τρία
εις τό εν έστι». Αλλά τώρα λέγεται, «τρεις εισιν οί μαρ-
τνρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις
εις τό εν εισιν». Αντί δηλαδή νά χρησιμοποιηθή γένος ούδέτερον,
χρησιμοποιείται γένος αρσενικόν. Έρωτώμεν: Τό αρσενικόν γένος
άντι τοΰ ούδετέρου δεν έχρησιμοποιήθη κατ’ έπίδρασιν του αρσε¬
νικού του «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7, «τρεις εισιν οί μαρ-
τυρούντες..., ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό Αγιον Πνεύμα »; Και άρα
δεν πρέπει νά γίνη δεκτόν, δτι είς τό αρχικόν κείμενον υπήρχε τό
«Κόμμα Ίωάννου»;

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» οί στίχ. 7-8 γίνονται έπανά-
ληψις τού στίχ. 6 και ταυτολογία. Διότι κατά τον στίχ. 6, άφού
«καί τό Πνεύμά έστϊ τό μαρτυρούν», προϋποτίθεται, δτι μαρ¬
τυρούν επίσης «τό ύδωρ» και «τό αιμα», συνολικώς δηλαδή τά μαρ-
τυροΰντα εινε τρία, δπερ δμως λέγεται και είς τούς στίχ. 7-8, «"Οτι
τρεις εισιν οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα».

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό «δτι», διά τού όποιου άρχε-
ται ό στίχ. 7, ποιαν έννοιαν έχει; ’Άνευ τοΰ «Κόμματος Ίωάννου»
προκύπτει τό νόημα, δτι εκτός τοΰ ϋδατος και τού αίματος μαρ¬
τυρεί καί τό Πνεύμα, διότι οί μαρτυρούντες εινε τρεις, τό
Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα. Άλλ’ αύτό τό νόημα προφανώς
δεν εινε έπιτυχές. Επιτυχές θά ήτο άλλο νόημα, δτι έκτος τού ϋδα¬
τος καί τού αίματος μαρτυρεί καί τό Πνεύμα, διότι κατά τον
νόμον οί μάρτυρες πρέπει νά εινε δύο ή τρεις (Δευτ. 19:15).

Πολλά χειρόγραφα περιέχουν μίαν φράσιν τού «Κόμματος Ίω¬
άννου», τήν φράσιν «έν τή γή». Αύτή δέ ή φράσις έχει νόημα, έάν
δι’ αύτής «οί μαρτυρούντες έν τή γ ή» διαστέλλωνται άπό μαρ-
τυρούντων άλλαχού, «τών μαρτυρούντων έν τφ ούρανφ».

533

Συνεπώς ή έν λόγω ψράσις συνηγορεί ύπέρ του «Κόμματος Ίωάν-
νου». Νομίζομεν δε, ότι ή ΰπαρξις αύτής τής φράσεως εις πολλά
χειρόγραφα και ή άπουσία εξ αύτών του υπολοίπου μέρους τοΰ
«Κόμματος Ίωάννου» εξηγείται εξ οπτικού άλματος, το όποιον
εινε σύνηθες εις τάς άντιγραφάς. Ό άντιγραφεύς τής Α' Ίωάννου
άντέγραψε τήν λέξιν «μαρτυρονντες» του στίχ. *7. "Επειτα δε τό
βλέμμα του έπεσεν έπι τής αύτής λέξεως «μαρτυρονντες» τοΰ στίχ.
8 και συνεχίζων τήν αντιγραφήν έγραψεν ώς συνέχειαν τήν ακο¬
λουθούσαν εις τό δεύτερον τούτο «μαρτυρονντες» ψράσιν «έν τρ
γρ», παραλείψας ούτω τήν συνέχειαν τού πρώτου «μαρτυρονντες»,
ήτοι τό τμήμα, «έν τφ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον
Πνεύμα, καί ουτοι οι τρεις έν είσι' καί τρεις είσιν οι μαρ¬
τυρούν τες»' . Επειδή δε ή ψράσις «έν τρ γρ» μετά τήν παράλειψιν
τοΰ τμήματος περί των τριών μαρτύρων «έν τφ ούρανφ» δεν κα-
τενοεΐτο, διά τούτο εις τά πλείστα χειρόγραφα παρελείφθη ώς αδι¬
καιολόγητος και περιττή.

Ή περί τού Πνεύματος, τοΰ υδατος και τού αίματος ψράσις
τού στίχ. 8 «καί οί τρεις εις τό έν είσιν», και οί τρεις δηλαδή εινε
διά τό έν, συγκλίνουν είς τό έν, μαρτυρούν διά τό έν, ότι ό Ιη¬
σούς εινε ό Υιός τού Θεού, καθ’ ήμάς εινε ψράσις περιττή άνευ

τού «Κόμματος Ίωάννου». Διότι οί στίχ. 5-6 περιέχουν τήν έννοι¬
αν, ότι τό ύδωρ, τό αιμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν, ότι ό Ιησούς
εινε ό Υιός τοΰ Θεού. 'Η έν λόγιρ ψράσις τού στίχ. 8 «καί οί τρεις
είς τό έν είσιν» καθ’ ήμάς δικαιολογείται, εάν άντιστοιχή προς τήν
όμοίαν ψράσιν τού «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7 «καί ουτοι οί
τρεις έν είσι», εάν δηλαδή τό «Κόμμα Ίωάννου» εινε γνήσιον.

Έπι πολύ βασανίσαντες τό έπίμαχον καί περιλάλητον χωρίον
εΰρομεν καί προσφέρομεν νέον έπιχείρημα ύπέρ τής γνησιότητος
αύτού, τό όποιον θεωρούμεν άποφασιστικής σημασίας. Είς τούς
στίχ. 7-8 άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» ό Απόστολος τονίζει,
ότι εινε τρεις οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό
αιμα. Άλλ’ εις τον στίχ. 11 γράφει, «Καί αυτή έστίν ή μαρτυρία,
δτι ζωήν αιώνιον έδωκεν ήμίν ό Θεός». Οί έρμηνευταί νομίζουν.

1. "Οπως παρατηρούμεν κατά τήν διόρθωσιν τυπογραφικών δοκιμίων,
αύτοΰ τού είδους τό λάθος διαπράττουν πολλάκις οί τυπογράφοι, όταν ή αυτή
λέξις ή ψράσις άπαντά είς δύο σημεία τού κειμένου ευρισκόμενα τό έν πλη¬
σίον τού άλλου καί τό βλέμμα τού τυπογράφου άπό τού πρώτου σημείου με¬
ταπηδά εις τό δεύτερον.

534

δτι διά του τελευταίου τούτου λόγου ό Απόστολος καθορίζει εις
τί συνίσταται ή τριπλή μαρτυρία του Πνεύματος, του υδατος καί
τού αίματος, δτι δηλαδή συνίσταται εις τούτο, δτι ό Θεός εδωσεν
εις τούς πιστούς ζωήν αιώνιον. Άλλ’ αύτή ή ερμηνεία εΐνε εσφαλ¬
μένη.

Κατά την έρμηνείαν τού Α' Ίωάν. 5:6 εν σελ. 522-527 έξη-
γήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία τού υδατος, τού αίματος καί
τού Πνεύματος περί τού Ιησού. Επίσης κατά τήν έρμηνείαν τού
Α' Ίωάν. 5:10-11 εν τώ β' τόμιρ των ερμηνειών, σελ. 258-260,
έξηγήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία, «δτι ζωήν αιώνιον εδωκεν
ήμΐν ό Θεός». Αλλως τό ύδωρ, τό αίμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν
καί άποδεικνύουν, δτι ό Ιησούς είνε ό Υιός τού Θεού, καί άλλως
τήν αυτήν άλήθειαν μαρτυρεί καί άποδεικνύει ή αιώνιος ζωή, τήν
όποιαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού. ’Άλλη είνε ή μαρτυρία τού
Πνεύματος, τού υδατος καί τού αίματος, καί άλλη ή μαρτυρία τής
αιωνίου ζωής. Εις τήν ψράσιν τού στίχ. 11, «Και αυτή έστιν ή
μαρτυρία», τό «καί» έχει προσθετικήν σημασίαν. Ή φράσις ση¬
μαίνει: «Είνε καί αύτή ή μαρτυρία, υπάρχει καί αύτή ή μαρ¬
τυρία».

Ή αιώνιος ζωή, τήν οποίαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού, είνε
τετάρτη μαρτυρία μετά τήν τριπλήν μαρτυρίαν τού Πνεύματος, τού
υδατος καί τού αίματος, εινε τετάρτη άπόδειξις, δτι ό Ιησούς εινε
ό Υιός τού Θεού. Αύτή δε ή μαρτυρία έχει σημασίαν μόνον διά
τούς πιστούς. Διότι αύτοί αισθάνονται εντός των νά σκιρτμ ή νέα
ζωή, ή αιώνιος ζωή, καί έχουν οΰτω τήν εσωτερικήν πληροφορίαν
καί πεποίθησιν, δτι ό Ιησούς εινε όντως ό Υιός τού Θεού. Εις
τούς Ιουδαίους ώς επιχείρημα υπέρ τής μεσσιακής ίδιότητος καί
τής θείας υίότητος τού Ιησού δεν δυνάμεθα νά προσαγάγωμεν τήν
έσωτερικήν πείραν τών πιστών, δυνάμεθα δμως νά προσαγάγωμεν
τό γεγονός, δτι μόνον ό Ιησούς «ήλθε δι’ υδατος και αίματος»,
μόνον τού Ιησού ή αποστολή συνεδέθη προς τό ύδωρ καί τό αίμα,
δπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε, καί τό Πνεύμα διά τών ένερ- '
γειών του έδικαίωσε καί έδόξασε τον Ίησούν.

Αλλ άφού έκείνα, τά οποία μαρτυρούν περί τού Ιησού, εινε
τ έ σ σ α ρ α , τό Πνεύμα, τό ύδωρ, τό αίμα καί έπί τή βάσει τού
στίχ. 11 ή αιώνιος ζωή, διατί ό Απόστολος λέγει, δτι τρεις
είνε οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα; Σκο¬
πίμως ό Απόστολος έκ τών τεσσάρων, τά όποια μαρτυρούν περί

535

του Ίησοΰ, εκλέγει, δημωδώς «ξεχωρίζει», τά τρία, διά ν’
άντιστοιχίση ταϋτα προς τά τρία πρόσωπα τής Θε¬
ότητος, τά όποια εινε μάρτυρες εν ούρανφ. Τοιαϋτα φαινόμε¬
να άπαντώνται εν τή Γραφή και άλλα. Ούτως εν Β' Κορ. 13:1 ό
Παύλος τάς τρεις έπισκέψεις του εις την Κόρινθον (δύο παρελ-
θούσας και μίαν μελλοντικήν) σχετίζει προς τούς τρεις μάρτυρας
τού Δευτ. 19:15. Επίσης εν τή Άποκαλύψει ό Ιωάννης άναφέ-
ρεται εις επτά εκκλησίας τής Ασίας (1:4), ένφ εις τήν Ασίαν,
τήν άνθυπατικήν Ασίαν, ύπήρχον περισσότεραι έκκλησίαι. Άλλ’
έξελέγησαν σκοπίμως επτά, διά νά σχετισθοΰν προς τον συμβο¬
λικόν άριθμόν επτά, ό όποιος σημαίνει πληρότητα και τελειότη¬
τα. Εις τήν άρχιερατικήν προσευχήν του ό Ιησούς τήν ενότητα,
τήν όποιαν ζητεί διά τούς πιστούς, σχετίζει προς τήν ενότητα των
προσώπων τής Θεότητος («Γνα ώσιν εν καθώς ήμεΐς εν έσμεν»,
Ίωάν. 17:22. Ίδέ και στίχ. 11,21). Πρβλ. «Τούς τρεις μεγί¬
στους φωστήρας τής τρισηλίου Θεότητος» έκ τού απολυτίκι¬
ου τής έορτής των Τριών Τεραρχών, και «Εύλογειτε, παιδες, τής
Τριάδος ισάριθμοι» έκ τής η' φδής των καταβασιών τής έορ¬
τής τής Ύψώσεως τού Τιμίου Σταυρού.

Τό «ότι», διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 7, δεν συνδέεται προς
τά προηγούμενα, όπως οί έρμηνευταί νομίζουν, άλλά προς τά
επόμενα. Πλέον συγκεκριμένως, τούτο άντιστοιχει προς τό «καί»,
διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 8 κατά τό παραδεδεγμένον ελλη¬
νικόν κείμενον, τό όποιον περιέχει τό «Κόμμα Ίωάννου». Και τό
μεν « δ τ ι» σημαίνει «διότι, έ π ε ι δ ή » , τό δε «και» ση¬
μαίνει «διά τούτο» ή «διά τούτο καί». ’Έχομεν δηλαδή
ένταΰθα τήν άντιστοιχίαν, «"Οτι τρεις εισιν οί μαρτνρούντες έν
τφ ούρανφ... καί τρεις εισιν οί μαρτνρονντες έν τη γη», τουτέ-
στι: «Διότι τρεις είνε οί μαρτυρούντες εις τον ούρανόν... διά
τούτο και τρεις εινε οί μαρτυρούντες εις τήν γήν». Μεταφρά-
ζομεν καί άλλως: «Επειδή οί μαρτυρούντες είς τον ούρανόν
εινε τρεις... διά τούτο καί οί μαρτυρούντες εις τήν γήν εινε
τρεις».

Ή έν λόγφ άντιστοιχία «ότι... καί», τουτέστι, «διότι... διά
τούτο», ή, «διότι... διά τούτο καί», εινε έβραϊσμός, καί άποτελει
έπιχείρημα, ότι τό «Κόμμα Ίωάννου» προέρχεται έκ τής γραφίδος
Εβραίου. Άναφέρομεν καί μεταφράζομεν χωρία, είς τά όποια
άπαντμ ό έν λόγψ εβραϊσμός:

536

«"Οτι ταΰτα πάντα έποίησαν, και έβδελυξάμην αυτούς»
(Λευϊτ. 20:23).

Διότι επραξαν όλα αύτά, διά τούτο έβδελύχθην αύτούς.

«'Ότι δρυμός έστι, και έκκαθαριεις αύτόν» (Ίησ. Ναυή
17:18).

Διότι εινε δρυμός, διά τούτο θά κατακόψης αύτόν.

«"Οτι επ’ εμέ ήλπισε, και ρύσομαι αύτόν» (Ψαλμ. 90
[91]: 14).

Διότι ήλπισεν εις εμέ, διά τούτο θά λυτρώσω αύτόν.

«"Οτι εϋφρανάς με, Κύριε, εν τοις ποιήμασί σου, και εν
τοις έργοις των χειρών σου άγαλλιάσομαι 1 » (Ψαλμ. 91:5[92:4]).

Διότι με ηύφρανες, Κύριε, διά των ποιημάτων σου, διά
τούτο δια τα έργα των χειρών σου θά ψάλλω 1 .

«"Οτι παρεπίκραναν τα λόγια τού Θεού και την βουλήν τού
Ύψίστου παρώξυναν, και έταπεινώθη εν κόποις ή καρδία αύτών,
ήσθένησαν και ούκ ήν ό βοηθών» (Ψαλμ. 106[ 107]: 11-12).

Διότι ήπείθησαν εις τα λόγια τού Κυρίου και τήν βουλήν
τού Ύψίστου κατεφρόνησαν, διά τούτο έταπεινώθη εκ τών
ταλαιπωριών ή ψυχή των, περιήλθον είς κατάστασιν αδυναμίας και
δεν ύπήρχε κανείς, ό όποιος θά έβοήθει.

«"Οτι σύ έπίγνωσιν άπώσω, κάγώ ( = καί εγώ) άπώσομαί
σε τού μή ίερατεύειν μοι» (Ώσ. 4:6).

Διότι σύ άπέρριψες τήν γνώσιν, διά τούτο και εγώ θά
άπορρίψω σε, διά να μή Ιερατεύης εις εμέ.

«"Οτι έτήρησας τον λόγον τής ύπομονής μου, κάγώ (= κ α ί
εγώ) σε τηρήσω έκ τής ώρας τού πειρασμού» (Άποκ. 3:10).

Διότι έφύλαξες τον λόγον τής ύπομονής μου, διά τούτο
και έγώ θά σε φυλάξω έκ τής ώρας τής δοκιμασίας».

"Ανευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8 παρουσιά¬
ζει άνωμαλίαν καί δυσκολίαν καί δεν δίδει εύστοχον καί ικανο¬

ί. "Οτι τό «άγαλλιώμαι» σημαίνει καί «ψάλλω» ή «υμνώ», τούτο άπε-
δείξαμεν κατά τήν έρμηνείαν τού Λουκ. 1:46-50 έν τψ β' τόμψ τών έρμη-
νειών, σελ. 50-52.

537

ποιητικήν έννοιαν. Άντιθέτως μετά του «Κόμματος Ίωάννου» και
λαμβανομένης ύπ’ δψιν τής ειρημένης άντιστοιχίας «δτι ... καί», ή
όποια εινε έβραϊσμός, τό χωρίον εινε όμαλώτατον και εύκολονόη-
τον και δίδει ύψηλήν και τελείαν θεολογικήν έννοιαν.

Οϋτω τό «δτι», διά του όποιου άρχεται ό στίχ. 7, αφού απο¬
συνδέεται από του στίχ. 6 και άντιστοιχίζεται προς τό «καί», διά
του όποιου άρχεται ό στίχ. .8, δεν δημιουργεί πλέον ταυτολογίαν
διά τής έπαναλήψεως εν τοΐς στίχ. 7-8 τής έννοιας τοΰ στίχ. 6 περί
των τριών μαρτυρούντων, ήτοι του Πνεύματος, τού ϋδατος και τοΰ
αίματος.

Ή φράσις «έν τη γη», ή όποια περιέχεται εις πολλά χειρόγρα¬
φα μή περιέχοντα τό ύπόλοιπον τοΰ «Κόμματος Ίωάννου», δικαι¬
ολογείται πλέον ώς άντίστοιχος τής ψράσεως «έν τφ ούρανφ», ή
όποια περιέχεται εις τό «Κόμμα Ίωάννου».

Τό άρσενικόν «οί μαρτυροϋντες» διά «τό Πνεύμα καί τό ύδωρ
καί τό αίμα» άντί τοΰ κανονικώς αναμενομένου ούδετέρου «τά μαρ-
τυροΰντα» έξηγεΐται πλέον έκ τής έπιδράσεως τοΰ άρσενικοΰ «οί
μαρτυροϋντες» περί των τριών προσώπων τής Θεότητος, «τον Πα-
τρός, τον Λόγον καί τον Άγιον Πνεύματος».

ΟΙ τρεις μάρτυρες, οί όποιοι μαρτυροΰν επί. τής γής, άντι-
στοιχίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας, οί όποιοι μαρτυροΰν έν
ούρανφ, όπως έν Β' Κορ. 13:1 αί τρεις παρουσίαι τοΰ Αποστόλου
συσχετίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας τοΰ νόμου. Ό Ίώβ λέγει,
«έν ονρανοϊς ό μάρτνς μον» (16:19). Καί ό Ψαλμφδός λέγει, «ό
μάρτνς έν ούρανφ πιστός» (Ψαλμ. 88:38[89:37]). Ή Παλαιά Δια¬
θήκη όμιλε! δι’ ένα μάρτυρα έν ούρανφ. Τό «Κόμμα Ίωάννου»
όμιλε! διά τρε!ς μάρτυρας έν ούρανφ. Εινε δυνατόν νά μή εινε θε¬
όπνευστος, αλλά νά έχη έπινοηθή ή έννοια τών τριών έν ούρανφ
μαρτύρων, μάλιστα άφοΰ ό εις έξ αύτών, τό Πνεύμα, εινε μάρτυς
έπί τής γής;

Τό «οί τρεις εις τό έν είσιν» περί τών μαρτυρούντων έπί τής
γής άντιστοιχίζεται προς τό «οντοι οί τρεις έν είσι» περί τών μαρ¬
τυρούντων έν τφ ούρανφ. ΔΓ άλλων λέξεων, ή ένότης τής μαρ¬
τυρίας τών τριών έπί γής μαρτύρων άντιστοιχίζεται προς τήν ούσια-
στικήν ένότητα τών τριών προσώπων τής Θεότητος. Όμοίως εις
τήν άρχιερατικήν προσευχήν τοΰ Κυρίου ή ήθική ένότης τών πι¬
στών άντιστοιχίζεται προς τήν ούσιαστικήν ένότητα τών προσώ¬
πων τής Θεότητος (Ίωάν. 17:11, 21-23).

538

Διά τής άντιστοιχίσεως των τριών επί γης μαρτύρων προς τούς τρεις εν ούρανφ μάρτυρας, επίσης τής άντιστοιχίσεως τής ένότητος τής μαρτυρίας των πρώτων προς τήν ένότητα τής ούσίας των προσώπων τής ' Αγίας Τριάδος, καθώς και τής χρησιμοποιήσεως τού ονόματος «Λόγος» άναγόμεθα εις θεολογικά ύψη, εις τά όποια άναβιβάζει ή θεολογία του Ίωάννου. Τό «Κόμμα Ίωάννου» άνταποκρίνεται άριστα προς τήν θεολογίαν και τό ύφος τού ύψιπετεστέρου συγγραφέως τής Καινής Διαθήκης.

Μεταφράζομεν τό πολυθρύλητον χωρίον:

«Διότι τρεις εΐνε οί μαρτυροϋντες εις τον ουρανόν, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, καί αύτοί οί τρεις είνε εν, διά τούτο καί τρεις εΐνε οί μαρτυρονντες εις τήν γην, τό Πνεύμα καί τό ϋδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις μαρτυρούν διά τό εν 1 ».

ΟΙ τρεις εν ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και "Αγιον Πνεύμα, εννοούνται ώς μάρτυρες εν γενική έννοίμ, όχι εν ειδική· ώς μάρτυρες δηλαδή περί παντός πράγματος, όχι είδικώς περί τής μεσσιακής ίδιότητος και τής θείας υίότητος τού Ιησού. Εις τήν φράσιν τού στίχ. 9, «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού», έρμηνευταί δεχόμενοι τό «Κόμμα Ίωάννου» νομίζουν, ότι «ή μαρτυρία τού Θεού» εινε μαρτυρία τών τριών εν ούρανφ μαρτύρων, «τού Πατρός, τού Λόγου καί τού Αγίου Πνεύματος». Τήν λέξιν δηλαδή «Θεός» εν τή είρημένη ψράσει

*ι

εκλαμβάνουν εν τή έννοίςι τού Τριαδικού Θεού, οπότε ή φράσις λαμβάνει τήν εξής έννοιαν: «αύτή είνε ή μαρτυρία τού Τριαδικού Θεού περί τού Υιού αύτοΰ». ’Αλλ’ αύτή ή έννοια εινε εσφαλμένη, διότι ό Χριστός δεν είνε Υιός τού Τριαδικού Θεού, άλλά τού Θεού Πατρός. Τό «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού» άναφέρεται εις τήν μαρτυρίαν τού Θεού Πατρός περί τού Υιού αυτού διά «τού ϋδατος», «τού αίματος» καί «τού Πνεύματος» (στίχ. 6, 8).·Ό Θεός Πατήρ φκονόμησε τά πράγματα ούτως, ώστε διά τού Πνεύματος, τού ϋδατος καί τού αίματος νά δοθή μαρτυρία, τριπλή μαρτυρία, περί τού Υιού αύτού, δι* άλλων λέξεων ν’ άποδειχθή, ότι ό Ιησούς εινε ό Υιός τού Θεού σεσαρκωμένος, ό Μεσσίας, όπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε καί ό ίδιος ό Ιησούς διεκήρυττεν.

1. "Η, καί οί τρεις άναφέρονται εις τό έν

Book:Ιωάννειο Κόμμα by Νικόλαος Σωτηρόπουλος

2020-07-26T20:08:43Z

Stephanus1550:

Α' Ίωάν. 5:7-8

«ΟΤΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ...
ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΗ ΓΗ»

«"Οτι τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τω ούρανω, 6 Πατήρ, 6 Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, κ α ί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν ττ\ γή, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί ούτοι οί τρεις εις τό εν είσιν».

Εις τό χωρίον τούτο περιέχεται τό πολυθρύλητον «Κόμμα Τωάννου». Ούτως ώνομάσθη και εινε γνωστόν εις την Ιστορίαν της κριτικής τού κειμένου τής Καινής Διαθήκης τό τμήμα τού χωρίου «εν τ φ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Λγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, καί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τή γή». Τό «κόμμα Τωάννου» κατέστη πολυθρύλητον λόγιρ τής διχογνωμίας και τού μεγάλου θορύβου περί τό ζήτημα τής γνησιότητος αύτού. Πολλά έγράφησαν υπέρ, και πολλά κατά τής γνησιότητος αύτού. Σήμερον δε γενικώς ή κριτική άρνέΐται τήν γνησιότητα αύτού, διότι έλλείπει έκ των γνωστών αρχαίων ελληνικών χειρογράφων, πολλών λατινικών χειρογράφων, πασών τών άρχαίων μεταφράσεων πλήν τής Βουλγάτας, τών συγγραμμάτων τών Ελλήνων Πατέρων και έκκλησιαστικών συγγραφέων προ τού 12ου αιώνος καί πολλών Λατίνων Πατέρων καί εκκλησιαστικών συγγραφέων.

Ώς προς τήν προέλευσιν τού «Κόμματος Τωάννου» διάφοροι διετυπώθησαν είκασίαι. Κατά μίαν δ’ εξ αυτών, ή όποια σήμερον θεωρείται πιθανωτέρα, περιέχει δέ πλήθος έπί μέρους είκασιών(Ι), χριστιανός έν Τσπανίμ κατά τον 3ον ή 4ον αιώνα κατεσκεύασε λατινιστί τήν φράσιν «τρεις είσιν οί μαρτυρούντες έν τ φ ούρανφ.

528

ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι τρεις εν είσι», και πιθανώς άνέγραψεν αύτήν εις την φαν τού εις την κατοχήν του λατινικού χειρογράφου τής Α' Ίωάννου παρά τον στίχ. 8. Μεταγενέστερον δε άντιγραφεύς, έπειδή ένόμισεν, δτι ή φράσις αυτή άνήκεν εις τό κείμενον, εκ τής φας παρενέβαλεν αύτήν εις αύτό, προσθέσας άμα την φράσιν ΐη ΐειτ» (εν τή γή) χάριν αντιστοιχίας προς τήν φράσιν ΐηοοείο (εν τφ ούρανφ). Ούτω τό «κόμμα Ίωάννου» εμφανίζεται τό πρώτον εις τήν Ισπανίαν ώς μέρος τής Λατινικής Βίβλου από τού 380, και ταχέως διαδοθέν έγένετο αποδεκτόν παρ’ όλου τού λατινοφώνου χριστιανικού κόσμου ώς γνήσιον Γραφικόν χωρίον. Έκεΐθεν δέ τούτο παρελήφθη εις τήν Ανατολήν μετά τον 11 ον αιώνα, μετεφράσθη εις τήν Ελληνικήν και είσήχθη εις τό κείμενον όλιγίστων χειρογράφων τού 15ου αίώνος, οθεν παρελήφθη και περιελήφθη εις τήν Κομπλουτιανήν έκδοσι τής Καινής Διαθήκης, τήν τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου (1522) και τάς άλλας ξενογλώσσους μεταφράσεις. ’Αλλ’ εξ όλων τών νεωτέρων κριτικών εκδόσεων τού ελληνικού κειμένου και τών ξένων μεταφράσεων τό χωρίον άπηλείφθη ώς νόθον.

Ή κριτική συνήθως ρέπει προς τήν άρνησιν παρά προς τήν θέσιν. Αλλά τά επιχειρήματα τής αρνητικής κριτικής κατά τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» δεν εινε αναντίρρητα καί αποφασιστικά. Ή απουσία τούτου έκ τών γνωστών αρχαίων έλληνικών χειρογράφων δεν σημαίνει άναγκαίως, δτι τούτο δεν περιείχετο εις τό αρχικόν κείμενον. Θά ήδυνάμεθα νά συμφωνήσωμεν μετά τών θεωρούντων τό χωρίον νόθον, εάν προ ημών εΐχομεν άρχαιότατα χειρόγραφα, τουλάχιστον τού 2ου αίώνος, καί έβλέπομεν, δτι δεν περιέχουν τό χωρίον. Αλλά τά διασωθέντα χειρόγραφα δεν εινε αρχαιότερα τού 4ου αίώνος. Τό αύτό ισχύει καί διά τήν απουσίαν τού χωρίου εκ τών συγγραμμάτων τών άρχαίων Ελλήνων Πατέρων καί έκκλησιαστικών συγγραφέων. Πλείστα έκ τών συγγραμμάτων τούτων άπωλέσθησαν. Πρέπει δέ νά ληφθή ύπ’ όψιν καί τούτο, δτι κατά τήν άντιγραφήν τών άγιογραφικών κειμένων έγίνοντο καί λάθη, παραλείψεις λέξεων καί φράσεων καί όλοκλήρων ένίοτε χωρίων, «διορθώσεις» κατά τό δοκούν, προσθαφαιρέσεις καί παραποιήσεις, δπως καί ό Ωριγένης μαρτυρεί: «Νυνί πολλή γέγονεν ή τών άντιγράφων διαφθορά, είτε άπό Ραθυμίας τινων γραφέων, είτε άπό τόλμης τινών μοχθηρός τής διορθώσεως τών γραφομένων, είτε καί άπό τών τά έαυτοΐς δοκούντα έν τή διορΌώσει προστιθέντων ή άφαιρούντων» (ΡΟ 13, 1293Α). Έρωτώμεν:
Δεν ήτο δυνατόν τό έπίμαχον χωρίον νά ήτο γνήσιον, και διά τινα εκ των λόγων τούτων κατά την αντιγραφήν νά έξέπεσεν έκ του κειμένου των εις την Ελληνικήν διασωθέντων χειρογράφων εις χρόνον εγγύτατα προς τον χρόνον τής συγγραφής τής Α' Ίωάννου, και οΰτω νά παρουσιάζεται άγνωστον εν τή Ανατολή;

Τό έν Έβρ. 1:6 παρατιθέμενον χωρίον, «καί προσκννησάτωσαν αύτφ πάντες άγγελοι Θεού», δεν περιέχεται είς τό Εβραϊκόν κείμενον, ούτε εις τήν Χαλδαϊκήν παράφρασιν, άλλ’ εις τήν Μετάφρασιν των Ο' (Δευτ. 32:43). Επειδή δε τό χωρίον τούτο δεν περιέχεται εις τό Εβραϊκόν κείμενον και τήν Χαλδαϊκήν παρά-
φρασιν, αλλά μόνον εις τήν Μετάφρασιν των Ο', δυνάμεθα νά ειπωμεν, ότι δεν εινε γνήσιον; Τήν γνησιότητά του έγγυάται ό θεόπνευστος συγγραφεύς τής προς Εβραίους Επιστολής, δστις παραθέτει τούτο έν αύτή. Σημειωτέον δέ, δτι έπϊ των ημερών ήμών εύρέθη τούτο εις τά χειρόγραφα τής Νέκρας Θαλάσσης.

Επίσης, τό έν Ίακ. 4:5 παρατιθέμενον χωρίον, «Προς φθόνον έπιποθει τό Πνεύμα δ κατφκησεν έν ήμΐν», ούδαμού τού κειμένου ή μεταφράσεως ή παραφράσεως τής Παλαιάς Διαθήκης εύρίσκεται. Αλλά θά ήδυνάμεθα διά τούτο νά θεωρήσωμεν αύτό νόθον; Ή θεοπνευστία τού Αποστόλου, δστις παραθέτει αύτό ώς λόγον τής
Γραφής, έγγυάται τήν γνησιότητά του.

Τό «Κόμμα Ίωάννου» δεν εινε άμάρτυρον έν τή έκκλησιαστική γραμματείς, άλλ’ άρκούντως μεμαρτυρημένον. Ό Τερτυλλιανός (155-240), γράφων κατά τού αιρετικού Πραξέα περϊ τού Πατρός, τού Υιού και τού Παρακλήτου, χρησιμοποιεί τήν φράσιν qui tres unum sunt (ΡΓ 2, 21 1 ( 2 ). Ή φράσις αϋτη δεν άποδεικνύει, δτι ό Τερ-
τυλλιανός έγνώριζε τό περίφημον «Κόμμα Ίωάννου», ένθα περί των τριών προσώπων τής Θεότητος γράφεται, «οντοι οί τρεις έν εισιν»\

Ό Κυπριανός, έπίσκοπος Καρχηδόνος (248-258), γράφει: Ε§o εί ΡυΙετ υηιιιη χυπιυϋ. Εΐ ίΐεπιπι άε Ραΐτε εί ΡΠϊο εΐ δρΐπΐυ διιηείο χειϊρΐυηι ε$ΐ: Εΐ ΗίίΓε$ υηυηι χυηΐ (ϋε υηΐΐίΐΐε Εοείεκΐαε, VI. ΡΓ4,519Β). Δέν εινε ένταύθα σαφέστατον, δτι ό Κυπριανός άναφέρεται είς τά δύο δμοια χωρία, «Έγώ και ό Πατήρ έν έσμεν» (Ίωάν. 10:30), «ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, καί οντοι οί τρεις έν είσιν» (Α' Ίωάν. 5:7); Ό ισχυρισμός, δτι ό Κυπριανός δέν άναφέρεται είς τό «Κόμμα Ίωάννου», άλλ’ άγνοει αύτό, διότι ούτος περί τού δευτέρου προσώπου τής Αγίας Τριάδος χρησιμοποιεί τό δνομα Υ'ιός (Ρϊΐίιΐδ), ένώ εις τό «Κόμμα Ίωάννου» χρησιμοποιείται τό δνομα Λόγος, εινε άστειος καί γελοίος, καί φανερώνει άρνητικήν διάθεσιν καί κλίσιν της καρδίας απέναντι τής αλήθειας. Ό Κυπριανός άναφέρεται είς τό χωρίον έλευθέρως, δχι κατά λέξιν, δπως πολλάκις συμβαίνει κατά τάς άναφοράς εις Γραφικά χωρία καί άλλας ρήσεις.

Τό περιμάχητον χωρίον γνωρίζουν καί μεταγενέστεροι Λατίνοι συγγράφεις, δπως ό Πρισκιλλιανός, επίσκοπος Άβήδης (380 ή 384) (Οοιριίδ δοήρι. Εδδίεδΐαε Ιαίΐηαε, τ. 18, σ. 6), καί ό Βιγίλιος Ταδρεπδίδ (1-389) (ΡΓ 62,359ΑΒ).

Τό χωρίον γνωρίζει επίσης ή Εκκλησία τής Αφρικής. Τό 484 τεσσαράκοντα επίσκοποι τής Εκκλησίας ταύτης είς ομολογίαν πίστεως έπιδοθεισαν εις τον βασιλέα των Βανδάλων Ούνέρικον περιέλαβον αύτό αυτολεξεί ώς χωρίον του Ίωάννου: Ττεδ δΐιηΐ ςιιΐ ΙεδΙΐπιοηΐιίΓη ρειΐιΐύεηΐ ΐη οοείο, Ραΐ &τ, νεΛυπα εΐ δρίήΐιΐδ δαηεΐιΐδ. Εΐ Κι ΐΓεδ ιιηιιπι δυηΐ. (Παρ’ Εύγ. Βουλγάρει έν Έρμην. είς Έπιστ. Παύλου ύπό Εύθ. Ζιγαβηνοϋ, έκδ. Ν. Καλογερά, Β', ύποσημ. είς Α' Ίωάν. ε' 8, σελ. 632). γ Ητο δυνατόν ή Εκκλησία τής Αφρικής διά τεσσαράκοντα έπισκόπων νά χρησιμοποίηση τό χωρίον είς ομολογίαν πίστεως, εάν αύτό δεν ήτο γνήσιον, ή, έστω, εάν ύπήρχεν αμφιβολία καί άμφισβήτησις ώς προς την γνησιότητα αύτοϋ;

"Ετι μεταγενέστερον γνωρίζουν καί παραθέτουν τό χωρίον ό Φουλγέντιος Κιΐδρεηδΐδ (533) (ΡΓ 65,224Α,224Β, 500(3), ό Κασσιόδωρος (475-570) (ΡΓ70, 1373Α)καί ό Ισίδωρος ό Σεβίλλης (560-639) (ΡΓ 83,1203).

Άνεφέραμεν τούς άρχαιοτέρους εκ των Λατίνων συγγραφέων, οί όποιοι έγνώριζον τό χωρίον.

Τέλος δ’ άναφέρομεν, δτι τό χωρίον άπαντφ καί είς πάπυρον, ό όποιος χρονολογείται περί τό τέλος τού 7ου αίώνος καί προφανώς άντιπροσωπεύει παλαιότερον κείμενον (Παρά Λ. Γειτιοηηγει·, Οοιυιηα ■ΙοΗαηηίςιιε, έν Γουΐδ ΡϊγοΙ, ΟίοΐίοημαίΓε δε 1η Βΐδίε, 1934, II, σ. 69 έξ.). 1

Τό χωρίον έχρησιμοποιήθη κατά τών αιρετικών. Ούτως ό Τερτυλλιανός έχρησιμοποίησεν αύτό έναντίον τού Πραξέα, καί ό Βι-

::1. Αί μαρτυρίαι περί τού «Κόμματος Ίωάννου» μετά τών σχετικών παραπομπών καί ώρισμένα έπιχειρήματα περί τής γνησιότητος αύτού έλήφθησαν έκ τού σπουδαίου άρθρου «Κόμμα Ίωάννου» έν τή θρησκευτική καί Ηθική Έγκυκλοπαιδείμ, τ. 7, σελ. 760-764 τού καθηγητού Παν. X. Δημητροπούλου.

γίλιος και ό Φουλγέντιος εναντίον των Άρειανών και Σαβελλιανών. Έάν τό χωρίον ήτο νόθον ή αμφίβολον, θά έχρησιμοποιεΐτο έναντίον των αιρετικών, άφοϋ μάλιστα υπάρχουν πλήθος άλλα χωρία εναντίον αυτών; Και αν έχρησιμοποιεΐτο, δεν θά άντέκρουον οί αιρετικοί τούς πολεμίους των καταγγέλλοντες αύτούς, δτι χρησιμοποιούν νόθον ή αμφίβολον χωρίον; Ούδεμία μαρτυρία ύπάρχει, δτι οί αιρετικοί ήρνήθησαν ή ήμφεσβήτησαν την αυθεντικότητα τού χωρίου.

Επίσης, αν τό χωρίον δεν ητο αύθεντικόν, πώς θά περιελαμβάνετοείς την Βουλγάταν;

Δεδομένου δέ καί τούτου, δτι τό χωρίον άπαντςί καί εις "Ελληνας Πατέρας καί εκκλησιαστικούς συγγραφείς μετά τον 11 ον αιώνα, καθώς καί εις τέσσαρα ελληνικά χειρόγραφα χρονολογούμενα μεταξύ τού 15ου καί τού 16ου αίώνος, περιελήφθη δέ εις
την Κομπλουτιανήν έκδοσιν, την τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου καί
τό Τβχΐυδ Κ,βοβρίυδ, διατί νά δεχθώμεν, δτι τό χωρίον ήλθεν εις τήν
Ελληνικήν γραμματείαν εκ τής Λατινικής μεταφρασθέν; Διατί ν’
άποκλείσωμεν, δτι τούτο άνεκαλύφθη εις τήν Ελληνικήν γλώσσαν,
δθεν ύστερον έχρησιμοποιήθη ύπό Ελλήνων Πατέρων καί περιε-
λήφθη εις τό ελληνικόν κείμενον; Σήμερον οί κριτικοί απορρίπτουν
τό χωρίον. Άλλ’ οί Λατίνοι καί οί "Ελληνες, οί όποιοι προ αύτών
έδέχθησαν τό χωρίον, δεν ειχον άράγε επιχειρήματα υπέρ αύτοΰ,
τά όποια ήμεΐς σήμερον άγνοούμεν;

'Υπέρ τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» συνηγορούν
καί φιλολογικοί καί θεολογικοί λόγοι.

Εις τάς παραθέσεις τού χωρίου ύπό Λατίνων συγγραφέων υπάρ¬
χουν ψραστικαί διαφοραί εν συγκρίσει προς άλλήλας καί προς τό
κείμενον τής Βουλγάτας, αί όποΐαι έχουν σπουδαιοτάτην σημασίαν
διά τό ζήτημα ημών. Ή φράσις «οί μαρτυρούντες» εις μέν τήν
Βουλγάταν αποδίδεται ςιιϊ ΐβδίΐπιοηϊυιτι <3&ηΐ, εις δέ τάς παραθέσεις
άλλοτε μέν ςυαείεδίΐιυοηΐυηιάΐουηΐ, άλλοτε δέ ςυίωδίίπιοηΐυπιρβΓΗΐΙκϊηΐ,
καί εις τον μνημονευθέντα πάπυρον φαί ωδίίΠοαηΐιΐΓ. Αί φραστικοί
αύταί διαφοραί έξηγούνται άπολύτως έάν δεχθώμεν, δτι εινε διά¬
φοροι αποδόσεις τού έλληνικοΰ κειμένου ή δΓ άπ’ εύθείας μετα-
φράσεως, ή, τό πιθανώτερον, λόγφ χρήσεως παλαιοτέρων μετα¬
φράσεων. Κατά τήν μετάφρασιν άλλος μετέφρασεν ούτως καί άλλος
άλλως, χρησιμοποιών έκαστος τάς κατά τήν γνώμην του καταλ¬
ληλοτέρας λατινικάς λέξεις προς καλλιτέραν άπόδοσιν τού έλλη-

532

νικοϋ κειμένου. Κατά ταϋτα δέον νά δεχθώμεν δτι, ένφ εις την
Ανατολήν τό «Κόμμα Ίωάννου» ενωρίς ειχεν έκπέσει εκ του κειμέ¬
νου και χαθή, εις την Δύσιν ήτο γνωστόν εκ χειρογράφων, τα όποια
ειχον κομισθή εκ τής Ανατολής.

’Άνευ του «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8, ώς ήδη
παρετήρησεν ό Ευγένιος Βούλγαρις, παρουσιάζει άσυνήθη συντα¬
κτικήν άνωμαλίαν. Άφοΰ «τό Πνεύμα», «τό ύδωρ» και «τό αιμα»
εινε γένους ούδετέρου, όπως εν στίχ. 6 έλέχθη «τό Πνεΰμά έστι
τό μαρτυρούν» (δχι «τό Πνεΰμά έστιν ό μαρτύρων»), οϋτω
και ενταύθα κανονικώς έπρεπε νά λεχθή «τρία έστι τα μαρ¬
τυρούν τα, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί τα τρία
εις τό εν έστι». Αλλά τώρα λέγεται, «τρεις εισιν οί μαρ-
τνρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις
εις τό εν εισιν». Αντί δηλαδή νά χρησιμοποιηθή γένος ούδέτερον,
χρησιμοποιείται γένος αρσενικόν. Έρωτώμεν: Τό αρσενικόν γένος
άντι τοΰ ούδετέρου δεν έχρησιμοποιήθη κατ’ έπίδρασιν του αρσε¬
νικού του «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7, «τρεις εισιν οί μαρ-
τυρούντες..., ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό Αγιον Πνεύμα »; Και άρα
δεν πρέπει νά γίνη δεκτόν, δτι είς τό αρχικόν κείμενον υπήρχε τό
«Κόμμα Ίωάννου»;

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» οί στίχ. 7-8 γίνονται έπανά-
ληψις τού στίχ. 6 και ταυτολογία. Διότι κατά τον στίχ. 6, άφού
«καί τό Πνεύμά έστϊ τό μαρτυρούν», προϋποτίθεται, δτι μαρ¬
τυρούν επίσης «τό ύδωρ» και «τό αιμα», συνολικώς δηλαδή τά μαρ-
τυροΰντα εινε τρία, δπερ δμως λέγεται και είς τούς στίχ. 7-8, «"Οτι
τρεις εισιν οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα».

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό «δτι», διά τού όποιου άρχε-
ται ό στίχ. 7, ποιαν έννοιαν έχει; ’Άνευ τοΰ «Κόμματος Ίωάννου»
προκύπτει τό νόημα, δτι εκτός τοΰ ϋδατος και τού αίματος μαρ¬
τυρεί καί τό Πνεύμα, διότι οί μαρτυρούντες εινε τρεις, τό
Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα. Άλλ’ αύτό τό νόημα προφανώς
δεν εινε έπιτυχές. Επιτυχές θά ήτο άλλο νόημα, δτι έκτος τού ϋδα¬
τος καί τού αίματος μαρτυρεί καί τό Πνεύμα, διότι κατά τον
νόμον οί μάρτυρες πρέπει νά εινε δύο ή τρεις (Δευτ. 19:15).

Πολλά χειρόγραφα περιέχουν μίαν φράσιν τού «Κόμματος Ίω¬
άννου», τήν φράσιν «έν τή γή». Αύτή δέ ή φράσις έχει νόημα, έάν
δι’ αύτής «οί μαρτυρούντες έν τή γ ή» διαστέλλωνται άπό μαρ-
τυρούντων άλλαχού, «τών μαρτυρούντων έν τφ ούρανφ».

533

Συνεπώς ή έν λόγω ψράσις συνηγορεί ύπέρ του «Κόμματος Ίωάν-
νου». Νομίζομεν δε, ότι ή ΰπαρξις αύτής τής φράσεως εις πολλά
χειρόγραφα και ή άπουσία εξ αύτών του υπολοίπου μέρους τοΰ
«Κόμματος Ίωάννου» εξηγείται εξ οπτικού άλματος, το όποιον
εινε σύνηθες εις τάς άντιγραφάς. Ό άντιγραφεύς τής Α' Ίωάννου
άντέγραψε τήν λέξιν «μαρτυρονντες» του στίχ. *7. "Επειτα δε τό
βλέμμα του έπεσεν έπι τής αύτής λέξεως «μαρτυρονντες» τοΰ στίχ.
8 και συνεχίζων τήν αντιγραφήν έγραψεν ώς συνέχειαν τήν ακο¬
λουθούσαν εις τό δεύτερον τούτο «μαρτυρονντες» ψράσιν «έν τρ
γρ», παραλείψας ούτω τήν συνέχειαν τού πρώτου «μαρτυρονντες»,
ήτοι τό τμήμα, «έν τφ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον
Πνεύμα, καί ουτοι οι τρεις έν είσι' καί τρεις είσιν οι μαρ¬
τυρούν τες»' . Επειδή δε ή ψράσις «έν τρ γρ» μετά τήν παράλειψιν
τοΰ τμήματος περί των τριών μαρτύρων «έν τφ ούρανφ» δεν κα-
τενοεΐτο, διά τούτο εις τά πλείστα χειρόγραφα παρελείφθη ώς αδι¬
καιολόγητος και περιττή.

Ή περί τού Πνεύματος, τοΰ υδατος και τού αίματος ψράσις
τού στίχ. 8 «καί οί τρεις εις τό έν είσιν», και οί τρεις δηλαδή εινε
διά τό έν, συγκλίνουν είς τό έν, μαρτυρούν διά τό έν, ότι ό Ιη¬
σούς εινε ό Υιός τού Θεού, καθ’ ήμάς εινε ψράσις περιττή άνευ

τού «Κόμματος Ίωάννου». Διότι οί στίχ. 5-6 περιέχουν τήν έννοι¬
αν, ότι τό ύδωρ, τό αιμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν, ότι ό Ιησούς
εινε ό Υιός τοΰ Θεού. 'Η έν λόγιρ ψράσις τού στίχ. 8 «καί οί τρεις
είς τό έν είσιν» καθ’ ήμάς δικαιολογείται, εάν άντιστοιχή προς τήν
όμοίαν ψράσιν τού «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7 «καί ουτοι οί
τρεις έν είσι», εάν δηλαδή τό «Κόμμα Ίωάννου» εινε γνήσιον.

Έπι πολύ βασανίσαντες τό έπίμαχον καί περιλάλητον χωρίον
εΰρομεν καί προσφέρομεν νέον έπιχείρημα ύπέρ τής γνησιότητος
αύτού, τό όποιον θεωρούμεν άποφασιστικής σημασίας. Είς τούς
στίχ. 7-8 άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» ό Απόστολος τονίζει,
ότι εινε τρεις οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό
αιμα. Άλλ’ εις τον στίχ. 11 γράφει, «Καί αυτή έστίν ή μαρτυρία,
δτι ζωήν αιώνιον έδωκεν ήμίν ό Θεός». Οί έρμηνευταί νομίζουν.

1. "Οπως παρατηρούμεν κατά τήν διόρθωσιν τυπογραφικών δοκιμίων,
αύτοΰ τού είδους τό λάθος διαπράττουν πολλάκις οί τυπογράφοι, όταν ή αυτή
λέξις ή ψράσις άπαντά είς δύο σημεία τού κειμένου ευρισκόμενα τό έν πλη¬
σίον τού άλλου καί τό βλέμμα τού τυπογράφου άπό τού πρώτου σημείου με¬
ταπηδά εις τό δεύτερον.

534

δτι διά του τελευταίου τούτου λόγου ό Απόστολος καθορίζει εις
τί συνίσταται ή τριπλή μαρτυρία του Πνεύματος, του υδατος καί
τού αίματος, δτι δηλαδή συνίσταται εις τούτο, δτι ό Θεός εδωσεν
εις τούς πιστούς ζωήν αιώνιον. Άλλ’ αύτή ή ερμηνεία εΐνε εσφαλ¬
μένη.

Κατά την έρμηνείαν τού Α' Ίωάν. 5:6 εν σελ. 522-527 έξη-
γήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία τού υδατος, τού αίματος καί
τού Πνεύματος περί τού Ιησού. Επίσης κατά τήν έρμηνείαν τού
Α' Ίωάν. 5:10-11 εν τώ β' τόμιρ των ερμηνειών, σελ. 258-260,
έξηγήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία, «δτι ζωήν αιώνιον εδωκεν
ήμΐν ό Θεός». Αλλως τό ύδωρ, τό αίμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν
καί άποδεικνύουν, δτι ό Ιησούς είνε ό Υιός τού Θεού, καί άλλως
τήν αυτήν άλήθειαν μαρτυρεί καί άποδεικνύει ή αιώνιος ζωή, τήν
όποιαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού. ’Άλλη είνε ή μαρτυρία τού
Πνεύματος, τού υδατος καί τού αίματος, καί άλλη ή μαρτυρία τής
αιωνίου ζωής. Εις τήν ψράσιν τού στίχ. 11, «Και αυτή έστιν ή
μαρτυρία», τό «καί» έχει προσθετικήν σημασίαν. Ή φράσις ση¬
μαίνει: «Είνε καί αύτή ή μαρτυρία, υπάρχει καί αύτή ή μαρ¬
τυρία».

Ή αιώνιος ζωή, τήν οποίαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού, είνε
τετάρτη μαρτυρία μετά τήν τριπλήν μαρτυρίαν τού Πνεύματος, τού
υδατος καί τού αίματος, εινε τετάρτη άπόδειξις, δτι ό Ιησούς εινε
ό Υιός τού Θεού. Αύτή δε ή μαρτυρία έχει σημασίαν μόνον διά
τούς πιστούς. Διότι αύτοί αισθάνονται εντός των νά σκιρτμ ή νέα
ζωή, ή αιώνιος ζωή, καί έχουν οΰτω τήν εσωτερικήν πληροφορίαν
καί πεποίθησιν, δτι ό Ιησούς εινε όντως ό Υιός τού Θεού. Εις
τούς Ιουδαίους ώς επιχείρημα υπέρ τής μεσσιακής ίδιότητος καί
τής θείας υίότητος τού Ιησού δεν δυνάμεθα νά προσαγάγωμεν τήν
έσωτερικήν πείραν τών πιστών, δυνάμεθα δμως νά προσαγάγωμεν
τό γεγονός, δτι μόνον ό Ιησούς «ήλθε δι’ υδατος και αίματος»,
μόνον τού Ιησού ή αποστολή συνεδέθη προς τό ύδωρ καί τό αίμα,
δπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε, καί τό Πνεύμα διά τών ένερ- '
γειών του έδικαίωσε καί έδόξασε τον Ίησούν.

Αλλ άφού έκείνα, τά οποία μαρτυρούν περί τού Ιησού, εινε
τ έ σ σ α ρ α , τό Πνεύμα, τό ύδωρ, τό αίμα καί έπί τή βάσει τού
στίχ. 11 ή αιώνιος ζωή, διατί ό Απόστολος λέγει, δτι τρεις
είνε οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα; Σκο¬
πίμως ό Απόστολος έκ τών τεσσάρων, τά όποια μαρτυρούν περί

535

του Ίησοΰ, εκλέγει, δημωδώς «ξεχωρίζει», τά τρία, διά ν’
άντιστοιχίση ταϋτα προς τά τρία πρόσωπα τής Θε¬
ότητος, τά όποια εινε μάρτυρες εν ούρανφ. Τοιαϋτα φαινόμε¬
να άπαντώνται εν τή Γραφή και άλλα. Ούτως εν Β' Κορ. 13:1 ό
Παύλος τάς τρεις έπισκέψεις του εις την Κόρινθον (δύο παρελ-
θούσας και μίαν μελλοντικήν) σχετίζει προς τούς τρεις μάρτυρας
τού Δευτ. 19:15. Επίσης εν τή Άποκαλύψει ό Ιωάννης άναφέ-
ρεται εις επτά εκκλησίας τής Ασίας (1:4), ένφ εις τήν Ασίαν,
τήν άνθυπατικήν Ασίαν, ύπήρχον περισσότεραι έκκλησίαι. Άλλ’
έξελέγησαν σκοπίμως επτά, διά νά σχετισθοΰν προς τον συμβο¬
λικόν άριθμόν επτά, ό όποιος σημαίνει πληρότητα και τελειότη¬
τα. Εις τήν άρχιερατικήν προσευχήν του ό Ιησούς τήν ενότητα,
τήν όποιαν ζητεί διά τούς πιστούς, σχετίζει προς τήν ενότητα των
προσώπων τής Θεότητος («Γνα ώσιν εν καθώς ήμεΐς εν έσμεν»,
Ίωάν. 17:22. Ίδέ και στίχ. 11,21). Πρβλ. «Τούς τρεις μεγί¬
στους φωστήρας τής τρισηλίου Θεότητος» έκ τού απολυτίκι¬
ου τής έορτής των Τριών Τεραρχών, και «Εύλογειτε, παιδες, τής
Τριάδος ισάριθμοι» έκ τής η' φδής των καταβασιών τής έορ¬
τής τής Ύψώσεως τού Τιμίου Σταυρού.

Τό «ότι», διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 7, δεν συνδέεται προς
τά προηγούμενα, όπως οί έρμηνευταί νομίζουν, άλλά προς τά
επόμενα. Πλέον συγκεκριμένως, τούτο άντιστοιχει προς τό «καί»,
διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 8 κατά τό παραδεδεγμένον ελλη¬
νικόν κείμενον, τό όποιον περιέχει τό «Κόμμα Ίωάννου». Και τό
μεν « δ τ ι» σημαίνει «διότι, έ π ε ι δ ή » , τό δε «και» ση¬
μαίνει «διά τούτο» ή «διά τούτο καί». ’Έχομεν δηλαδή
ένταΰθα τήν άντιστοιχίαν, «"Οτι τρεις εισιν οί μαρτνρούντες έν
τφ ούρανφ... καί τρεις εισιν οί μαρτνρονντες έν τη γη», τουτέ-
στι: «Διότι τρεις είνε οί μαρτυρούντες εις τον ούρανόν... διά
τούτο και τρεις εινε οί μαρτυρούντες εις τήν γήν». Μεταφρά-
ζομεν καί άλλως: «Επειδή οί μαρτυρούντες είς τον ούρανόν
εινε τρεις... διά τούτο καί οί μαρτυρούντες εις τήν γήν εινε
τρεις».

Ή έν λόγφ άντιστοιχία «ότι... καί», τουτέστι, «διότι... διά
τούτο», ή, «διότι... διά τούτο καί», εινε έβραϊσμός, καί άποτελει
έπιχείρημα, ότι τό «Κόμμα Ίωάννου» προέρχεται έκ τής γραφίδος
Εβραίου. Άναφέρομεν καί μεταφράζομεν χωρία, είς τά όποια
άπαντμ ό έν λόγψ εβραϊσμός:

536

«"Οτι ταΰτα πάντα έποίησαν, και έβδελυξάμην αυτούς»
(Λευϊτ. 20:23).

Διότι επραξαν όλα αύτά, διά τούτο έβδελύχθην αύτούς.

«'Ότι δρυμός έστι, και έκκαθαριεις αύτόν» (Ίησ. Ναυή
17:18).

Διότι εινε δρυμός, διά τούτο θά κατακόψης αύτόν.

«"Οτι επ’ εμέ ήλπισε, και ρύσομαι αύτόν» (Ψαλμ. 90
[91]: 14).

Διότι ήλπισεν εις εμέ, διά τούτο θά λυτρώσω αύτόν.

«"Οτι εϋφρανάς με, Κύριε, εν τοις ποιήμασί σου, και εν
τοις έργοις των χειρών σου άγαλλιάσομαι 1 » (Ψαλμ. 91:5[92:4]).

Διότι με ηύφρανες, Κύριε, διά των ποιημάτων σου, διά
τούτο δια τα έργα των χειρών σου θά ψάλλω 1 .

«"Οτι παρεπίκραναν τα λόγια τού Θεού και την βουλήν τού
Ύψίστου παρώξυναν, και έταπεινώθη εν κόποις ή καρδία αύτών,
ήσθένησαν και ούκ ήν ό βοηθών» (Ψαλμ. 106[ 107]: 11-12).

Διότι ήπείθησαν εις τα λόγια τού Κυρίου και τήν βουλήν
τού Ύψίστου κατεφρόνησαν, διά τούτο έταπεινώθη εκ τών
ταλαιπωριών ή ψυχή των, περιήλθον είς κατάστασιν αδυναμίας και
δεν ύπήρχε κανείς, ό όποιος θά έβοήθει.

«"Οτι σύ έπίγνωσιν άπώσω, κάγώ ( = καί εγώ) άπώσομαί
σε τού μή ίερατεύειν μοι» (Ώσ. 4:6).

Διότι σύ άπέρριψες τήν γνώσιν, διά τούτο και εγώ θά
άπορρίψω σε, διά να μή Ιερατεύης εις εμέ.

«"Οτι έτήρησας τον λόγον τής ύπομονής μου, κάγώ (= κ α ί
εγώ) σε τηρήσω έκ τής ώρας τού πειρασμού» (Άποκ. 3:10).

Διότι έφύλαξες τον λόγον τής ύπομονής μου, διά τούτο
και έγώ θά σε φυλάξω έκ τής ώρας τής δοκιμασίας».

"Ανευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8 παρουσιά¬
ζει άνωμαλίαν καί δυσκολίαν καί δεν δίδει εύστοχον καί ικανο¬

ί. "Οτι τό «άγαλλιώμαι» σημαίνει καί «ψάλλω» ή «υμνώ», τούτο άπε-
δείξαμεν κατά τήν έρμηνείαν τού Λουκ. 1:46-50 έν τψ β' τόμψ τών έρμη-
νειών, σελ. 50-52.

537

ποιητικήν έννοιαν. Άντιθέτως μετά του «Κόμματος Ίωάννου» και
λαμβανομένης ύπ’ δψιν τής ειρημένης άντιστοιχίας «δτι ... καί», ή
όποια εινε έβραϊσμός, τό χωρίον εινε όμαλώτατον και εύκολονόη-
τον και δίδει ύψηλήν και τελείαν θεολογικήν έννοιαν.

Οϋτω τό «δτι», διά του όποιου άρχεται ό στίχ. 7, αφού απο¬
συνδέεται από του στίχ. 6 και άντιστοιχίζεται προς τό «καί», διά
του όποιου άρχεται ό στίχ. .8, δεν δημιουργεί πλέον ταυτολογίαν
διά τής έπαναλήψεως εν τοΐς στίχ. 7-8 τής έννοιας τοΰ στίχ. 6 περί
των τριών μαρτυρούντων, ήτοι του Πνεύματος, τού ϋδατος και τοΰ
αίματος.

Ή φράσις «έν τη γη», ή όποια περιέχεται εις πολλά χειρόγρα¬
φα μή περιέχοντα τό ύπόλοιπον τοΰ «Κόμματος Ίωάννου», δικαι¬
ολογείται πλέον ώς άντίστοιχος τής ψράσεως «έν τφ ούρανφ», ή
όποια περιέχεται εις τό «Κόμμα Ίωάννου».

Τό άρσενικόν «οί μαρτυροϋντες» διά «τό Πνεύμα καί τό ύδωρ
καί τό αίμα» άντί τοΰ κανονικώς αναμενομένου ούδετέρου «τά μαρ-
τυροΰντα» έξηγεΐται πλέον έκ τής έπιδράσεως τοΰ άρσενικοΰ «οί
μαρτυροϋντες» περί των τριών προσώπων τής Θεότητος, «τον Πα-
τρός, τον Λόγον καί τον Άγιον Πνεύματος».

ΟΙ τρεις μάρτυρες, οί όποιοι μαρτυροΰν επί. τής γής, άντι-
στοιχίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας, οί όποιοι μαρτυροΰν έν
ούρανφ, όπως έν Β' Κορ. 13:1 αί τρεις παρουσίαι τοΰ Αποστόλου
συσχετίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας τοΰ νόμου. Ό Ίώβ λέγει,
«έν ονρανοϊς ό μάρτνς μον» (16:19). Καί ό Ψαλμφδός λέγει, «ό
μάρτνς έν ούρανφ πιστός» (Ψαλμ. 88:38[89:37]). Ή Παλαιά Δια¬
θήκη όμιλε! δι’ ένα μάρτυρα έν ούρανφ. Τό «Κόμμα Ίωάννου»
όμιλε! διά τρε!ς μάρτυρας έν ούρανφ. Εινε δυνατόν νά μή εινε θε¬
όπνευστος, αλλά νά έχη έπινοηθή ή έννοια τών τριών έν ούρανφ
μαρτύρων, μάλιστα άφοΰ ό εις έξ αύτών, τό Πνεύμα, εινε μάρτυς
έπί τής γής;

Τό «οί τρεις εις τό έν είσιν» περί τών μαρτυρούντων έπί τής
γής άντιστοιχίζεται προς τό «οντοι οί τρεις έν είσι» περί τών μαρ¬
τυρούντων έν τφ ούρανφ. ΔΓ άλλων λέξεων, ή ένότης τής μαρ¬
τυρίας τών τριών έπί γής μαρτύρων άντιστοιχίζεται προς τήν ούσια-
στικήν ένότητα τών τριών προσώπων τής Θεότητος. Όμοίως εις
τήν άρχιερατικήν προσευχήν τοΰ Κυρίου ή ήθική ένότης τών πι¬
στών άντιστοιχίζεται προς τήν ούσιαστικήν ένότητα τών προσώ¬
πων τής Θεότητος (Ίωάν. 17:11, 21-23).

538

Διά τής άντιστοιχίσεως των τριών επί γης μαρτύρων προς τούς τρεις εν ούρανφ μάρτυρας, επίσης τής άντιστοιχίσεως τής ένότητος τής μαρτυρίας των πρώτων προς τήν ένότητα τής ούσίας των προσώπων τής ' Αγίας Τριάδος, καθώς και τής χρησιμοποιήσεως τού ονόματος «Λόγος» άναγόμεθα εις θεολογικά ύψη, εις τά όποια άναβιβάζει ή θεολογία του Ίωάννου. Τό «Κόμμα Ίωάννου» άνταποκρίνεται άριστα προς τήν θεολογίαν και τό ύφος τού ύψιπετεστέρου συγγραφέως τής Καινής Διαθήκης.

Μεταφράζομεν τό πολυθρύλητον χωρίον:

«Διότι τρεις εΐνε οί μαρτυροϋντες εις τον ουρανόν, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, καί αύτοί οί τρεις είνε εν, διά τούτο καί τρεις εΐνε οί μαρτυρονντες εις τήν γην, τό Πνεύμα καί τό ϋδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις μαρτυρούν διά τό εν 1 ».

ΟΙ τρεις εν ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και "Αγιον Πνεύμα, εννοούνται ώς μάρτυρες εν γενική έννοίμ, όχι εν ειδική· ώς μάρτυρες δηλαδή περί παντός πράγματος, όχι είδικώς περί τής μεσσιακής ίδιότητος και τής θείας υίότητος τού Ιησού. Εις τήν φράσιν τού στίχ. 9, «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού», έρμηνευταί δεχόμενοι τό «Κόμμα Ίωάννου» νομίζουν, ότι «ή μαρτυρία τού Θεού» εινε μαρτυρία τών τριών εν ούρανφ μαρτύρων, «τού Πατρός, τού Λόγου καί τού Αγίου Πνεύματος». Τήν λέξιν δηλαδή «Θεός» εν τή είρημένη ψράσει

*ι

εκλαμβάνουν εν τή έννοίςι τού Τριαδικού Θεού, οπότε ή φράσις λαμβάνει τήν εξής έννοιαν: «αύτή είνε ή μαρτυρία τού Τριαδικού Θεού περί τού Υιού αύτοΰ». ’Αλλ’ αύτή ή έννοια εινε εσφαλμένη, διότι ό Χριστός δεν είνε Υιός τού Τριαδικού Θεού, άλλά τού Θεού Πατρός. Τό «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού» άναφέρεται εις τήν μαρτυρίαν τού Θεού Πατρός περί τού Υιού αυτού διά «τού ϋδατος», «τού αίματος» καί «τού Πνεύματος» (στίχ. 6, 8).·Ό Θεός Πατήρ φκονόμησε τά πράγματα ούτως, ώστε διά τού Πνεύματος, τού ϋδατος καί τού αίματος νά δοθή μαρτυρία, τριπλή μαρτυρία, περί τού Υιού αύτού, δι* άλλων λέξεων ν’ άποδειχθή, ότι ό Ιησούς εινε ό Υιός τού Θεού σεσαρκωμένος, ό Μεσσίας, όπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε καί ό ίδιος ό Ιησούς διεκήρυττεν.

1. "Η, καί οί τρεις άναφέρονται εις τό έν

Book:Ιωάννειο Κόμμα by Νικόλαος Σωτηρόπουλος

2020-06-21T19:09:52Z

Stephanus1550:

Α' Ίωάν. 5:7-8

«ΟΤΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ...
ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΗ ΓΗ»

«"Οτι τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τω ούρανω, 6 Πατήρ, 6 Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, κ α ί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν ττ\ γή, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί ούτοι οί τρεις εις τό εν είσιν».

Εις τό χωρίον τούτο περιέχεται τό πολυθρύλητον «Κόμμα Τωάννου». Ούτως ώνομάσθη και εινε γνωστόν εις την Ιστορίαν της κριτικής τού κειμένου τής Καινής Διαθήκης τό τμήμα τού χωρίου «εν τ φ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Λγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, καί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τή γή». Τό «κόμμα Τωάννου» κατέστη πολυθρύλητον λόγιρ τής διχογνωμίας και τού μεγάλου θορύβου περί τό ζήτημα τής γνησιότητος αύτού. Πολλά έγράφησαν υπέρ, και πολλά κατά τής γνησιότητος αύτού. Σήμερον δε γενικώς ή κριτική άρνέΐται τήν γνησιότητα αύτού, διότι έλλείπει έκ των γνωστών αρχαίων ελληνικών χειρογράφων, πολλών λατινικών χειρογράφων, πασών τών άρχαίων μεταφράσεων πλήν τής Βουλγάτας, τών συγγραμμάτων τών Ελλήνων Πατέρων και έκκλησιαστικών συγγραφέων προ τού 12ου αιώνος καί πολλών Λατίνων Πατέρων καί εκκλησιαστικών συγγραφέων.

Ώς προς τήν προέλευσιν τού «Κόμματος Τωάννου» διάφοροι διετυπώθησαν είκασίαι. Κατά μίαν δ’ εξ αυτών, ή όποια σήμερον θεωρείται πιθανωτέρα, περιέχει δέ πλήθος έπί μέρους είκασιών(Ι), χριστιανός έν Τσπανίμ κατά τον 3ον ή 4ον αιώνα κατεσκεύασε λατινιστί τήν φράσιν «τρεις είσιν οί μαρτυρούντες έν τ φ ούρανφ.

528

ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι τρεις εν είσι», και πιθανώς άνέγραψεν αύτήν εις την φαν τού εις την κατοχήν του λατινικού χειρογράφου τής Α' Ίωάννου παρά τον στίχ. 8. Μεταγενέστερον δε άντιγραφεύς, έπειδή ένόμισεν, δτι ή φράσις αυτή άνήκεν εις τό κείμενον, εκ τής φας παρενέβαλεν αύτήν εις αύτό, προσθέσας άμα την φράσιν ΐη ΐειτ» (εν τή γή) χάριν αντιστοιχίας προς τήν φράσιν ΐηοοείο (εν τφ ούρανφ). Ούτω τό «κόμμα Ίωάννου» εμφανίζεται τό πρώτον εις τήν Ισπανίαν ώς μέρος τής Λατινικής Βίβλου από τού 380, και ταχέως διαδοθέν έγένετο αποδεκτόν παρ’ όλου τού λατινοφώνου χριστιανικού κόσμου ώς γνήσιον Γραφικόν χωρίον. Έκεΐθεν δέ τούτο παρελήφθη εις τήν Ανατολήν μετά τον 11 ον αιώνα, μετεφράσθη εις τήν Ελληνικήν και είσήχθη εις τό κείμενον όλιγίστων χειρογράφων τού 15ου αίώνος, οθεν παρελήφθη και περιελήφθη εις τήν Κομπλουτιανήν έκδοσι τής Καινής Διαθήκης, τήν τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου (1522) και τάς άλλας ξενογλώσσους μεταφράσεις. ’Αλλ’ εξ όλων τών νεωτέρων κριτικών εκδόσεων τού ελληνικού κειμένου και τών ξένων μεταφράσεων τό χωρίον άπηλείφθη ώς νόθον.

Ή κριτική συνήθως ρέπει προς τήν άρνησιν παρά προς τήν θέσιν. Αλλά τά επιχειρήματα τής αρνητικής κριτικής κατά τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» δεν εινε αναντίρρητα καί αποφασιστικά. Ή απουσία τούτου έκ τών γνωστών αρχαίων έλληνικών χειρογράφων δεν σημαίνει άναγκαίως, δτι τούτο δεν περιείχετο εις τό αρχικόν κείμενον. Θά ήδυνάμεθα νά συμφωνήσωμεν μετά τών θεωρούντων τό χωρίον νόθον, εάν προ ημών εΐχομεν άρχαιότατα χειρόγραφα, τουλάχιστον τού 2ου αίώνος, καί έβλέπομεν, δτι δεν περιέχουν τό χωρίον. Αλλά τά διασωθέντα χειρόγραφα δεν εινε αρχαιότερα τού 4ου αίώνος. Τό αύτό ισχύει καί διά τήν απουσίαν τού χωρίου εκ τών συγγραμμάτων τών άρχαίων Ελλήνων Πατέρων καί έκκλησιαστικών συγγραφέων. Πλείστα έκ τών συγγραμμάτων τούτων άπωλέσθησαν. Πρέπει δέ νά ληφθή ύπ’ όψιν καί τούτο, δτι κατά τήν άντιγραφήν τών άγιογραφικών κειμένων έγίνοντο καί λάθη, παραλείψεις λέξεων καί φράσεων καί όλοκλήρων ένίοτε χωρίων, «διορθώσεις» κατά τό δοκούν, προσθαφαιρέσεις καί παραποιήσεις, δπως καί ό Ωριγένης μαρτυρεί: «Νυνί πολλή γέγονεν ή τών άντιγράφων διαφθορά, είτε άπό Ραθυμίας τινων γραφέων, είτε άπό τόλμης τινών μοχθηρός τής διορθώσεως τών γραφομένων, είτε καί άπό τών τά έαυτοΐς δοκούντα έν τή διορΌώσει προστιθέντων ή άφαιρούντων» (ΡΟ 13, 1293Α). Έρωτώμεν:
Δεν ήτο δυνατόν τό έπίμαχον χωρίον νά ήτο γνήσιον, και διά τινα εκ των λόγων τούτων κατά την αντιγραφήν νά έξέπεσεν έκ του κειμένου των εις την Ελληνικήν διασωθέντων χειρογράφων εις χρόνον εγγύτατα προς τον χρόνον τής συγγραφής τής Α' Ίωάννου, και οΰτω νά παρουσιάζεται άγνωστον εν τή Ανατολή;

Τό έν Έβρ. 1:6 παρατιθέμενον χωρίον, «καί προσκννησάτωσαν αύτφ πάντες άγγελοι Θεού», δεν περιέχεται είς τό Εβραϊκόν κείμενον, ούτε εις τήν Χαλδαϊκήν παράφρασιν, άλλ’ εις τήν Μετάφρασιν των Ο' (Δευτ. 32:43). Επειδή δε τό χωρίον τούτο δεν περιέχεται εις τό Εβραϊκόν κείμενον και τήν Χαλδαϊκήν παρά-
φρασιν, αλλά μόνον εις τήν Μετάφρασιν των Ο', δυνάμεθα νά ειπωμεν, ότι δεν εινε γνήσιον; Τήν γνησιότητά του έγγυάται ό θεόπνευστος συγγραφεύς τής προς Εβραίους Επιστολής, δστις παραθέτει τούτο έν αύτή. Σημειωτέον δέ, δτι έπϊ των ημερών ήμών εύρέθη τούτο εις τά χειρόγραφα τής Νέκρας Θαλάσσης.

Επίσης, τό έν Ίακ. 4:5 παρατιθέμενον χωρίον, «Προς φθόνον έπιποθει τό Πνεύμα δ κατφκησεν έν ήμΐν», ούδαμού τού κειμένου ή μεταφράσεως ή παραφράσεως τής Παλαιάς Διαθήκης εύρίσκεται. Αλλά θά ήδυνάμεθα διά τούτο νά θεωρήσωμεν αύτό νόθον; Ή θεοπνευστία τού Αποστόλου, δστις παραθέτει αύτό ώς λόγον τής
Γραφής, έγγυάται τήν γνησιότητά του.

Τό «Κόμμα Ίωάννου» δεν εινε άμάρτυρον έν τή έκκλησιαστική γραμματείς, άλλ’ άρκούντως μεμαρτυρημένον. Ό Τερτυλλιανός (155-240), γράφων κατά τού αιρετικού Πραξέα περϊ τού Πατρός, τού Υιού και τού Παρακλήτου, χρησιμοποιεί τήν φράσιν qui tres unum sunt (ΡΓ 2, 21 1 ( 2 ). Ή φράσις αϋτη δεν άποδεικνύει, δτι ό Τερ-
τυλλιανός έγνώριζε τό περίφημον «Κόμμα Ίωάννου», ένθα περί των τριών προσώπων τής Θεότητος γράφεται, «οντοι οί τρεις έν εισιν»\

Ό Κυπριανός, έπίσκοπος Καρχηδόνος (248-258), γράφει: Ε§o εί ΡυΙετ υηιιιη χυπιυϋ. Εΐ ίΐεπιπι άε Ραΐτε εί ΡΠϊο εΐ δρΐπΐυ διιηείο χειϊρΐυηι ε$ΐ: Εΐ ΗίίΓε$ υηυηι χυηΐ (ϋε υηΐΐίΐΐε Εοείεκΐαε, VI. ΡΓ4,519Β). Δέν εινε ένταύθα σαφέστατον, δτι ό Κυπριανός άναφέρεται είς τά δύο δμοια χωρία, «Έγώ και ό Πατήρ έν έσμεν» (Ίωάν. 10:30), «ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, καί οντοι οί τρεις έν είσιν» (Α' Ίωάν. 5:7); Ό ισχυρισμός, δτι ό Κυπριανός δέν άναφέρεται είς τό «Κόμμα Ίωάννου», άλλ’ άγνοει αύτό, διότι ούτος περί τού δευτέρου προσώπου τής Αγίας Τριάδος χρησιμοποιεί τό δνομα Υ'ιός (Ρϊΐίιΐδ), ένώ εις τό «Κόμμα Ίωάννου» χρησιμοποιείται τό δνομα Λόγος, εινε άστειος καί γελοίος, καί φανερώνει άρνητικήν διάθεσιν καί κλίσιν της καρδίας απέναντι τής αλήθειας. Ό Κυπριανός άναφέρεται είς τό χωρίον έλευθέρως, δχι κατά λέξιν, δπως πολλάκις συμβαίνει κατά τάς άναφοράς εις Γραφικά χωρία καί άλλας ρήσεις.

Τό περιμάχητον χωρίον γνωρίζουν καί μεταγενέστεροι Λατίνοι συγγράφεις, δπως ό Πρισκιλλιανός, επίσκοπος Άβήδης (380 ή 384) (Οοιριίδ δοήρι. Εδδίεδΐαε Ιαίΐηαε, τ. 18, σ. 6), καί ό Βιγίλιος Ταδρεπδίδ (1-389) (ΡΓ 62,359ΑΒ).

Τό χωρίον γνωρίζει επίσης ή Εκκλησία τής Αφρικής. Τό 484 τεσσαράκοντα επίσκοποι τής Εκκλησίας ταύτης είς ομολογίαν πίστεως έπιδοθεισαν εις τον βασιλέα των Βανδάλων Ούνέρικον περιέλαβον αύτό αυτολεξεί ώς χωρίον του Ίωάννου: Ττεδ δΐιηΐ ςιιΐ ΙεδΙΐπιοηΐιίΓη ρειΐιΐύεηΐ ΐη οοείο, Ραΐ &τ, νεΛυπα εΐ δρίήΐιΐδ δαηεΐιΐδ. Εΐ Κι ΐΓεδ ιιηιιπι δυηΐ. (Παρ’ Εύγ. Βουλγάρει έν Έρμην. είς Έπιστ. Παύλου ύπό Εύθ. Ζιγαβηνοϋ, έκδ. Ν. Καλογερά, Β', ύποσημ. είς Α' Ίωάν. ε' 8, σελ. 632). γ Ητο δυνατόν ή Εκκλησία τής Αφρικής διά τεσσαράκοντα έπισκόπων νά χρησιμοποίηση τό χωρίον είς ομολογίαν πίστεως, εάν αύτό δεν ήτο γνήσιον, ή, έστω, εάν ύπήρχεν αμφιβολία καί άμφισβήτησις ώς προς την γνησιότητα αύτοϋ;

"Ετι μεταγενέστερον γνωρίζουν καί παραθέτουν τό χωρίον ό Φουλγέντιος Κιΐδρεηδΐδ (533) (ΡΓ 65,224Α,224Β, 500(3), ό Κασσιόδωρος (475-570) (ΡΓ70, 1373Α)καί ό Ισίδωρος ό Σεβίλλης (560-639) (ΡΓ 83,1203).

Άνεφέραμεν τούς άρχαιοτέρους εκ των Λατίνων συγγραφέων, οί όποιοι έγνώριζον τό χωρίον.

Τέλος δ’ άναφέρομεν, δτι τό χωρίον άπαντφ καί είς πάπυρον, ό όποιος χρονολογείται περί τό τέλος τού 7ου αίώνος καί προφανώς άντιπροσωπεύει παλαιότερον κείμενον (Παρά Λ. Γειτιοηηγει·, Οοιυιηα ■ΙοΗαηηίςιιε, έν Γουΐδ ΡϊγοΙ, ΟίοΐίοημαίΓε δε 1η Βΐδίε, 1934, II, σ. 69 έξ.). 1

Τό χωρίον έχρησιμοποιήθη κατά τών αιρετικών. Ούτως ό Τερτυλλιανός έχρησιμοποίησεν αύτό έναντίον τού Πραξέα, καί ό Βιγίλιος και ό Φουλγέντιος εναντίον των Άρειανών και Σαβελλιανών. Έάν τό χωρίον ήτο νόθον ή αμφίβολον, θά έχρησιμοποιεΐτο έναντίον των αιρετικών, άφοϋ μάλιστα υπάρχουν πλήθος άλλα χωρία εναντίον αυτών; Και αν έχρησιμοποιεΐτο, δεν θά άντέκρουον οί αιρετικοί τούς πολεμίους των καταγγέλλοντες αύτούς, δτι χρησιμοποιούν νόθον ή αμφίβολον χωρίον; Ούδεμία μαρτυρία ύπάρχει, δτι οί αιρετικοί ήρνήθησαν ή ήμφεσβήτησαν την αυθεντικότητα τού χωρίου.

::1. Αί μαρτυρίαι περί τού «Κόμματος Ίωάννου» μετά τών σχετικών παραπομπών καί ώρισμένα έπιχειρήματα περί τής γνησιότητος αύτού έλήφθησαν έκ τού σπουδαίου άρθρου «Κόμμα Ίωάννου» έν τή θρησκευτική καί Ηθική Έγκυκλοπαιδείμ, τ. 7, σελ. 760-764 τού καθηγητού Παν. X. Δημητροπούλου.

Επίσης, αν τό χωρίον δεν ητο αύθεντικόν, πώς θά περιελαμβάνετοείς την Βουλγάταν;

Δεδομένου δέ καί τούτου, δτι τό χωρίον άπαντςί καί εις "Ελληνας Πατέρας καί εκκλησιαστικούς συγγραφείς μετά τον 11 ον αιώνα, καθώς καί εις τέσσαρα ελληνικά χειρόγραφα χρονολογούμενα μεταξύ τού 15ου καί τού 16ου αίώνος, περιελήφθη δέ εις
την Κομπλουτιανήν έκδοσιν, την τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου καί
τό Τβχΐυδ Κ,βοβρίυδ, διατί νά δεχθώμεν, δτι τό χωρίον ήλθεν εις τήν
Ελληνικήν γραμματείαν εκ τής Λατινικής μεταφρασθέν; Διατί ν’
άποκλείσωμεν, δτι τούτο άνεκαλύφθη εις τήν Ελληνικήν γλώσσαν,
δθεν ύστερον έχρησιμοποιήθη ύπό Ελλήνων Πατέρων καί περιε-
λήφθη εις τό ελληνικόν κείμενον; Σήμερον οί κριτικοί απορρίπτουν
τό χωρίον. Άλλ’ οί Λατίνοι καί οί "Ελληνες, οί όποιοι προ αύτών
έδέχθησαν τό χωρίον, δεν ειχον άράγε επιχειρήματα υπέρ αύτοΰ,
τά όποια ήμεΐς σήμερον άγνοούμεν;

'Υπέρ τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» συνηγορούν
καί φιλολογικοί καί θεολογικοί λόγοι.

Εις τάς παραθέσεις τού χωρίου ύπό Λατίνων συγγραφέων υπάρ¬
χουν ψραστικαί διαφοραί εν συγκρίσει προς άλλήλας καί προς τό
κείμενον τής Βουλγάτας, αί όποΐαι έχουν σπουδαιοτάτην σημασίαν
διά τό ζήτημα ημών. Ή φράσις «οί μαρτυρούντες» εις μέν τήν
Βουλγάταν αποδίδεται ςιιϊ ΐβδίΐπιοηϊυιτι <3&ηΐ, εις δέ τάς παραθέσεις
άλλοτε μέν ςυαείεδίΐιυοηΐυηιάΐουηΐ, άλλοτε δέ ςυίωδίίπιοηΐυπιρβΓΗΐΙκϊηΐ,
καί εις τον μνημονευθέντα πάπυρον φαί ωδίίΠοαηΐιΐΓ. Αί φραστικοί
αύταί διαφοραί έξηγούνται άπολύτως έάν δεχθώμεν, δτι εινε διά¬
φοροι αποδόσεις τού έλληνικοΰ κειμένου ή δΓ άπ’ εύθείας μετα-
φράσεως, ή, τό πιθανώτερον, λόγφ χρήσεως παλαιοτέρων μετα¬
φράσεων. Κατά τήν μετάφρασιν άλλος μετέφρασεν ούτως καί άλλος
άλλως, χρησιμοποιών έκαστος τάς κατά τήν γνώμην του καταλ¬
ληλοτέρας λατινικάς λέξεις προς καλλιτέραν άπόδοσιν τού έλλη-

532

νικοϋ κειμένου. Κατά ταϋτα δέον νά δεχθώμεν δτι, ένφ εις την
Ανατολήν τό «Κόμμα Ίωάννου» ενωρίς ειχεν έκπέσει εκ του κειμέ¬
νου και χαθή, εις την Δύσιν ήτο γνωστόν εκ χειρογράφων, τα όποια
ειχον κομισθή εκ τής Ανατολής.

’Άνευ του «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8, ώς ήδη
παρετήρησεν ό Ευγένιος Βούλγαρις, παρουσιάζει άσυνήθη συντα¬
κτικήν άνωμαλίαν. Άφοΰ «τό Πνεύμα», «τό ύδωρ» και «τό αιμα»
εινε γένους ούδετέρου, όπως εν στίχ. 6 έλέχθη «τό Πνεΰμά έστι
τό μαρτυρούν» (δχι «τό Πνεΰμά έστιν ό μαρτύρων»), οϋτω
και ενταύθα κανονικώς έπρεπε νά λεχθή «τρία έστι τα μαρ¬
τυρούν τα, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί τα τρία
εις τό εν έστι». Αλλά τώρα λέγεται, «τρεις εισιν οί μαρ-
τνρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις
εις τό εν εισιν». Αντί δηλαδή νά χρησιμοποιηθή γένος ούδέτερον,
χρησιμοποιείται γένος αρσενικόν. Έρωτώμεν: Τό αρσενικόν γένος
άντι τοΰ ούδετέρου δεν έχρησιμοποιήθη κατ’ έπίδρασιν του αρσε¬
νικού του «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7, «τρεις εισιν οί μαρ-
τυρούντες..., ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό Αγιον Πνεύμα »; Και άρα
δεν πρέπει νά γίνη δεκτόν, δτι είς τό αρχικόν κείμενον υπήρχε τό
«Κόμμα Ίωάννου»;

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» οί στίχ. 7-8 γίνονται έπανά-
ληψις τού στίχ. 6 και ταυτολογία. Διότι κατά τον στίχ. 6, άφού
«καί τό Πνεύμά έστϊ τό μαρτυρούν», προϋποτίθεται, δτι μαρ¬
τυρούν επίσης «τό ύδωρ» και «τό αιμα», συνολικώς δηλαδή τά μαρ-
τυροΰντα εινε τρία, δπερ δμως λέγεται και είς τούς στίχ. 7-8, «"Οτι
τρεις εισιν οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα».

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό «δτι», διά τού όποιου άρχε-
ται ό στίχ. 7, ποιαν έννοιαν έχει; ’Άνευ τοΰ «Κόμματος Ίωάννου»
προκύπτει τό νόημα, δτι εκτός τοΰ ϋδατος και τού αίματος μαρ¬
τυρεί καί τό Πνεύμα, διότι οί μαρτυρούντες εινε τρεις, τό
Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα. Άλλ’ αύτό τό νόημα προφανώς
δεν εινε έπιτυχές. Επιτυχές θά ήτο άλλο νόημα, δτι έκτος τού ϋδα¬
τος καί τού αίματος μαρτυρεί καί τό Πνεύμα, διότι κατά τον
νόμον οί μάρτυρες πρέπει νά εινε δύο ή τρεις (Δευτ. 19:15).

Πολλά χειρόγραφα περιέχουν μίαν φράσιν τού «Κόμματος Ίω¬
άννου», τήν φράσιν «έν τή γή». Αύτή δέ ή φράσις έχει νόημα, έάν
δι’ αύτής «οί μαρτυρούντες έν τή γ ή» διαστέλλωνται άπό μαρ-
τυρούντων άλλαχού, «τών μαρτυρούντων έν τφ ούρανφ».

533

Συνεπώς ή έν λόγω ψράσις συνηγορεί ύπέρ του «Κόμματος Ίωάν-
νου». Νομίζομεν δε, ότι ή ΰπαρξις αύτής τής φράσεως εις πολλά
χειρόγραφα και ή άπουσία εξ αύτών του υπολοίπου μέρους τοΰ
«Κόμματος Ίωάννου» εξηγείται εξ οπτικού άλματος, το όποιον
εινε σύνηθες εις τάς άντιγραφάς. Ό άντιγραφεύς τής Α' Ίωάννου
άντέγραψε τήν λέξιν «μαρτυρονντες» του στίχ. *7. "Επειτα δε τό
βλέμμα του έπεσεν έπι τής αύτής λέξεως «μαρτυρονντες» τοΰ στίχ.
8 και συνεχίζων τήν αντιγραφήν έγραψεν ώς συνέχειαν τήν ακο¬
λουθούσαν εις τό δεύτερον τούτο «μαρτυρονντες» ψράσιν «έν τρ
γρ», παραλείψας ούτω τήν συνέχειαν τού πρώτου «μαρτυρονντες»,
ήτοι τό τμήμα, «έν τφ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον
Πνεύμα, καί ουτοι οι τρεις έν είσι' καί τρεις είσιν οι μαρ¬
τυρούν τες»' . Επειδή δε ή ψράσις «έν τρ γρ» μετά τήν παράλειψιν
τοΰ τμήματος περί των τριών μαρτύρων «έν τφ ούρανφ» δεν κα-
τενοεΐτο, διά τούτο εις τά πλείστα χειρόγραφα παρελείφθη ώς αδι¬
καιολόγητος και περιττή.

Ή περί τού Πνεύματος, τοΰ υδατος και τού αίματος ψράσις
τού στίχ. 8 «καί οί τρεις εις τό έν είσιν», και οί τρεις δηλαδή εινε
διά τό έν, συγκλίνουν είς τό έν, μαρτυρούν διά τό έν, ότι ό Ιη¬
σούς εινε ό Υιός τού Θεού, καθ’ ήμάς εινε ψράσις περιττή άνευ

τού «Κόμματος Ίωάννου». Διότι οί στίχ. 5-6 περιέχουν τήν έννοι¬
αν, ότι τό ύδωρ, τό αιμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν, ότι ό Ιησούς
εινε ό Υιός τοΰ Θεού. 'Η έν λόγιρ ψράσις τού στίχ. 8 «καί οί τρεις
είς τό έν είσιν» καθ’ ήμάς δικαιολογείται, εάν άντιστοιχή προς τήν
όμοίαν ψράσιν τού «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7 «καί ουτοι οί
τρεις έν είσι», εάν δηλαδή τό «Κόμμα Ίωάννου» εινε γνήσιον.

Έπι πολύ βασανίσαντες τό έπίμαχον καί περιλάλητον χωρίον
εΰρομεν καί προσφέρομεν νέον έπιχείρημα ύπέρ τής γνησιότητος
αύτού, τό όποιον θεωρούμεν άποφασιστικής σημασίας. Είς τούς
στίχ. 7-8 άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» ό Απόστολος τονίζει,
ότι εινε τρεις οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό
αιμα. Άλλ’ εις τον στίχ. 11 γράφει, «Καί αυτή έστίν ή μαρτυρία,
δτι ζωήν αιώνιον έδωκεν ήμίν ό Θεός». Οί έρμηνευταί νομίζουν.

1. "Οπως παρατηρούμεν κατά τήν διόρθωσιν τυπογραφικών δοκιμίων,
αύτοΰ τού είδους τό λάθος διαπράττουν πολλάκις οί τυπογράφοι, όταν ή αυτή
λέξις ή ψράσις άπαντά είς δύο σημεία τού κειμένου ευρισκόμενα τό έν πλη¬
σίον τού άλλου καί τό βλέμμα τού τυπογράφου άπό τού πρώτου σημείου με¬
ταπηδά εις τό δεύτερον.

534

δτι διά του τελευταίου τούτου λόγου ό Απόστολος καθορίζει εις
τί συνίσταται ή τριπλή μαρτυρία του Πνεύματος, του υδατος καί
τού αίματος, δτι δηλαδή συνίσταται εις τούτο, δτι ό Θεός εδωσεν
εις τούς πιστούς ζωήν αιώνιον. Άλλ’ αύτή ή ερμηνεία εΐνε εσφαλ¬
μένη.

Κατά την έρμηνείαν τού Α' Ίωάν. 5:6 εν σελ. 522-527 έξη-
γήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία τού υδατος, τού αίματος καί
τού Πνεύματος περί τού Ιησού. Επίσης κατά τήν έρμηνείαν τού
Α' Ίωάν. 5:10-11 εν τώ β' τόμιρ των ερμηνειών, σελ. 258-260,
έξηγήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία, «δτι ζωήν αιώνιον εδωκεν
ήμΐν ό Θεός». Αλλως τό ύδωρ, τό αίμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν
καί άποδεικνύουν, δτι ό Ιησούς είνε ό Υιός τού Θεού, καί άλλως
τήν αυτήν άλήθειαν μαρτυρεί καί άποδεικνύει ή αιώνιος ζωή, τήν
όποιαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού. ’Άλλη είνε ή μαρτυρία τού
Πνεύματος, τού υδατος καί τού αίματος, καί άλλη ή μαρτυρία τής
αιωνίου ζωής. Εις τήν ψράσιν τού στίχ. 11, «Και αυτή έστιν ή
μαρτυρία», τό «καί» έχει προσθετικήν σημασίαν. Ή φράσις ση¬
μαίνει: «Είνε καί αύτή ή μαρτυρία, υπάρχει καί αύτή ή μαρ¬
τυρία».

Ή αιώνιος ζωή, τήν οποίαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού, είνε
τετάρτη μαρτυρία μετά τήν τριπλήν μαρτυρίαν τού Πνεύματος, τού
υδατος καί τού αίματος, εινε τετάρτη άπόδειξις, δτι ό Ιησούς εινε
ό Υιός τού Θεού. Αύτή δε ή μαρτυρία έχει σημασίαν μόνον διά
τούς πιστούς. Διότι αύτοί αισθάνονται εντός των νά σκιρτμ ή νέα
ζωή, ή αιώνιος ζωή, καί έχουν οΰτω τήν εσωτερικήν πληροφορίαν
καί πεποίθησιν, δτι ό Ιησούς εινε όντως ό Υιός τού Θεού. Εις
τούς Ιουδαίους ώς επιχείρημα υπέρ τής μεσσιακής ίδιότητος καί
τής θείας υίότητος τού Ιησού δεν δυνάμεθα νά προσαγάγωμεν τήν
έσωτερικήν πείραν τών πιστών, δυνάμεθα δμως νά προσαγάγωμεν
τό γεγονός, δτι μόνον ό Ιησούς «ήλθε δι’ υδατος και αίματος»,
μόνον τού Ιησού ή αποστολή συνεδέθη προς τό ύδωρ καί τό αίμα,
δπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε, καί τό Πνεύμα διά τών ένερ- '
γειών του έδικαίωσε καί έδόξασε τον Ίησούν.

Αλλ άφού έκείνα, τά οποία μαρτυρούν περί τού Ιησού, εινε
τ έ σ σ α ρ α , τό Πνεύμα, τό ύδωρ, τό αίμα καί έπί τή βάσει τού
στίχ. 11 ή αιώνιος ζωή, διατί ό Απόστολος λέγει, δτι τρεις
είνε οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα; Σκο¬
πίμως ό Απόστολος έκ τών τεσσάρων, τά όποια μαρτυρούν περί

535

του Ίησοΰ, εκλέγει, δημωδώς «ξεχωρίζει», τά τρία, διά ν’
άντιστοιχίση ταϋτα προς τά τρία πρόσωπα τής Θε¬
ότητος, τά όποια εινε μάρτυρες εν ούρανφ. Τοιαϋτα φαινόμε¬
να άπαντώνται εν τή Γραφή και άλλα. Ούτως εν Β' Κορ. 13:1 ό
Παύλος τάς τρεις έπισκέψεις του εις την Κόρινθον (δύο παρελ-
θούσας και μίαν μελλοντικήν) σχετίζει προς τούς τρεις μάρτυρας
τού Δευτ. 19:15. Επίσης εν τή Άποκαλύψει ό Ιωάννης άναφέ-
ρεται εις επτά εκκλησίας τής Ασίας (1:4), ένφ εις τήν Ασίαν,
τήν άνθυπατικήν Ασίαν, ύπήρχον περισσότεραι έκκλησίαι. Άλλ’
έξελέγησαν σκοπίμως επτά, διά νά σχετισθοΰν προς τον συμβο¬
λικόν άριθμόν επτά, ό όποιος σημαίνει πληρότητα και τελειότη¬
τα. Εις τήν άρχιερατικήν προσευχήν του ό Ιησούς τήν ενότητα,
τήν όποιαν ζητεί διά τούς πιστούς, σχετίζει προς τήν ενότητα των
προσώπων τής Θεότητος («Γνα ώσιν εν καθώς ήμεΐς εν έσμεν»,
Ίωάν. 17:22. Ίδέ και στίχ. 11,21). Πρβλ. «Τούς τρεις μεγί¬
στους φωστήρας τής τρισηλίου Θεότητος» έκ τού απολυτίκι¬
ου τής έορτής των Τριών Τεραρχών, και «Εύλογειτε, παιδες, τής
Τριάδος ισάριθμοι» έκ τής η' φδής των καταβασιών τής έορ¬
τής τής Ύψώσεως τού Τιμίου Σταυρού.

Τό «ότι», διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 7, δεν συνδέεται προς
τά προηγούμενα, όπως οί έρμηνευταί νομίζουν, άλλά προς τά
επόμενα. Πλέον συγκεκριμένως, τούτο άντιστοιχει προς τό «καί»,
διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 8 κατά τό παραδεδεγμένον ελλη¬
νικόν κείμενον, τό όποιον περιέχει τό «Κόμμα Ίωάννου». Και τό
μεν « δ τ ι» σημαίνει «διότι, έ π ε ι δ ή » , τό δε «και» ση¬
μαίνει «διά τούτο» ή «διά τούτο καί». ’Έχομεν δηλαδή
ένταΰθα τήν άντιστοιχίαν, «"Οτι τρεις εισιν οί μαρτνρούντες έν
τφ ούρανφ... καί τρεις εισιν οί μαρτνρονντες έν τη γη», τουτέ-
στι: «Διότι τρεις είνε οί μαρτυρούντες εις τον ούρανόν... διά
τούτο και τρεις εινε οί μαρτυρούντες εις τήν γήν». Μεταφρά-
ζομεν καί άλλως: «Επειδή οί μαρτυρούντες είς τον ούρανόν
εινε τρεις... διά τούτο καί οί μαρτυρούντες εις τήν γήν εινε
τρεις».

Ή έν λόγφ άντιστοιχία «ότι... καί», τουτέστι, «διότι... διά
τούτο», ή, «διότι... διά τούτο καί», εινε έβραϊσμός, καί άποτελει
έπιχείρημα, ότι τό «Κόμμα Ίωάννου» προέρχεται έκ τής γραφίδος
Εβραίου. Άναφέρομεν καί μεταφράζομεν χωρία, είς τά όποια
άπαντμ ό έν λόγψ εβραϊσμός:

536

«"Οτι ταΰτα πάντα έποίησαν, και έβδελυξάμην αυτούς»
(Λευϊτ. 20:23).

Διότι επραξαν όλα αύτά, διά τούτο έβδελύχθην αύτούς.

«'Ότι δρυμός έστι, και έκκαθαριεις αύτόν» (Ίησ. Ναυή
17:18).

Διότι εινε δρυμός, διά τούτο θά κατακόψης αύτόν.

«"Οτι επ’ εμέ ήλπισε, και ρύσομαι αύτόν» (Ψαλμ. 90
[91]: 14).

Διότι ήλπισεν εις εμέ, διά τούτο θά λυτρώσω αύτόν.

«"Οτι εϋφρανάς με, Κύριε, εν τοις ποιήμασί σου, και εν
τοις έργοις των χειρών σου άγαλλιάσομαι 1 » (Ψαλμ. 91:5[92:4]).

Διότι με ηύφρανες, Κύριε, διά των ποιημάτων σου, διά
τούτο δια τα έργα των χειρών σου θά ψάλλω 1 .

«"Οτι παρεπίκραναν τα λόγια τού Θεού και την βουλήν τού
Ύψίστου παρώξυναν, και έταπεινώθη εν κόποις ή καρδία αύτών,
ήσθένησαν και ούκ ήν ό βοηθών» (Ψαλμ. 106[ 107]: 11-12).

Διότι ήπείθησαν εις τα λόγια τού Κυρίου και τήν βουλήν
τού Ύψίστου κατεφρόνησαν, διά τούτο έταπεινώθη εκ τών
ταλαιπωριών ή ψυχή των, περιήλθον είς κατάστασιν αδυναμίας και
δεν ύπήρχε κανείς, ό όποιος θά έβοήθει.

«"Οτι σύ έπίγνωσιν άπώσω, κάγώ ( = καί εγώ) άπώσομαί
σε τού μή ίερατεύειν μοι» (Ώσ. 4:6).

Διότι σύ άπέρριψες τήν γνώσιν, διά τούτο και εγώ θά
άπορρίψω σε, διά να μή Ιερατεύης εις εμέ.

«"Οτι έτήρησας τον λόγον τής ύπομονής μου, κάγώ (= κ α ί
εγώ) σε τηρήσω έκ τής ώρας τού πειρασμού» (Άποκ. 3:10).

Διότι έφύλαξες τον λόγον τής ύπομονής μου, διά τούτο
και έγώ θά σε φυλάξω έκ τής ώρας τής δοκιμασίας».

"Ανευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8 παρουσιά¬
ζει άνωμαλίαν καί δυσκολίαν καί δεν δίδει εύστοχον καί ικανο¬

ί. "Οτι τό «άγαλλιώμαι» σημαίνει καί «ψάλλω» ή «υμνώ», τούτο άπε-
δείξαμεν κατά τήν έρμηνείαν τού Λουκ. 1:46-50 έν τψ β' τόμψ τών έρμη-
νειών, σελ. 50-52.

537

ποιητικήν έννοιαν. Άντιθέτως μετά του «Κόμματος Ίωάννου» και
λαμβανομένης ύπ’ δψιν τής ειρημένης άντιστοιχίας «δτι ... καί», ή
όποια εινε έβραϊσμός, τό χωρίον εινε όμαλώτατον και εύκολονόη-
τον και δίδει ύψηλήν και τελείαν θεολογικήν έννοιαν.

Οϋτω τό «δτι», διά του όποιου άρχεται ό στίχ. 7, αφού απο¬
συνδέεται από του στίχ. 6 και άντιστοιχίζεται προς τό «καί», διά
του όποιου άρχεται ό στίχ. .8, δεν δημιουργεί πλέον ταυτολογίαν
διά τής έπαναλήψεως εν τοΐς στίχ. 7-8 τής έννοιας τοΰ στίχ. 6 περί
των τριών μαρτυρούντων, ήτοι του Πνεύματος, τού ϋδατος και τοΰ
αίματος.

Ή φράσις «έν τη γη», ή όποια περιέχεται εις πολλά χειρόγρα¬
φα μή περιέχοντα τό ύπόλοιπον τοΰ «Κόμματος Ίωάννου», δικαι¬
ολογείται πλέον ώς άντίστοιχος τής ψράσεως «έν τφ ούρανφ», ή
όποια περιέχεται εις τό «Κόμμα Ίωάννου».

Τό άρσενικόν «οί μαρτυροϋντες» διά «τό Πνεύμα καί τό ύδωρ
καί τό αίμα» άντί τοΰ κανονικώς αναμενομένου ούδετέρου «τά μαρ-
τυροΰντα» έξηγεΐται πλέον έκ τής έπιδράσεως τοΰ άρσενικοΰ «οί
μαρτυροϋντες» περί των τριών προσώπων τής Θεότητος, «τον Πα-
τρός, τον Λόγον καί τον Άγιον Πνεύματος».

ΟΙ τρεις μάρτυρες, οί όποιοι μαρτυροΰν επί. τής γής, άντι-
στοιχίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας, οί όποιοι μαρτυροΰν έν
ούρανφ, όπως έν Β' Κορ. 13:1 αί τρεις παρουσίαι τοΰ Αποστόλου
συσχετίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας τοΰ νόμου. Ό Ίώβ λέγει,
«έν ονρανοϊς ό μάρτνς μον» (16:19). Καί ό Ψαλμφδός λέγει, «ό
μάρτνς έν ούρανφ πιστός» (Ψαλμ. 88:38[89:37]). Ή Παλαιά Δια¬
θήκη όμιλε! δι’ ένα μάρτυρα έν ούρανφ. Τό «Κόμμα Ίωάννου»
όμιλε! διά τρε!ς μάρτυρας έν ούρανφ. Εινε δυνατόν νά μή εινε θε¬
όπνευστος, αλλά νά έχη έπινοηθή ή έννοια τών τριών έν ούρανφ
μαρτύρων, μάλιστα άφοΰ ό εις έξ αύτών, τό Πνεύμα, εινε μάρτυς
έπί τής γής;

Τό «οί τρεις εις τό έν είσιν» περί τών μαρτυρούντων έπί τής
γής άντιστοιχίζεται προς τό «οντοι οί τρεις έν είσι» περί τών μαρ¬
τυρούντων έν τφ ούρανφ. ΔΓ άλλων λέξεων, ή ένότης τής μαρ¬
τυρίας τών τριών έπί γής μαρτύρων άντιστοιχίζεται προς τήν ούσια-
στικήν ένότητα τών τριών προσώπων τής Θεότητος. Όμοίως εις
τήν άρχιερατικήν προσευχήν τοΰ Κυρίου ή ήθική ένότης τών πι¬
στών άντιστοιχίζεται προς τήν ούσιαστικήν ένότητα τών προσώ¬
πων τής Θεότητος (Ίωάν. 17:11, 21-23).

538

Διά τής άντιστοιχίσεως των τριών επί γης μαρτύρων προς τούς τρεις εν ούρανφ μάρτυρας, επίσης τής άντιστοιχίσεως τής ένότητος τής μαρτυρίας των πρώτων προς τήν ένότητα τής ούσίας των προσώπων τής ' Αγίας Τριάδος, καθώς και τής χρησιμοποιήσεως τού ονόματος «Λόγος» άναγόμεθα εις θεολογικά ύψη, εις τά όποια άναβιβάζει ή θεολογία του Ίωάννου. Τό «Κόμμα Ίωάννου» άνταποκρίνεται άριστα προς τήν θεολογίαν και τό ύφος τού ύψιπετεστέρου συγγραφέως τής Καινής Διαθήκης.

Μεταφράζομεν τό πολυθρύλητον χωρίον:

«Διότι τρεις εΐνε οί μαρτυροϋντες εις τον ουρανόν, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, καί αύτοί οί τρεις είνε εν, διά τούτο καί τρεις εΐνε οί μαρτυρονντες εις τήν γην, τό Πνεύμα καί τό ϋδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις μαρτυρούν διά τό εν 1 ».

ΟΙ τρεις εν ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και "Αγιον Πνεύμα, εννοούνται ώς μάρτυρες εν γενική έννοίμ, όχι εν ειδική· ώς μάρτυρες δηλαδή περί παντός πράγματος, όχι είδικώς περί τής μεσσιακής ίδιότητος και τής θείας υίότητος τού Ιησού. Εις τήν φράσιν τού στίχ. 9, «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού», έρμηνευταί δεχόμενοι τό «Κόμμα Ίωάννου» νομίζουν, ότι «ή μαρτυρία τού Θεού» εινε μαρτυρία τών τριών εν ούρανφ μαρτύρων, «τού Πατρός, τού Λόγου καί τού Αγίου Πνεύματος». Τήν λέξιν δηλαδή «Θεός» εν τή είρημένη ψράσει

*ι

εκλαμβάνουν εν τή έννοίςι τού Τριαδικού Θεού, οπότε ή φράσις λαμβάνει τήν εξής έννοιαν: «αύτή είνε ή μαρτυρία τού Τριαδικού Θεού περί τού Υιού αύτοΰ». ’Αλλ’ αύτή ή έννοια εινε εσφαλμένη, διότι ό Χριστός δεν είνε Υιός τού Τριαδικού Θεού, άλλά τού Θεού Πατρός. Τό «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού» άναφέρεται εις τήν μαρτυρίαν τού Θεού Πατρός περί τού Υιού αυτού διά «τού ϋδατος», «τού αίματος» καί «τού Πνεύματος» (στίχ. 6, 8).·Ό Θεός Πατήρ φκονόμησε τά πράγματα ούτως, ώστε διά τού Πνεύματος, τού ϋδατος καί τού αίματος νά δοθή μαρτυρία, τριπλή μαρτυρία, περί τού Υιού αύτού, δι* άλλων λέξεων ν’ άποδειχθή, ότι ό Ιησούς εινε ό Υιός τού Θεού σεσαρκωμένος, ό Μεσσίας, όπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε καί ό ίδιος ό Ιησούς διεκήρυττεν.

1. "Η, καί οί τρεις άναφέρονται εις τό έν

Book:Ιωάννειο Κόμμα by Νικόλαος Σωτηρόπουλος

2020-06-02T17:49:08Z

Stephanus1550:

Α' Ίωάν. 5:7-8

«ΟΤΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ...
ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΗ ΓΗ»

«"Οτι τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τω ούρανω, 6 Πατήρ, 6 Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, κ α ί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν ττ\ γή, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί ούτοι οί τρεις εις τό εν είσιν».

Εις τό χωρίον τούτο περιέχεται τό πολυθρύλητον «Κόμμα Τωάννου». Ούτως ώνομάσθη και εινε γνωστόν εις την Ιστορίαν της κριτικής τού κειμένου τής Καινής Διαθήκης τό τμήμα τού χωρίου «εν τ φ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Λγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, καί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τή γή». Τό «κόμμα Τωάννου» κατέστη πολυθρύλητον λόγιρ τής διχογνωμίας και τού μεγάλου θορύβου περί τό ζήτημα τής γνησιότητος αύτού. Πολλά έγράφησαν υπέρ, και πολλά κατά τής γνησιότητος αύτού. Σήμερον δε γενικώς ή κριτική άρνέΐται τήν γνησιότητα αύτού, διότι έλλείπει έκ των γνωστών αρχαίων ελληνικών χειρογράφων, πολλών λατινικών χειρογράφων, πασών τών άρχαίων μεταφράσεων πλήν τής Βουλγάτας, τών συγγραμμάτων τών Ελλήνων Πατέρων και έκκλησιαστικών συγγραφέων προ τού 12ου αιώνος καί πολλών Λατίνων Πατέρων καί εκκλησιαστικών συγγραφέων.

Ώς προς τήν προέλευσιν τού «Κόμματος Τωάννου» διάφοροι διετυπώθησαν είκασίαι. Κατά μίαν δ’ εξ αυτών, ή όποια σήμερον θεωρείται πιθανωτέρα, περιέχει δέ πλήθος έπί μέρους είκασιών(Ι), χριστιανός έν Τσπανίμ κατά τον 3ον ή 4ον αιώνα κατεσκεύασε λατινιστί τήν φράσιν «τρεις είσιν οί μαρτυρούντες έν τ φ ούρανφ.

528

ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι τρεις εν είσι», και πιθανώς άνέγραψεν αύτήν εις την φαν τού εις την κατοχήν του λατινικού χειρογράφου τής Α' Ίωάννου παρά τον στίχ. 8. Μεταγενέστερον δε άντιγραφεύς, έπειδή ένόμισεν, δτι ή φράσις αυτή άνήκεν εις τό κείμενον, εκ τής φας παρενέβαλεν αύτήν εις αύτό, προσθέσας άμα την φράσιν ΐη ΐειτ» (εν τή γή) χάριν αντιστοιχίας προς τήν φράσιν ΐηοοείο (εν τφ ούρανφ). Ούτω τό «κόμμα Ίωάννου» εμφανίζεται τό πρώτον εις τήν Ισπανίαν ώς μέρος τής Λατινικής Βίβλου από τού 380, και ταχέως διαδοθέν έγένετο αποδεκτόν παρ’ όλου τού λατινοφώνου χριστιανικού κόσμου ώς γνήσιον Γραφικόν χωρίον. Έκεΐθεν δέ τούτο παρελήφθη εις τήν Ανατολήν μετά τον 11 ον αιώνα, μετεφράσθη εις τήν Ελληνικήν και είσήχθη εις τό κείμενον όλιγίστων χειρογράφων τού 15ου αίώνος, οθεν παρελήφθη και περιελήφθη εις τήν Κομπλουτιανήν έκδοσι τής Καινής Διαθήκης, τήν τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου (1522) και τάς άλλας ξενογλώσσους μεταφράσεις. ’Αλλ’ εξ όλων τών νεωτέρων κριτικών εκδόσεων τού ελληνικού κειμένου και τών ξένων μεταφράσεων τό χωρίον άπηλείφθη ώς νόθον.

Ή κριτική συνήθως ρέπει προς τήν άρνησιν παρά προς τήν θέσιν. Αλλά τά επιχειρήματα τής αρνητικής κριτικής κατά τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» δεν εινε αναντίρρητα καί αποφασιστικά. Ή απουσία τούτου έκ τών γνωστών αρχαίων έλληνικών χειρογράφων δεν σημαίνει άναγκαίως, δτι τούτο δεν περιείχετο εις τό αρχικόν κείμενον. Θά ήδυνάμεθα νά συμφωνήσωμεν μετά τών θεωρούντων τό χωρίον νόθον, εάν προ ημών εΐχομεν άρχαιότατα χειρόγραφα, τουλάχιστον τού 2ου αίώνος, καί έβλέπομεν, δτι δεν περιέχουν τό χωρίον. Αλλά τά διασωθέντα χειρόγραφα δεν εινε αρχαιότερα τού 4ου αίώνος. Τό αύτό ισχύει καί διά τήν απουσίαν τού χωρίου εκ τών συγγραμμάτων τών άρχαίων Ελλήνων Πατέρων καί έκκλησιαστικών συγγραφέων. Πλείστα έκ τών συγγραμμάτων τούτων άπωλέσθησαν. Πρέπει δέ νά ληφθή ύπ’ όψιν καί τούτο, δτι κατά τήν άντιγραφήν τών άγιογραφικών κειμένων έγίνοντο καί λάθη, παραλείψεις λέξεων καί φράσεων καί όλοκλήρων ένίοτε χωρίων, «διορθώσεις» κατά τό δοκούν, προσθαφαιρέσεις καί παραποιήσεις, δπως καί ό Ωριγένης μαρτυρεί: «Νυνί πολλή γέγονεν ή τών άντιγράφων διαφθορά, είτε άπό Ραθυμίας τινων γραφέων, είτε άπό τόλμης τινών μοχθηρός τής διορθώσεως τών γραφομένων, είτε καί άπό τών τά έαυτοΐς δοκούντα έν τή διορΌώσει προστιθέντων ή άφαιρούντων» (ΡΟ 13, 1293Α). Έρωτώμεν:
Δεν ήτο δυνατόν τό έπίμαχον χωρίον νά ήτο γνήσιον, και διά τινα εκ των λόγων τούτων κατά την αντιγραφήν νά έξέπεσεν έκ του κειμένου των εις την Ελληνικήν διασωθέντων χειρογράφων εις χρόνον εγγύτατα προς τον χρόνον τής συγγραφής τής Α' Ίωάννου, και οΰτω νά παρουσιάζεται άγνωστον εν τή Ανατολή;

Τό έν Έβρ. 1:6 παρατιθέμενον χωρίον, «καί προσκννησάτωσαν αύτφ πάντες άγγελοι Θεού», δεν περιέχεται είς τό Εβραϊκόν κείμενον, ούτε εις τήν Χαλδαϊκήν παράφρασιν, άλλ’ εις τήν Μετάφρασιν των Ο' (Δευτ. 32:43). Επειδή δε τό χωρίον τούτο δεν περιέχεται εις τό Εβραϊκόν κείμενον και τήν Χαλδαϊκήν παρά-
φρασιν, αλλά μόνον εις τήν Μετάφρασιν των Ο', δυνάμεθα νά ειπωμεν, ότι δεν εινε γνήσιον; Τήν γνησιότητά του έγγυάται ό θεόπνευστος συγγραφεύς τής προς Εβραίους Επιστολής, δστις παραθέτει τούτο έν αύτή. Σημειωτέον δέ, δτι έπϊ των ημερών ήμών εύρέθη τούτο εις τά χειρόγραφα τής Νέκρας Θαλάσσης.

Επίσης, τό έν Ίακ. 4:5 παρατιθέμενον χωρίον, «Προς φθόνον έπιποθει τό Πνεύμα δ κατφκησεν έν ήμΐν», ούδαμού τού κειμένου ή μεταφράσεως ή παραφράσεως τής Παλαιάς Διαθήκης εύρίσκεται. Αλλά θά ήδυνάμεθα διά τούτο νά θεωρήσωμεν αύτό νόθον; Ή θεοπνευστία τού Αποστόλου, δστις παραθέτει αύτό ώς λόγον τής
Γραφής, έγγυάται τήν γνησιότητά του.

Τό «Κόμμα Ίωάννου» δεν εινε άμάρτυρον έν τή έκκλησιαστική γραμματείς, άλλ’ άρκούντως μεμαρτυρημένον. Ό Τερτυλλιανός (155-240), γράφων κατά τού αιρετικού Πραξέα περϊ τού Πατρός, τού Υιού και τού Παρακλήτου, χρησιμοποιεί τήν φράσιν qui tres unum sunt (ΡΓ 2, 21 1 ( 2 ). Ή φράσις αϋτη δεν άποδεικνύει, δτι ό Τερ-
τυλλιανός έγνώριζε τό περίφημον «Κόμμα Ίωάννου», ένθα περί των τριών προσώπων τής Θεότητος γράφεται, «οντοι οί τρεις έν εισιν»;

Ό Κυπριανός, έπίσκοπος Καρχηδόνος (248-258), γράφει: Εgo et Pater unum sumus. Et iterum de Patre et Filio et Spiritu Santo scriptum est: Et hi tres unum sunt (De unitate Ecclesiae, VI. ΡΓ4,519Β). Δέν εινε ένταύθα σαφέστατον, δτι ό Κυπριανός άναφέρεται είς τά δύο δμοια χωρία, «Έγώ και ό Πατήρ έν έσμεν» (Ίωάν. 10:30), «ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, καί οντοι οί τρεις έν είσιν» (Α' Ίωάν. 5:7); Ό ισχυρισμός, δτι ό Κυπριανός δέν άναφέρεται είς τό «Κόμμα Ίωάννου», άλλ’ άγνοει αύτό, διότι ούτος περί τού δευτέρου προσώπου τής Αγίας Τριάδος χρησιμοποιεί τό δνομα Υ'ιός (Ρϊΐίιΐδ), ένώ εις τό «Κόμμα Ίωάννου» χρησιμοποιείται τό δνομα Λόγος, εινε άστειος καί γελοίος, καί φανερώνει άρνητικήν διάθεσιν καί κλίσιν της καρδίας απέναντι τής αλήθειας. Ό Κυπριανός άναφέρεται είς τό χωρίον έλευθέρως, δχι κατά λέξιν, δπως πολλάκις συμβαίνει κατά τάς άναφοράς εις Γραφικά χωρία καί άλλας ρήσεις.

Τό περιμάχητον χωρίον γνωρίζουν καί μεταγενέστεροι Λατίνοι συγγράφεις, δπως ό Πρισκιλλιανός, επίσκοπος Άβήδης (380 ή 384) (Οοιριίδ δοήρι. Εδδίεδΐαε Ιαίΐηαε, τ. 18, σ. 6), καί ό Βιγίλιος Ταδρεπδίδ (1-389) (ΡΓ 62,359ΑΒ).

Τό χωρίον γνωρίζει επίσης ή Εκκλησία τής Αφρικής. Τό 484 τεσσαράκοντα επίσκοποι τής Εκκλησίας ταύτης είς ομολογίαν πίστεως έπιδοθεισαν εις τον βασιλέα των Βανδάλων Ούνέρικον περιέλαβον αύτό αυτολεξεί ώς χωρίον του Ίωάννου: Ττεδ δΐιηΐ ςιιΐ ΙεδΙΐπιοηΐιίΓη ρειΐιΐύεηΐ ΐη οοείο, Ραΐ &τ, νεΛυπα εΐ δρίήΐιΐδ δαηεΐιΐδ. Εΐ Κι ΐΓεδ ιιηιιπι δυηΐ. (Παρ’ Εύγ. Βουλγάρει έν Έρμην. είς Έπιστ. Παύλου ύπό Εύθ. Ζιγαβηνοϋ, έκδ. Ν. Καλογερά, Β', ύποσημ. είς Α' Ίωάν. ε' 8, σελ. 632). γ Ητο δυνατόν ή Εκκλησία τής Αφρικής διά τεσσαράκοντα έπισκόπων νά χρησιμοποίηση τό χωρίον είς ομολογίαν πίστεως, εάν αύτό δεν ήτο γνήσιον, ή, έστω, εάν ύπήρχεν αμφιβολία καί άμφισβήτησις ώς προς την γνησιότητα αύτοϋ;

"Ετι μεταγενέστερον γνωρίζουν καί παραθέτουν τό χωρίον ό Φουλγέντιος Κιΐδρεηδΐδ (533) (ΡΓ 65,224Α,224Β, 500(3), ό Κασσιόδωρος (475-570) (ΡΓ70, 1373Α)καί ό Ισίδωρος ό Σεβίλλης (560-639) (ΡΓ 83,1203).

Άνεφέραμεν τούς άρχαιοτέρους εκ των Λατίνων συγγραφέων, οί όποιοι έγνώριζον τό χωρίον.

Τέλος δ’ άναφέρομεν, δτι τό χωρίον άπαντφ καί είς πάπυρον, ό όποιος χρονολογείται περί τό τέλος τού 7ου αίώνος καί προφανώς άντιπροσωπεύει παλαιότερον κείμενον (Παρά Λ. Γειτιοηηγει·, Οοιυιηα ■ΙοΗαηηίςιιε, έν Γουΐδ ΡϊγοΙ, ΟίοΐίοημαίΓε δε 1η Βΐδίε, 1934, II, σ. 69 έξ.). 1

Τό χωρίον έχρησιμοποιήθη κατά τών αιρετικών. Ούτως ό Τερτυλλιανός έχρησιμοποίησεν αύτό έναντίον τού Πραξέα, καί ό Βιγίλιος και ό Φουλγέντιος εναντίον των Άρειανών και Σαβελλιανών. Έάν τό χωρίον ήτο νόθον ή αμφίβολον, θά έχρησιμοποιεΐτο έναντίον των αιρετικών, άφοϋ μάλιστα υπάρχουν πλήθος άλλα χωρία εναντίον αυτών; Και αν έχρησιμοποιεΐτο, δεν θά άντέκρουον οί αιρετικοί τούς πολεμίους των καταγγέλλοντες αύτούς, δτι χρησιμοποιούν νόθον ή αμφίβολον χωρίον; Ούδεμία μαρτυρία ύπάρχει, δτι οί αιρετικοί ήρνήθησαν ή ήμφεσβήτησαν την αυθεντικότητα τού χωρίου.

::1. Αί μαρτυρίαι περί τού «Κόμματος Ίωάννου» μετά τών σχετικών παραπομπών καί ώρισμένα έπιχειρήματα περί τής γνησιότητος αύτού έλήφθησαν έκ τού σπουδαίου άρθρου «Κόμμα Ίωάννου» έν τή θρησκευτική καί Ηθική Έγκυκλοπαιδείμ, τ. 7, σελ. 760-764 τού καθηγητού Παν. X. Δημητροπούλου.

Επίσης, αν τό χωρίον δεν ητο αύθεντικόν, πώς θά περιελαμβάνετοείς την Βουλγάταν;

Δεδομένου δέ καί τούτου, δτι τό χωρίον άπαντςί καί εις "Ελληνας Πατέρας καί εκκλησιαστικούς συγγραφείς μετά τον 11 ον αιώνα, καθώς καί εις τέσσαρα ελληνικά χειρόγραφα χρονολογούμενα μεταξύ τού 15ου καί τού 16ου αίώνος, περιελήφθη δέ εις
την Κομπλουτιανήν έκδοσιν, την τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου καί
τό Τβχΐυδ Κ,βοβρίυδ, διατί νά δεχθώμεν, δτι τό χωρίον ήλθεν εις τήν
Ελληνικήν γραμματείαν εκ τής Λατινικής μεταφρασθέν; Διατί ν’
άποκλείσωμεν, δτι τούτο άνεκαλύφθη εις τήν Ελληνικήν γλώσσαν,
δθεν ύστερον έχρησιμοποιήθη ύπό Ελλήνων Πατέρων καί περιε-
λήφθη εις τό ελληνικόν κείμενον; Σήμερον οί κριτικοί απορρίπτουν
τό χωρίον. Άλλ’ οί Λατίνοι καί οί "Ελληνες, οί όποιοι προ αύτών
έδέχθησαν τό χωρίον, δεν ειχον άράγε επιχειρήματα υπέρ αύτοΰ,
τά όποια ήμεΐς σήμερον άγνοούμεν;

'Υπέρ τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» συνηγορούν
καί φιλολογικοί καί θεολογικοί λόγοι.

Εις τάς παραθέσεις τού χωρίου ύπό Λατίνων συγγραφέων υπάρ¬
χουν ψραστικαί διαφοραί εν συγκρίσει προς άλλήλας καί προς τό
κείμενον τής Βουλγάτας, αί όποΐαι έχουν σπουδαιοτάτην σημασίαν
διά τό ζήτημα ημών. Ή φράσις «οί μαρτυρούντες» εις μέν τήν
Βουλγάταν αποδίδεται ςιιϊ ΐβδίΐπιοηϊυιτι <3&ηΐ, εις δέ τάς παραθέσεις
άλλοτε μέν ςυαείεδίΐιυοηΐυηιάΐουηΐ, άλλοτε δέ ςυίωδίίπιοηΐυπιρβΓΗΐΙκϊηΐ,
καί εις τον μνημονευθέντα πάπυρον φαί ωδίίΠοαηΐιΐΓ. Αί φραστικοί
αύταί διαφοραί έξηγούνται άπολύτως έάν δεχθώμεν, δτι εινε διά¬
φοροι αποδόσεις τού έλληνικοΰ κειμένου ή δΓ άπ’ εύθείας μετα-
φράσεως, ή, τό πιθανώτερον, λόγφ χρήσεως παλαιοτέρων μετα¬
φράσεων. Κατά τήν μετάφρασιν άλλος μετέφρασεν ούτως καί άλλος
άλλως, χρησιμοποιών έκαστος τάς κατά τήν γνώμην του καταλ¬
ληλοτέρας λατινικάς λέξεις προς καλλιτέραν άπόδοσιν τού έλλη-

532

νικοϋ κειμένου. Κατά ταϋτα δέον νά δεχθώμεν δτι, ένφ εις την
Ανατολήν τό «Κόμμα Ίωάννου» ενωρίς ειχεν έκπέσει εκ του κειμέ¬
νου και χαθή, εις την Δύσιν ήτο γνωστόν εκ χειρογράφων, τα όποια
ειχον κομισθή εκ τής Ανατολής.

’Άνευ του «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8, ώς ήδη
παρετήρησεν ό Ευγένιος Βούλγαρις, παρουσιάζει άσυνήθη συντα¬
κτικήν άνωμαλίαν. Άφοΰ «τό Πνεύμα», «τό ύδωρ» και «τό αιμα»
εινε γένους ούδετέρου, όπως εν στίχ. 6 έλέχθη «τό Πνεΰμά έστι
τό μαρτυρούν» (δχι «τό Πνεΰμά έστιν ό μαρτύρων»), οϋτω
και ενταύθα κανονικώς έπρεπε νά λεχθή «τρία έστι τα μαρ¬
τυρούν τα, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί τα τρία
εις τό εν έστι». Αλλά τώρα λέγεται, «τρεις εισιν οί μαρ-
τνρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις
εις τό εν εισιν». Αντί δηλαδή νά χρησιμοποιηθή γένος ούδέτερον,
χρησιμοποιείται γένος αρσενικόν. Έρωτώμεν: Τό αρσενικόν γένος
άντι τοΰ ούδετέρου δεν έχρησιμοποιήθη κατ’ έπίδρασιν του αρσε¬
νικού του «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7, «τρεις εισιν οί μαρ-
τυρούντες..., ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό Αγιον Πνεύμα »; Και άρα
δεν πρέπει νά γίνη δεκτόν, δτι είς τό αρχικόν κείμενον υπήρχε τό
«Κόμμα Ίωάννου»;

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» οί στίχ. 7-8 γίνονται έπανά-
ληψις τού στίχ. 6 και ταυτολογία. Διότι κατά τον στίχ. 6, άφού
«καί τό Πνεύμά έστϊ τό μαρτυρούν», προϋποτίθεται, δτι μαρ¬
τυρούν επίσης «τό ύδωρ» και «τό αιμα», συνολικώς δηλαδή τά μαρ-
τυροΰντα εινε τρία, δπερ δμως λέγεται και είς τούς στίχ. 7-8, «"Οτι
τρεις εισιν οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα».

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό «δτι», διά τού όποιου άρχε-
ται ό στίχ. 7, ποιαν έννοιαν έχει; ’Άνευ τοΰ «Κόμματος Ίωάννου»
προκύπτει τό νόημα, δτι εκτός τοΰ ϋδατος και τού αίματος μαρ¬
τυρεί καί τό Πνεύμα, διότι οί μαρτυρούντες εινε τρεις, τό
Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα. Άλλ’ αύτό τό νόημα προφανώς
δεν εινε έπιτυχές. Επιτυχές θά ήτο άλλο νόημα, δτι έκτος τού ϋδα¬
τος καί τού αίματος μαρτυρεί καί τό Πνεύμα, διότι κατά τον
νόμον οί μάρτυρες πρέπει νά εινε δύο ή τρεις (Δευτ. 19:15).

Πολλά χειρόγραφα περιέχουν μίαν φράσιν τού «Κόμματος Ίω¬
άννου», τήν φράσιν «έν τή γή». Αύτή δέ ή φράσις έχει νόημα, έάν
δι’ αύτής «οί μαρτυρούντες έν τή γ ή» διαστέλλωνται άπό μαρ-
τυρούντων άλλαχού, «τών μαρτυρούντων έν τφ ούρανφ».

533

Συνεπώς ή έν λόγω ψράσις συνηγορεί ύπέρ του «Κόμματος Ίωάν-
νου». Νομίζομεν δε, ότι ή ΰπαρξις αύτής τής φράσεως εις πολλά
χειρόγραφα και ή άπουσία εξ αύτών του υπολοίπου μέρους τοΰ
«Κόμματος Ίωάννου» εξηγείται εξ οπτικού άλματος, το όποιον
εινε σύνηθες εις τάς άντιγραφάς. Ό άντιγραφεύς τής Α' Ίωάννου
άντέγραψε τήν λέξιν «μαρτυρονντες» του στίχ. *7. "Επειτα δε τό
βλέμμα του έπεσεν έπι τής αύτής λέξεως «μαρτυρονντες» τοΰ στίχ.
8 και συνεχίζων τήν αντιγραφήν έγραψεν ώς συνέχειαν τήν ακο¬
λουθούσαν εις τό δεύτερον τούτο «μαρτυρονντες» ψράσιν «έν τρ
γρ», παραλείψας ούτω τήν συνέχειαν τού πρώτου «μαρτυρονντες»,
ήτοι τό τμήμα, «έν τφ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον
Πνεύμα, καί ουτοι οι τρεις έν είσι' καί τρεις είσιν οι μαρ¬
τυρούν τες»' . Επειδή δε ή ψράσις «έν τρ γρ» μετά τήν παράλειψιν
τοΰ τμήματος περί των τριών μαρτύρων «έν τφ ούρανφ» δεν κα-
τενοεΐτο, διά τούτο εις τά πλείστα χειρόγραφα παρελείφθη ώς αδι¬
καιολόγητος και περιττή.

Ή περί τού Πνεύματος, τοΰ υδατος και τού αίματος ψράσις
τού στίχ. 8 «καί οί τρεις εις τό έν είσιν», και οί τρεις δηλαδή εινε
διά τό έν, συγκλίνουν είς τό έν, μαρτυρούν διά τό έν, ότι ό Ιη¬
σούς εινε ό Υιός τού Θεού, καθ’ ήμάς εινε ψράσις περιττή άνευ

τού «Κόμματος Ίωάννου». Διότι οί στίχ. 5-6 περιέχουν τήν έννοι¬
αν, ότι τό ύδωρ, τό αιμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν, ότι ό Ιησούς
εινε ό Υιός τοΰ Θεού. 'Η έν λόγιρ ψράσις τού στίχ. 8 «καί οί τρεις
είς τό έν είσιν» καθ’ ήμάς δικαιολογείται, εάν άντιστοιχή προς τήν
όμοίαν ψράσιν τού «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7 «καί ουτοι οί
τρεις έν είσι», εάν δηλαδή τό «Κόμμα Ίωάννου» εινε γνήσιον.

Έπι πολύ βασανίσαντες τό έπίμαχον καί περιλάλητον χωρίον
εΰρομεν καί προσφέρομεν νέον έπιχείρημα ύπέρ τής γνησιότητος
αύτού, τό όποιον θεωρούμεν άποφασιστικής σημασίας. Είς τούς
στίχ. 7-8 άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» ό Απόστολος τονίζει,
ότι εινε τρεις οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό
αιμα. Άλλ’ εις τον στίχ. 11 γράφει, «Καί αυτή έστίν ή μαρτυρία,
δτι ζωήν αιώνιον έδωκεν ήμίν ό Θεός». Οί έρμηνευταί νομίζουν.

1. "Οπως παρατηρούμεν κατά τήν διόρθωσιν τυπογραφικών δοκιμίων,
αύτοΰ τού είδους τό λάθος διαπράττουν πολλάκις οί τυπογράφοι, όταν ή αυτή
λέξις ή ψράσις άπαντά είς δύο σημεία τού κειμένου ευρισκόμενα τό έν πλη¬
σίον τού άλλου καί τό βλέμμα τού τυπογράφου άπό τού πρώτου σημείου με¬
ταπηδά εις τό δεύτερον.

534

δτι διά του τελευταίου τούτου λόγου ό Απόστολος καθορίζει εις
τί συνίσταται ή τριπλή μαρτυρία του Πνεύματος, του υδατος καί
τού αίματος, δτι δηλαδή συνίσταται εις τούτο, δτι ό Θεός εδωσεν
εις τούς πιστούς ζωήν αιώνιον. Άλλ’ αύτή ή ερμηνεία εΐνε εσφαλ¬
μένη.

Κατά την έρμηνείαν τού Α' Ίωάν. 5:6 εν σελ. 522-527 έξη-
γήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία τού υδατος, τού αίματος καί
τού Πνεύματος περί τού Ιησού. Επίσης κατά τήν έρμηνείαν τού
Α' Ίωάν. 5:10-11 εν τώ β' τόμιρ των ερμηνειών, σελ. 258-260,
έξηγήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία, «δτι ζωήν αιώνιον εδωκεν
ήμΐν ό Θεός». Αλλως τό ύδωρ, τό αίμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν
καί άποδεικνύουν, δτι ό Ιησούς είνε ό Υιός τού Θεού, καί άλλως
τήν αυτήν άλήθειαν μαρτυρεί καί άποδεικνύει ή αιώνιος ζωή, τήν
όποιαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού. ’Άλλη είνε ή μαρτυρία τού
Πνεύματος, τού υδατος καί τού αίματος, καί άλλη ή μαρτυρία τής
αιωνίου ζωής. Εις τήν ψράσιν τού στίχ. 11, «Και αυτή έστιν ή
μαρτυρία», τό «καί» έχει προσθετικήν σημασίαν. Ή φράσις ση¬
μαίνει: «Είνε καί αύτή ή μαρτυρία, υπάρχει καί αύτή ή μαρ¬
τυρία».

Ή αιώνιος ζωή, τήν οποίαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού, είνε
τετάρτη μαρτυρία μετά τήν τριπλήν μαρτυρίαν τού Πνεύματος, τού
υδατος καί τού αίματος, εινε τετάρτη άπόδειξις, δτι ό Ιησούς εινε
ό Υιός τού Θεού. Αύτή δε ή μαρτυρία έχει σημασίαν μόνον διά
τούς πιστούς. Διότι αύτοί αισθάνονται εντός των νά σκιρτμ ή νέα
ζωή, ή αιώνιος ζωή, καί έχουν οΰτω τήν εσωτερικήν πληροφορίαν
καί πεποίθησιν, δτι ό Ιησούς εινε όντως ό Υιός τού Θεού. Εις
τούς Ιουδαίους ώς επιχείρημα υπέρ τής μεσσιακής ίδιότητος καί
τής θείας υίότητος τού Ιησού δεν δυνάμεθα νά προσαγάγωμεν τήν
έσωτερικήν πείραν τών πιστών, δυνάμεθα δμως νά προσαγάγωμεν
τό γεγονός, δτι μόνον ό Ιησούς «ήλθε δι’ υδατος και αίματος»,
μόνον τού Ιησού ή αποστολή συνεδέθη προς τό ύδωρ καί τό αίμα,
δπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε, καί τό Πνεύμα διά τών ένερ- '
γειών του έδικαίωσε καί έδόξασε τον Ίησούν.

Αλλ άφού έκείνα, τά οποία μαρτυρούν περί τού Ιησού, εινε
τ έ σ σ α ρ α , τό Πνεύμα, τό ύδωρ, τό αίμα καί έπί τή βάσει τού
στίχ. 11 ή αιώνιος ζωή, διατί ό Απόστολος λέγει, δτι τρεις
είνε οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα; Σκο¬
πίμως ό Απόστολος έκ τών τεσσάρων, τά όποια μαρτυρούν περί

535

του Ίησοΰ, εκλέγει, δημωδώς «ξεχωρίζει», τά τρία, διά ν’
άντιστοιχίση ταϋτα προς τά τρία πρόσωπα τής Θε¬
ότητος, τά όποια εινε μάρτυρες εν ούρανφ. Τοιαϋτα φαινόμε¬
να άπαντώνται εν τή Γραφή και άλλα. Ούτως εν Β' Κορ. 13:1 ό
Παύλος τάς τρεις έπισκέψεις του εις την Κόρινθον (δύο παρελ-
θούσας και μίαν μελλοντικήν) σχετίζει προς τούς τρεις μάρτυρας
τού Δευτ. 19:15. Επίσης εν τή Άποκαλύψει ό Ιωάννης άναφέ-
ρεται εις επτά εκκλησίας τής Ασίας (1:4), ένφ εις τήν Ασίαν,
τήν άνθυπατικήν Ασίαν, ύπήρχον περισσότεραι έκκλησίαι. Άλλ’
έξελέγησαν σκοπίμως επτά, διά νά σχετισθοΰν προς τον συμβο¬
λικόν άριθμόν επτά, ό όποιος σημαίνει πληρότητα και τελειότη¬
τα. Εις τήν άρχιερατικήν προσευχήν του ό Ιησούς τήν ενότητα,
τήν όποιαν ζητεί διά τούς πιστούς, σχετίζει προς τήν ενότητα των
προσώπων τής Θεότητος («Γνα ώσιν εν καθώς ήμεΐς εν έσμεν»,
Ίωάν. 17:22. Ίδέ και στίχ. 11,21). Πρβλ. «Τούς τρεις μεγί¬
στους φωστήρας τής τρισηλίου Θεότητος» έκ τού απολυτίκι¬
ου τής έορτής των Τριών Τεραρχών, και «Εύλογειτε, παιδες, τής
Τριάδος ισάριθμοι» έκ τής η' φδής των καταβασιών τής έορ¬
τής τής Ύψώσεως τού Τιμίου Σταυρού.

Τό «ότι», διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 7, δεν συνδέεται προς
τά προηγούμενα, όπως οί έρμηνευταί νομίζουν, άλλά προς τά
επόμενα. Πλέον συγκεκριμένως, τούτο άντιστοιχει προς τό «καί»,
διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 8 κατά τό παραδεδεγμένον ελλη¬
νικόν κείμενον, τό όποιον περιέχει τό «Κόμμα Ίωάννου». Και τό
μεν « δ τ ι» σημαίνει «διότι, έ π ε ι δ ή » , τό δε «και» ση¬
μαίνει «διά τούτο» ή «διά τούτο καί». ’Έχομεν δηλαδή
ένταΰθα τήν άντιστοιχίαν, «"Οτι τρεις εισιν οί μαρτνρούντες έν
τφ ούρανφ... καί τρεις εισιν οί μαρτνρονντες έν τη γη», τουτέ-
στι: «Διότι τρεις είνε οί μαρτυρούντες εις τον ούρανόν... διά
τούτο και τρεις εινε οί μαρτυρούντες εις τήν γήν». Μεταφρά-
ζομεν καί άλλως: «Επειδή οί μαρτυρούντες είς τον ούρανόν
εινε τρεις... διά τούτο καί οί μαρτυρούντες εις τήν γήν εινε
τρεις».

Ή έν λόγφ άντιστοιχία «ότι... καί», τουτέστι, «διότι... διά
τούτο», ή, «διότι... διά τούτο καί», εινε έβραϊσμός, καί άποτελει
έπιχείρημα, ότι τό «Κόμμα Ίωάννου» προέρχεται έκ τής γραφίδος
Εβραίου. Άναφέρομεν καί μεταφράζομεν χωρία, είς τά όποια
άπαντμ ό έν λόγψ εβραϊσμός:

536

«"Οτι ταΰτα πάντα έποίησαν, και έβδελυξάμην αυτούς»
(Λευϊτ. 20:23).

Διότι επραξαν όλα αύτά, διά τούτο έβδελύχθην αύτούς.

«'Ότι δρυμός έστι, και έκκαθαριεις αύτόν» (Ίησ. Ναυή
17:18).

Διότι εινε δρυμός, διά τούτο θά κατακόψης αύτόν.

«"Οτι επ’ εμέ ήλπισε, και ρύσομαι αύτόν» (Ψαλμ. 90
[91]: 14).

Διότι ήλπισεν εις εμέ, διά τούτο θά λυτρώσω αύτόν.

«"Οτι εϋφρανάς με, Κύριε, εν τοις ποιήμασί σου, και εν
τοις έργοις των χειρών σου άγαλλιάσομαι 1 » (Ψαλμ. 91:5[92:4]).

Διότι με ηύφρανες, Κύριε, διά των ποιημάτων σου, διά
τούτο δια τα έργα των χειρών σου θά ψάλλω 1 .

«"Οτι παρεπίκραναν τα λόγια τού Θεού και την βουλήν τού
Ύψίστου παρώξυναν, και έταπεινώθη εν κόποις ή καρδία αύτών,
ήσθένησαν και ούκ ήν ό βοηθών» (Ψαλμ. 106[ 107]: 11-12).

Διότι ήπείθησαν εις τα λόγια τού Κυρίου και τήν βουλήν
τού Ύψίστου κατεφρόνησαν, διά τούτο έταπεινώθη εκ τών
ταλαιπωριών ή ψυχή των, περιήλθον είς κατάστασιν αδυναμίας και
δεν ύπήρχε κανείς, ό όποιος θά έβοήθει.

«"Οτι σύ έπίγνωσιν άπώσω, κάγώ ( = καί εγώ) άπώσομαί
σε τού μή ίερατεύειν μοι» (Ώσ. 4:6).

Διότι σύ άπέρριψες τήν γνώσιν, διά τούτο και εγώ θά
άπορρίψω σε, διά να μή Ιερατεύης εις εμέ.

«"Οτι έτήρησας τον λόγον τής ύπομονής μου, κάγώ (= κ α ί
εγώ) σε τηρήσω έκ τής ώρας τού πειρασμού» (Άποκ. 3:10).

Διότι έφύλαξες τον λόγον τής ύπομονής μου, διά τούτο
και έγώ θά σε φυλάξω έκ τής ώρας τής δοκιμασίας».

"Ανευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8 παρουσιά¬
ζει άνωμαλίαν καί δυσκολίαν καί δεν δίδει εύστοχον καί ικανο¬

ί. "Οτι τό «άγαλλιώμαι» σημαίνει καί «ψάλλω» ή «υμνώ», τούτο άπε-
δείξαμεν κατά τήν έρμηνείαν τού Λουκ. 1:46-50 έν τψ β' τόμψ τών έρμη-
νειών, σελ. 50-52.

537

ποιητικήν έννοιαν. Άντιθέτως μετά του «Κόμματος Ίωάννου» και
λαμβανομένης ύπ’ δψιν τής ειρημένης άντιστοιχίας «δτι ... καί», ή
όποια εινε έβραϊσμός, τό χωρίον εινε όμαλώτατον και εύκολονόη-
τον και δίδει ύψηλήν και τελείαν θεολογικήν έννοιαν.

Οϋτω τό «δτι», διά του όποιου άρχεται ό στίχ. 7, αφού απο¬
συνδέεται από του στίχ. 6 και άντιστοιχίζεται προς τό «καί», διά
του όποιου άρχεται ό στίχ. .8, δεν δημιουργεί πλέον ταυτολογίαν
διά τής έπαναλήψεως εν τοΐς στίχ. 7-8 τής έννοιας τοΰ στίχ. 6 περί
των τριών μαρτυρούντων, ήτοι του Πνεύματος, τού ϋδατος και τοΰ
αίματος.

Ή φράσις «έν τη γη», ή όποια περιέχεται εις πολλά χειρόγρα¬
φα μή περιέχοντα τό ύπόλοιπον τοΰ «Κόμματος Ίωάννου», δικαι¬
ολογείται πλέον ώς άντίστοιχος τής ψράσεως «έν τφ ούρανφ», ή
όποια περιέχεται εις τό «Κόμμα Ίωάννου».

Τό άρσενικόν «οί μαρτυροϋντες» διά «τό Πνεύμα καί τό ύδωρ
καί τό αίμα» άντί τοΰ κανονικώς αναμενομένου ούδετέρου «τά μαρ-
τυροΰντα» έξηγεΐται πλέον έκ τής έπιδράσεως τοΰ άρσενικοΰ «οί
μαρτυροϋντες» περί των τριών προσώπων τής Θεότητος, «τον Πα-
τρός, τον Λόγον καί τον Άγιον Πνεύματος».

ΟΙ τρεις μάρτυρες, οί όποιοι μαρτυροΰν επί. τής γής, άντι-
στοιχίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας, οί όποιοι μαρτυροΰν έν
ούρανφ, όπως έν Β' Κορ. 13:1 αί τρεις παρουσίαι τοΰ Αποστόλου
συσχετίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας τοΰ νόμου. Ό Ίώβ λέγει,
«έν ονρανοϊς ό μάρτνς μον» (16:19). Καί ό Ψαλμφδός λέγει, «ό
μάρτνς έν ούρανφ πιστός» (Ψαλμ. 88:38[89:37]). Ή Παλαιά Δια¬
θήκη όμιλε! δι’ ένα μάρτυρα έν ούρανφ. Τό «Κόμμα Ίωάννου»
όμιλε! διά τρε!ς μάρτυρας έν ούρανφ. Εινε δυνατόν νά μή εινε θε¬
όπνευστος, αλλά νά έχη έπινοηθή ή έννοια τών τριών έν ούρανφ
μαρτύρων, μάλιστα άφοΰ ό εις έξ αύτών, τό Πνεύμα, εινε μάρτυς
έπί τής γής;

Τό «οί τρεις εις τό έν είσιν» περί τών μαρτυρούντων έπί τής
γής άντιστοιχίζεται προς τό «οντοι οί τρεις έν είσι» περί τών μαρ¬
τυρούντων έν τφ ούρανφ. ΔΓ άλλων λέξεων, ή ένότης τής μαρ¬
τυρίας τών τριών έπί γής μαρτύρων άντιστοιχίζεται προς τήν ούσια-
στικήν ένότητα τών τριών προσώπων τής Θεότητος. Όμοίως εις
τήν άρχιερατικήν προσευχήν τοΰ Κυρίου ή ήθική ένότης τών πι¬
στών άντιστοιχίζεται προς τήν ούσιαστικήν ένότητα τών προσώ¬
πων τής Θεότητος (Ίωάν. 17:11, 21-23).

538

Διά τής άντιστοιχίσεως των τριών επί γης μαρτύρων προς τούς τρεις εν ούρανφ μάρτυρας, επίσης τής άντιστοιχίσεως τής ένότητος τής μαρτυρίας των πρώτων προς τήν ένότητα τής ούσίας των προσώπων τής ' Αγίας Τριάδος, καθώς και τής χρησιμοποιήσεως τού ονόματος «Λόγος» άναγόμεθα εις θεολογικά ύψη, εις τά όποια άναβιβάζει ή θεολογία του Ίωάννου. Τό «Κόμμα Ίωάννου» άνταποκρίνεται άριστα προς τήν θεολογίαν και τό ύφος τού ύψιπετεστέρου συγγραφέως τής Καινής Διαθήκης.

Μεταφράζομεν τό πολυθρύλητον χωρίον:

«Διότι τρεις εΐνε οί μαρτυροϋντες εις τον ουρανόν, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, καί αύτοί οί τρεις είνε εν, διά τούτο καί τρεις εΐνε οί μαρτυρονντες εις τήν γην, τό Πνεύμα καί τό ϋδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις μαρτυρούν διά τό εν 1 ».

ΟΙ τρεις εν ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και "Αγιον Πνεύμα, εννοούνται ώς μάρτυρες εν γενική έννοίμ, όχι εν ειδική· ώς μάρτυρες δηλαδή περί παντός πράγματος, όχι είδικώς περί τής μεσσιακής ίδιότητος και τής θείας υίότητος τού Ιησού. Εις τήν φράσιν τού στίχ. 9, «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού», έρμηνευταί δεχόμενοι τό «Κόμμα Ίωάννου» νομίζουν, ότι «ή μαρτυρία τού Θεού» εινε μαρτυρία τών τριών εν ούρανφ μαρτύρων, «τού Πατρός, τού Λόγου καί τού Αγίου Πνεύματος». Τήν λέξιν δηλαδή «Θεός» εν τή είρημένη ψράσει

*ι

εκλαμβάνουν εν τή έννοίςι τού Τριαδικού Θεού, οπότε ή φράσις λαμβάνει τήν εξής έννοιαν: «αύτή είνε ή μαρτυρία τού Τριαδικού Θεού περί τού Υιού αύτοΰ». ’Αλλ’ αύτή ή έννοια εινε εσφαλμένη, διότι ό Χριστός δεν είνε Υιός τού Τριαδικού Θεού, άλλά τού Θεού Πατρός. Τό «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού» άναφέρεται εις τήν μαρτυρίαν τού Θεού Πατρός περί τού Υιού αυτού διά «τού ϋδατος», «τού αίματος» καί «τού Πνεύματος» (στίχ. 6, 8).·Ό Θεός Πατήρ φκονόμησε τά πράγματα ούτως, ώστε διά τού Πνεύματος, τού ϋδατος καί τού αίματος νά δοθή μαρτυρία, τριπλή μαρτυρία, περί τού Υιού αύτού, δι* άλλων λέξεων ν’ άποδειχθή, ότι ό Ιησούς εινε ό Υιός τού Θεού σεσαρκωμένος, ό Μεσσίας, όπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε καί ό ίδιος ό Ιησούς διεκήρυττεν.

1. "Η, καί οί τρεις άναφέρονται εις τό έν

Book:Ιωάννειο Κόμμα by Νικόλαος Σωτηρόπουλος

2020-06-02T17:47:57Z

Stephanus1550:

Α' Ίωάν. 5:7-8

«ΟΤΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΩ ΟΥΡΑΝΩ...
ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΤΕΣ ΕΝ ΤΗ ΓΗ»

«"Οτι τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τω ούρανω, 6 Πατήρ, 6 Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, κ α ί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν ττ\ γή, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί ούτοι οί τρεις εις τό εν είσιν».

Εις τό χωρίον τούτο περιέχεται τό πολυθρύλητον «Κόμμα τωάννου». Ούτως ώνομάσθη και εινε γνωστόν εις την Ιστορίαν της κριτικής τού κειμένου τής Καινής Διαθήκης τό τμήμα τού χωρίου «εν τ φ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Λγιον Πνεύμα, και ουτοι οί τρεις εν είσι, καί τρεις είσιν οί μαρτυρούντες εν τή γή». Τό «κόμμα Τωάννου» κατέστη πολυθρύλητον λόγιρ τής διχογνωμίας και τού μεγάλου θορύβου περί τό ζήτημα τής γνησιότητος αύτού. Πολλά έγράφησαν υπέρ, και πολλά κατά τής γνησιότητος αύτού. Σήμερον δε γενικώς ή κριτική άρνέΐται τήν γνησιότητα αύτού, διότι έλλείπει έκ των γνωστών αρχαίων ελληνικών χειρογράφων, πολλών λατινικών χειρογράφων, πασών τών άρχαίων μεταφράσεων πλήν τής Βουλγάτας, τών συγγραμμάτων τών Ελλήνων Πατέρων και έκκλησιαστικών συγγραφέων προ τού 12ου αιώνος καί πολλών Λατίνων Πατέρων καί εκκλησιαστικών συγγραφέων.

Ώς προς τήν προέλευσιν τού «Κόμματος Τωάννου» διάφοροι διετυπώθησαν είκασίαι. Κατά μίαν δ’ εξ αυτών, ή όποια σήμερον θεωρείται πιθανωτέρα, περιέχει δέ πλήθος έπί μέρους είκασιών(Ι), χριστιανός έν Τσπανίμ κατά τον 3ον ή 4ον αιώνα κατεσκεύασε λατινιστί τήν φράσιν «τρεις είσιν οί μαρτυρούντες έν τ φ ούρανφ.

528

ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, και ουτοι τρεις εν είσι», και πιθανώς άνέγραψεν αύτήν εις την φαν τού εις την κατοχήν του λατινικού χειρογράφου τής Α' Ίωάννου παρά τον στίχ. 8. Μεταγενέστερον δε άντιγραφεύς, έπειδή ένόμισεν, δτι ή φράσις αυτή άνήκεν εις τό κείμενον, εκ τής φας παρενέβαλεν αύτήν εις αύτό, προσθέσας άμα την φράσιν ΐη ΐειτ» (εν τή γή) χάριν αντιστοιχίας προς τήν φράσιν ΐηοοείο (εν τφ ούρανφ). Ούτω τό «κόμμα Ίωάννου» εμφανίζεται τό πρώτον εις τήν Ισπανίαν ώς μέρος τής Λατινικής Βίβλου από τού 380, και ταχέως διαδοθέν έγένετο αποδεκτόν παρ’ όλου τού λατινοφώνου χριστιανικού κόσμου ώς γνήσιον Γραφικόν χωρίον. Έκεΐθεν δέ τούτο παρελήφθη εις τήν Ανατολήν μετά τον 11 ον αιώνα, μετεφράσθη εις τήν Ελληνικήν και είσήχθη εις τό κείμενον όλιγίστων χειρογράφων τού 15ου αίώνος, οθεν παρελήφθη και περιελήφθη εις τήν Κομπλουτιανήν έκδοσι τής Καινής Διαθήκης, τήν τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου (1522) και τάς άλλας ξενογλώσσους μεταφράσεις. ’Αλλ’ εξ όλων τών νεωτέρων κριτικών εκδόσεων τού ελληνικού κειμένου και τών ξένων μεταφράσεων τό χωρίον άπηλείφθη ώς νόθον.

Ή κριτική συνήθως ρέπει προς τήν άρνησιν παρά προς τήν θέσιν. Αλλά τά επιχειρήματα τής αρνητικής κριτικής κατά τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» δεν εινε αναντίρρητα καί αποφασιστικά. Ή απουσία τούτου έκ τών γνωστών αρχαίων έλληνικών χειρογράφων δεν σημαίνει άναγκαίως, δτι τούτο δεν περιείχετο εις τό αρχικόν κείμενον. Θά ήδυνάμεθα νά συμφωνήσωμεν μετά τών θεωρούντων τό χωρίον νόθον, εάν προ ημών εΐχομεν άρχαιότατα χειρόγραφα, τουλάχιστον τού 2ου αίώνος, καί έβλέπομεν, δτι δεν περιέχουν τό χωρίον. Αλλά τά διασωθέντα χειρόγραφα δεν εινε αρχαιότερα τού 4ου αίώνος. Τό αύτό ισχύει καί διά τήν απουσίαν τού χωρίου εκ τών συγγραμμάτων τών άρχαίων Ελλήνων Πατέρων καί έκκλησιαστικών συγγραφέων. Πλείστα έκ τών συγγραμμάτων τούτων άπωλέσθησαν. Πρέπει δέ νά ληφθή ύπ’ όψιν καί τούτο, δτι κατά τήν άντιγραφήν τών άγιογραφικών κειμένων έγίνοντο καί λάθη, παραλείψεις λέξεων καί φράσεων καί όλοκλήρων ένίοτε χωρίων, «διορθώσεις» κατά τό δοκούν, προσθαφαιρέσεις καί παραποιήσεις, δπως καί ό Ωριγένης μαρτυρεί: «Νυνί πολλή γέγονεν ή τών άντιγράφων διαφθορά, είτε άπό Ραθυμίας τινων γραφέων, είτε άπό τόλμης τινών μοχθηρός τής διορθώσεως τών γραφομένων, είτε καί άπό τών τά έαυτοΐς δοκούντα έν τή διορΌώσει προστιθέντων ή άφαιρούντων» (ΡΟ 13, 1293Α). Έρωτώμεν:
Δεν ήτο δυνατόν τό έπίμαχον χωρίον νά ήτο γνήσιον, και διά τινα εκ των λόγων τούτων κατά την αντιγραφήν νά έξέπεσεν έκ του κειμένου των εις την Ελληνικήν διασωθέντων χειρογράφων εις χρόνον εγγύτατα προς τον χρόνον τής συγγραφής τής Α' Ίωάννου, και οΰτω νά παρουσιάζεται άγνωστον εν τή Ανατολή;

Τό έν Έβρ. 1:6 παρατιθέμενον χωρίον, «καί προσκννησάτωσαν αύτφ πάντες άγγελοι Θεού», δεν περιέχεται είς τό Εβραϊκόν κείμενον, ούτε εις τήν Χαλδαϊκήν παράφρασιν, άλλ’ εις τήν Μετάφρασιν των Ο' (Δευτ. 32:43). Επειδή δε τό χωρίον τούτο δεν περιέχεται εις τό Εβραϊκόν κείμενον και τήν Χαλδαϊκήν παρά-
φρασιν, αλλά μόνον εις τήν Μετάφρασιν των Ο', δυνάμεθα νά ειπωμεν, ότι δεν εινε γνήσιον; Τήν γνησιότητά του έγγυάται ό θεόπνευστος συγγραφεύς τής προς Εβραίους Επιστολής, δστις παραθέτει τούτο έν αύτή. Σημειωτέον δέ, δτι έπϊ των ημερών ήμών εύρέθη τούτο εις τά χειρόγραφα τής Νέκρας Θαλάσσης.

Επίσης, τό έν Ίακ. 4:5 παρατιθέμενον χωρίον, «Προς φθόνον έπιποθει τό Πνεύμα δ κατφκησεν έν ήμΐν», ούδαμού τού κειμένου ή μεταφράσεως ή παραφράσεως τής Παλαιάς Διαθήκης εύρίσκεται. Αλλά θά ήδυνάμεθα διά τούτο νά θεωρήσωμεν αύτό νόθον; Ή θεοπνευστία τού Αποστόλου, δστις παραθέτει αύτό ώς λόγον τής
Γραφής, έγγυάται τήν γνησιότητά του.

Τό «Κόμμα Ίωάννου» δεν εινε άμάρτυρον έν τή έκκλησιαστική γραμματείς, άλλ’ άρκούντως μεμαρτυρημένον. Ό Τερτυλλιανός (155-240), γράφων κατά τού αιρετικού Πραξέα περϊ τού Πατρός, τού Υιού και τού Παρακλήτου, χρησιμοποιεί τήν φράσιν qui tres unum sunt (ΡΓ 2, 21 1 ( 2 ). Ή φράσις αϋτη δεν άποδεικνύει, δτι ό Τερ-
τυλλιανός έγνώριζε τό περίφημον «Κόμμα Ίωάννου», ένθα περί των τριών προσώπων τής Θεότητος γράφεται, «οντοι οί τρεις έν εισιν»;

Ό Κυπριανός, έπίσκοπος Καρχηδόνος (248-258), γράφει: Εgo et Pater unum sumus. Et iterum de Patre et Filio et Spiritu Santo scriptum est: Et hi tres unum sunt (De unitate Ecclesiae, VI. ΡΓ4,519Β). Δέν εινε ένταύθα σαφέστατον, δτι ό Κυπριανός άναφέρεται είς τά δύο δμοια χωρία, «Έγώ και ό Πατήρ έν έσμεν» (Ίωάν. 10:30), «ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον Πνεύμα, καί οντοι οί τρεις έν είσιν» (Α' Ίωάν. 5:7); Ό ισχυρισμός, δτι ό Κυπριανός δέν άναφέρεται είς τό «Κόμμα Ίωάννου», άλλ’ άγνοει αύτό, διότι ούτος περί τού δευτέρου προσώπου τής Αγίας Τριάδος χρησιμοποιεί τό δνομα Υ'ιός (Ρϊΐίιΐδ), ένώ εις τό «Κόμμα Ίωάννου» χρησιμοποιείται τό δνομα Λόγος, εινε άστειος καί γελοίος, καί φανερώνει άρνητικήν διάθεσιν καί κλίσιν της καρδίας απέναντι τής αλήθειας. Ό Κυπριανός άναφέρεται είς τό χωρίον έλευθέρως, δχι κατά λέξιν, δπως πολλάκις συμβαίνει κατά τάς άναφοράς εις Γραφικά χωρία καί άλλας ρήσεις.

Τό περιμάχητον χωρίον γνωρίζουν καί μεταγενέστεροι Λατίνοι συγγράφεις, δπως ό Πρισκιλλιανός, επίσκοπος Άβήδης (380 ή 384) (Οοιριίδ δοήρι. Εδδίεδΐαε Ιαίΐηαε, τ. 18, σ. 6), καί ό Βιγίλιος Ταδρεπδίδ (1-389) (ΡΓ 62,359ΑΒ).

Τό χωρίον γνωρίζει επίσης ή Εκκλησία τής Αφρικής. Τό 484 τεσσαράκοντα επίσκοποι τής Εκκλησίας ταύτης είς ομολογίαν πίστεως έπιδοθεισαν εις τον βασιλέα των Βανδάλων Ούνέρικον περιέλαβον αύτό αυτολεξεί ώς χωρίον του Ίωάννου: Ττεδ δΐιηΐ ςιιΐ ΙεδΙΐπιοηΐιίΓη ρειΐιΐύεηΐ ΐη οοείο, Ραΐ &τ, νεΛυπα εΐ δρίήΐιΐδ δαηεΐιΐδ. Εΐ Κι ΐΓεδ ιιηιιπι δυηΐ. (Παρ’ Εύγ. Βουλγάρει έν Έρμην. είς Έπιστ. Παύλου ύπό Εύθ. Ζιγαβηνοϋ, έκδ. Ν. Καλογερά, Β', ύποσημ. είς Α' Ίωάν. ε' 8, σελ. 632). γ Ητο δυνατόν ή Εκκλησία τής Αφρικής διά τεσσαράκοντα έπισκόπων νά χρησιμοποίηση τό χωρίον είς ομολογίαν πίστεως, εάν αύτό δεν ήτο γνήσιον, ή, έστω, εάν ύπήρχεν αμφιβολία καί άμφισβήτησις ώς προς την γνησιότητα αύτοϋ;

"Ετι μεταγενέστερον γνωρίζουν καί παραθέτουν τό χωρίον ό Φουλγέντιος Κιΐδρεηδΐδ (533) (ΡΓ 65,224Α,224Β, 500(3), ό Κασσιόδωρος (475-570) (ΡΓ70, 1373Α)καί ό Ισίδωρος ό Σεβίλλης (560-639) (ΡΓ 83,1203).

Άνεφέραμεν τούς άρχαιοτέρους εκ των Λατίνων συγγραφέων, οί όποιοι έγνώριζον τό χωρίον.

Τέλος δ’ άναφέρομεν, δτι τό χωρίον άπαντφ καί είς πάπυρον, ό όποιος χρονολογείται περί τό τέλος τού 7ου αίώνος καί προφανώς άντιπροσωπεύει παλαιότερον κείμενον (Παρά Λ. Γειτιοηηγει·, Οοιυιηα ■ΙοΗαηηίςιιε, έν Γουΐδ ΡϊγοΙ, ΟίοΐίοημαίΓε δε 1η Βΐδίε, 1934, II, σ. 69 έξ.). 1

Τό χωρίον έχρησιμοποιήθη κατά τών αιρετικών. Ούτως ό Τερτυλλιανός έχρησιμοποίησεν αύτό έναντίον τού Πραξέα, καί ό Βιγίλιος και ό Φουλγέντιος εναντίον των Άρειανών και Σαβελλιανών. Έάν τό χωρίον ήτο νόθον ή αμφίβολον, θά έχρησιμοποιεΐτο έναντίον των αιρετικών, άφοϋ μάλιστα υπάρχουν πλήθος άλλα χωρία εναντίον αυτών; Και αν έχρησιμοποιεΐτο, δεν θά άντέκρουον οί αιρετικοί τούς πολεμίους των καταγγέλλοντες αύτούς, δτι χρησιμοποιούν νόθον ή αμφίβολον χωρίον; Ούδεμία μαρτυρία ύπάρχει, δτι οί αιρετικοί ήρνήθησαν ή ήμφεσβήτησαν την αυθεντικότητα τού χωρίου.

::1. Αί μαρτυρίαι περί τού «Κόμματος Ίωάννου» μετά τών σχετικών παραπομπών καί ώρισμένα έπιχειρήματα περί τής γνησιότητος αύτού έλήφθησαν έκ τού σπουδαίου άρθρου «Κόμμα Ίωάννου» έν τή θρησκευτική καί Ηθική Έγκυκλοπαιδείμ, τ. 7, σελ. 760-764 τού καθηγητού Παν. X. Δημητροπούλου.

Επίσης, αν τό χωρίον δεν ητο αύθεντικόν, πώς θά περιελαμβάνετοείς την Βουλγάταν;

Δεδομένου δέ καί τούτου, δτι τό χωρίον άπαντςί καί εις "Ελληνας Πατέρας καί εκκλησιαστικούς συγγραφείς μετά τον 11 ον αιώνα, καθώς καί εις τέσσαρα ελληνικά χειρόγραφα χρονολογούμενα μεταξύ τού 15ου καί τού 16ου αίώνος, περιελήφθη δέ εις
την Κομπλουτιανήν έκδοσιν, την τρίτην έκδοσιν τού Εράσμου καί
τό Τβχΐυδ Κ,βοβρίυδ, διατί νά δεχθώμεν, δτι τό χωρίον ήλθεν εις τήν
Ελληνικήν γραμματείαν εκ τής Λατινικής μεταφρασθέν; Διατί ν’
άποκλείσωμεν, δτι τούτο άνεκαλύφθη εις τήν Ελληνικήν γλώσσαν,
δθεν ύστερον έχρησιμοποιήθη ύπό Ελλήνων Πατέρων καί περιε-
λήφθη εις τό ελληνικόν κείμενον; Σήμερον οί κριτικοί απορρίπτουν
τό χωρίον. Άλλ’ οί Λατίνοι καί οί "Ελληνες, οί όποιοι προ αύτών
έδέχθησαν τό χωρίον, δεν ειχον άράγε επιχειρήματα υπέρ αύτοΰ,
τά όποια ήμεΐς σήμερον άγνοούμεν;

'Υπέρ τής γνησιότητος τού «Κόμματος Ίωάννου» συνηγορούν
καί φιλολογικοί καί θεολογικοί λόγοι.

Εις τάς παραθέσεις τού χωρίου ύπό Λατίνων συγγραφέων υπάρ¬
χουν ψραστικαί διαφοραί εν συγκρίσει προς άλλήλας καί προς τό
κείμενον τής Βουλγάτας, αί όποΐαι έχουν σπουδαιοτάτην σημασίαν
διά τό ζήτημα ημών. Ή φράσις «οί μαρτυρούντες» εις μέν τήν
Βουλγάταν αποδίδεται ςιιϊ ΐβδίΐπιοηϊυιτι <3&ηΐ, εις δέ τάς παραθέσεις
άλλοτε μέν ςυαείεδίΐιυοηΐυηιάΐουηΐ, άλλοτε δέ ςυίωδίίπιοηΐυπιρβΓΗΐΙκϊηΐ,
καί εις τον μνημονευθέντα πάπυρον φαί ωδίίΠοαηΐιΐΓ. Αί φραστικοί
αύταί διαφοραί έξηγούνται άπολύτως έάν δεχθώμεν, δτι εινε διά¬
φοροι αποδόσεις τού έλληνικοΰ κειμένου ή δΓ άπ’ εύθείας μετα-
φράσεως, ή, τό πιθανώτερον, λόγφ χρήσεως παλαιοτέρων μετα¬
φράσεων. Κατά τήν μετάφρασιν άλλος μετέφρασεν ούτως καί άλλος
άλλως, χρησιμοποιών έκαστος τάς κατά τήν γνώμην του καταλ¬
ληλοτέρας λατινικάς λέξεις προς καλλιτέραν άπόδοσιν τού έλλη-

532

νικοϋ κειμένου. Κατά ταϋτα δέον νά δεχθώμεν δτι, ένφ εις την
Ανατολήν τό «Κόμμα Ίωάννου» ενωρίς ειχεν έκπέσει εκ του κειμέ¬
νου και χαθή, εις την Δύσιν ήτο γνωστόν εκ χειρογράφων, τα όποια
ειχον κομισθή εκ τής Ανατολής.

’Άνευ του «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8, ώς ήδη
παρετήρησεν ό Ευγένιος Βούλγαρις, παρουσιάζει άσυνήθη συντα¬
κτικήν άνωμαλίαν. Άφοΰ «τό Πνεύμα», «τό ύδωρ» και «τό αιμα»
εινε γένους ούδετέρου, όπως εν στίχ. 6 έλέχθη «τό Πνεΰμά έστι
τό μαρτυρούν» (δχι «τό Πνεΰμά έστιν ό μαρτύρων»), οϋτω
και ενταύθα κανονικώς έπρεπε νά λεχθή «τρία έστι τα μαρ¬
τυρούν τα, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα, καί τα τρία
εις τό εν έστι». Αλλά τώρα λέγεται, «τρεις εισιν οί μαρ-
τνρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις
εις τό εν εισιν». Αντί δηλαδή νά χρησιμοποιηθή γένος ούδέτερον,
χρησιμοποιείται γένος αρσενικόν. Έρωτώμεν: Τό αρσενικόν γένος
άντι τοΰ ούδετέρου δεν έχρησιμοποιήθη κατ’ έπίδρασιν του αρσε¬
νικού του «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7, «τρεις εισιν οί μαρ-
τυρούντες..., ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό Αγιον Πνεύμα »; Και άρα
δεν πρέπει νά γίνη δεκτόν, δτι είς τό αρχικόν κείμενον υπήρχε τό
«Κόμμα Ίωάννου»;

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» οί στίχ. 7-8 γίνονται έπανά-
ληψις τού στίχ. 6 και ταυτολογία. Διότι κατά τον στίχ. 6, άφού
«καί τό Πνεύμά έστϊ τό μαρτυρούν», προϋποτίθεται, δτι μαρ¬
τυρούν επίσης «τό ύδωρ» και «τό αιμα», συνολικώς δηλαδή τά μαρ-
τυροΰντα εινε τρία, δπερ δμως λέγεται και είς τούς στίχ. 7-8, «"Οτι
τρεις εισιν οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα».

’Άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό «δτι», διά τού όποιου άρχε-
ται ό στίχ. 7, ποιαν έννοιαν έχει; ’Άνευ τοΰ «Κόμματος Ίωάννου»
προκύπτει τό νόημα, δτι εκτός τοΰ ϋδατος και τού αίματος μαρ¬
τυρεί καί τό Πνεύμα, διότι οί μαρτυρούντες εινε τρεις, τό
Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αιμα. Άλλ’ αύτό τό νόημα προφανώς
δεν εινε έπιτυχές. Επιτυχές θά ήτο άλλο νόημα, δτι έκτος τού ϋδα¬
τος καί τού αίματος μαρτυρεί καί τό Πνεύμα, διότι κατά τον
νόμον οί μάρτυρες πρέπει νά εινε δύο ή τρεις (Δευτ. 19:15).

Πολλά χειρόγραφα περιέχουν μίαν φράσιν τού «Κόμματος Ίω¬
άννου», τήν φράσιν «έν τή γή». Αύτή δέ ή φράσις έχει νόημα, έάν
δι’ αύτής «οί μαρτυρούντες έν τή γ ή» διαστέλλωνται άπό μαρ-
τυρούντων άλλαχού, «τών μαρτυρούντων έν τφ ούρανφ».

533

Συνεπώς ή έν λόγω ψράσις συνηγορεί ύπέρ του «Κόμματος Ίωάν-
νου». Νομίζομεν δε, ότι ή ΰπαρξις αύτής τής φράσεως εις πολλά
χειρόγραφα και ή άπουσία εξ αύτών του υπολοίπου μέρους τοΰ
«Κόμματος Ίωάννου» εξηγείται εξ οπτικού άλματος, το όποιον
εινε σύνηθες εις τάς άντιγραφάς. Ό άντιγραφεύς τής Α' Ίωάννου
άντέγραψε τήν λέξιν «μαρτυρονντες» του στίχ. *7. "Επειτα δε τό
βλέμμα του έπεσεν έπι τής αύτής λέξεως «μαρτυρονντες» τοΰ στίχ.
8 και συνεχίζων τήν αντιγραφήν έγραψεν ώς συνέχειαν τήν ακο¬
λουθούσαν εις τό δεύτερον τούτο «μαρτυρονντες» ψράσιν «έν τρ
γρ», παραλείψας ούτω τήν συνέχειαν τού πρώτου «μαρτυρονντες»,
ήτοι τό τμήμα, «έν τφ ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος καί τό "Αγιον
Πνεύμα, καί ουτοι οι τρεις έν είσι' καί τρεις είσιν οι μαρ¬
τυρούν τες»' . Επειδή δε ή ψράσις «έν τρ γρ» μετά τήν παράλειψιν
τοΰ τμήματος περί των τριών μαρτύρων «έν τφ ούρανφ» δεν κα-
τενοεΐτο, διά τούτο εις τά πλείστα χειρόγραφα παρελείφθη ώς αδι¬
καιολόγητος και περιττή.

Ή περί τού Πνεύματος, τοΰ υδατος και τού αίματος ψράσις
τού στίχ. 8 «καί οί τρεις εις τό έν είσιν», και οί τρεις δηλαδή εινε
διά τό έν, συγκλίνουν είς τό έν, μαρτυρούν διά τό έν, ότι ό Ιη¬
σούς εινε ό Υιός τού Θεού, καθ’ ήμάς εινε ψράσις περιττή άνευ

τού «Κόμματος Ίωάννου». Διότι οί στίχ. 5-6 περιέχουν τήν έννοι¬
αν, ότι τό ύδωρ, τό αιμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν, ότι ό Ιησούς
εινε ό Υιός τοΰ Θεού. 'Η έν λόγιρ ψράσις τού στίχ. 8 «καί οί τρεις
είς τό έν είσιν» καθ’ ήμάς δικαιολογείται, εάν άντιστοιχή προς τήν
όμοίαν ψράσιν τού «Κόμματος Ίωάννου» έν στίχ. 7 «καί ουτοι οί
τρεις έν είσι», εάν δηλαδή τό «Κόμμα Ίωάννου» εινε γνήσιον.

Έπι πολύ βασανίσαντες τό έπίμαχον καί περιλάλητον χωρίον
εΰρομεν καί προσφέρομεν νέον έπιχείρημα ύπέρ τής γνησιότητος
αύτού, τό όποιον θεωρούμεν άποφασιστικής σημασίας. Είς τούς
στίχ. 7-8 άνευ τού «Κόμματος Ίωάννου» ό Απόστολος τονίζει,
ότι εινε τρεις οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό
αιμα. Άλλ’ εις τον στίχ. 11 γράφει, «Καί αυτή έστίν ή μαρτυρία,
δτι ζωήν αιώνιον έδωκεν ήμίν ό Θεός». Οί έρμηνευταί νομίζουν.

1. "Οπως παρατηρούμεν κατά τήν διόρθωσιν τυπογραφικών δοκιμίων,
αύτοΰ τού είδους τό λάθος διαπράττουν πολλάκις οί τυπογράφοι, όταν ή αυτή
λέξις ή ψράσις άπαντά είς δύο σημεία τού κειμένου ευρισκόμενα τό έν πλη¬
σίον τού άλλου καί τό βλέμμα τού τυπογράφου άπό τού πρώτου σημείου με¬
ταπηδά εις τό δεύτερον.

534

δτι διά του τελευταίου τούτου λόγου ό Απόστολος καθορίζει εις
τί συνίσταται ή τριπλή μαρτυρία του Πνεύματος, του υδατος καί
τού αίματος, δτι δηλαδή συνίσταται εις τούτο, δτι ό Θεός εδωσεν
εις τούς πιστούς ζωήν αιώνιον. Άλλ’ αύτή ή ερμηνεία εΐνε εσφαλ¬
μένη.

Κατά την έρμηνείαν τού Α' Ίωάν. 5:6 εν σελ. 522-527 έξη-
γήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία τού υδατος, τού αίματος καί
τού Πνεύματος περί τού Ιησού. Επίσης κατά τήν έρμηνείαν τού
Α' Ίωάν. 5:10-11 εν τώ β' τόμιρ των ερμηνειών, σελ. 258-260,
έξηγήσαμεν, πώς εννοείται ή μαρτυρία, «δτι ζωήν αιώνιον εδωκεν
ήμΐν ό Θεός». Αλλως τό ύδωρ, τό αίμα καί τό Πνεύμα μαρτυρούν
καί άποδεικνύουν, δτι ό Ιησούς είνε ό Υιός τού Θεού, καί άλλως
τήν αυτήν άλήθειαν μαρτυρεί καί άποδεικνύει ή αιώνιος ζωή, τήν
όποιαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού. ’Άλλη είνε ή μαρτυρία τού
Πνεύματος, τού υδατος καί τού αίματος, καί άλλη ή μαρτυρία τής
αιωνίου ζωής. Εις τήν ψράσιν τού στίχ. 11, «Και αυτή έστιν ή
μαρτυρία», τό «καί» έχει προσθετικήν σημασίαν. Ή φράσις ση¬
μαίνει: «Είνε καί αύτή ή μαρτυρία, υπάρχει καί αύτή ή μαρ¬
τυρία».

Ή αιώνιος ζωή, τήν οποίαν ό Θεός έδωσε διά τού Ιησού, είνε
τετάρτη μαρτυρία μετά τήν τριπλήν μαρτυρίαν τού Πνεύματος, τού
υδατος καί τού αίματος, εινε τετάρτη άπόδειξις, δτι ό Ιησούς εινε
ό Υιός τού Θεού. Αύτή δε ή μαρτυρία έχει σημασίαν μόνον διά
τούς πιστούς. Διότι αύτοί αισθάνονται εντός των νά σκιρτμ ή νέα
ζωή, ή αιώνιος ζωή, καί έχουν οΰτω τήν εσωτερικήν πληροφορίαν
καί πεποίθησιν, δτι ό Ιησούς εινε όντως ό Υιός τού Θεού. Εις
τούς Ιουδαίους ώς επιχείρημα υπέρ τής μεσσιακής ίδιότητος καί
τής θείας υίότητος τού Ιησού δεν δυνάμεθα νά προσαγάγωμεν τήν
έσωτερικήν πείραν τών πιστών, δυνάμεθα δμως νά προσαγάγωμεν
τό γεγονός, δτι μόνον ό Ιησούς «ήλθε δι’ υδατος και αίματος»,
μόνον τού Ιησού ή αποστολή συνεδέθη προς τό ύδωρ καί τό αίμα,
δπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε, καί τό Πνεύμα διά τών ένερ- '
γειών του έδικαίωσε καί έδόξασε τον Ίησούν.

Αλλ άφού έκείνα, τά οποία μαρτυρούν περί τού Ιησού, εινε
τ έ σ σ α ρ α , τό Πνεύμα, τό ύδωρ, τό αίμα καί έπί τή βάσει τού
στίχ. 11 ή αιώνιος ζωή, διατί ό Απόστολος λέγει, δτι τρεις
είνε οί μαρτυρούντες, τό Πνεύμα καί τό ύδωρ καί τό αίμα; Σκο¬
πίμως ό Απόστολος έκ τών τεσσάρων, τά όποια μαρτυρούν περί

535

του Ίησοΰ, εκλέγει, δημωδώς «ξεχωρίζει», τά τρία, διά ν’
άντιστοιχίση ταϋτα προς τά τρία πρόσωπα τής Θε¬
ότητος, τά όποια εινε μάρτυρες εν ούρανφ. Τοιαϋτα φαινόμε¬
να άπαντώνται εν τή Γραφή και άλλα. Ούτως εν Β' Κορ. 13:1 ό
Παύλος τάς τρεις έπισκέψεις του εις την Κόρινθον (δύο παρελ-
θούσας και μίαν μελλοντικήν) σχετίζει προς τούς τρεις μάρτυρας
τού Δευτ. 19:15. Επίσης εν τή Άποκαλύψει ό Ιωάννης άναφέ-
ρεται εις επτά εκκλησίας τής Ασίας (1:4), ένφ εις τήν Ασίαν,
τήν άνθυπατικήν Ασίαν, ύπήρχον περισσότεραι έκκλησίαι. Άλλ’
έξελέγησαν σκοπίμως επτά, διά νά σχετισθοΰν προς τον συμβο¬
λικόν άριθμόν επτά, ό όποιος σημαίνει πληρότητα και τελειότη¬
τα. Εις τήν άρχιερατικήν προσευχήν του ό Ιησούς τήν ενότητα,
τήν όποιαν ζητεί διά τούς πιστούς, σχετίζει προς τήν ενότητα των
προσώπων τής Θεότητος («Γνα ώσιν εν καθώς ήμεΐς εν έσμεν»,
Ίωάν. 17:22. Ίδέ και στίχ. 11,21). Πρβλ. «Τούς τρεις μεγί¬
στους φωστήρας τής τρισηλίου Θεότητος» έκ τού απολυτίκι¬
ου τής έορτής των Τριών Τεραρχών, και «Εύλογειτε, παιδες, τής
Τριάδος ισάριθμοι» έκ τής η' φδής των καταβασιών τής έορ¬
τής τής Ύψώσεως τού Τιμίου Σταυρού.

Τό «ότι», διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 7, δεν συνδέεται προς
τά προηγούμενα, όπως οί έρμηνευταί νομίζουν, άλλά προς τά
επόμενα. Πλέον συγκεκριμένως, τούτο άντιστοιχει προς τό «καί»,
διά τού όποιου άρχεται ό στίχ. 8 κατά τό παραδεδεγμένον ελλη¬
νικόν κείμενον, τό όποιον περιέχει τό «Κόμμα Ίωάννου». Και τό
μεν « δ τ ι» σημαίνει «διότι, έ π ε ι δ ή » , τό δε «και» ση¬
μαίνει «διά τούτο» ή «διά τούτο καί». ’Έχομεν δηλαδή
ένταΰθα τήν άντιστοιχίαν, «"Οτι τρεις εισιν οί μαρτνρούντες έν
τφ ούρανφ... καί τρεις εισιν οί μαρτνρονντες έν τη γη», τουτέ-
στι: «Διότι τρεις είνε οί μαρτυρούντες εις τον ούρανόν... διά
τούτο και τρεις εινε οί μαρτυρούντες εις τήν γήν». Μεταφρά-
ζομεν καί άλλως: «Επειδή οί μαρτυρούντες είς τον ούρανόν
εινε τρεις... διά τούτο καί οί μαρτυρούντες εις τήν γήν εινε
τρεις».

Ή έν λόγφ άντιστοιχία «ότι... καί», τουτέστι, «διότι... διά
τούτο», ή, «διότι... διά τούτο καί», εινε έβραϊσμός, καί άποτελει
έπιχείρημα, ότι τό «Κόμμα Ίωάννου» προέρχεται έκ τής γραφίδος
Εβραίου. Άναφέρομεν καί μεταφράζομεν χωρία, είς τά όποια
άπαντμ ό έν λόγψ εβραϊσμός:

536

«"Οτι ταΰτα πάντα έποίησαν, και έβδελυξάμην αυτούς»
(Λευϊτ. 20:23).

Διότι επραξαν όλα αύτά, διά τούτο έβδελύχθην αύτούς.

«'Ότι δρυμός έστι, και έκκαθαριεις αύτόν» (Ίησ. Ναυή
17:18).

Διότι εινε δρυμός, διά τούτο θά κατακόψης αύτόν.

«"Οτι επ’ εμέ ήλπισε, και ρύσομαι αύτόν» (Ψαλμ. 90
[91]: 14).

Διότι ήλπισεν εις εμέ, διά τούτο θά λυτρώσω αύτόν.

«"Οτι εϋφρανάς με, Κύριε, εν τοις ποιήμασί σου, και εν
τοις έργοις των χειρών σου άγαλλιάσομαι 1 » (Ψαλμ. 91:5[92:4]).

Διότι με ηύφρανες, Κύριε, διά των ποιημάτων σου, διά
τούτο δια τα έργα των χειρών σου θά ψάλλω 1 .

«"Οτι παρεπίκραναν τα λόγια τού Θεού και την βουλήν τού
Ύψίστου παρώξυναν, και έταπεινώθη εν κόποις ή καρδία αύτών,
ήσθένησαν και ούκ ήν ό βοηθών» (Ψαλμ. 106[ 107]: 11-12).

Διότι ήπείθησαν εις τα λόγια τού Κυρίου και τήν βουλήν
τού Ύψίστου κατεφρόνησαν, διά τούτο έταπεινώθη εκ τών
ταλαιπωριών ή ψυχή των, περιήλθον είς κατάστασιν αδυναμίας και
δεν ύπήρχε κανείς, ό όποιος θά έβοήθει.

«"Οτι σύ έπίγνωσιν άπώσω, κάγώ ( = καί εγώ) άπώσομαί
σε τού μή ίερατεύειν μοι» (Ώσ. 4:6).

Διότι σύ άπέρριψες τήν γνώσιν, διά τούτο και εγώ θά
άπορρίψω σε, διά να μή Ιερατεύης εις εμέ.

«"Οτι έτήρησας τον λόγον τής ύπομονής μου, κάγώ (= κ α ί
εγώ) σε τηρήσω έκ τής ώρας τού πειρασμού» (Άποκ. 3:10).

Διότι έφύλαξες τον λόγον τής ύπομονής μου, διά τούτο
και έγώ θά σε φυλάξω έκ τής ώρας τής δοκιμασίας».

"Ανευ τού «Κόμματος Ίωάννου» τό Α' Ίωάν. 5:7-8 παρουσιά¬
ζει άνωμαλίαν καί δυσκολίαν καί δεν δίδει εύστοχον καί ικανο¬

ί. "Οτι τό «άγαλλιώμαι» σημαίνει καί «ψάλλω» ή «υμνώ», τούτο άπε-
δείξαμεν κατά τήν έρμηνείαν τού Λουκ. 1:46-50 έν τψ β' τόμψ τών έρμη-
νειών, σελ. 50-52.

537

ποιητικήν έννοιαν. Άντιθέτως μετά του «Κόμματος Ίωάννου» και
λαμβανομένης ύπ’ δψιν τής ειρημένης άντιστοιχίας «δτι ... καί», ή
όποια εινε έβραϊσμός, τό χωρίον εινε όμαλώτατον και εύκολονόη-
τον και δίδει ύψηλήν και τελείαν θεολογικήν έννοιαν.

Οϋτω τό «δτι», διά του όποιου άρχεται ό στίχ. 7, αφού απο¬
συνδέεται από του στίχ. 6 και άντιστοιχίζεται προς τό «καί», διά
του όποιου άρχεται ό στίχ. .8, δεν δημιουργεί πλέον ταυτολογίαν
διά τής έπαναλήψεως εν τοΐς στίχ. 7-8 τής έννοιας τοΰ στίχ. 6 περί
των τριών μαρτυρούντων, ήτοι του Πνεύματος, τού ϋδατος και τοΰ
αίματος.

Ή φράσις «έν τη γη», ή όποια περιέχεται εις πολλά χειρόγρα¬
φα μή περιέχοντα τό ύπόλοιπον τοΰ «Κόμματος Ίωάννου», δικαι¬
ολογείται πλέον ώς άντίστοιχος τής ψράσεως «έν τφ ούρανφ», ή
όποια περιέχεται εις τό «Κόμμα Ίωάννου».

Τό άρσενικόν «οί μαρτυροϋντες» διά «τό Πνεύμα καί τό ύδωρ
καί τό αίμα» άντί τοΰ κανονικώς αναμενομένου ούδετέρου «τά μαρ-
τυροΰντα» έξηγεΐται πλέον έκ τής έπιδράσεως τοΰ άρσενικοΰ «οί
μαρτυροϋντες» περί των τριών προσώπων τής Θεότητος, «τον Πα-
τρός, τον Λόγον καί τον Άγιον Πνεύματος».

ΟΙ τρεις μάρτυρες, οί όποιοι μαρτυροΰν επί. τής γής, άντι-
στοιχίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας, οί όποιοι μαρτυροΰν έν
ούρανφ, όπως έν Β' Κορ. 13:1 αί τρεις παρουσίαι τοΰ Αποστόλου
συσχετίζονται προς τούς τρεις μάρτυρας τοΰ νόμου. Ό Ίώβ λέγει,
«έν ονρανοϊς ό μάρτνς μον» (16:19). Καί ό Ψαλμφδός λέγει, «ό
μάρτνς έν ούρανφ πιστός» (Ψαλμ. 88:38[89:37]). Ή Παλαιά Δια¬
θήκη όμιλε! δι’ ένα μάρτυρα έν ούρανφ. Τό «Κόμμα Ίωάννου»
όμιλε! διά τρε!ς μάρτυρας έν ούρανφ. Εινε δυνατόν νά μή εινε θε¬
όπνευστος, αλλά νά έχη έπινοηθή ή έννοια τών τριών έν ούρανφ
μαρτύρων, μάλιστα άφοΰ ό εις έξ αύτών, τό Πνεύμα, εινε μάρτυς
έπί τής γής;

Τό «οί τρεις εις τό έν είσιν» περί τών μαρτυρούντων έπί τής
γής άντιστοιχίζεται προς τό «οντοι οί τρεις έν είσι» περί τών μαρ¬
τυρούντων έν τφ ούρανφ. ΔΓ άλλων λέξεων, ή ένότης τής μαρ¬
τυρίας τών τριών έπί γής μαρτύρων άντιστοιχίζεται προς τήν ούσια-
στικήν ένότητα τών τριών προσώπων τής Θεότητος. Όμοίως εις
τήν άρχιερατικήν προσευχήν τοΰ Κυρίου ή ήθική ένότης τών πι¬
στών άντιστοιχίζεται προς τήν ούσιαστικήν ένότητα τών προσώ¬
πων τής Θεότητος (Ίωάν. 17:11, 21-23).

538

Διά τής άντιστοιχίσεως των τριών επί γης μαρτύρων προς τούς τρεις εν ούρανφ μάρτυρας, επίσης τής άντιστοιχίσεως τής ένότητος τής μαρτυρίας των πρώτων προς τήν ένότητα τής ούσίας των προσώπων τής ' Αγίας Τριάδος, καθώς και τής χρησιμοποιήσεως τού ονόματος «Λόγος» άναγόμεθα εις θεολογικά ύψη, εις τά όποια άναβιβάζει ή θεολογία του Ίωάννου. Τό «Κόμμα Ίωάννου» άνταποκρίνεται άριστα προς τήν θεολογίαν και τό ύφος τού ύψιπετεστέρου συγγραφέως τής Καινής Διαθήκης.

Μεταφράζομεν τό πολυθρύλητον χωρίον:

«Διότι τρεις εΐνε οί μαρτυροϋντες εις τον ουρανόν, ό Πατήρ, ό Λόγος και τό "Αγιον Πνεύμα, καί αύτοί οί τρεις είνε εν, διά τούτο καί τρεις εΐνε οί μαρτυρονντες εις τήν γην, τό Πνεύμα καί τό ϋδωρ καί τό αίμα, καί οί τρεις μαρτυρούν διά τό εν 1 ».

ΟΙ τρεις εν ούρανφ, ό Πατήρ, ό Λόγος και "Αγιον Πνεύμα, εννοούνται ώς μάρτυρες εν γενική έννοίμ, όχι εν ειδική· ώς μάρτυρες δηλαδή περί παντός πράγματος, όχι είδικώς περί τής μεσσιακής ίδιότητος και τής θείας υίότητος τού Ιησού. Εις τήν φράσιν τού στίχ. 9, «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού», έρμηνευταί δεχόμενοι τό «Κόμμα Ίωάννου» νομίζουν, ότι «ή μαρτυρία τού Θεού» εινε μαρτυρία τών τριών εν ούρανφ μαρτύρων, «τού Πατρός, τού Λόγου καί τού Αγίου Πνεύματος». Τήν λέξιν δηλαδή «Θεός» εν τή είρημένη ψράσει

*ι

εκλαμβάνουν εν τή έννοίςι τού Τριαδικού Θεού, οπότε ή φράσις λαμβάνει τήν εξής έννοιαν: «αύτή είνε ή μαρτυρία τού Τριαδικού Θεού περί τού Υιού αύτοΰ». ’Αλλ’ αύτή ή έννοια εινε εσφαλμένη, διότι ό Χριστός δεν είνε Υιός τού Τριαδικού Θεού, άλλά τού Θεού Πατρός. Τό «αϋτη έστίν ή μαρτυρία τού Θεού ήν μεμαρτύρηκε περί τού Υιού αυτού» άναφέρεται εις τήν μαρτυρίαν τού Θεού Πατρός περί τού Υιού αυτού διά «τού ϋδατος», «τού αίματος» καί «τού Πνεύματος» (στίχ. 6, 8).·Ό Θεός Πατήρ φκονόμησε τά πράγματα ούτως, ώστε διά τού Πνεύματος, τού ϋδατος καί τού αίματος νά δοθή μαρτυρία, τριπλή μαρτυρία, περί τού Υιού αύτού, δι* άλλων λέξεων ν’ άποδειχθή, ότι ό Ιησούς εινε ό Υιός τού Θεού σεσαρκωμένος, ό Μεσσίας, όπως ή Παλαιά Διαθήκη προέβλεπε καί ό ίδιος ό Ιησούς διεκήρυττεν.

1. "Η, καί οί τρεις άναφέρονται εις τό έν

Matthew 2 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)

2018-06-29T14:45:45Z

Stephanus1550:

{{Greek NT Scrivener's Textus Receptus}}
* [[Matthew 2:1 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|1]] [[3588|Τοῦ]] [[1161|δὲ]] [[2424|Ἰησοῦ]] [[1080|γεννηθέντος]] [[1722|ἐν]] [[965|Βηθλέεμ]] [[3588|τῆς]] [[2449|Ἰουδαίας]], [[1722|ἐν]] [[2250|ἡμέραις]] [[2264|Ἠρώδου]] [[3588|τοῦ]] [[935|βασιλέως]], [[2400|ἰδοὺ]], [[3097|μάγοι]] [[575|ἀπὸ]] [[395|ἀνατολῶν]] [[3854|παρεγένοντο]] [[1519|εἰς]] [[2414|Ἰεροσόλυμα]],

* [[Matthew 2:2 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|2]] [[3004|λέγοντες]], [[4226|Ποῦ]] [[2076|ἐστιν]] [[3588|ὁ]] [[5088|τεχθεὶς]] [[935|βασιλεὺς]] [[3588|τῶν]] [[2453|Ἰουδαίων]], [[1492|εἴδομεν]] [[1063|γὰρ]] [[846|αὐτοῦ]] [[3588|τὸν]] [[792|ἀστέρα]] [[1722|ἐν]] [[3588|τῇ]] [[395|ἀνατολῇ]] [[2532|καὶ]] [[2064|ἤλθομεν]] [[4352|προσκυνῆσαι]] [[846|αὐτῷ]].

* [[Matthew 2:3 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|3]] [[191|ἀκούσας]], [[1161|δὲ]] [[2264|Ἠρώδης]] [[3588|ὁ]] [[935|βασιλεὺς]] [[5015|ἐταράχθη]] [[2532|καὶ]] [[956|πᾶσα]] [[2414|Ἰεροσόλυμα]] [[3326|μετ ̓]] [[846|αὐτοῦ]].

* [[Matthew 2:4 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|4]] [[2532|καὶ]] [[4863|συναγαγὼν]] [[3956|πάντας]] [[3588|τοὺς]] [[749|ἀρχιερεῖς]] [[2532|καὶ]] [[1122|γραμματεῖς]] [[3588|τοῦ]] [[2992|λαοῦ]], [[4441|ἐπυνθάνετο]] [[3844|παρ ̓]] [[846|αὐτῶν]] [[4226|ποῦ]] [[3588|ὁ]] [[5547|Χριστὸς]] [[1080|γεννᾶται]]·

* [[Matthew 2:5 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|5]] [[3588|οἱ]] [[1161|δὲ]] [[2036|εἶπον]] [[846|αὐτῷ]], [[1722|Ἐν]] [[965|Βηθλέεμ]] [[3588|τῆς]] [[2449|Ἰουδαίας]]. [[3779|οὕτω]] [[1063|γὰρ]] [[1125|γέγραπται]] [[1223|διὰ]] [[3588|τοῦ]] [[4396|προφήτου]],

* [[Matthew 2:6 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|6]] [[2532|Καὶ]] [[4771|σύ]] [[965|Βηθλέεμ]] [[1093|γῆ]] [[2448|Ἰούδα]], [[3760|οὐδαμῶς]] [[1646|ἐλαχίστη]] [[1488|εἶ]] [[1722|ἐν]] [[3588|τοῖς]] [[2232|ἡγεμόσιν]] [[2448|Ἰούδα]]. [[1537|ἐκ]] [[4675|σοῦ]] [[1063|γὰρ]] [[1831|ἐξελεύσεται]] [[2233|ἡγούμενος]], [[3748|ὅστις]] [[4165|ποιμανεῖ]] [[3588|τὸν]] [[2992|λαόν]] [[3450|μου]] [[3588|τὸν]] [[2474|Ἰσραήλ]]·

* [[Matthew 2:7 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|7]] [[5119|τότε]] [[2264|Ἠρώδης]] [[2977|λάθρᾳ]] [[2564|καλέσας]] [[3588|τοὺς]] [[3097|μάγους]], [[198|ἠκρίβωσε]] [[3844|παρ ̓]] [[846|αὐτῶν]] [[3588|τὸν]] [[5550|χρόνον]] [[3588|τοῦ]] [[5316|φαινομένου]] [[792|ἀστέρος]].

* [[Matthew 2:8 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|8]] [[2532|καὶ]] [[3992|πέμψας]] [[846|αὐτοὺς]] [[1519|εἰς]] [[965|Βηθλέεμ]] [[2036|εἶπε]], [[4198|Πορευθέντες]], [[199|ἀκριβῶς]] [[1833|ἐξετάσατε]] [[4012|περὶ]] [[3588|τοῦ]] [[3813|παιδίου]]· [[1875|ἐπὰν]] [[1161|δὲ]] [[2147|εὕρητε]], [[518|ἀπαγγείλατέ]] [[3427|μοι]], [[3704|ὅπως]] [[2504|κἀγὼ]] [[2064|ἐλθὼν]] [[4352|προσκυνήσω]] [[846|αὐτῷ]].

* [[Matthew 2:9 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|9]] [[3588|οἱ]] [[1161|δὲ]], [[191|ἀκούσαντες]] [[3588|τοῦ]] [[935|βασιλέως]], [[4198|ἐπορεύθησαν]]· [[2532|καὶ]] [[2400|ἰδοὺ]], [[3588|ὁ]] [[792|ἀστὴρ]] [[3739|ὃν]] [[1492|εἶδον]] [[1722|ἐν]] [[3588|τῇ]] [[395|ἀνατολῇ]], [[4254|προῆγεν]] [[846|αὐτοὺς]], [[2193|ἕως]] [[2064|ἐλθὼν]] [[2476|ἔστη]] [[1883|ἐπάνω]] [[3757|οὗ]] [[2258|ἦν]] [[3588|τὸ]] [[3813|παιδίον]].

* [[Matthew 2:10 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|10]] [[1492|ἰδόντες]] [[1161|δὲ]] [[3588|τὸν]] [[792|ἀστέρα]], [[5463|ἐχάρησαν]] [[5479|χαρὰν]] [[3173|μεγάλην]] [[4970|σφόδρα]]·

* [[Matthew 2:11 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|11]] [[2532|καὶ]] [[2064|ἐλθόντες]] [[1519|εἰς]] [[3588|τὴν]] [[3614|οἰκίαν]], [[2147|εἶδον]] [[3588|τὸ]] [[3813|παιδίον]] [[3326|μετὰ]] [[3137|Μαρίας]] [[3588|τῆς]] [[3384|μητρὸς]] [[846|αὐτοῦ]]· [[2532|καὶ]] [[4098|πεσόντες]] [[4352|προσεκύνησαν]] [[846|αὐτῷ]], [[2532|καὶ]] [[455|ἀνοίξαντες]] [[3588|τοὺς]] [[2344|θησαυροὺς]] [[846|αὐτῶν]], [[4374|προσήνεγκαν]] [[846|αὐτῷ]] [[1435|δῶρα]] [[5557|χρυσὸν]], [[2532|καὶ]] [[3030|λίβανον]], [[2532|καὶ]] [[4666|σμύρναν]].

* [[Matthew 2:12 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|12]] [[2532|καὶ]] [[5537|χρηματισθέντες]] [[2596|κατ ̓]] [[3677|ὄναρ]] [[3361|μὴ]] [[344|ἀνακάμψαι]] [[4314|πρὸς]] [[2264|Ἠρώδην]], [[1223|δι]] [[243|ἄλλης]] [[3598|ὁδοῦ]] [[402|ἀνεχώρησαν]] [[1519|εἰς]] [[3588|τὴν]] [[5561|χώραν]] [[846|αὐτῶν]].

* [[Matthew 2:13 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|13]] [[402|Ἀναχωρησάντων]] [[1161|δὲ]] [[846|αὐτῶν]], [[2400|ἰδοὺ]], [[32|ἄγγελος]] [[2962|Κυρίου]] [[5316|φαίνεται]] [[2596|κατ ̓]] [[3677|ὄναρ]] [[3588|τῷ]] [[2501|Ἰωσὴφ]], [[3004|λέγων]], [[1453|Ἐγερθεὶς]] [[3880|παράλαβε]] [[3588|τὸ]] [[3813|παιδίον]] [[2532|καὶ]] [[3588|τὴν]] [[3384|μητέρα]] [[846|αὐτοῦ]], [[2532|καὶ]] [[5343|φεῦγε]] [[1519|εἰς]] [[125|Αἴγυπτον]]· [[2532|καὶ]] [[2468|ἴσθι]] [[1563|ἐκεῖ]] [[2193|ἕως]] [[302|ἂν]] [[2036|εἴπω]] [[4671|σοι]]· [[3195|μέλλει]] [[1063|γὰρ]] [[2264|Ἠρώδης]] [[2212|ζητεῖν]] [[3588|τὸ]] [[3813|παιδίον]], [[3588|τοῦ]] [[622|ἀπολέσαι]] [[846|αὐτό]].

* [[Matthew 2:14 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|14]] [[3588|ὁ]] [[1161|δὲ]], [[1453|ἐγερθεὶς]] [[3880|παρέλαβε]] [[3588|τὸ]] [[3813|παιδίον]] [[2532|καὶ]] [[3588|τὴν]] [[3384|μητέρα]] [[846|αὐτοῦ]] [[3571|νυκτὸς]], [[2532|καὶ]] [[402|ἀνεχώρησεν]] [[1519|εἰς]] [[125|Αἴγυπτον]].

* [[Matthew 2:15 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|15]] [[2532|καὶ]] [[2258|ἦν]] [[1563|ἐκεῖ]] [[2193|ἕως]] [[3588|τῆς]] [[5054|τελευτῆς]] [[2264|Ἠρώδου]]· [[2443|ἵνα]] [[4137|πληρωθῇ]] [[3588|τὸ]] [[4483|ῥηθὲν]] [[5259|ὑπὸ]] [[3588|τοῦ]] [[2962|Κυρίου]] [[1223|διὰ]] [[3588|τοῦ]] [[4396|προφήτου]] [[3004|λέγοντος]], [[1537|Ἐξ]] [[125|Αἰγύπτου]] [[2564|ἐκάλεσα]] [[3588|τὸν]] [[5207|υἱόν]] [[3450|μου]].

* [[Matthew 2:16 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|16]] [[5119|τότε]] [[2264|Ἠρώδης]] [[1492|ἰδὼν]] [[3754|ὅτι]] [[1702|ἐνεπαίχθη]] [[5259|ὑπὸ]] [[3588|τῶν]] [[3097|μάγων]], [[2373|ἐθυμώθη]] [[3029|λίαν]]· [[2532|καὶ]] [[649|ἀποστείλας]] [[337|ἀνεῖλε]] [[3956|πάντας]] [[3588|τοὺς]] [[3816|παῖδας]] [[3588|τοὺς]] [[1722|ἐν]] [[965|Βηθλέεμ]], [[2532|καὶ]] [[1722|ἐν]] [[3956|πᾶσι]] [[3588|τοῖς]] [[3725|ὁρίοις]] [[846|αὐτῆς]] [[575|ἀπὸ]] [[1332|διετοῦς]], [[2532|καὶ]] [[2736|κατωτέρω]], [[2596|κατὰ]] [[3588|τὸν]] [[5550|χρόνον]] [[3739|ὃν]] [[198|ἠκρίβωσε]] [[3844|παρὰ]] [[3588|τῶν]] [[3097|μάγων]].

* [[Matthew 2:17 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|17]] [[5119|τότε]] [[4137|ἐπληρώθη]] [[3588|τὸ]] [[4483|ῥηθὲν]] [[5259|ὑπὸ]] [[2408|Ἰερεμίου]] [[3588|τοῦ]] [[4396|προφήτου]], [[3004|λέγοντος]],

* [[Matthew 2:18 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|18]] [[5456|Φωνὴ]] [[1722|ἐν]] [[4471|Ρ̓αμὰ]] [[191|ἠκούσθη]], [[2355|θρῆνος]] [[2532|καὶ]] [[2805|κλαυθμὸς]] [[2532|καὶ]] [[3602|ὀδυρμὸς]] [[4183|πολύς]], [[4478|Ρ̓αχὴλ]] [[2799|κλαίουσα]] [[3588|τὰ]] [[5043|τέκνα]] [[846|αὐτῆς]]· [[2532|καὶ]] [[3756|οὐκ]] [[2309|ἤθελε]] [[3870|παρακληθῆναι]], [[3754|ὅτι]] [[3756|οὐκ]] [[1526|εἰσί]].

* [[Matthew 2:19 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|19]] [[5053|τελευτήσαντος]] [[1161|δὲ]] [[3588|τοῦ]] [[2264|Ἠρώδου]], [[2400|ἰδοὺ]], [[32|ἄγγελος]] [[2962|Κυρίου]] [[2596|κατ ̓]] [[3677|ὄναρ]] [[5316|φαίνεται]] [[3588|τῷ]] [[2501|Ἰωσὴφ ]] [[1722|ἐν]] [[125|Αἰγύπτῳ]],

* [[Matthew 2:20 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|20]] [[3004|λέγων]], [[1453|Ἐγερθεὶς]] [[3880|παράλαβε]] [[3588|τὸ]] [[3813|παιδίον]] [[2532|καὶ]] [[3588|τὴν]] [[3384|μητέρα]] [[846|αὐτοῦ]], [[2532|καὶ]] [[4198|πορεύου]] [[1519|εἰς]] [[1093|γῆν]] [[2474|Ἰσραήλ]]. [[2348|τεθνήκασι]] [[1063|γὰρ]] [[3588|οἱ]] [[2212|ζητοῦντες]] [[3588|τὴν]] [[5590|ψυχὴν]] [[3588|τοῦ]] [[3813|παιδίου]].

* [[Matthew 2:21 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|21]] [[3588|ὁ]] [[1161|δὲ]] [[1453|ἐγερθεὶς]] [[3880|παρέλαβε]] [[3588|τὸ]] [[3813|παιδίον]] [[2532|καὶ]] [[3588|τὴν]] [[3384|μητέρα]] [[846|αὐτοῦ]], [[2532|καὶ]] [[2064|ἦλθεν]] [[1519|εἰς]] [[1093|γῆν]] [[2474|Ἰσραήλ]].

* [[Matthew 2:22 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|22]] [[191|ἀκούσας]] [[1161|δὲ]] [[3754|ὅτι]] [[745|Ἀρχέλαος]] [[936|βασιλεύει]] [[1909|ἐπὶ]] [[3588|τῆς]] [[2449|Ἰουδαίας]] [[473|ἀντὶ]] [[2264|Ἠρώδου]] [[3588|τοῦ]] [[3962|πατρὸς]] [[846|αὐτοῦ]], [[5399|ἐφοβήθη]] [[1563|ἐκεῖ]] [[565|ἀπελθεῖν]]· [[5537|χρηματισθεὶς]] [[1161|δὲ]] [[2596|κατ]] [[3677|ὄναρ]], [[402|ἀνεχώρησεν]] [[1519|εἰς]] [[3588|τὰ]] [[3313|μέρη]] [[3588|τῆς]] [[1056|Γαλιλαίας]].

* [[Matthew 2:23 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894)|23]] [[2532|καὶ]] [[2064|ἐλθὼν]], [[2730|κατῴκησεν]] [[1519|εἰς]] [[4172|πόλιν]] [[3004|λεγομένην]] [[3478|Ναζαρέθ]]· [[3704|ὅπως]] [[4137|πληρωθῇ]] [[3588|τὸ]] [[4483|ῥηθὲν]] [[1223|διὰ]] [[3588|τῶν]] [[4396|προφητῶν]], [[3754|ὅτι]] [[3480|Ναζωραῖος]] [[2564|κληθήσεται]].

{{Scrivener Footnote}}

==See Also==
===English===
* [[Matthew 2]]
* [[Matthew 2 KJV PKJV Parallel]]
* [[Matthew 2 King James Version 2016 Edition]] ([[King James Version 2016 Edition]])
* [[Matthew 2 KJV 1611/1900 Parallel]]
* [[Matthew 2 King James Version 1611]]
* [[Matthew 2 Bishops' Bible 1568]]
* [[Matthew 2 Matthew's Bible 1549]]
* [[Matthew 2 Coverdale Bible 1535]]
* [[Matthew 2 Tyndale Bible 1534]]
* [[Matthew 2 Wycliffe Bible 1395]]

===Greek===
* [[Matthew 2 Greek NT: Beza's Textus Receptus (1598)]]
* [[Matthew 2 Greek NT: Scrivener's Textus Receptus (1894) Readers Format]]

Малахия (RUSV)4

2018-02-21T10:37:09Z

Stephanus1550:

* [[Малахия 4:1 (RUSV)|1]] Ибо вот, придет день, пылающий как печь; тогда все надменные и поступающие нечестиво будут как солома, и попалит их грядущий день, говорит Господь Саваоф, так что не оставит у них ни корня, ни ветвей.

* [[Малахия 4:2 (RUSV)|2]] А для вас, благоговеющие пред именем Моим, взойдет Солнце правды и исцеление в лучах Его, и вы выйдете и взыграете, как тельцы упитанные;

* [[Малахия 4:3 (RUSV)|3]] и будете попирать нечестивых, ибо они будут прахом под стопами ног ваших в тот день, который Я соделаю, говорит Господь Саваоф.

* [[Малахия 4:4 (RUSV)|4]] Помните закон Моисея, раба Моего, который Я заповедал ему на Хориве для всего Израиля, равно как и правила и уставы.

* [[Малахия 4:5 (RUSV)|5]] Вот, Я пошлю к вам Илию пророка пред наступлением дня Господня, великого и страшного.

* [[Малахия 4:6 (RUSV)|6]] И он обратит сердца отцов к детям и сердца детей к отцам их, чтобы Я, придя, не поразил земли проклятием.

{{Donate}}

Малахия (RUSV)3

2018-02-21T10:36:54Z

Stephanus1550:

* [[Малахия 3:1 (RUSV)|1]] Вот, Я посылаю Ангела Моего, и он приготовит путь предо Мною, и внезапно придет в храм Свой Господь, Которого вы ищете, и Ангел завета, Которого вы желаете; вот, Он идет, говорит Господь Саваоф.

* [[Малахия 3:2 (RUSV)|2]] И кто выдержит день пришествия Его, и кто устоит, когда Он явится? Ибо Он--как огонь расплавляющий и как щелок очищающий,

* [[Малахия 3:3 (RUSV)|3]] и сядет переплавлять и очищать серебро, и очистит сынов Левия и переплавит их, как золото и как серебро, чтобы приносили жертву Господу в правде.

* [[Малахия 3:4 (RUSV)|4]] Тогда благоприятна будет Господу жертва Иуды и Иерусалима, как во дни древние и как в лета прежние.

* [[Малахия 3:5 (RUSV)|5]] И приду к вам для суда и буду скорым обличителем чародеев и прелюбодеев и тех, которые клянутся ложно и удерживают плату у наемника, притесняют вдову и сироту, и отталкивают пришельца, и Меня не боятся, говорит Господь Саваоф.

* [[Малахия 3:6 (RUSV)|6]] Ибо Я--Господь, Я не изменяюсь; посему вы, сыны Иакова, не уничтожились.

* [[Малахия 3:7 (RUSV)|7]] Со дней отцов ваших вы отступили от уставов Моих и не соблюдаете их; обратитесь ко Мне, и я обращусь к вам, говорит Господь Саваоф. Вы скажете: 'как нам обратиться?'

* [[Малахия 3:8 (RUSV)|8]] Можно ли человеку обкрадывать Бога? А вы обкрадываете Меня. Скажете: 'чем обкрадываем мы Тебя?' Десятиною и приношениями.

* [[Малахия 3:9 (RUSV)|9]] Проклятием вы прокляты, потому что вы--весь народ--обкрадываете Меня.

* [[Малахия 3:10 (RUSV)|10]] Принесите все десятины в дом хранилища, чтобы в доме Моем была пища, и хотя в этом испытайте Меня, говорит Господь Саваоф: не открою ли Я для вас отверстий небесных и не изолью ли на вас благословения до избытка?

* [[Малахия 3:11 (RUSV)|11]] Я для вас запрещу пожирающим истреблять у вас плоды земные, и виноградная лоза на поле у вас не лишится плодов своих, говорит Господь Саваоф.

* [[Малахия 3:12 (RUSV)|12]] И блаженными называть будут вас все народы, потому что вы будете землею вожделенною, говорит Господь Саваоф.

* [[Малахия 3:13 (RUSV)|13]] Дерзостны предо Мною слова ваши, говорит Господь. Вы скажете: 'что мы говорим против Тебя?'

* [[Малахия 3:14 (RUSV)|14]] Вы говорите: 'тщетно служение Богу, и что пользы, что мы соблюдали постановления Его и ходили в печальной одежде пред лицем Господа Саваофа?

* [[Малахия 3:15 (RUSV)|15]] И ныне мы считаем надменных счастливыми: лучше устраивают себя делающие беззакония, и хотя искушают Бога, но остаются целы'.

* [[Малахия 3:16 (RUSV)|16]] Но боящиеся Бога говорят друг другу: 'внимает Господь и слышит это, и пред лицем Его пишется памятная книга о боящихся Господа и чтущих имя Его'.

* [[Малахия 3:17 (RUSV)|17]] И они будут Моими, говорит Господь Саваоф, собственностью Моею в тот день, который Я соделаю, и буду миловать их, как милует человек сына своего, служащего ему.

* [[Малахия 3:18 (RUSV)|18]] И тогда снова увидите различие между праведником и нечестивым, между служащим Богу и не служащим Ему.

{{Donate}}

Малахия (RUSV)2

2018-02-21T10:36:38Z

Stephanus1550:

* [[Малахия 2:1 (RUSV)|1]] Итак для вас, священники, эта заповедь:

* [[Малахия 2:2 (RUSV)|2]] если вы не послушаетесь и если не примете к сердцу, чтобы воздавать славу имени Моему, говорит Господь Саваоф, то Я пошлю на вас проклятие и прокляну ваши благословения, и уже проклинаю, потому что вы не хотите приложить к тому сердца.

* [[Малахия 2:3 (RUSV)|3]] Вот, Я отниму у вас плечо, и помет раскидаю на лица ваши, помет праздничных жертв ваших, и выбросят вас вместе с ним.

* [[Малахия 2:4 (RUSV)|4]] И вы узнаете, что Я дал эту заповедь для сохранения завета Моего с Левием, говорит Господь Саваоф.

* [[Малахия 2:5 (RUSV)|5]] Завет Мой с ним был [завет] жизни и мира, и Я дал его ему для страха, и он боялся Меня и благоговел пред именем Моим.

* [[Малахия 2:6 (RUSV)|6]] Закон истины был в устах его, и неправды не обреталось на языке его; в мире и правде он ходил со Мною и многих отвратил от греха.

* [[Малахия 2:7 (RUSV)|7]] Ибо уста священника должны хранить ведение, и закона ищут от уст его, потому что он вестник Господа Саваофа.

* [[Малахия 2:8 (RUSV)|8]] Но вы уклонились от пути сего, для многих послужили соблазном в законе, разрушили завет Левия, говорит Господь Саваоф.

* [[Малахия 2:9 (RUSV)|9]] За то и Я сделаю вас презренными и униженными перед всем народом, так как вы не соблюдаете путей Моих, лицеприятствуете в делах закона.

* [[Малахия 2:10 (RUSV)|10]] Не один ли у всех нас Отец? Не один ли Бог сотворил нас? Почему же мы вероломно поступаем друг против друга, нарушая тем завет отцов наших?

* [[Малахия 2:11 (RUSV)|11]] Вероломно поступает Иуда, и мерзость совершается в Израиле и в Иерусалиме; ибо унизил Иуда святыню Господню, которую любил, и женился на дочери чужого бога.

* [[Малахия 2:12 (RUSV)|12]] У того, кто делает это, истребит Господь из шатров Иаковлевых бдящего на страже и отвечающего, и приносящего жертву Господу Саваофу.

* [[Малахия 2:13 (RUSV)|13]] И вот еще что вы делаете: вы заставляете обливать слезами жертвенник Господа с рыданием и воплем, так что Он уже не призирает более на приношение и не принимает умилоствительной жертвы из рук ваших.

* [[Малахия 2:14 (RUSV)|14]] Вы скажете: 'за что?' За то, что Господь был свидетелем между тобою и женою юности твоей, против которой ты поступил вероломно, между тем как она подруга твоя и законная жена твоя.

* [[Малахия 2:15 (RUSV)|15]] Но не сделал ли того же один, и в нем пребывал превосходный дух? что же сделал этот один? он желал получить от Бога потомство. Итак берегите дух ваш, и никто не поступай вероломно против жены юности своей.

* [[Малахия 2:16 (RUSV)|16]] Если ты ненавидишь ее, отпусти, говорит Господь Бог Израилев; обида покроет одежду его, говорит Господь Саваоф; посему наблюдайте за духом вашим и не поступайте вероломно.

* [[Малахия 2:17 (RUSV)|17]] Вы прогневляете Господа словами вашими и говорите: 'чем прогневляем мы Его?' Тем, что говорите: 'всякий, делающий зло, хорош пред очами Господа, и к таким Он благоволит', или: 'где Бог правосудия?'

{{Donate}}

Малахия (RUSV) 1

2018-02-21T10:36:31Z

Stephanus1550:

* [[Малахия 1:1 (RUSV)|1]] Пророческое слово Господа к Израилю через Малахию.

* [[Малахия 1:2 (RUSV)|2]] Я возлюбил вас, говорит Господь. А вы говорите: 'в чем явил Ты любовь к нам?' --Не брат ли Исав Иакову? говорит Господь; и однако же Я возлюбил Иакова,

* [[Малахия 1:3 (RUSV)|3]] а Исава возненавидел и предал горы его опустошению, и владения его--шакалам пустыни.

* [[Малахия 1:4 (RUSV)|4]] Если Едом скажет: 'мы разорены, но мы восстановим разрушенное', то Господь Саваоф говорит: они построят, а Я разрушу, и прозовут их областью нечестивою, народом, на который Господь прогневался навсегда.

* [[Малахия 1:5 (RUSV)|5]] И увидят это глаза ваши, и вы скажете: 'возвеличился Господь над пределами Израиля!'

* [[Малахия 1:6 (RUSV)|6]] Сын чтит отца и раб--господина своего; если Я отец, то где почтение ко Мне? и если Я Господь, то где благоговение предо Мною? говорит Господь Саваоф вам, священники, бесславящие имя Мое. Вы говорите: 'чем мы бесславим имя Твое?'

* [[Малахия 1:7 (RUSV)|7]] Вы приносите на жертвенник Мой нечистый хлеб, и говорите: 'чем мы бесславим Тебя?' --Тем, что говорите: 'трапеза Господня не стоит уважения'.

* [[Малахия 1:8 (RUSV)|8]] И когда приносите в жертву слепое, не худо ли это? или когда приносите хромое и больное, не худо ли это? Поднеси это твоему князю; будет ли он доволен тобою и благосклонно ли примет тебя? говорит Господь Саваоф.

* [[Малахия 1:9 (RUSV)|9]] Итак молитесь Богу, чтобы помиловал нас; а когда такое исходит из рук ваших, то может ли Он милостиво принимать вас? говорит Господь Саваоф.

* [[Малахия 1:10 (RUSV)|10]] Лучше кто-нибудь из вас запер бы двери, чтобы напрасно не держали огня на жертвеннике Моем. Нет Моего благоволения к вам, говорит Господь Саваоф, и приношение из рук ваших неблагоугодно Мне.

* [[Малахия 1:11 (RUSV)|11]] Ибо от востока солнца до запада велико будет имя Мое между народами, и на всяком месте будут приносить фимиам имени Моему, чистую жертву; велико будет имя Мое между народами, говорит Господь Саваоф.

* [[Малахия 1:12 (RUSV)|12]] А вы хулите его тем, что говорите: 'трапеза Господня не стоит уважения, и доход от нее--пища ничтожная'.

* [[Малахия 1:13 (RUSV)|13]] Притом говорите: 'вот сколько труда!' и пренебрегаете ею, говорит Господь Саваоф, и приносите украденное, хромое и больное, и такого же свойства приносите хлебный дар: могу ли с благоволением принимать это из рук ваших? говорит Господь.

* [[Малахия 1:14 (RUSV)|14]] Проклят лживый, у которого в стаде есть неиспорченный самец, и он дал обет, а приносит в жертву Господу поврежденное: ибо Я Царь великий, и имя Мое страшно у народов.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 5

2018-02-21T10:29:44Z

Stephanus1550:

* [[Захария 5:1 (RUSV)|1]] И опять поднял я глаза мои и увидел: вот летит свиток.

* [[Захария 5:2 (RUSV)|2]] И сказал он мне: что видишь ты? Я отвечал: вижу летящий свиток; длина его двадцать локтей, а ширина его десять локтей.

* [[Захария 5:3 (RUSV)|3]] Он сказал мне: это проклятие, исходящее на лице всей земли; ибо всякий, кто крадет, будет истреблен, как написано на одной стороне, и всякий, клянущийся ложно, истреблен будет, как написано на другой стороне.

* [[Захария 5:4 (RUSV)|4]] Я навел его, говорит Господь Саваоф, и оно войдет в дом татя и в дом клянущегося Моим именем ложно, и пребудет в доме его, и истребит его, и дерева его, и камни его.

* [[Захария 5:5 (RUSV)|5]] И вышел Ангел, говоривший со мною, и сказал мне: подними еще глаза твои и посмотри, что это выходит?

* [[Захария 5:6 (RUSV)|6]] Когда же я сказал: что это? Он отвечал: это выходит ефа, и сказал: это образ их по всей земле.

* [[Захария 5:7 (RUSV)|7]] И вот, кусок свинца поднялся, и там сидела одна женщина посреди ефы.

* [[Захария 5:8 (RUSV)|8]] И сказал он: эта [женщина] --само нечестие, и бросил ее в средину ефы, а на отверстие ее бросил свинцовый кусок.

* [[Захария 5:9 (RUSV)|9]] И поднял я глаза мои и увидел: вот, появились две женщины, и ветер был в крыльях их, и крылья у них как крылья аиста; и подняли они ефу и понесли ее между землею и небом.

* [[Захария 5:10 (RUSV)|10]] И сказал я Ангелу, говорившему со мною: куда несут они эту ефу?

* [[Захария 5:11 (RUSV)|11]] Тогда сказал он мне: чтобы устроить для нее дом в земле Сеннаар, и когда будет все приготовлено, то она поставится там на своей основе.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 2

2018-02-21T10:29:33Z

Stephanus1550:

* [[Захария 2:1 (RUSV)|1]] И снова я поднял глаза мои и увидел: вот муж, у которого в руке землемерная вервь.

* [[Захария 2:2 (RUSV)|2]] Я спросил: куда ты идешь? и он сказал мне: измерять Иерусалим, чтобы видеть, какая широта его и какая длина его.

* [[Захария 2:3 (RUSV)|3]] И вот Ангел, говоривший со мною, выходит, а другой Ангел идет навстречу ему,

* [[Захария 2:4 (RUSV)|4]] и сказал он этому: иди скорее, скажи этому юноше: Иерусалим заселит окрестности по причине множества людей и скота в нем.

* [[Захария 2:5 (RUSV)|5]] И Я буду для него, говорит Господь, огненною стеною вокруг него и прославлюсь посреди него.

* [[Захария 2:6 (RUSV)|6]] Эй, эй! бегите из северной страны, говорит Господь: ибо по четырем ветрам небесным Я рассеял вас, говорит Господь.

* [[Захария 2:7 (RUSV)|7]] Спасайся, Сион, обитающий у дочери Вавилона.

* [[Захария 2:8 (RUSV)|8]] Ибо так говорит Господь Саваоф: для славы Он послал Меня к народам, грабившим вас, ибо касающийся вас касается зеницы ока Его.

* [[Захария 2:9 (RUSV)|9]] И вот, Я подниму руку Мою на них, и они сделаются добычею рабов своих, и тогда узнаете, что Господь Саваоф послал Меня.

* [[Захария 2:10 (RUSV)|10]] Ликуй и веселись, дщерь Сиона! Ибо вот, Я приду и поселюсь посреди тебя, говорит Господь.

* [[Захария 2:11 (RUSV)|11]] И прибегнут к Господу многие народы в тот день, и будут Моим народом; и Я поселюсь посреди тебя, и узнаешь, что Господь Саваоф послал Меня к тебе.

* [[Захария 2:12 (RUSV)|12]] Тогда Господь возьмет во владение Иуду, Свой удел на святой земле, и снова изберет Иерусалим.

* [[Захария 2:13 (RUSV)|13]] Да молчит всякая плоть пред лицем Господа! Ибо Он поднимается от святаго жилища Своего.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 14

2018-02-21T10:29:20Z

Stephanus1550:

* [[Захария 14:1 (RUSV)|1]] Вот наступает день Господень, и разделят награбленное у тебя среди тебя.

* [[Захария 14:2 (RUSV)|2]] И соберу все народы на войну против Иерусалима, и взят будет город, и разграблены будут домы, и обесчещены будут жены, и половина города пойдет в плен; но остальной народ не будет истреблен из города.

* [[Захария 14:3 (RUSV)|3]] Тогда выступит Господь и ополчится против этих народов, как ополчился в день брани.

* [[Захария 14:4 (RUSV)|4]] И станут ноги Его в тот день на горе Елеонской, которая перед лицем Иерусалима к востоку; и раздвоится гора Елеонская от востока к западу весьма большою долиною, и половина горы отойдет к северу, а половина ее--к югу.

* [[Захария 14:5 (RUSV)|5]] И вы побежите в долину гор Моих, ибо долина гор будет простираться до Асила; и вы побежите, как бежали от землетрясения во дни Озии, царя Иудейского; и придет Господь Бог мой и все святые с Ним.

* [[Захария 14:6 (RUSV)|6]] И будет в тот день: не станет света, светила удалятся.

* [[Захария 14:7 (RUSV)|7]] День этот будет единственный, ведомый только Господу: ни день, ни ночь; лишь в вечернее время явится свет.

* [[Захария 14:8 (RUSV)|8]] И будет в тот день, живые воды потекут из Иерусалима, половина их к морю восточному и половина их к морю западному: летом и зимой так будет.

* [[Захария 14:9 (RUSV)|9]] И Господь будет Царем над всею землею; в тот день будет Господь един, и имя Его едино.

* [[Захария 14:10 (RUSV)|10]] Вся эта земля будет, как равнина, от Гаваона до Реммона, на юг от Иерусалима, который высоко будет стоять на своем месте и населится от ворот Вениаминовых до места первых ворот, до угловых ворот, и от башни Анамеила до царских точил.

* [[Захария 14:11 (RUSV)|11]] И будут жить в нем, и проклятия не будет более, но будет стоять Иерусалим безопасно.

* [[Захария 14:12 (RUSV)|12]] И вот какое будет поражение, которым поразит Господь все народы, которые воевали против Иерусалима: у каждого исчахнет тело его, когда он еще стоит на своих ногах, и глаза у него истают в яминах своих, и язык его иссохнет во рту у него.

* [[Захария 14:13 (RUSV)|13]] И будет в тот день: произойдет между ними великое смятение от Господа, так что один схватит руку другого, и поднимется рука его на руку ближнего его.

* [[Захария 14:14 (RUSV)|14]] Но и сам Иуда будет воевать против Иерусалима, и собрано будет богатство всех окрестных народов: золото, серебро и одежды в великом множестве.

* [[Захария 14:15 (RUSV)|15]] Будет такое же поражение и коней, и лошаков, и верблюдов, и ослов, и всякого скота, какой будет в станах у них.

* [[Захария 14:16 (RUSV)|16]] Затем все остальные из всех народов, приходивших против Иерусалима, будут приходить из года в год для поклонения Царю, Господу Саваофу, и для празднования праздника кущей.

* [[Захария 14:17 (RUSV)|17]] И будет: если какое из племен земных не пойдет в Иерусалим для поклонения Царю, Господу Саваофу, то не будет дождя у них.

* [[Захария 14:18 (RUSV)|18]] И если племя Египетское не поднимется в путь и не придет, то и у него не будет [дождя] и постигнет его поражение, каким поразит Господь народы, не приходящие праздновать праздника кущей.

* [[Захария 14:19 (RUSV)|19]] Вот что будет за грех Египта и за грех всех народов, которые не придут праздновать праздника кущей!

* [[Захария 14:20 (RUSV)|20]] В то время даже на конских уборах будет [начертано]: 'Святыня Господу', и котлы в доме Господнем будут, как жертвенные чаши перед алтарем.

* [[Захария 14:21 (RUSV)|21]] И все котлы в Иерусалиме и Иудее будут святынею Господа Саваофа, и будут приходить все приносящие жертву и брать их и варить в них, и не будет более ни одного Хананея в доме Господа Саваофа в тот день.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 13

2018-02-21T10:29:06Z

Stephanus1550:

* [[Захария 13:1 (RUSV)|1]] В тот день откроется источник дому Давидову и жителям Иерусалима для омытия греха и нечистоты.

* [[Захария 13:2 (RUSV)|2]] И будет в тот день, говорит Господь Саваоф, Я истреблю имена идолов с этой земли, и они не будут более упоминаемы, равно как лжепророков и нечистого духа удалю с земли.

* [[Захария 13:3 (RUSV)|3]] Тогда, если кто будет прорицать, то отец его и мать его, родившие его, скажут ему: тебе не должно жить, потому что ты ложь говоришь во имя Господа; и поразят его отец его и мать его, родившие его, когда он будет прорицать.

* [[Захария 13:4 (RUSV)|4]] И будет в тот день, устыдятся такие прорицатели, каждый видения своего, когда будут прорицать, и не будут надевать на себя власяницы, чтобы обманывать.

* [[Захария 13:5 (RUSV)|5]] И каждый скажет: я не пророк, я земледелец, потому что некто сделал меня рабом от детства моего.

* [[Захария 13:6 (RUSV)|6]] Ему скажут: отчего же на руках у тебя рубцы? И он ответит: оттого, что меня били в доме любящих меня.

* [[Захария 13:7 (RUSV)|7]] О, меч! поднимись на пастыря Моего и на ближнего Моего, говорит Господь Саваоф: порази пастыря, и рассеются овцы! И Я обращу руку Мою на малых.

* [[Захария 13:8 (RUSV)|8]] И будет на всей земле, говорит Господь, две части на ней будут истреблены, вымрут, а третья останется на ней.

* [[Захария 13:9 (RUSV)|9]] И введу эту третью часть в огонь, и расплавлю их, как плавят серебро, и очищу их, как очищают золото: они будут призывать имя Мое, и Я услышу их и скажу: 'это Мой народ', и они скажут: 'Господь--Бог мой!'

{{Donate}}

Захария (RUSV) 12

2018-02-21T10:28:58Z

Stephanus1550:

* [[Захария 12:1 (RUSV)|1]] Пророческое слово Господа об Израиле. Господь, распростерший небо, основавший землю и образовавший дух человека внутри него, говорит:

* [[Захария 12:2 (RUSV)|2]] вот, Я сделаю Иерусалим чашею исступления для всех окрестных народов, и также для Иуды во время осады Иерусалима.

* [[Захария 12:3 (RUSV)|3]] И будет в тот день, сделаю Иерусалим тяжелым камнем для всех племен; все, которые будут поднимать его, надорвут себя, а соберутся против него все народы земли.

* [[Захария 12:4 (RUSV)|4]] В тот день, говорит Господь, Я поражу всякого коня бешенством и всадника его безумием, а на дом Иудин отверзу очи Мои; всякого же коня у народов поражу слепотою.

* [[Захария 12:5 (RUSV)|5]] И скажут князья Иудины в сердцах своих: сила моя--жители Иерусалима в Господе Саваофе, Боге их.

* [[Захария 12:6 (RUSV)|6]] В тот день Я сделаю князей Иудиных, как жаровню с огнем между дровами и как горящий светильник среди снопов, и они истребят все окрестные народы, справа и слева, и снова населен будет Иерусалим на своем месте, в Иерусалиме.

* [[Захария 12:7 (RUSV)|7]] И спасет Господь сначала шатры Иуды, чтобы величие дома Давидова и величие жителей Иерусалима не возносилось над Иудою.

* [[Захария 12:8 (RUSV)|8]] В тот день защищать будет Господь жителей Иерусалима, и самый слабый между ними в тот день будет как Давид, а дом Давида будет как Бог, как Ангел Господень перед ними.

* [[Захария 12:9 (RUSV)|9]] И будет в тот день, Я истреблю все народы, нападающие на Иерусалим.

* [[Захария 12:10 (RUSV)|10]] А на дом Давида и на жителей Иерусалима изолью дух благодати и умиления, и они воззрят на Него, Которого пронзили, и будут рыдать о Нем, как рыдают об единородном сыне, и скорбеть, как скорбят о первенце.

* [[Захария 12:11 (RUSV)|11]] В тот день поднимется большой плач в Иерусалиме, как плач Гададриммона в долине Мегиддонской.

* [[Захария 12:12 (RUSV)|12]] И будет рыдать земля, каждое племя особо: племя дома Давидова особо, и жены их особо; племя дома Нафанова особо, и жены их особо;

* [[Захария 12:13 (RUSV)|13]] племя дома Левиина особо, и жены их особо; племя Симеоново особо, и жены их особо.

* [[Захария 12:14 (RUSV)|14]] Все остальные племена--каждое племя особо, и жены их особо.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 11

2018-02-21T10:28:42Z

Stephanus1550:

* [[Захария 11:1 (RUSV)|1]] Отворяй, Ливан, ворота твои, и да пожрет огонь кедры твои.

* [[Захария 11:2 (RUSV)|2]] Рыдай, кипарис, ибо упал кедр, ибо и величавые опустошены; рыдайте, дубы Васанские, ибо повалился непроходимый лес.

* [[Захария 11:3 (RUSV)|3]] Слышен голос рыдания пастухов, потому что опустошено приволье их; слышно рыкание молодых львов, потому что опустошена краса Иордана.

* [[Захария 11:4 (RUSV)|4]] Так говорит Господь Бог мой: паси овец, обреченных на заклание,

* [[Захария 11:5 (RUSV)|5]] которых купившие убивают ненаказанно, а продавшие говорят: 'благословен Господь; я разбогател!' и пастухи их не жалеют о них.

* [[Захария 11:6 (RUSV)|6]] Ибо Я не буду более миловать жителей земли сей, говорит Господь; и вот, Я предам людей, каждого в руки ближнего его и в руки царя его, и они будут поражать землю, и Я не избавлю от рук их.

* [[Захария 11:7 (RUSV)|7]] И буду пасти овец, обреченных на заклание, овец поистине бедных. И возьму Себе два жезла, и назову один--благоволением, другой--узами, и ими буду пасти овец.

* [[Захария 11:8 (RUSV)|8]] И истреблю трех из пастырей в один месяц; и отвратится душа Моя от них, как и их душа отвращается от Меня.

* [[Захария 11:9 (RUSV)|9]] Тогда скажу: не буду пасти вас: умирающая--пусть умирает, и гибнущая--пусть гибнет, а остающиеся пусть едят плоть одна другой.

* [[Захария 11:10 (RUSV)|10]] И возьму жезл Мой--благоволения и переломлю его, чтобы уничтожить завет, который заключил Я со всеми народами.

* [[Захария 11:11 (RUSV)|11]] И он уничтожен будет в тот день, и тогда узнают бедные из овец, ожидающие Меня, что это слово Господа.

* [[Захария 11:12 (RUSV)|12]] И скажу им: если угодно вам, то дайте Мне плату Мою; если же нет, --не давайте; и они отвесят в уплату Мне тридцать сребренников.

* [[Захария 11:13 (RUSV)|13]] И сказал мне Господь: брось их в церковное хранилище, --высокая цена, в какую они оценили Меня! И взял Я тридцать сребренников и бросил их в дом Господень для горшечника.

* [[Захария 11:14 (RUSV)|14]] И переломил Я другой жезл Мой--'узы', чтобы расторгнуть братство между Иудою и Израилем.

* [[Захария 11:15 (RUSV)|15]] И Господь сказал мне: еще возьми себе снаряд одного из глупых пастухов.

* [[Захария 11:16 (RUSV)|16]] Ибо вот, Я поставлю на этой земле пастуха, который о погибающих не позаботится, потерявшихся не будет искать и больных не будет лечить, здоровых не будет кормить, а мясо тучных будет есть и копыта их оторвет.

* [[Захария 11:17 (RUSV)|17]] Горе негодному пастуху, оставляющему стадо! меч на руку его и на правый глаз его! рука его совершенно иссохнет, и правый глаз его совершенно потускнет.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 10

2018-02-21T10:28:36Z

Stephanus1550:

* [[Захария 10:1 (RUSV)|1]] Просите у Господа дождя во время благопотребное; Господь блеснет молниею и даст вам обильный дождь, каждому злак на поле.

* [[Захария 10:2 (RUSV)|2]] Ибо терафимы говорят пустое, и вещуны видят ложное и рассказывают сны лживые; они утешают пустотою; поэтому они бродят как овцы, бедствуют, потому что нет пастыря.

* [[Захария 10:3 (RUSV)|3]] На пастырей воспылал гнев Мой, и козлов Я накажу; ибо посетит Господь Саваоф стадо Свое, дом Иудин, и поставит их, как славного коня Своего на брани.

* [[Захария 10:4 (RUSV)|4]] Из него будет краеугольный камень, из него--гвоздь, из него--лук для брани, из него произойдут все народоправители.

* [[Захария 10:5 (RUSV)|5]] И они будут, как герои, попирающие [врагов] на войне, как уличную грязь, и сражаться, потому что Господь с ними, и посрамят всадников на конях.

* [[Захария 10:6 (RUSV)|6]] И укреплю дом Иудин, и спасу дом Иосифов, и возвращу их, потому что Я умилосердился над ними, и они будут, как бы Я не оставлял их: ибо Я Господь Бог их, и услышу их.

* [[Захария 10:7 (RUSV)|7]] Как герой будет Ефрем; возвеселится сердце их, как от вина; и увидят это сыны их в возрадуются; в восторге будет сердце их о Господе.

* [[Захария 10:8 (RUSV)|8]] Я дам им знак и соберу их, потому что Я искупил их; они будут так же многочисленны, как прежде;

* [[Захария 10:9 (RUSV)|9]] и расселю их между народами, и в отдаленных странах они будут воспоминать обо Мне и будут жить с детьми своими, и возвратятся;

* [[Захария 10:10 (RUSV)|10]] и возвращу их из земли Египетской, и из Ассирии соберу их, и приведу их в землю Галаадскую и на Ливан, и недостанет [места] для них.

* [[Захария 10:11 (RUSV)|11]] И пройдет бедствие по морю, и поразит волны морские, и иссякнут все глубины реки, и смирится гордость Ассура, и скипетр отнимется у Египта.

* [[Захария 10:12 (RUSV)|12]] Укреплю их в Господе, и они будут ходить во имя Его, говорит Господь.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 9

2018-02-21T10:28:27Z

Stephanus1550:

* [[Захария 9:1 (RUSV)|1]] Пророческое слово Господа на землю Хадрах, и на Дамаске оно остановится, --ибо око Господа на всех людей, как и на все колена Израилевы, --

* [[Захария 9:2 (RUSV)|2]] и на Емаф, смежный с ним, на Тир и Сидон, ибо он очень умудрился.

* [[Захария 9:3 (RUSV)|3]] И устроил себе Тир крепость, накопил серебра, как пыли, и золота, как уличной грязи.

* [[Захария 9:4 (RUSV)|4]] Вот, Господь сделает его бедным и поразит силу его в море, и сам он будет истреблен огнем.

* [[Захария 9:5 (RUSV)|5]] Увидит это Аскалон и ужаснется, и Газа, и вострепещет сильно, и Екрон; ибо посрамится надежда его: не станет царя в Газе, и Аскалон будет необитаем.

* [[Захария 9:6 (RUSV)|6]] Чужое племя будет жить в Азоте, и Я уничтожу высокомерие Филистимлян.

* [[Захария 9:7 (RUSV)|7]] Исторгну кровь из уст его и мерзости его из зубов его, и он достанется Богу нашему, и будет как тысяченачальник в Иуде, и Екрон будет, как Иевусей.

* [[Захария 9:8 (RUSV)|8]] И Я расположу стан у дома Моего против войска, против проходящих вперед и назад, и не будет более проходить притеснитель, ибо ныне Моими очами Я буду взирать на это.

* [[Захария 9:9 (RUSV)|9]] Ликуй от радости, дщерь Сиона, торжествуй, дщерь Иерусалима: се Царь твой грядет к тебе, праведный и спасающий, кроткий, сидящий на ослице и на молодом осле, сыне подъяремной.

* [[Захария 9:10 (RUSV)|10]] Тогда истреблю колесницы у Ефрема и коней в Иерусалиме, и сокрушен будет бранный лук; и Он возвестит мир народам, и владычество Его будет от моря до моря и от реки до концов земли.

* [[Захария 9:11 (RUSV)|11]] А что до тебя, ради крови завета твоего Я освобожу узников твоих изо рва, в котором нет воды.

* [[Захария 9:12 (RUSV)|12]] Возвращайтесь на твердыню вы, пленники надеющиеся! Что теперь возвещаю, воздам тебе вдвойне.

* [[Захария 9:13 (RUSV)|13]] Ибо как лук Я натяну Себе Иуду и наполню лук Ефремом, и воздвигну сынов твоих, Сион, против сынов твоих, Иония, и сделаю тебя мечом ратоборца.

* [[Захария 9:14 (RUSV)|14]] И явится над ними Господь, и как молния вылетит стрела Его, и возгремит Господь Бог трубою, и шествовать будет в бурях полуденных.

* [[Захария 9:15 (RUSV)|15]] Господь Саваоф будет защищать их, и они будут истреблять и попирать пращные камни, и будут пить и шуметь как бы от вина, и наполнятся как жертвенные чаши, как углы жертвенника.

* [[Захария 9:16 (RUSV)|16]] И спасет их Господь Бог их в тот день, как овец, народ Свой; ибо, подобно камням в венце, они воссияют на земле Его.

* [[Захария 9:17 (RUSV)|17]] О, как велика благость его и какая красота его! Хлеб одушевит язык у юношей и вино--у отроковиц!

{{Donate}}

Захария (RUSV) 8

2018-02-21T10:28:22Z

Stephanus1550:

* [[Захария 8:1 (RUSV)|1]] И было слово Господа Саваофа:

* [[Захария 8:2 (RUSV)|2]] так говорит Господь Саваоф: возревновал Я о Сионе ревностью великою, и с великим гневом возревновал Я о нем.

* [[Захария 8:3 (RUSV)|3]] Так говорит Господь: обращусь Я к Сиону и буду жить в Иерусалиме, и будет называться Иерусалим городом истины, и гора Господа Саваофа--горою святыни.

* [[Захария 8:4 (RUSV)|4]] Так говорит Господь Саваоф: опять старцы и старицы будут сидеть на улицах в Иерусалиме, каждый с посохом в руке, от множества дней.

* [[Захария 8:5 (RUSV)|5]] И улицы города сего наполнятся отроками и отроковицами, играющими на улицах его.

* [[Захария 8:6 (RUSV)|6]] Так говорит Господь Саваоф: если это в глазах оставшегося народа покажется дивным во дни сии, то неужели оно дивно и в Моих очах? говорит Господь Саваоф.

* [[Захария 8:7 (RUSV)|7]] Так говорит Господь Саваоф: вот, Я спасу народ Мой из страны востока и из страны захождения солнца;

* [[Захария 8:8 (RUSV)|8]] и приведу их, и будут они жить в Иерусалиме, и будут Моим народом, и Я буду их Богом, в истине и правде.

* [[Захария 8:9 (RUSV)|9]] Так говорит Господь Саваоф: укрепите руки ваши вы, слышащие ныне слова сии из уст пророков, бывших при основании дома Господа Саваофа, для создания храма.

* [[Захария 8:10 (RUSV)|10]] Ибо прежде дней тех не было возмездия для человека, ни возмездия за труд животных; ни уходящему, ни приходящему не было покоя от врага; и попускал Я всякого человека враждовать против другого.

* [[Захария 8:11 (RUSV)|11]] А ныне для остатка этого народа Я не такой, как в прежние дни, говорит Господь Саваоф.

* [[Захария 8:12 (RUSV)|12]] Ибо посев будет в мире; виноградная лоза даст плод свой, и земля даст произведения свои, и небеса будут давать росу свою, и все это Я отдам во владение оставшемуся народу сему.

* [[Захария 8:13 (RUSV)|13]] И будет: как вы, дом Иудин и дом Израилев, были проклятием у народов, так Я спасу вас, и вы будете благословением; не бойтесь; да укрепятся руки ваши!

* [[Захария 8:14 (RUSV)|14]] Ибо так говорит Господь Саваоф; как Я определил наказать вас, когда отцы ваши прогневали Меня, говорит Господь Саваоф, и не отменил,

* [[Захария 8:15 (RUSV)|15]] так опять Я определил в эти дни соделать доброе Иерусалиму и дому Иудину; не бойтесь!

* [[Захария 8:16 (RUSV)|16]] Вот дела, которые вы должны делать: говорите истину друг другу; по истине и миролюбно судите у ворот ваших.

* [[Захария 8:17 (RUSV)|17]] Никто из вас да не мыслит в сердце своем зла против ближнего своего, и ложной клятвы не любите, ибо все это Я ненавижу, говорит Господь.

* [[Захария 8:18 (RUSV)|18]] И было ко мне слово Господа Саваофа:

* [[Захария 8:19 (RUSV)|19]] так говорит Господь Саваоф: пост четвертого месяца и пост пятого, и пост седьмого, и пост десятого соделается для дома Иудина радостью и веселым торжеством; только любите истину и мир.

* [[Захария 8:20 (RUSV)|20]] Так говорит Господь Саваоф: еще будут приходить народы и жители многих городов;

* [[Захария 8:21 (RUSV)|21]] и пойдут жители одного города к жителям другого и скажут: пойдем молиться лицу Господа и взыщем Господа Саваофа; [и каждый] [скажет]: пойду и я.

* [[Захария 8:22 (RUSV)|22]] И будут приходить многие племена и сильные народы, чтобы взыскать Господа Саваофа в Иерусалиме и помолиться лицу Господа.

* [[Захария 8:23 (RUSV)|23]] Так говорит Господь Саваоф: будет в те дни, возьмутся десять человек из всех разноязычных народов, возьмутся за полу Иудея и будут говорить: мы пойдем с тобою, ибо мы слышали, что с вами Бог.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 7

2018-02-21T10:28:07Z

Stephanus1550:

* [[Захария 7:1 (RUSV)|1]] В четвертый год царя Дария было слово Господне к Захарии, в четвертый день девятого месяца, Хаслева,

* [[Захария 7:2 (RUSV)|2]] когда Вефиль послал Сарецера и Регем-Мелеха и спутников его помолиться пред лицем Господа

* [[Захария 7:3 (RUSV)|3]] и спросить у священников, которые в доме Господа Саваофа, и у пророков, говоря: 'плакать ли мне в пятый месяц и поститься, как я делал это уже много лет?'

* [[Захария 7:4 (RUSV)|4]] И было ко мне слово Господа Саваофа:

* [[Захария 7:5 (RUSV)|5]] скажи всему народу земли сей и священникам так: когда вы постились и плакали в пятом и седьмом месяце, притом уже семьдесят лет, для Меня ли вы постились? для Меня ли?

* [[Захария 7:6 (RUSV)|6]] И когда вы едите и когда пьете, не для себя ли вы едите, не для себя ли вы пьете?

* [[Захария 7:7 (RUSV)|7]] Не те же ли слова провозглашал Господь через прежних пророков, когда еще Иерусалим был населен и покоен, и города вокруг него, южная страна и низменность, были населены?

* [[Захария 7:8 (RUSV)|8]] И было слово Господне к Захарии:

* [[Захария 7:9 (RUSV)|9]] так говорил тогда Господь Саваоф: производите суд справедливый и оказывайте милость и сострадание каждый брату своему;

* [[Захария 7:10 (RUSV)|10]] вдовы и сироты, пришельца и бедного не притесняйте и зла друг против друга не мыслите в сердце вашем.

* [[Захария 7:11 (RUSV)|11]] Но они не хотели внимать, отворотились от Меня, и уши свои отяготили, чтобы не слышать.

* [[Захария 7:12 (RUSV)|12]] И сердце свое окаменили, чтобы не слышать закона и слов, которые посылал Господь Саваоф Духом Своим через прежних пророков; за то и постиг их великий гнев Господа Саваофа.

* [[Захария 7:13 (RUSV)|13]] И было: как Он взывал, а они не слушали, так и они взывали, а Я не слушал, говорит Господь Саваоф.

* [[Захария 7:14 (RUSV)|14]] И Я развеял их по всем народам, которых они не знали, и земля сия опустела после них, так что никто не ходил по ней ни взад, ни вперед, и они сделали вожделенную страну пустынею.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 6

2018-02-21T10:27:55Z

Stephanus1550:

* [[Захария 6:1 (RUSV)|1]] И опять поднял я глаза мои и вижу: вот, четыре колесницы выходят из ущелья между двумя горами; и горы те [были] горы медные.

* [[Захария 6:2 (RUSV)|2]] В первой колеснице кони рыжие, а во второй колеснице кони вороные;

* [[Захария 6:3 (RUSV)|3]] в третьей колеснице кони белые, а в четвертой колеснице кони пегие, сильные.

* [[Захария 6:4 (RUSV)|4]] И, начав речь, я сказал Ангелу, говорившему со мною: что это, господин мой?

* [[Захария 6:5 (RUSV)|5]] И отвечал Ангел и сказал мне: это выходят четыре духа небесных, которые предстоят пред Господом всей земли.

* [[Захария 6:6 (RUSV)|6]] Вороные кони там выходят к стране северной и белые идут за ними, а пегие идут к стране полуденной.

* [[Захария 6:7 (RUSV)|7]] И сильные вышли и стремились идти, чтобы пройти землю; и он сказал: идите, пройдите землю, --и они прошли землю.

* [[Захария 6:8 (RUSV)|8]] Тогда позвал он меня и сказал мне так: смотри, вышедшие в землю северную успокоили дух Мой на земле северной.

* [[Захария 6:9 (RUSV)|9]] И было слово Господне ко мне:

* [[Захария 6:10 (RUSV)|10]] возьми у пришедших из плена, у Хелдая, у Товии и у Иедая, и пойди в тот самый день, пойди в дом Иосии, сына Софониева, куда они пришли из Вавилона,

* [[Захария 6:11 (RUSV)|11]] возьми [у них] серебро и золото и сделай венцы, и возложи на голову Иисуса, сына Иоседекова, иерея великого,

* [[Захария 6:12 (RUSV)|12]] и скажи ему: так говорит Господь Саваоф: вот Муж, --имя Ему ОТРАСЛЪ, Он произрастет из Своего корня и создаст храм Господень.

* [[Захария 6:13 (RUSV)|13]] Он создаст храм Господень и примет славу, и воссядет, и будет владычествовать на престоле Своем; будет и священником на престоле Своем, и совет мира будет между тем и другим.

* [[Захария 6:14 (RUSV)|14]] А венцы те будут Хелему и Товии, Иедаю и Хену, сыну Софониеву, на память в храме Господнем.

* [[Захария 6:15 (RUSV)|15]] И издали придут, и примут участие в построении храма Господня, и вы узнаете, что Господь Саваоф послал меня к вам, и это будет, если вы усердно будете слушаться гласа Господа Бога вашего.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 4

2018-02-21T10:27:30Z

Stephanus1550:

* [[Захария 4:1 (RUSV)|1]] И возвратился тот Ангел, который говорил со мною, и пробудил меня, как пробуждают человека от сна его.

* [[Захария 4:2 (RUSV)|2]] И сказал он мне: что ты видишь? И отвечал я: вижу, вот светильник весь из золота, и чашечка для елея наверху его, и семь лампад на нем, и по семи трубочек у лампад, которые наверху его;

* [[Захария 4:3 (RUSV)|3]] и две маслины на нем, одна с правой стороны чашечки, другая с левой стороны ее.

* [[Захария 4:4 (RUSV)|4]] И отвечал я и сказал Ангелу, говорившему со мною: что это, господин мой?

* [[Захария 4:5 (RUSV)|5]] И Ангел, говоривший со мною, отвечал и сказал мне: ты не знаешь, что это? И сказал я: не знаю, господин мой.

* [[Захария 4:6 (RUSV)|6]] Тогда отвечал он и сказал мне так: это слово Господа к Зоровавелю, выражающее: не воинством и не силою, но Духом Моим, говорит Господь Саваоф.

* [[Захария 4:7 (RUSV)|7]] Кто ты, великая гора, перед Зоровавелем? ты--равнина, и вынесет он краеугольный камень при шумных восклицаниях: 'благодать, благодать на нем!'

* [[Захария 4:8 (RUSV)|8]] И было ко мне слово Господне:

* [[Захария 4:9 (RUSV)|9]] руки Зоровавеля положили основание дому сему; его руки и окончат его, и узнаешь, что Господь Саваоф послал Меня к вам.

* [[Захария 4:10 (RUSV)|10]] Ибо кто может считать день сей маловажным, когда радостно смотрят на строительный отвес в руках Зоровавеля те семь, --это очи Господа, которые объемлют взором всю землю?

* [[Захария 4:11 (RUSV)|11]] Тогда отвечал я и сказал ему: что значат те две маслины с правой стороны светильника и с левой стороны его?

* [[Захария 4:12 (RUSV)|12]] Вторично стал я говорить и сказал ему: что значат две масличные ветви, которые через две золотые трубочки изливают из себя золото?

* [[Захария 4:13 (RUSV)|13]] И сказал он мне: ты не знаешь, что это? Я отвечал: не знаю, господин мой.

* [[Захария 4:14 (RUSV)|14]] И сказал он: это два помазанные елеем, предстоящие Господу всей земли.

{{Donate}}

Захария (RUSV) 3

2018-02-21T10:27:14Z

Stephanus1550:

* [[Захария 3:1 (RUSV)|1]] И показал он мне Иисуса, великого иерея, стоящего перед Ангелом Господним, и сатану, стоящего по правую руку его, чтобы противодействовать ему.

* [[Захария 3:2 (RUSV)|2]] И сказал Господь сатане: Господь да запретит тебе, сатана, да запретит тебе Господь, избравший Иерусалим! не головня ли он, исторгнутая из огня?

* [[Захария 3:3 (RUSV)|3]] Иисус же одет был в запятнанные одежды и стоял перед Ангелом,

* [[Захария 3:4 (RUSV)|4]] который отвечал и сказал стоявшим перед ним так: снимите с него запятнанные одежды. А ему самому сказал: смотри, Я снял с тебя вину твою и облекаю тебя в одежды торжественные.

* [[Захария 3:5 (RUSV)|5]] И сказал: возложите на голову его чистый кидар. И возложили чистый кидар на голову его и облекли его в одежду; Ангел же Господень стоял.

* [[Захария 3:6 (RUSV)|6]] И засвидетельствовал Ангел Господень и сказал Иисусу:

* [[Захария 3:7 (RUSV)|7]] так говорит Господь Саваоф: если ты будешь ходить по Моим путям и если будешь на страже Моей, то будешь судить дом Мой и наблюдать за дворами Моими. Я дам тебе ходить между сими, стоящими здесь.

* [[Захария 3:8 (RUSV)|8]] Выслушай же, Иисус, иерей великий, ты и собратия твои, сидящие перед тобою, мужи знаменательные: вот, Я привожу раба Моего, ОТРАСЛЪ.

* [[Захария 3:9 (RUSV)|9]] Ибо вот тот камень, который Я полагаю перед Иисусом; на этом одном камне семь очей; вот, Я вырежу на нем начертания его, говорит Господь Саваоф, и изглажу грех земли сей в один день.

* [[Захария 3:10 (RUSV)|10]] В тот день, говорит Господь Саваоф, будете друг друга приглашать под виноград и под смоковниц

{{Donate}}

Захария (RUSV) 1

2018-02-21T10:27:08Z

Stephanus1550:

* [[Захария 1:1 (RUSV)|1]] В восьмом месяце, во второй год Дария, было слово Господне к Захарии, сыну Варахиину, сыну Аддову, пророку:

* [[Захария 1:2 (RUSV)|2]] прогневался Господь на отцов ваших великим гневом,

* [[Захария 1:3 (RUSV)|3]] и ты скажи им: так говорит Господь Саваоф: обратитесь ко Мне, говорит Господь Саваоф, и Я обращусь к вам, говорит Господь Саваоф.

* [[Захария 1:4 (RUSV)|4]] Не будьте такими, как отцы ваши, к которым взывали прежде бывшие пророки, говоря: 'так говорит Господь Саваоф: обратитесь от злых путей ваших и от злых дел ваших'; но они не слушались и не внимали Мне, говорит Господь.

* [[Захария 1:5 (RUSV)|5]] Отцы ваши--где они? да и пророки, будут ли они вечно жить?

* [[Захария 1:6 (RUSV)|6]] Но слова Мои и определения Мои, которые заповедал Я рабам Моим, пророкам, разве не постигли отцов ваших? и они обращались и говорили: 'как определил Господь Саваоф поступить с нами по нашим путям и по нашим делам, так и поступил с нами'.

* [[Захария 1:7 (RUSV)|7]] В двадцать четвертый день одиннадцатого месяца, --это месяц Шеват, --во второй год Дария, было слово Господне к Захарии, сыну Варахиину, сыну Аддову, пророку:

* [[Захария 1:8 (RUSV)|8]] видел я ночью: вот, муж на рыжем коне стоит между миртами, которые в углублении, а позади него кони рыжие, пегие и белые, --

* [[Захария 1:9 (RUSV)|9]] и сказал я: кто они, господин мой? И сказал мне Ангел, говоривший со мною: я покажу тебе, кто они.

* [[Захария 1:10 (RUSV)|10]] И отвечал муж, который стоял между миртами, и сказал: это те, которых Господь послал обойти землю.

* [[Захария 1:11 (RUSV)|11]] И они отвечали Ангелу Господню, стоявшему между миртами, и сказали: обошли мы землю, и вот, вся земля населена и спокойна.

* [[Захария 1:12 (RUSV)|12]] И отвечал Ангел Господень и сказал: Господи Вседержителю! Доколе Ты не умилосердишься над Иерусалимом и над городами Иуды, на которые Ты гневаешься вот уже семьдесят лет?

* [[Захария 1:13 (RUSV)|13]] Тогда в ответ Ангелу, говорившему со мною, изрек Господь слова благие, слова утешительные.

* [[Захария 1:14 (RUSV)|14]] И сказал мне Ангел, говоривший со мною: провозгласи и скажи: так говорит Господь Саваоф: возревновал Я о Иерусалиме и о Сионе ревностью великою;

* [[Захария 1:15 (RUSV)|15]] и великим негодованием негодую на народы, живущие в покое; ибо, когда Я мало прогневался, они усилили зло.

* [[Захария 1:16 (RUSV)|16]] Посему так говорит Господь: Я обращаюсь к Иерусалиму с милосердием; в нем соорудится дом Мой, говорит Господь Саваоф, и землемерная вервь протянется по Иерусалиму.

* [[Захария 1:17 (RUSV)|17]] Еще провозгласи и скажи: так говорит Господь Саваоф: снова переполнятся города Мои добром, и утешит Господь Сион, и снова изберет Иерусалим.

* [[Захария 1:18 (RUSV)|18]] И поднял я глаза мои и увидел: вот четыре рога.

* [[Захария 1:19 (RUSV)|19]] И сказал я Ангелу, говорившему со мною: что это? И он ответил мне: это роги, которые разбросали Иуду, Израиля и Иерусалим.

* [[Захария 1:20 (RUSV)|20]] Потом показал мне Господь четырех рабочих.

* [[Захария 1:21 (RUSV)|21]] И сказал я: что они идут делать? Он сказал мне так: эти роги разбросали Иуду, так что никто не может поднять головы своей; а сии пришли устрашить их, сбить роги народов, поднявших рог свой против земли Иуды, чтобы рассеять ее.

{{Donate}}

Аггей 2 (RUSV)

2018-02-21T10:25:43Z

Stephanus1550:

* [[Аггей 2:1 (RUSV)|1]] В седьмой месяц, в двадцать первый день месяца, было слово Господне через Аггея пророка:

* [[Аггей 2:2 (RUSV)|2]] скажи теперь Зоровавелю, сыну Салафиилеву, правителю Иудеи, и Иисусу, сыну Иоседекову, великому иерею, и остатку народа:

* [[Аггей 2:3 (RUSV)|3]] кто остался между вами, который видел этот дом в прежней его славе, и каким видите вы его теперь? Не есть ли он в глазах ваших как бы ничто?

* [[Аггей 2:4 (RUSV)|4]] Но ободрись ныне, Зоровавель, говорит Господь, ободрись, Иисус, сын Иоседеков, великий иерей! ободрись, весь народ земли, говорит Господь, и производите работы, ибо Я с вами, говорит Господь Саваоф.

* [[Аггей 2:5 (RUSV)|5]] Завет Мой, который Я заключил с вами при исшествии вашем из Египта, и дух Мой пребывает среди вас: не бойтесь!

* [[Аггей 2:6 (RUSV)|6]] Ибо так говорит Господь Саваоф: еще раз, и это будет скоро, Я потрясу небо и землю, море и сушу,

* [[Аггей 2:7 (RUSV)|7]] и потрясу все народы, и придет Желаемый всеми народами, и наполню дом сей славою, говорит Господь Саваоф.

* [[Аггей 2:8 (RUSV)|8]] Мое серебро и Мое золото, говорит Господь Саваоф.

* [[Аггей 2:9 (RUSV)|9]] Слава сего последнего храма будет больше, нежели прежнего, говорит Господь Саваоф; и на месте сем Я дам мир, говорит Господь Саваоф.

* [[Аггей 2:10 (RUSV)|10]] В двадцать четвертый день девятого месяца, во второй год Дария, было слово Господне через Аггея пророка:

* [[Аггей 2:11 (RUSV)|11]] так говорит Господь Саваоф: спроси священников о законе и скажи:

* [[Аггей 2:12 (RUSV)|12]] если бы кто нес освященное мясо в поле одежды своей и полою своею коснулся хлеба, или чего-либо вареного, или вина, или елея, или какой-нибудь пищи: сделается ли это священным? И отвечали священники и сказали: нет.

* [[Аггей 2:13 (RUSV)|13]] Потом сказал Аггей: а если прикоснется ко всему этому кто-- либо, осквернившийся от прикосновения к мертвецу: сделается ли это нечистым? И отвечали священники и сказали: будет нечистым.

* [[Аггей 2:14 (RUSV)|14]] Тогда отвечал Аггей и сказал: таков этот народ, таково это племя предо Мною, говорит Господь, и таковы все дела рук их! И что они приносят там, все нечисто.

* [[Аггей 2:15 (RUSV)|15]] Теперь обратите сердце ваше на время от сего дня и назад, когда еще не был положен камень на камень в храме Господнем.

* [[Аггей 2:16 (RUSV)|16]] Приходили бывало к копне, могущей приносить двадцать мер, и оказывалось только десять; приходили к подточилию, чтобы начерпать пятьдесят мер из подточилия, а оказывалось только двадцать.

* [[Аггей 2:17 (RUSV)|17]] Поражал Я вас ржавчиною и блеклостью хлеба и градом все труды рук ваших; но вы не обращались ко Мне, говорит Господь.

* [[Аггей 2:18 (RUSV)|18]] Обратите же сердце ваше на время от сего дня и назад, от двадцать четвертого дня девятого месяца, от того дня, когда основан был храм Господень; обратите сердце ваше:

* [[Аггей 2:19 (RUSV)|19]] есть ли еще в житницах семена? Доселе ни виноградная лоза, ни смоковница, ни гранатовое дерево, ни маслина не давали плода; а от сего дня Я благословлю их.

* [[Аггей 2:20 (RUSV)|20]] И было слово Господне к Аггею вторично в двадцать четвертый день месяца, и сказано:

* [[Аггей 2:21 (RUSV)|21]] скажи Зоровавелю, правителю Иудеи: потрясу Я небо и землю;

* [[Аггей 2:22 (RUSV)|22]] и ниспровергну престолы царств, и истреблю силу царств языческих, опрокину колесницы и сидящих на них, и низринуты будут кони и всадники их, один мечом другого.

* [[Аггей 2:23 (RUSV)|23]] В тот день, говорит Господь Саваоф, Я возьму тебя, Зоровавель, сын Салафиилев, раб Мой, говорит Господь, и буду держать тебя как печать, ибо Я избрал тебя, говорит Господь Саваоф.

{{Donate}}

Аггей 1 (RUSV)

2018-02-21T10:25:35Z

Stephanus1550:

* [[Аггей 1:1 (RUSV)|1]] Во второй год царя Дария, в шестой месяц, в первый день месяца, было слово Господне через Аггея пророка к Зоровавелю, сыну Салафиилеву, правителю Иудеи, и к Иисусу, сыну Иоседекову, великому иерею:

* [[Аггей 1:2 (RUSV)|2]] так сказал Господь Саваоф: народ сей говорит: 'не пришло еще время, не время строить дом Господень'.

* [[Аггей 1:3 (RUSV)|3]] И было слово Господне через Аггея пророка:

* [[Аггей 1:4 (RUSV)|4]] а вам самим время жить в домах ваших украшенных, тогда как дом сей в запустении?

* [[Аггей 1:5 (RUSV)|5]] Посему ныне так говорит Господь Саваоф: обратите сердце ваше на пути ваши.

* [[Аггей 1:6 (RUSV)|6]] Вы сеете много, а собираете мало; едите, но не в сытость; пьете, но не напиваетесь; одеваетесь, а не согреваетесь; зарабатывающий плату зарабатывает для дырявого кошелька.

* [[Аггей 1:7 (RUSV)|7]] Так говорит Господь Саваоф: обратите сердце ваше на пути ваши.

* [[Аггей 1:8 (RUSV)|8]] Взойдите на гору и носите дерева, и стройте храм; и Я буду благоволить к нему, и прославлюсь, говорит Господь.

* [[Аггей 1:9 (RUSV)|9]] Ожидаете многого, а выходит мало; и что принесете домой, то Я развею. --За что? говорит Господь Саваоф: за Мой дом, который в запустении, тогда как вы бежите, каждый к своему дому.

* [[Аггей 1:10 (RUSV)|10]] Посему-то небо заключилось и не дает вам росы, и земля не дает своих произведений.

* [[Аггей 1:11 (RUSV)|11]] И Я призвал засуху на землю, на горы, на хлеб, на виноградный сок, на елей и на все, что производит земля, и на человека, и на скот, и на всякий ручной труд.

* [[Аггей 1:12 (RUSV)|12]] И послушались Зоровавель, сын Салафиилев, и Иисус, сын Иоседеков, и весь прочий народ гласа Господа Бога своего и слов Аггея пророка, как посланного Господом Богом их, и народ убоялся Господа.

* [[Аггей 1:13 (RUSV)|13]] Тогда Аггей, вестник Господень, посланный от Господа, сказал к народу: Я с вами! говорит Господь.

* [[Аггей 1:14 (RUSV)|14]] И возбудил Господь дух Зоровавеля, сына Салафиилева, правителя Иудеи, и дух Иисуса, сына Иоседекова, великого иерея, и дух всего остатка народа, и они пришли, и стали производить работы в доме Господа Саваофа, Бога своего,

* [[Аггей 1:15 (RUSV)|15]] в двадцать четвертый день шестого месяца, во второй год царя Дария.

{{Donate}}

Софония 3 (RUSV)

2018-02-21T10:25:21Z

Stephanus1550:

* [[Софония 3:1 (RUSV)|1]] Горе городу нечистому и оскверненному, притеснителю!

* [[Софония 3:2 (RUSV)|2]] Не слушает голоса, не принимает наставления, на Господа не уповает, к Богу своему не приближается.

* [[Софония 3:3 (RUSV)|3]] Князья его посреди него--рыкающие львы, судьи его--вечерние волки, не оставляющие до утра ни одной кости.

* [[Софония 3:4 (RUSV)|4]] Пророки его--люди легкомысленные, вероломные; священники его оскверняют святыню, попирают закон.

* [[Софония 3:5 (RUSV)|5]] Господь праведен посреди него, не делает неправды, каждое утро являет суд Свой неизменно; но беззаконник не знает стыда.

* [[Софония 3:6 (RUSV)|6]] Я истребил народы, разрушены твердыни их; пустыми сделал улицы их, так что никто уже не ходит по ним; разорены города их: нет ни одного человека, нет жителей.

* [[Софония 3:7 (RUSV)|7]] Я говорил: 'бойся только Меня, принимай наставление!' и не будет истреблено жилище его, и не постигнет его зло, какое Я постановил о нем; а они прилежно старались портить все свои действия.

* [[Софония 3:8 (RUSV)|8]] Итак ждите Меня, говорит Господь, до того дня, когда Я восстану для опустошения, ибо Мною определено собрать народы, созвать царства, чтобы излить на них негодование Мое, всю ярость гнева Моего; ибо огнем ревности Моей пожрана будет вся земля.

* [[Софония 3:9 (RUSV)|9]] Тогда опять Я дам народам уста чистые, чтобы все призывали имя Господа и служили Ему единодушно.

* [[Софония 3:10 (RUSV)|10]] Из заречных стран Ефиопии поклонники Мои, дети рассеянных Моих, принесут Мне дары.

* [[Софония 3:11 (RUSV)|11]] В тот день ты не будешь срамить себя всякими поступками твоими, какими ты грешил против Меня, ибо тогда Я удалю из среды твоей тщеславящихся твоею знатностью, и не будешь более превозноситься на святой горе Моей.

* [[Софония 3:12 (RUSV)|12]] Но оставлю среди тебя народ смиренный и простой, и они будут уповать на имя Господне.

* [[Софония 3:13 (RUSV)|13]] Остатки Израиля не будут делать неправды, не станут говорить лжи, и не найдется в устах их языка коварного, ибо сами будут пастись и покоиться, и никто не потревожит их.

* [[Софония 3:14 (RUSV)|14]] Ликуй, дщерь Сиона! торжествуй, Израиль! веселись и радуйся от всего сердца, дщерь Иерусалима!

* [[Софония 3:15 (RUSV)|15]] Отменил Господь приговор над тобою, прогнал врага твоего! Господь, царь Израилев, посреди тебя: уже более не увидишь зла.

* [[Софония 3:16 (RUSV)|16]] В тот день скажут Иерусалиму: 'не бойся', и Сиону: 'да не ослабевают руки твои!'

* [[Софония 3:17 (RUSV)|17]] Господь Бог твой среди тебя, Он силен спасти тебя; возвеселится о тебе радостью, будет милостив по любви Своей, будет торжествовать о тебе с ликованием.

* [[Софония 3:18 (RUSV)|18]] Сетующих о торжественных празднествах Я соберу: твои они, на них тяготеет поношение.

* [[Софония 3:19 (RUSV)|19]] Вот, Я стесню всех притеснителей твоих в то время и спасу хромлющее, и соберу рассеянное, и приведу их в почет и именитость на всей этой земле поношения их.

* [[Софония 3:20 (RUSV)|20]] В то время приведу вас и тогда же соберу вас, ибо сделаю вас именитыми и почетными между всеми народами земли, когда возвращу плен ваш перед глазами вашими, говорит Господь.

{{Donate}}

Софония 2 (RUSV)

2018-02-21T10:25:04Z

Stephanus1550:

* [[Софония 2:1 (RUSV)|1]] Исследуйте себя внимательно, исследуйте, народ необузданный,

* [[Софония 2:2 (RUSV)|2]] доколе не пришло определение--день пролетит как мякина--доколе не пришел на вас пламенный гнев Господень, доколе не наступил для вас день ярости Господней.

* [[Софония 2:3 (RUSV)|3]] Взыщите Господа, все смиренные земли, исполняющие законы Его; взыщите правду, взыщите смиренномудрие; может быть, вы укроетесь в день гнева Господня.

* [[Софония 2:4 (RUSV)|4]] Ибо Газа будет покинута и Аскалон опустеет, Азот будет выгнан среди дня и Екрон искоренится.

* [[Софония 2:5 (RUSV)|5]] Горе жителям приморской страны, народу Критскому! Слово Господне на вас, Хананеи, земля Филистимская! Я истреблю тебя, и не будет у тебя жителей, --

* [[Софония 2:6 (RUSV)|6]] и будет приморская страна пастушьим овчарником и загоном для скота.

* [[Софония 2:7 (RUSV)|7]] И достанется этот край остаткам дома Иудина, и будут пасти там, и в домах Аскалона будут вечером отдыхать, ибо Господь Бог их посетит их и возвратит плен их.

* [[Софония 2:8 (RUSV)|8]] Слышал Я поношение Моава и ругательства сынов Аммоновых, как они издевались над Моим народом и величались на пределах его.

* [[Софония 2:9 (RUSV)|9]] Посему, живу Я! говорит Господь Саваоф, Бог Израилев: Моав будет, как Содом, и сыны Аммона будут, как Гоморра, достоянием крапивы, соляною рытвиною, пустынею навеки; остаток народа Моего возьмет их в добычу, и уцелевшие из людей Моих получат их в наследие.

* [[Софония 2:10 (RUSV)|10]] Это им за высокомерие их, за то, что они издевались и величались над народом Господа Саваофа.

* [[Софония 2:11 (RUSV)|11]] Страшен будет для них Господь, ибо истребит всех богов земли, и Ему будут поклоняться, каждый со своего места, все острова народов.

* [[Софония 2:12 (RUSV)|12]] И вы, Ефиопляне, избиты будете мечом Моим.

* [[Софония 2:13 (RUSV)|13]] И прострет Он руку Свою на север, и уничтожит Ассура, и обратит Ниневию в развалины, в место сухое, как пустыня,

* [[Софония 2:14 (RUSV)|14]] и покоиться будут среди нее стада и всякого рода животные; пеликан и еж будут ночевать в резных украшениях ее; голос их будет раздаваться в окнах, разрушение обнаружится на дверных столбах, ибо не станет на них кедровой обшивки.

* [[Софония 2:15 (RUSV)|15]] Вот чем будет город торжествующий, живущий беспечно, говорящий в сердце своем: 'я, и нет иного кроме меня'. Как он стал развалиною, логовищем для зверей! Всякий, проходя мимо него, посвищет и махнет рукою.

{{Donate}}

Софония 1 (RUSV)

2018-02-21T10:24:57Z

Stephanus1550:

* [[Софония 1:1 (RUSV)|1]] Слово Господне, которое было к Софонии, сыну Хусия, сыну Годолии, сыну Амории, сыну Езекии, во дни Иосии, сына Амонова, царя Иудейского.

* [[Софония 1:2 (RUSV)|2]] Все истреблю с лица земли, говорит Господь:

* [[Софония 1:3 (RUSV)|3]] истреблю людей и скот, истреблю птиц небесных и рыб морских, и соблазны вместе с нечестивыми; истреблю людей с лица земли, говорит Господь.

* [[Софония 1:4 (RUSV)|4]] И простру руку Мою на Иудею и на всех жителей Иерусалима: истреблю с места сего остатки Ваала, имя жрецов со священниками,

* [[Софония 1:5 (RUSV)|5]] и тех, которые на кровлях поклоняются воинству небесному, и тех поклоняющихся, которые клянутся Господом и клянутся царем своим,

* [[Софония 1:6 (RUSV)|6]] и тех, которые отступили от Господа, не искали Господа и не вопрошали о Нем.

* [[Софония 1:7 (RUSV)|7]] Умолкни пред лицем Господа Бога! ибо близок день Господень: уже приготовил Господь жертвенное заклание, назначил, кого позвать.

* [[Софония 1:8 (RUSV)|8]] И будет в день жертвы Господней: Я посещу князей и сыновей царя и всех, одевающихся в одежду иноплеменников;

* [[Софония 1:9 (RUSV)|9]] посещу в тот день всех, которые перепрыгивают через порог, которые дом Господа своего наполняют насилием и обманом.

* [[Софония 1:10 (RUSV)|10]] И будет в тот день, говорит Господь, вопль у ворот рыбных и рыдание у других ворот и великое разрушение на холмах.

* [[Софония 1:11 (RUSV)|11]] Рыдайте, жители нижней части города, ибо исчезнет весь торговый народ и истреблены будут обремененные серебром.

* [[Софония 1:12 (RUSV)|12]] И будет в то время: Я со светильником осмотрю Иерусалим и накажу тех, которые сидят на дрожжах своих и говорят в сердце своем: 'не делает Господь ни добра, ни зла'.

* [[Софония 1:13 (RUSV)|13]] И обратятся богатства их в добычу и домы их--в запустение; они построят домы, а жить в них не будут, насадят виноградники, а вина из них не будут пить.

* [[Софония 1:14 (RUSV)|14]] Близок великий день Господа, близок, и очень поспешает: уже слышен голос дня Господня; горько возопиет тогда и самый храбрый!

* [[Софония 1:15 (RUSV)|15]] День гнева--день сей, день скорби и тесноты, день опустошения и разорения, день тьмы и мрака, день облака и мглы,

* [[Софония 1:16 (RUSV)|16]] день трубы и бранного крика против укрепленных городов и высоких башен.

* [[Софония 1:17 (RUSV)|17]] И Я стесню людей, и они будут ходить, как слепые, потому что они согрешили против Господа, и разметана будет кровь их, как прах, и плоть их--как помет.

* [[Софония 1:18 (RUSV)|18]] Ни серебро их, ни золото их не может спасти их в день гнева Господа, и огнем ревности Его пожрана будет вся эта земля, ибо истребление, и притом внезапное, совершит Он над всеми жителями земли.

{{Donate}}

Аввакум 2 (RUSV)

2018-02-21T10:24:42Z

Stephanus1550:

* [[Аввакум 2:1 (RUSV)|1]] На стражу мою стал я и, стоя на башне, наблюдал, чтобы узнать, что скажет Он во мне, и что мне отвечать по жалобе моей?

* [[Аввакум 2:2 (RUSV)|2]] И отвечал мне Господь и сказал: запиши видение и начертай ясно на скрижалях, чтобы читающий легко мог прочитать,

* [[Аввакум 2:3 (RUSV)|3]] ибо видение относится еще к определенному времени и говорит о конце и не обманет; и хотя бы и замедлило, жди его, ибо непременно сбудется, не отменится.

* [[Аввакум 2:4 (RUSV)|4]] Вот, душа надменная не успокоится, а праведный своею верою жив будет.

* [[Аввакум 2:5 (RUSV)|5]] Надменный человек, как бродящее вино, не успокаивается, так что расширяет душу свою как ад, и как смерть он ненасытен, и собирает к себе все народы, и захватывает себе все племена.

* [[Аввакум 2:6 (RUSV)|6]] Но не все ли они будут произносить о нем притчу и насмешливую песнь: 'горе тому, кто без меры обогащает себя не своим, --на долго ли? --и обременяет себя залогами!'

* [[Аввакум 2:7 (RUSV)|7]] Не восстанут ли внезапно те, которые будут терзать тебя, и не поднимутся ли против тебя грабители, и ты достанешься им на расхищение?

* [[Аввакум 2:8 (RUSV)|8]] Так как ты ограбил многие народы, то и тебя ограбят все остальные народы за пролитие крови человеческой, за разорение страны, города и всех живущих в нем.

* [[Аввакум 2:9 (RUSV)|9]] Горе тому, кто жаждет неправедных приобретений для дома своего, чтобы устроить гнездо свое на высоте и тем обезопасить себя от руки несчастья!

* [[Аввакум 2:10 (RUSV)|10]] Бесславие измыслил ты для твоего дома, истребляя многие народы, и согрешил против души твоей.

* [[Аввакум 2:11 (RUSV)|11]] Камни из стен возопиют и перекладины из дерева будут отвечать им:

* [[Аввакум 2:12 (RUSV)|12]] 'горе строящему город на крови и созидающему крепости неправдою!'

* [[Аввакум 2:13 (RUSV)|13]] Вот, не от Господа ли Саваофа это, что народы трудятся для огня и племена мучат себя напрасно?

* [[Аввакум 2:14 (RUSV)|14]] Ибо земля наполнится познанием славы Господа, как воды наполняют море.

* [[Аввакум 2:15 (RUSV)|15]] Горе тебе, который подаешь ближнему твоему питье с примесью злобы твоей и делаешь его пьяным, чтобы видеть срамоту его!

* [[Аввакум 2:16 (RUSV)|16]] Ты пресытился стыдом вместо славы; пей же и ты и показывай срамоту, --обратится и к тебе чаша десницы Господней и посрамление на славу твою.

* [[Аввакум 2:17 (RUSV)|17]] Ибо злодейство твое на Ливане обрушится на тебя за истребление устрашенных животных, за пролитие крови человеческой, за опустошение страны, города и всех живущих в нем.

* [[Аввакум 2:18 (RUSV)|18]] Что за польза от истукана, сделанного художником, этого литаго лжеучителя, хотя ваятель, делая немые кумиры, полагается на свое произведение?

* [[Аввакум 2:19 (RUSV)|19]] Горе тому, кто говорит дереву: 'встань!' и бессловесному камню: 'пробудись!' Научит ли он чему-нибудь? Вот, он обложен золотом и серебром, но дыхания в нем нет.

* [[Аввакум 2:20 (RUSV)|20]] А Господь--во святом храме Своем: да молчит вся земля пред лицем Его!

{{Donate}}

Аввакум 3 (RUSV)

2018-02-21T10:24:36Z

Stephanus1550:

* [[Аввакум 3:1 (RUSV)|1]] Молитва Аввакума пророка, для пения.

* [[Аввакум 3:2 (RUSV)|2]] Господи! услышал я слух Твой и убоялся. Господи! соверши дело Твое среди лет, среди лет яви его; во гневе вспомни о милости.

* [[Аввакум 3:3 (RUSV)|3]] Бог от Фемана грядет и Святый--от горы Фаран. Покрыло небеса величие Его, и славою Его наполнилась земля.

* [[Аввакум 3:4 (RUSV)|4]] Блеск ее--как солнечный свет; от руки Его лучи, и здесь тайник Его силы!

* [[Аввакум 3:5 (RUSV)|5]] Пред лицем Его идет язва, а по стопам Его--жгучий ветер.

* [[Аввакум 3:6 (RUSV)|6]] Он стал и поколебал землю; воззрел, и в трепет привел народы; вековые горы распались, первобытные холмы опали; пути Его вечные.

* [[Аввакум 3:7 (RUSV)|7]] Грустными видел я шатры Ефиопские; сотряслись палатки земли Мадиамской.

* [[Аввакум 3:8 (RUSV)|8]] Разве на реки воспылал, Господи, гнев Твой? разве на реки--негодование Твое, или на море--ярость Твоя, что Ты восшел на коней Твоих, на колесницы Твои спасительные?

* [[Аввакум 3:9 (RUSV)|9]] Ты обнажил лук Твой по клятвенному обетованию, данному коленам. Ты потоками рассек землю.

* [[Аввакум 3:10 (RUSV)|10]] Увидев Тебя, вострепетали горы, ринулись воды; бездна дала голос свой, высоко подняла руки свои;

* [[Аввакум 3:11 (RUSV)|11]] солнце и луна остановились на месте своем пред светом летающих стрел Твоих, пред сиянием сверкающих копьев Твоих.

* [[Аввакум 3:12 (RUSV)|12]] Во гневе шествуешь Ты по земле и в негодовании попираешь народы.

* [[Аввакум 3:13 (RUSV)|13]] Ты выступаешь для спасения народа Твоего, для спасения помазанного Твоего. Ты сокрушаешь главу нечестивого дома, обнажая его от основания до верха.

* [[Аввакум 3:14 (RUSV)|14]] Ты пронзаешь копьями его главу вождей его, когда они как вихрь ринулись разбить меня, в радости, как бы думая поглотить бедного скрытно.

* [[Аввакум 3:15 (RUSV)|15]] Ты с конями Твоими проложил путь по морю, через пучину великих вод.

* [[Аввакум 3:16 (RUSV)|16]] Я услышал, и вострепетала внутренность моя; при вести о сем задрожали губы мои, боль проникла в кости мои, и колеблется место подо мною; а я должен быть спокоен в день бедствия, когда придет на народ мой грабитель его.

* [[Аввакум 3:17 (RUSV)|17]] Хотя бы не расцвела смоковница и не было плода на виноградных лозах, и маслина изменила, и нива не дала пищи, хотя бы не стало овец в загоне и рогатого скота в стойлах, --

* [[Аввакум 3:18 (RUSV)|18]] но и тогда я буду радоваться о Господе и веселиться о Боге спасения моего.

* [[Аввакум 3:19 (RUSV)|19]] Господь Бог--сила моя: Он сделает ноги мои как у оленя и на высоты мои возведет меня! (Начальнику хора).

{{Donate}}

Аввакум 1 (RUSV)

2018-02-21T10:24:25Z

Stephanus1550:

* [[Аввакум 1:1 (RUSV)|1]] Пророческое видение, которое видел пророк Аввакум.

* [[Аввакум 1:2 (RUSV)|2]] Доколе, Господи, я буду взывать, и Ты не слышишь, буду вопиять к Тебе о насилии, и Ты не спасаешь?

* [[Аввакум 1:3 (RUSV)|3]] Для чего даешь мне видеть злодейство и смотреть на бедствия? Грабительство и насилие предо мною, и восстает вражда и поднимается раздор.

* [[Аввакум 1:4 (RUSV)|4]] От этого закон потерял силу, и суда правильного нет: так как нечестивый одолевает праведного, то и суд происходит превратный.

* [[Аввакум 1:5 (RUSV)|5]] Посмотрите между народами и внимательно вглядитесь, и вы сильно изумитесь; ибо Я сделаю во дни ваши такое дело, которому вы не поверили бы, если бы вам рассказывали.

* [[Аввакум 1:6 (RUSV)|6]] Ибо вот, Я подниму Халдеев, народ жестокий и необузданный, который ходит по широтам земли, чтобы завладеть не принадлежащими ему селениями.

* [[Аввакум 1:7 (RUSV)|7]] Страшен и грозен он; от него самого происходит суд его и власть его.

* [[Аввакум 1:8 (RUSV)|8]] Быстрее барсов кони его и прытче вечерних волков; скачет в разные стороны конница его; издалека приходят всадники его, прилетают как орел, бросающийся на добычу.

* [[Аввакум 1:9 (RUSV)|9]] Весь он идет для грабежа; устремив лице свое вперед, он забирает пленников, как песок.

* [[Аввакум 1:10 (RUSV)|10]] И над царями он издевается, и князья служат ему посмешищем; над всякою крепостью он смеется: насыплет осадный вал и берет ее.

* [[Аввакум 1:11 (RUSV)|11]] Тогда надмевается дух его, и он ходит и буйствует; сила его--бог его.

* [[Аввакум 1:12 (RUSV)|12]] Но не Ты ли издревле Господь Бог мой, Святый мой? мы не умрем! Ты, Господи, только для суда попустил его. Скала моя! для наказания Ты назначил его.

* [[Аввакум 1:13 (RUSV)|13]] Чистым очам Твоим не свойственно глядеть на злодеяния, и смотреть на притеснение Ты не можешь; для чего же Ты смотришь на злодеев и безмолвствуешь, когда нечестивец поглощает того, кто праведнее его,

* [[Аввакум 1:14 (RUSV)|14]] и оставляешь людей как рыбу в море, как пресмыкающихся, у которых нет властителя?

* [[Аввакум 1:15 (RUSV)|15]] Всех их таскает удою, захватывает в сеть свою и забирает их в неводы свои, и оттого радуется и торжествует.

* [[Аввакум 1:16 (RUSV)|16]] За то приносит жертвы сети своей и кадит неводу своему, потому что от них тучна часть его и роскошна пища его.

* [[Аввакум 1:17 (RUSV)|17]] Неужели для этого он должен опорожнять свою сеть и непрестанно избивать народы без пощады?

{{Donate}}

Наум 3 (RUSV)

2018-02-21T10:24:03Z

Stephanus1550:

* [[Наум 3:1 (RUSV)|1]] Горе городу кровей! весь он полон обмана и убийства; не прекращается в нем грабительство.

* [[Наум 3:2 (RUSV)|2]] Слышны хлопанье бича и стук крутящихся колес, ржание коня и грохот скачущей колесницы.

* [[Наум 3:3 (RUSV)|3]] Несется конница, сверкает меч и блестят копья; убитых множество и груды трупов: нет конца трупам, спотыкаются о трупы их.

* [[Наум 3:4 (RUSV)|4]] Это--за многие блудодеяния развратницы приятной наружности, искусной в чародеянии, которая блудодеяниями своими продает народы и чарованиями своими--племена.

* [[Наум 3:5 (RUSV)|5]] Вот, Я--на тебя! говорит Господь Саваоф. И подниму на лице твое края одежды твоей и покажу народам наготу твою и царствам срамоту твою.

* [[Наум 3:6 (RUSV)|6]] И забросаю тебя мерзостями, сделаю тебя презренною и выставлю тебя на позор.

* [[Наум 3:7 (RUSV)|7]] И будет то, что всякий, увидев тебя, побежит от тебя и скажет: 'разорена Ниневия! Кто пожалеет о ней? где найду я утешителей для тебя?'

* [[Наум 3:8 (RUSV)|8]] Разве ты лучше Но-Аммона, находящегося между реками, окруженного водою, которого вал было море, и море служило стеною его?

* [[Наум 3:9 (RUSV)|9]] Ефиопия и Египет с бесчисленным множеством других служили ему подкреплением; Копты и Ливийцы приходили на помощь тебе.

* [[Наум 3:10 (RUSV)|10]] Но и он переселен, пошел в плен; даже и младенцы его разбиты на перекрестках всех улиц, а о знатных его бросали жребий, и все вельможи его окованы цепями.

* [[Наум 3:11 (RUSV)|11]] Так и ты--опьянеешь и скроешься; так и ты будешь искать защиты от неприятеля.

* [[Наум 3:12 (RUSV)|12]] Все укрепления твои подобны смоковнице со спелыми плодами: если тряхнуть их, то они упадут прямо в рот желающего есть.

* [[Наум 3:13 (RUSV)|13]] Вот, и народ твой, как женщины у тебя: врагам твоим настежь отворятся ворота земли твоей, огонь пожрет запоры твои.

* [[Наум 3:14 (RUSV)|14]] Начерпай воды на время осады; укрепляй крепости твои; пойди в грязь, топчи глину, исправь печь для обжигания кирпичей.

* [[Наум 3:15 (RUSV)|15]] Там пожрет тебя огонь, посечет тебя меч, поест тебя как гусеница, хотя бы ты умножился как гусеница, умножился как саранча.

* [[Наум 3:16 (RUSV)|16]] Купцов у тебя стало более, нежели звезд на небе; но эта саранча рассеется и улетит.

* [[Наум 3:17 (RUSV)|17]] Князья твои--как саранча, и военачальники твои--как рои мошек, которые во время холода гнездятся в щелях [стен], и когда взойдет солнце, то разлетаются, и не узнаешь места, где они были.

* [[Наум 3:18 (RUSV)|18]] Спят пастыри твои, царь Ассирийский, покоятся вельможи твои; народ твой рассеялся по горам, и некому собрать его.

* [[Наум 3:19 (RUSV)|19]] Нет врачевства для раны твоей, болезненна язва твоя. Все, услышавшие весть о тебе, будут рукоплескать о тебе, ибо на кого не простиралась беспрестанно злоба твоя?

{{Donate}}

Наум 2 (RUSV)

2018-02-21T10:23:52Z

Stephanus1550:

* [[Наум 2:1 (RUSV)|1]] Поднимается на тебя разрушитель: охраняй твердыни, стереги дорогу, укрепи чресла, собирайся с силами.

* [[Наум 2:2 (RUSV)|2]] Ибо восстановит Господь величие Иакова, как величие Израиля, потому что опустошили их опустошители и виноградные ветви их истребили.

* [[Наум 2:3 (RUSV)|3]] Щит героев его красен; воины его в одеждах багряных; огнем сверкают колесницы в день приготовления к бою, и лес копьев волнуется.

* [[Наум 2:4 (RUSV)|4]] По улицам несутся колесницы, гремят на площадях; блеск от них, как от огня; сверкают, как молния.

* [[Наум 2:5 (RUSV)|5]] Он вызывает храбрых своих, но они спотыкаются на ходу своем; поспешают на стены города, но осада уже устроена.

* [[Наум 2:6 (RUSV)|6]] Речные ворота отворяются, и дворец разрушается.

* [[Наум 2:7 (RUSV)|7]] Решено: она будет обнажена и отведена в плен, и рабыни ее будут стонать как голуби, ударяя себя в грудь.

* [[Наум 2:8 (RUSV)|8]] Ниневия со времени существования своего была как пруд, полный водою, а они бегут. 'Стойте, стойте!' Но никто не оглядывается.

* [[Наум 2:9 (RUSV)|9]] Расхищайте серебро, расхищайте золото! нет конца запасам всякой драгоценной утвари.

* [[Наум 2:10 (RUSV)|10]] Разграблена, опустошена и разорена она, --и тает сердце, колени трясутся; у всех в чреслах сильная боль, и лица у всех потемнели.

* [[Наум 2:11 (RUSV)|11]] Где теперь логовище львов и то пастбище для львенков, по которому ходил лев, львица и львенок, и никто не пугал их, --

* [[Наум 2:12 (RUSV)|12]] лев, похищающий для насыщения щенков своих, и задушающий для львиц своих, и наполняющий добычею пещеры свои и логовища свои похищенным?

* [[Наум 2:13 (RUSV)|13]] Вот, Я--на тебя! говорит Господь Саваоф. И сожгу в дыму колесницы твои, и меч пожрет львенков твоих, и истреблю с земли добычу твою, и не будет более слышим голос послов твоих.

{{Donate}}

Наум 1 (RUSV)

2018-02-21T10:23:44Z

Stephanus1550:

* [[Наум 1:1 (RUSV)|1]] Пророчество о Ниневии; книга видений Наума Елкосеянина.

* [[Наум 1:2 (RUSV)|2]] Господь есть Бог ревнитель и мститель; мститель Господь и страшен в гневе: мстит Господь врагам Своим и не пощадит противников Своих.

* [[Наум 1:3 (RUSV)|3]] Господь долготерпелив и велик могуществом, и не оставляет без наказания; в вихре и в буре шествие Господа, облако--пыль от ног Его.

* [[Наум 1:4 (RUSV)|4]] Запретит Он морю, и оно высыхает, и все реки иссякают; вянет Васан и Кармил, и блекнет цвет на Ливане.

* [[Наум 1:5 (RUSV)|5]] Горы трясутся пред Ним, и холмы тают, и земля колеблется пред лицем Его, и вселенная и все живущие в ней.

* [[Наум 1:6 (RUSV)|6]] Пред негодованием Его кто устоит? И кто стерпит пламя гнева Его? Гнев Его разливается как огонь; скалы распадаются пред Ним.

* [[Наум 1:7 (RUSV)|7]] Благ Господь, убежище в день скорби, и знает надеющихся на Него.

* [[Наум 1:8 (RUSV)|8]] Но всепотопляющим наводнением разрушит до основания [Ниневию], и врагов Его постигнет мрак.

* [[Наум 1:9 (RUSV)|9]] Что умышляете вы против Господа? Он совершит истребление, и бедствие уже не повторится,

* [[Наум 1:10 (RUSV)|10]] ибо сплетшиеся между собою как терновник и упившиеся как пьяницы, они пожраны будут совершенно, как сухая солома.

* [[Наум 1:11 (RUSV)|11]] Из тебя произошел умысливший злое против Господа, составивший совет нечестивый.

* [[Наум 1:12 (RUSV)|12]] Так говорит Господь: хотя они безопасны и многочисленны, но они будут посечены и исчезнут; а тебя, хотя Я отягощал, более не буду отягощать.

* [[Наум 1:13 (RUSV)|13]] И ныне Я сокрушу ярмо его, лежащее на тебе, и узы твои разорву.

* [[Наум 1:14 (RUSV)|14]] А о тебе, [Ассур], Господь определил: не будет более семени с твоим именем; из дома бога твоего истреблю истуканов и кумиров; приготовлю тебе в нем могилу, потому что ты будешь в презрении.

* [[Наум 1:15 (RUSV)|15]] Вот, на горах--стопы благовестника, возвещающего мир: празднуй, Иудея, праздники твои, исполняй обеты твои, ибо не будет более проходить по тебе нечестивый: он совсем уничтожен.

{{Donate}}

Михей 7 (RUSV)

2018-02-21T10:21:34Z

Stephanus1550:

* [[Михей 7:1 (RUSV)|1]] Горе мне! ибо со мною теперь--как по собрании летних плодов, как по уборке винограда: ни одной ягоды для еды, ни спелого плода, которого желает душа моя.

* [[Михей 7:2 (RUSV)|2]] Не стало милосердых на земле, нет правдивых между людьми; все строят ковы, чтобы проливать кровь; каждый ставит брату своему сеть.

* [[Михей 7:3 (RUSV)|3]] Руки их обращены к тому, чтобы уметь делать зло; начальник требует подарков, и судья судит за взятки, а вельможи высказывают злые хотения души своей и извращают дело.

* [[Михей 7:4 (RUSV)|4]] Лучший из них--как терн, и справедливый--хуже колючей изгороди, день провозвестников Твоих, посещение Твое наступает; ныне постигнет их смятение.

* [[Михей 7:5 (RUSV)|5]] Не верьте другу, не полагайтесь на приятеля; от лежащей на лоне твоем стереги двери уст твоих.

* [[Михей 7:6 (RUSV)|6]] Ибо сын позорит отца, дочь восстает против матери, невестка--против свекрови своей; враги человеку--домашние его.

* [[Михей 7:7 (RUSV)|7]] А я буду взирать на Господа, уповать на Бога спасения моего: Бог мой услышит меня.

* [[Михей 7:8 (RUSV)|8]] Не радуйся ради меня, неприятельница моя! хотя я упал, но встану; хотя я во мраке, но Господь свет для меня.

* [[Михей 7:9 (RUSV)|9]] Гнев Господень я буду нести, потому что согрешил пред Ним, доколе Он не решит дела моего и не совершит суда надо мною; тогда Он выведет меня на свет, и я увижу правду Его.

* [[Михей 7:10 (RUSV)|10]] И увидит это неприятельница моя и стыд покроет ее, говорившую мне: 'где Господь Бог твой?' Насмотрятся на нее глаза мои, как она будет попираема подобно грязи на улицах.

* [[Михей 7:11 (RUSV)|11]] В день сооружения стен твоих, в этот день отдалится определение.

* [[Михей 7:12 (RUSV)|12]] В тот день придут к тебе из Ассирии и городов Египетских, и от Египта до реки [Евфрата], и от моря до моря, и от горы до горы.

* [[Михей 7:13 (RUSV)|13]] А земля та будет пустынею за [вину] жителей ее, за плоды деяний их.

* [[Михей 7:14 (RUSV)|14]] Паси народ Твой жезлом Твоим, овец наследия Твоего, обитающих уединенно в лесу среди Кармила; да пасутся они на Васане и Галааде, как во дни древние!

* [[Михей 7:15 (RUSV)|15]] Как во дни исхода твоего из земли Египетской, явлю ему дивные дела.

* [[Михей 7:16 (RUSV)|16]] Увидят это народы и устыдятся при всем могуществе своем; положат руку на уста, уши их сделаются глухими;

* [[Михей 7:17 (RUSV)|17]] будут лизать прах как змея, как черви земные выползут они из укреплений своих; устрашатся Господа Бога нашего и убоятся Тебя.

* [[Михей 7:18 (RUSV)|18]] Кто Бог, как Ты, прощающий беззаконие и не вменяющий преступления остатку наследия Твоего? не вечно гневается Он, потому что любит миловать.

* [[Михей 7:19 (RUSV)|19]] Он опять умилосердится над нами, изгладит беззакония наши. Ты ввергнешь в пучину морскую все грехи наши.

* [[Михей 7:20 (RUSV)|20]] Ты явишь верность Иакову, милость Аврааму, которую с клятвою обещал отцам нашим от дней первых.

{{Donate}}

Михей 6 (RUSV)

2018-02-21T10:21:33Z

Stephanus1550:

* [[Михей 6:1 (RUSV)|1]] Слушайте, что говорит Господь: встань, судись перед горами, и холмы да слышат голос твой!

* [[Михей 6:2 (RUSV)|2]] Слушайте, горы, суд Господень, и вы, твердые основы земли: ибо у Господа суд с народом Своим, и с Израилем Он состязуется.

* [[Михей 6:3 (RUSV)|3]] Народ Мой! что сделал Я тебе и чем отягощал тебя? отвечай Мне.

* [[Михей 6:4 (RUSV)|4]] Я вывел тебя из земли Египетской и искупил тебя из дома рабства, и послал перед тобою Моисея, Аарона и Мариам.

* [[Михей 6:5 (RUSV)|5]] Народ Мой! вспомни, что замышлял Валак, царь Моавитский, и что отвечал ему Валаам, сын Веоров, и что [происходило] от Ситтима до Галгал, чтобы познать тебе праведные действия Господни.

* [[Михей 6:6 (RUSV)|6]] 'С чем предстать мне пред Господом, преклониться пред Богом небесным? Предстать ли пред Ним со всесожжениями, с тельцами однолетними?

* [[Михей 6:7 (RUSV)|7]] Но можно ли угодить Господу тысячами овнов или неисчетными потоками елея? Разве дам Ему первенца моего за преступление мое и плод чрева моего--за грех души моей?'

* [[Михей 6:8 (RUSV)|8]] О, человек! сказано тебе, что--добро и чего требует от тебя Господь: действовать справедливо, любить дела милосердия и смиренномудренно ходить пред Богом твоим.

* [[Михей 6:9 (RUSV)|9]] Глас Господа взывает к городу, и мудрость благоговеет пред именем Твоим: слушайте жезл и Того, Кто поставил его.

* [[Михей 6:10 (RUSV)|10]] Не находятся ли и теперь в доме нечестивого сокровища нечестия и уменьшенная мера, отвратительная?

* [[Михей 6:11 (RUSV)|11]] Могу ли я быть чистым с весами неверными и с обманчивыми гирями в суме?

* [[Михей 6:12 (RUSV)|12]] Так как богачи его исполнены неправды, и жители его говорят ложь, и язык их есть обман в устах их,

* [[Михей 6:13 (RUSV)|13]] то и Я неисцельно поражу тебя опустошением за грехи твои.

* [[Михей 6:14 (RUSV)|14]] Ты будешь есть, и не будешь сыт; пустота будет внутри тебя; будешь хранить, но не убережешь, а что сбережешь, то предам мечу.

* [[Михей 6:15 (RUSV)|15]] Будешь сеять, а жать не будешь; будешь давить оливки, и не будешь умащаться елеем; выжмешь виноградный сок, а вина пить не будешь.

* [[Михей 6:16 (RUSV)|16]] Сохранились у вас обычаи Амврия и все дела дома Ахавова, и вы поступаете по советам их; и предам Я тебя опустошению и жителей твоих посмеянию, и вы понесете поругание народа Моего.

{{Donate}}

Михей 5 (RUSV)

2018-02-21T10:21:14Z

Stephanus1550:

* [[Михей 5:1 (RUSV)|1]] Теперь ополчись, дщерь полчищ; обложили нас осадою, тростью будут бить по ланите судью Израилева.

* [[Михей 5:2 (RUSV)|2]] И ты, Вифлеем-Ефрафа, мал ли ты между тысячами Иудиными? из тебя произойдет Мне Тот, Который должен быть Владыкою в Израиле и Которого происхождение из начала, от дней вечных.

* [[Михей 5:3 (RUSV)|3]] Посему Он оставит их до времени, доколе не родит имеющая родить; тогда возвратятся к сынам Израиля и оставшиеся братья их.

* [[Михей 5:4 (RUSV)|4]] И станет Он, и будет пасти в силе Господней, в величии имени Господа Бога Своего, и они будут жить безопасно, ибо тогда Он будет великим до краев земли.

* [[Михей 5:5 (RUSV)|5]] И будет Он мир. Когда Ассур придет в нашу землю и вступит в наши чертоги, мы выставим против него семь пастырей и восемь князей.

* [[Михей 5:6 (RUSV)|6]] И будут они пасти землю Ассура мечом и землю Немврода в самых воротах ее, и Он-то избавит от Ассура, когда тот придет в землю нашу и когда вступит в пределы наши.

* [[Михей 5:7 (RUSV)|7]] И будет остаток Иакова среди многих народов как роса от Господа, как ливень на траве, и он не будет зависеть от человека и полагаться на сынов Адамовых.

* [[Михей 5:8 (RUSV)|8]] И будет остаток Иакова между народами, среди многих племен, как лев среди зверей лесных, как скимен среди стада овец, который, когда выступит, то попирает и терзает, и никто не спасет от него.

* [[Михей 5:9 (RUSV)|9]] Поднимется рука твоя над врагами твоими, и все неприятели твои будут истреблены.

* [[Михей 5:10 (RUSV)|10]] И будет в тот день, говорит Господь: истреблю коней твоих из среды твоей и уничтожу колесницы твои,

* [[Михей 5:11 (RUSV)|11]] истреблю города в земле твоей и разрушу все укрепления твои,

* [[Михей 5:12 (RUSV)|12]] исторгну чародеяния из руки твоей, и гадающих по облакам не будет у тебя;

* [[Михей 5:13 (RUSV)|13]] истреблю истуканов твоих и кумиров из среды твоей, и не будешь более поклоняться изделиям рук твоих.

* [[Михей 5:14 (RUSV)|14]] Искореню из среды твоей священные рощи твои и разорю города твои.

* [[Михей 5:15 (RUSV)|15]] И совершу в гневе и негодовании мщение над народами, которые будут непослушны.

{{Donate}}

Михей 4 (RUSV)

2018-02-21T10:21:07Z

Stephanus1550:

* [[Михей 4:1 (RUSV)|1]] И будет в последние дни: гора дома Господня поставлена будет во главу гор и возвысится над холмами, и потекут к ней народы.

* [[Михей 4:2 (RUSV)|2]] И пойдут многие народы и скажут: придите, и взойдем на гору Господню и в дом Бога Иаковлева, и Он научит нас путям Своим, и будем ходить по стезям Его, ибо от Сиона выйдет закон и слово Господне--из Иерусалима.

* [[Михей 4:3 (RUSV)|3]] И будет Он судить многие народы, и обличит многие племена в отдаленных странах; и перекуют они мечи свои на орала и копья свои--на серпы; не поднимет народ на народ меча, и не будут более учиться воевать.

* [[Михей 4:4 (RUSV)|4]] Но каждый будет сидеть под своею виноградною лозою и под своею смоковницею, и никто не будет устрашать их, ибо уста Господа Саваофа изрекли это.

* [[Михей 4:5 (RUSV)|5]] Ибо все народы ходят, каждый во имя своего бога; а мы будем ходить во имя Господа Бога нашего во веки веков.

* [[Михей 4:6 (RUSV)|6]] В тот день, говорит Господь, соберу хромлющее и совокуплю разогнанное и тех, на кого Я навел бедствие.

* [[Михей 4:7 (RUSV)|7]] И сделаю хромлющее остатком и далеко рассеянное сильным народом, и Господь будет царствовать над ними на горе Сионе отныне и до века.

* [[Михей 4:8 (RUSV)|8]] А ты, башня стада, холм дщери Сиона! к тебе придет и возвратится прежнее владычество, царство--к дщерям Иерусалима.

* [[Михей 4:9 (RUSV)|9]] Для чего же ты ныне так громко вопиешь? Разве нет у тебя царя? Или не стало у тебя советника, что тебя схватили муки, как рождающую?

* [[Михей 4:10 (RUSV)|10]] Страдай и мучься болями, дщерь Сиона, как рождающая, ибо ныне ты выйдешь из города и будешь жить в поле, и дойдешь до Вавилона: там будешь спасена, там искупит тебя Господь от руки врагов твоих.

* [[Михей 4:11 (RUSV)|11]] А теперь собрались против тебя многие народы и говорят: 'да будет она осквернена, и да наглядится око наше на Сион!'

* [[Михей 4:12 (RUSV)|12]] Но они не знают мыслей Господних и не разумеют совета Его, что Он собрал их как снопы на гумно.

* [[Михей 4:13 (RUSV)|13]] Встань и молоти, дщерь Сиона, ибо Я сделаю рог твой железным и копыта твои сделаю медными, и сокрушишь многие народы, и посвятишь Господу стяжания их и богатства их Владыке всей земли

{{Donate}}

Михей 3 (RUSV)

2018-02-21T10:20:59Z

Stephanus1550:

* [[Михей 3:1 (RUSV)|1]] И сказал я: слушайте, главы Иакова и князья дома Израилева: не вам ли должно знать правду?

* [[Михей 3:2 (RUSV)|2]] А вы ненавидите доброе и любите злое; сдираете с них кожу их и плоть с костей их,

* [[Михей 3:3 (RUSV)|3]] едите плоть народа Моего и сдираете с них кожу их, а кости их ломаете и дробите как бы в горшок, и плоть--как бы в котел.

* [[Михей 3:4 (RUSV)|4]] И будут они взывать к Господу, но Он не услышит их и сокроет лице Свое от них на то время, как они злодействуют.

* [[Михей 3:5 (RUSV)|5]] Так говорит Господь на пророков, вводящих в заблуждение народ Мой, которые грызут зубами своими--и проповедуют мир, а кто ничего не кладет им в рот, против того объявляют войну.

* [[Михей 3:6 (RUSV)|6]] Посему ночь будет вам вместо видения, и тьма--вместо предвещаний; зайдет солнце над пророками и потемнеет день над ними.

* [[Михей 3:7 (RUSV)|7]] И устыдятся прозорливцы, и посрамлены будут гадатели, и закроют уста свои все они, потому что не будет ответа от Бога.

* [[Михей 3:8 (RUSV)|8]] А я исполнен силы Духа Господня, правоты и твердости, чтобы высказать Иакову преступление его и Израилю грех его.

* [[Михей 3:9 (RUSV)|9]] Слушайте же это, главы дома Иаковлева и князья дома Израилева, гнушающиеся правосудием и искривляющие все прямое,

* [[Михей 3:10 (RUSV)|10]] созидающие Сион кровью и Иерусалим--неправдою!

* [[Михей 3:11 (RUSV)|11]] Главы его судят за подарки и священники его учат за плату, и пророки его предвещают за деньги, а между тем опираются на Господа, говоря: 'не среди ли нас Господь? не постигнет нас беда!'

* [[Михей 3:12 (RUSV)|12]] Посему за вас Сион распахан будет как поле, и Иерусалим сделается грудою развалин, и гора дома сего будет лесистым холмом.

{{Donate}}

Михей 2 (RUSV)

2018-02-21T10:20:53Z

Stephanus1550:

* [[Михей 2:1 (RUSV)|1]] Горе замышляющим беззаконие и на ложах своих придумывающим злодеяния, которые совершают утром на рассвете, потому что есть в руке их сила!

* [[Михей 2:2 (RUSV)|2]] Пожелают полей и берут их силою, домов, --и отнимают их; обирают человека и его дом, мужа и его наследие.

* [[Михей 2:3 (RUSV)|3]] Посему так говорит Господь: вот, Я помышляю навести на этот род такое бедствие, которого вы не свергнете с шеи вашей, и не будете ходить выпрямившись; ибо это время злое.

* [[Михей 2:4 (RUSV)|4]] В тот день произнесут о вас притчу и будут плакать горьким плачем и говорить: 'мы совершенно разорены! удел народа моего отдан другим; как возвратится ко мне! поля наши уже разделены иноплеменникам'.

* [[Михей 2:5 (RUSV)|5]] Посему не будет у тебя никого, кто бросил бы жребий для измерения в собрании пред Господом.

* [[Михей 2:6 (RUSV)|6]] Не пророчествуйте, пророки; не пророчествуйте им, чтобы не постигло вас бесчестие.

* [[Михей 2:7 (RUSV)|7]] О, называющийся домом Иакова! разве умалился Дух Господень? таковы ли действия Его? не благотворны ли слова Мои для того, кто поступает справедливо?

* [[Михей 2:8 (RUSV)|8]] Народ же, который был прежде Моим, восстал как враг, и вы отнимаете как верхнюю, так и нижнюю одежду у проходящих мирно, отвращающихся войны.

* [[Михей 2:9 (RUSV)|9]] Жен народа Моего вы изгоняете из приятных домов их; у детей их вы навсегда отнимаете украшение Мое.

* [[Михей 2:10 (RUSV)|10]] Встаньте и уходите, ибо [страна] сия не есть место покоя; за нечистоту она будет разорена и притом жестоким разорением.

* [[Михей 2:11 (RUSV)|11]] Если бы какой-либо ветреник выдумал ложь и сказал: 'я буду проповедывать тебе о вине и сикере', то он и был бы угодным проповедником для этого народа.

* [[Михей 2:12 (RUSV)|12]] Непременно соберу всего тебя, Иаков, непременно соединю остатки Израиля, совокуплю их воедино, как овец в Восоре, как стадо в овечьем загоне; зашумят они от многолюдства.

* [[Михей 2:13 (RUSV)|13]] Перед ними пойдет стенорушитель; они сокрушат преграды, войдут сквозь ворота и выйдут ими; и царь их пойдет перед ними, а во главе их Господь.

{{Donate}}

Михей 1 (RUSV)

2018-02-21T10:20:47Z

Stephanus1550:

* [[Михей 1:1 (RUSV)|1]] Слово Господне, которое было к Михею Морасфитину во дни Иоафама, Ахаза и Езекии, царей Иудейских, и которое открыто ему о Самарии и Иерусалиме.

* [[Михей 1:2 (RUSV)|2]] Слушайте, все народы, внимай, земля и все, что наполняет ее! Да будет Господь Бог свидетелем против вас, Господь из святаго храма Своего!

* [[Михей 1:3 (RUSV)|3]] Ибо вот, Господь исходит от места Своего, низойдет и наступит на высоты земли, --

* [[Михей 1:4 (RUSV)|4]] и горы растают под Ним, долины распадутся, как воск от огня, как воды, льющиеся с крутизны.

* [[Михей 1:5 (RUSV)|5]] Все это--за нечестие Иакова, за грех дома Израилева. От кого нечестие Иакова? не от Самарии ли? Кто [устроил] высоты в Иудее? не Иерусалим ли?

* [[Михей 1:6 (RUSV)|6]] За то сделаю Самарию грудою развалин в поле, местом для разведения винограда; низрину в долину камни ее и обнажу основания ее.

* [[Михей 1:7 (RUSV)|7]] Все истуканы ее будут разбиты и все любодейные дары ее сожжены будут огнем, и всех идолов ее предам разрушению, ибо из любодейных даров она устраивала их, на любодейные дары они и будут обращены.

* [[Михей 1:8 (RUSV)|8]] Об этом буду я плакать и рыдать, буду ходить, как ограбленный и обнаженный, выть, как шакалы, и плакать, как страусы,

* [[Михей 1:9 (RUSV)|9]] потому что болезненно поражение ее, дошло до Иуды, достигло даже до ворот народа моего, до Иерусалима.

* [[Михей 1:10 (RUSV)|10]] Не объявляйте об этом в Гефе, не плачьте там громко; но в селении Офра покрой себя пеплом.

* [[Михей 1:11 (RUSV)|11]] Переселяйтесь, жительницы Шафира, срамно обнаженные; не убежит и живущая в Цаане; плач в селении Ецель не даст вам остановиться в нем.

* [[Михей 1:12 (RUSV)|12]] Горюет о своем добре жительница Марофы, ибо сошло бедствие от Господа к воротам Иерусалима.

* [[Михей 1:13 (RUSV)|13]] Запрягай в колесницу быстрых, жительница Лахиса; ты--начало греха дщери Сионовой, ибо у тебя появились преступления Израиля.

* [[Михей 1:14 (RUSV)|14]] Посему ты посылать будешь дары в Морешеф-Геф; но селения Ахзива будут обманом для царей Израилевых.

* [[Михей 1:15 (RUSV)|15]] Еще наследника приведу к тебе, жительница Мореша; он пройдет до Одоллама, славы Израиля.

* [[Михей 1:16 (RUSV)|16]] Сними с себя волосы, остригись, скорбя о нежно любимых сынах твоих; расширь из-за них лысину, как у линяющего орла, ибо они переселены будут от тебя.

{{Donate}}

Иона 4 (RUSV)

2018-02-21T10:20:28Z

Stephanus1550:

* [[Иона 4:1 (RUSV)|1]] Иона сильно огорчился этим и был раздражен.

* [[Иона 4:2 (RUSV)|2]] И молился он Господу и сказал: о, Господи! не это ли говорил я, когда еще был в стране моей? Потому я и побежал в Фарсис, ибо знал, что Ты Бог благий и милосердый, долготерпеливый и многомилостивый и сожалеешь о бедствии.

* [[Иона 4:3 (RUSV)|3]] И ныне, Господи, возьми душу мою от меня, ибо лучше мне умереть, нежели жить.

* [[Иона 4:4 (RUSV)|4]] И сказал Господь: неужели это огорчило тебя так сильно?

* [[Иона 4:5 (RUSV)|5]] И вышел Иона из города, и сел с восточной стороны у города, и сделал себе там кущу, и сел под нею в тени, чтобы увидеть, что будет с городом.

* [[Иона 4:6 (RUSV)|6]] И произрастил Господь Бог растение, и оно поднялось над Ионою, чтобы над головою его была тень и чтобы избавить его от огорчения его; Иона весьма обрадовался этому растению.

* [[Иона 4:7 (RUSV)|7]] И устроил Бог так, что на другой день при появлении зари червь подточил растение, и оно засохло.

* [[Иона 4:8 (RUSV)|8]] Когда же взошло солнце, навел Бог знойный восточный ветер, и солнце стало палить голову Ионы, так что он изнемог и просил себе смерти, и сказал: лучше мне умереть, нежели жить.

* [[Иона 4:9 (RUSV)|9]] И сказал Бог Ионе: неужели так сильно огорчился ты за растение? Он сказал: очень огорчился, даже до смерти.

* [[Иона 4:10 (RUSV)|10]] Тогда сказал Господь: ты сожалеешь о растении, над которым ты не трудился и которого не растил, которое в одну ночь выросло и в одну же ночь и пропало:

* [[Иона 4:11 (RUSV)|11]] Мне ли не пожалеть Ниневии, города великого, в котором более ста двадцати тысяч человек, не умеющих отличить правой руки от левой, и множество скота?

{{Donate}}

Иона 3 (RUSV)

2018-02-21T10:20:22Z

Stephanus1550:

* [[Иона 3:1 (RUSV)|1]] И было слово Господне к Ионе вторично:

* [[Иона 3:2 (RUSV)|2]] встань, иди в Ниневию, город великий, и проповедуй в ней, что Я повелел тебе.

* [[Иона 3:3 (RUSV)|3]] И встал Иона и пошел в Ниневию, по слову Господню; Ниневия же была город великий у Бога, на три дня ходьбы.

* [[Иона 3:4 (RUSV)|4]] И начал Иона ходить по городу, сколько можно пройти в один день, и проповедывал, говоря: еще сорок дней и Ниневия будет разрушена!

* [[Иона 3:5 (RUSV)|5]] И поверили Ниневитяне Богу, и объявили пост, и оделись во вретища, от большого из них до малого.

* [[Иона 3:6 (RUSV)|6]] Это слово дошло до царя Ниневии, и он встал с престола своего, и снял с себя царское облачение свое, и оделся во вретище, и сел на пепле,

* [[Иона 3:7 (RUSV)|7]] и повелел провозгласить и сказать в Ниневии от имени царя и вельмож его: 'чтобы ни люди, ни скот, ни волы, ни овцы ничего не ели, не ходили на пастбище и воды не пили,

* [[Иона 3:8 (RUSV)|8]] и чтобы покрыты были вретищем люди и скот и крепко вопияли к Богу, и чтобы каждый обратился от злого пути своего и от насилия рук своих.

* [[Иона 3:9 (RUSV)|9]] Кто знает, может быть, еще Бог умилосердится и отвратит от нас пылающий гнев Свой, и мы не погибнем'.

* [[Иона 3:10 (RUSV)|10]] И увидел Бог дела их, что они обратились от злого пути своего, и пожалел Бог о бедствии, о котором сказал, что наведет на них, и не навел.

{{Donate}}

Иона 2 (RUSV)

2018-02-21T10:20:16Z

Stephanus1550:

* [[Иона 2:1 (RUSV)|1]] (2-2) И помолился Иона Господу Богу своему из чрева кита

* [[Иона 2:2 (RUSV)|2]] (2-3) и сказал: к Господу воззвал я в скорби моей, и Он услышал меня; из чрева преисподней я возопил, и Ты услышал голос мой.

* [[Иона 2:3 (RUSV)|3]] (2-4) Ты вверг меня в глубину, в сердце моря, и потоки окружили меня, все воды Твои и волны Твои проходили надо мною.

* [[Иона 2:4 (RUSV)|4]] (2-5) И я сказал: отринут я от очей Твоих, однако я опять увижу святый храм Твой.

* [[Иона 2:5 (RUSV)|5]] (2-6) Объяли меня воды до души моей, бездна заключила меня; морскою травою обвита была голова моя.

* [[Иона 2:6 (RUSV)|6]] (2-7) До основания гор я нисшел, земля своими запорами навек заградила меня; но Ты, Господи Боже мой, изведешь душу мою из ада.

* [[Иона 2:7 (RUSV)|7]] (2-8) Когда изнемогла во мне душа моя, я вспомнил о Господе, и молитва моя дошла до Тебя, до храма святаго Твоего.

* [[Иона 2:8 (RUSV)|8]] (2-9) Чтущие суетных и ложных [богов] оставили Милосердаго своего,

* [[Иона 2:9 (RUSV)|9]] (2-10) а я гласом хвалы принесу Тебе жертву; что обещал, исполню: у Господа спасение!

* [[Иона 2:10 (RUSV)|10]] (2-11) И сказал Господь киту, и он изверг Иону на сушу.

{{Donate}}

Иона 1 (RUSV)

2018-02-21T10:20:05Z

Stephanus1550:

* [[Иона 1:1 (RUSV)|1]] Видение Авдия. Так говорит Господь Бог об Едоме: весть услышали мы от Господа, и посол послан [объявить] народам: 'вставайте, и выступим против него войною!'

* [[Иона 1:2 (RUSV)|2]] Вот, Я сделал тебя малым между народами, и ты в большом презрении.

* [[Иона 1:3 (RUSV)|3]] Гордость сердца твоего обольстила тебя; ты живешь в расселинах скал, на возвышенном месте, и говоришь в сердце твоем: 'кто низринет меня на землю?'

* [[Иона 1:4 (RUSV)|4]] Но хотя бы ты, как орел, поднялся высоко и среди звезд устроил гнездо твое, то и оттуда Я низрину тебя, говорит Господь.

* [[Иона 1:5 (RUSV)|5]] Не воры ли приходили к тебе? не ночные ли грабители, что ты так разорен? Но они украли бы столько, сколько надобно им. Если бы проникли к тебе обиратели винограда, то и они разве не оставили бы несколько ягод?

* [[Иона 1:6 (RUSV)|6]] Как обобрано все у Исава и обысканы тайники его!

* [[Иона 1:7 (RUSV)|7]] До границы выпроводят тебя все союзники твои, обманут тебя, одолеют тебя живущие с тобою в мире, ядущие хлеб твой нанесут тебе удар. Нет в нем смысла!

* [[Иона 1:8 (RUSV)|8]] Не в тот ли день это будет, говорит Господь, когда Я истреблю мудрых в Едоме и благоразумных на горе Исава?

* [[Иона 1:9 (RUSV)|9]] Поражены будут страхом храбрецы твои, Феман, дабы все на горе Исава истреблены были убийством.

* [[Иона 1:10 (RUSV)|10]] За притеснение брата твоего, Иакова, покроет тебя стыд и ты истреблен будешь навсегда.

* [[Иона 1:11 (RUSV)|11]] В тот день, когда ты стоял напротив, в тот день, когда чужие уводили войско его в плен и иноплеменники вошли в ворота его и бросали жребий о Иерусалиме, ты был как один из них.

* [[Иона 1:12 (RUSV)|12]] Не следовало бы тебе злорадно смотреть на день брата твоего, на день отчуждения его; не следовало бы радоваться о сынах Иуды в день гибели их и расширять рот в день бедствия.

* [[Иона 1:13 (RUSV)|13]] Не следовало бы тебе входить в ворота народа Моего в день несчастья его и даже смотреть на злополучие его в день погибели его, ни касаться имущества его в день бедствия его,

* [[Иона 1:14 (RUSV)|14]] ни стоять на перекрестках для убивания бежавших его, ни выдавать уцелевших из него в день бедствия.

* [[Иона 1:15 (RUSV)|15]] Ибо близок день Господень на все народы: как ты поступал, так поступлено будет и с тобою; воздаяние твое обратится на голову твою.

* [[Иона 1:16 (RUSV)|16]] Ибо, как вы пили на святой горе Моей, так все народы всегда будут пить, будут пить, проглотят и будут, как бы их не было.

* [[Иона 1:17 (RUSV)|17]] А на горе Сионе будет спасение, и будет она святынею; и дом Иакова получит во владение наследие свое.

* [[Иона 1:18 (RUSV)|18]] И дом Иакова будет огнем, и дом Иосифа--пламенем, а дом Исавов--соломою: зажгут его, и истребят его, и никого не останется из дома Исава: ибо Господь сказал это.

* [[Иона 1:19 (RUSV)|19]] И завладеют те, которые к югу, горою Исава, а которые в долине, --Филистимлянами; и завладеют полем Ефрема и полем Самарии, а Вениамин завладеет Галаадом.

* [[Иона 1:20 (RUSV)|20]] И переселенные из войска сынов Израилевых завладеют землею Ханаанскою до Сарепты, а переселенные из Иерусалима, находящиеся в Сефараде, получат во владение города южные.

* [[Иона 1:21 (RUSV)|21]] И придут спасители на гору Сион, чтобы судить гору Исава, и будет царство Господа.

{{Donate}}

Авдия 1 (RUSV)

2018-02-21T10:19:45Z

Stephanus1550:

* [[Авдия 1:1 (RUSV)|1]] Видение Авдия. Так говорит Господь Бог об Едоме: весть услышали мы от Господа, и посол послан [объявить] народам: 'вставайте, и выступим против него войною!'

* [[Авдия 1:2 (RUSV)|2]] Вот, Я сделал тебя малым между народами, и ты в большом презрении.

* [[Авдия 1:3 (RUSV)|3]] Гордость сердца твоего обольстила тебя; ты живешь в расселинах скал, на возвышенном месте, и говоришь в сердце твоем: 'кто низринет меня на землю?'

* [[Авдия 1:4 (RUSV)|4]] Но хотя бы ты, как орел, поднялся высоко и среди звезд устроил гнездо твое, то и оттуда Я низрину тебя, говорит Господь.

* [[Авдия 1:5 (RUSV)|5]] Не воры ли приходили к тебе? не ночные ли грабители, что ты так разорен? Но они украли бы столько, сколько надобно им. Если бы проникли к тебе обиратели винограда, то и они разве не оставили бы несколько ягод?

* [[Авдия 1:6 (RUSV)|6]] Как обобрано все у Исава и обысканы тайники его!

* [[Авдия 1:7 (RUSV)|7]] До границы выпроводят тебя все союзники твои, обманут тебя, одолеют тебя живущие с тобою в мире, ядущие хлеб твой нанесут тебе удар. Нет в нем смысла!

* [[Авдия 1:8 (RUSV)|8]] Не в тот ли день это будет, говорит Господь, когда Я истреблю мудрых в Едоме и благоразумных на горе Исава?

* [[Авдия 1:9 (RUSV)|9]] Поражены будут страхом храбрецы твои, Феман, дабы все на горе Исава истреблены были убийством.

* [[Авдия 1:10 (RUSV)|10]] За притеснение брата твоего, Иакова, покроет тебя стыд и ты истреблен будешь навсегда.

* [[Авдия 1:11 (RUSV)|11]] В тот день, когда ты стоял напротив, в тот день, когда чужие уводили войско его в плен и иноплеменники вошли в ворота его и бросали жребий о Иерусалиме, ты был как один из них.

* [[Авдия 1:12 (RUSV)|12]] Не следовало бы тебе злорадно смотреть на день брата твоего, на день отчуждения его; не следовало бы радоваться о сынах Иуды в день гибели их и расширять рот в день бедствия.

* [[Авдия 1:13 (RUSV)|13]] Не следовало бы тебе входить в ворота народа Моего в день несчастья его и даже смотреть на злополучие его в день погибели его, ни касаться имущества его в день бедствия его,

* [[Авдия 1:14 (RUSV)|14]] ни стоять на перекрестках для убивания бежавших его, ни выдавать уцелевших из него в день бедствия.

* [[Авдия 1:15 (RUSV)|15]] Ибо близок день Господень на все народы: как ты поступал, так поступлено будет и с тобою; воздаяние твое обратится на голову твою.

* [[Авдия 1:16 (RUSV)|16]] Ибо, как вы пили на святой горе Моей, так все народы всегда будут пить, будут пить, проглотят и будут, как бы их не было.

* [[Авдия 1:17 (RUSV)|17]] А на горе Сионе будет спасение, и будет она святынею; и дом Иакова получит во владение наследие свое.

* [[Авдия 1:18 (RUSV)|18]] И дом Иакова будет огнем, и дом Иосифа--пламенем, а дом Исавов--соломою: зажгут его, и истребят его, и никого не останется из дома Исава: ибо Господь сказал это.

* [[Авдия 1:19 (RUSV)|19]] И завладеют те, которые к югу, горою Исава, а которые в долине, --Филистимлянами; и завладеют полем Ефрема и полем Самарии, а Вениамин завладеет Галаадом.

* [[Авдия 1:20 (RUSV)|20]] И переселенные из войска сынов Израилевых завладеют землею Ханаанскою до Сарепты, а переселенные из Иерусалима, находящиеся в Сефараде, получат во владение города южные.

* [[Авдия 1:21 (RUSV)|21]] И придут спасители на гору Сион, чтобы судить гору Исава, и будет царство Господа.

{{Donate}}